Onaylı Yorumlar

Tek kitapta iki hikaye ancak ikisi de bir madalyonun iki yüzü gibi. Bir yanda Sadullah, bir yanda Halludas. Bir yanda MÖ Lidya, Krezüs, Keyhüsrev, diğer yanda 12 Mart Muhtırası ve 70’ler.. Yazar her iki öyküyü de bir harmoni haline getirirken diğer yandan da araya aydınlatıcı anekdotlar, pasajlar, fikirler serpiştirmiş. İskender Hoca’nın diğer kitapları gibi sürükleyici oluşu güzeldi. Bir roman olmasına rağmen altını çizip dönüp tekrar bakmayı isteyeceğim kısımlar vardı. Kitaptaki isimlerin ters olacak şekilde verilmesi zekiceydi. Fakat İskender Hoca’nın diğer kitaplarında olduğu gibi yine dipnot eksikliği vardı. Okuma yaparken diğer yandan isimleri, şahsiyetleri, yerleri aratma, not alma zorunluluğu duydum. Kitaptan: “Gökkubbenin altında değişenler yalnızca kıyafetlerdi, yoksa insan hep aynı insandı. Zaman ırmağı yalnızca iyiler ile kötülerin maceraları için akıyordu. Bazen iyilerin, bazen kötülerin kazandığı bir dünyada insanlar kâh savruluyor, kâh güce dönüşüyorlardı.”

Müthiş bir fikir, metafiziğe inanmayan ateist Sovyet Rusya'nın kalbi Moskova'ya Şeytanın avaneleriyle bizzat gelmesi. Sanki İran mimarisiyle yapılmış bir mabedin devasa kapısından girmek gibi. İçerisi de vitraylardan süzülen rengarenk ışıkların halı motifleri ve duvar bezemeleri ile rakısını seyretmek gibi. Kötülük veya Şeytan böylece renkten renge girerken iyilik veya Tanrı hiç yok, tamamen karanlıkta. Hakikati ters çeviriyor yani. Nihayet Faust'u, İlahi Komedya'yı ve Benhur'u hatırlatan çizgiler var.

Yazar ikinci kitabında bizi yine bir masal içinde masal yolculuğuna çıkarmış. Billur köşk masallarını ela gözlü prensesin masallarıyla buluşturmuş. Bir büyülü saatte bir baba ve kızının çıktığı masal yolculuğuna okuru davet ediyor. Yazar bir masalın gerçek hayatta ne kadar gerçekçi olabileceğini gösteriyor. Baba ve kızının içinde yaşadığı gerçeklikten çıkıp bambaşka bir gerçekliğe yolculuğudur bu durum. Burada yazarın bir gerçeklik sorgulaması yaptığını düşündürttü bana. Yazarı masal dünyasına yeni bir kapı açtığı için tebrik ediyorum.

Tarihle ilgileniyorsanız ya da Osmanlı hakkında doğru ve derli toplu bilgiler edinmek istiyorsanız bu kitap tam size göre. İlber Ortaylı her zamanki gibi sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Kitap sadece padişahları veya savaşları değil, Osmanlı’daki günlük yaşamı, devletin işleyişini, eğitimi, kültürü de çok güzel anlatıyor. Okurken sıkılmıyorsunuz, aksine her sayfada yeni bir şey öğrenip şaşırıyorsunuz. Akademik bir hava var ama dili ağır değil, herkesin rahatlıkla okuyabileceği bir kitap. Tarihe merakı olan herkesin kütüphanesinde bulunması gereken bir eser bence. Ben çok keyif aldım, herkese tavsiye ederim.

Kitaptan çok etkilendim. Başlarda ne olup bittiğini, neden bunları okuduğumuzu anlamaya çalışırken çok bunaldım. Eyvah dedim, bu ne. Yazarın bir yere varacağı belliydi tabii bu bölük pörçük, ne olduğunu bir türlü anlayamadığımız şeyleri anlatırken. Deli mi acaba diye düşündüm. Sonra dayanamadım ve direkt kitabın sonunu okudum. O çarpıcı sonu okuduktan sonra (spoiler vermemek için daha fazla bahsetmiyorum), anladım. Yazarı o zaman anladım. Başa döndüm ve kitabı baştan okumaya başladım. O zaman bütün hikaye bir anlam kazandı, çarptı, acı etkisi kanıma işledi. Kolay unutulmayacak bir konu. Yazarın acısı aslında öyle güzel anlatılmış ki, ruhunuzda hissediyorsunuz. Ben çok beğendim ve etkilendim. Ama benim tavsiyem, kitaba önce sondan başlayın. Sonu öğrendikten sonra başa döndüğünüzde yazarın aslında konuyu nasıl güzel anlattığını görüyorsunuz, okuduklarınız anlam kazanıyor. Yoksa kitabın son bölümüne kadar sıkıntıdan patlarsınız.

Seriyi genel olarak oldukça beğendim; yazarın bilim kurguya getirdiği rasyonalist yaklaşım ve olay örgüsündeki tutarlılık gerçekten etkileyiciydi. Özellikle evren tasarımı ve karakter gelişimi açısından tatmin edici bir okuma deneyimi sundu. Ancak finalin açık uçlu bırakılması bende bir miktar hayal kırıklığı yarattı. Böylesine mantıklı ve sistematik ilerleyen bir anlatının, daha net ve kesin bir sona bağlanmasını beklerdim. Elbette, okuyucunun yorumuna açık finallerin edebi bir yeri var; fakat bu kadar detaylı ve düşünsel bir evrenin, aynı düzeyde keskin bir sonla noktalanması, hikâyeye çok daha güçlü bir etki kazandırabilirdi.
Genel olarak başarılı bulduğum bu seriye puanım: 5 üzerinden 4.

Değerli arkadaşlar Taner hocayı youtube kanalından da takip ediniz lütfen ülkemiz için donanımlı bir değer Taner hoca daha önceden satışın 10 altın kuralı kitabını okumuştum inanılmaz bilgiler kazanmıştım aynı şekilde bu kitapta da değerli bilgiler kazanacaksınız sektörde zaten öğrenebileceğiniz bilgileri göreceksiniz kitapta ancak bu sektörü Taner Özdeş gibi bir deha dan okumak ayrı bir enerji veriyor bu kitabı okuduktan sonra network marketing sektörü için birçok farklı kaynağı da okumalısınız sadece bu kitapla kalmayın lütfen meslektaşlarım...

Serideki en önemli ve yeri doldurulamaz bir kitap. Özellikle artık Harry’nin büyüdüğü artık gerçekten savaşmaya geçmesi gerektiği çok güzel vurgulanıyor. Uzun bir kitap olmasına rağmen harika kurgusuyla oldukça akıcı, okuyanların elinden düşürmeyeceği bir kitap. Yani sayfa sayısı fazla olması sıkılmaya neden olmuyor. 11 yaşından itibaren okunabilecek bir kitap. Tüm bu yönleriyle tanıdığım herkesin oldukça hoşuna giden bir eser . İçeriğinin dışında kapağı ve sayfalarıyla oldukça kaliteli olması da bu kitabı güzel kılan özelliklerden.

Yaşlanmak, adım adım elden ayaktan düşmek dediğimiz hâle düşmek ve de etrafında tutunabileceği yalnızca köpeği kalan Bo’nun son günlerini okumak hüzünlendiriciydi. İnsan ister istemez empati kuruyor. Kendini, yakınlarını düşünüp aynı şeyleri yaşamanın gerçekliğiyle yüz yüze kalıyor. Bo’nun alzheimer olan karısının bir kliniğe yatırılmasıyla daha da artan sorunlar, oğlunun elinden geleni yaptığını bilmesine rağmen köpeğini ondan almak istemesi etrafında anlatılıyor kurgu. Yaşlılık olgusunun bu kadar etkili anlatıldığı kitap nadirdir. Bo’nun yardımcılarla kurduğu ilişki, utanma hisleri, hüznü, acizliği sıcacık bir dille anlatılmış. Akıcı olduğu kadar okuyucuyla kurduğu bağla da oldukça iyi bir kitap.

kitapta sezai karakoç'un çeşitli dönemlerde dergi ve gazetelerde yazdığı oruç temalı yazıları derlenmiş. kitapta oruç fıkhi ya da kitabi bilgilerle ele alınmıyor. daha çok bir ibadet olarak insanda uyandırdığı etkiler, insanda meydana getirdiği dönüşümler büyük bir söyleyiş güzelliğiyle anlatılıyor. sanki oruç bir sevgiliymiş gibi bir idraki ve yaşayışı mevcut yazıların.
sezai karakoç büyük bir şair, dolayısıyla düzyazılarında da büyülü bir şiirsel anlatım mevcut. okumaktan çok keyif aldım, oruçla aramdaki bağları kuvvetlendirdi ve sanki ben artık daha büyük bir iştiyakla oruç tutmaya başladım, ramazan'ı daha büyük bir hasret ve tutkuyla bekler oldum.
orucun çocuk üzerindeki etkisini, çocuk yüreğimizde bir kuş olup çırpınışını anlattığı yazıları ayrı bir sevdim. oruçla aramdaki ilişkiyi bana sorgulatması bakımından çok istifadeli ve haz veren bir okumaydı, içtenlikle tavsiye ederim. her ramazan okunmalı.