Onaylı Yorumlar

Bebeğim için aldığım ve çok beğendiğim bir kitap oldu. Bu tür kitaplarda yazıların çokluğundan ziyade görsellerin zenginliği önemli. Ve fazlasıyla bunu görüyorsunuz. Görseller çok güzel ve çok renkli. Hitap ettiği yaş aralığına oldukça uygun. İçeriğine bakacak olursak bir yağmur damlasının dilinden yağmurun yeryüzüne düşüşünü , orada yaşadıklarını ve tekrar buharlaşıp gökyüzüne çıkışını görüyoruz. Kendi hayal gücünüzü de ekleyip sonunu istediğiniz gibi tamamlayabilirsiniz. Çocuklarınızın da çok hoşuna gideceğini düşünüyorum ve ilgisi olanlara öneriyorum.

Belki klişe olacak fakat yine de yazacağım, sıcacık hissettiren bir kitap. Ekşın yok, entrika yok, öyle bir akıcılık yok kitapta, tam tersi gayet gündelik şeyler, hayatın içinden meseleler var ama zihni dinlendirmek, sakinleşmek, evet bende yavaşlamalıyım demek için yazılmış sanki. Tüm bunların haricindeyse yıllardır hayalini kurduğum kendi kitap-kafe hayaliminse acı verici bir biçimde tekrar tekrar üstünden geçmeme, hiç hayal etmediğim ayrıntılarını sesli dile getirecek kadar tasarlamamama sebep oldu. Yalnızca bu yönüyle beni inciten bir kitap oldu. Umarım bir gün ben de bu hayalimi yaşayabilirim…

İlk kitap olan Yuan Huan'ın Kulübesi ile olaylar, çevre ve karakterler açısından bir devamiyet söz konusu değildir. Yani Kütüphane'deki Kamera ayrı bir kitaptır. Her iki kitapta da verilmek istenen ana fikir (benim çıkarsamam) birdir: "Ya bir oku, okuyamıyorsan dinle, sabret; belki de seveceksin, kendine bir şans ver" ne güzel bir mesaj değil mi efendim. Bu ana fikre, toplumumuz bilhassa çocuklarımız ne kadar da muhtaçtır. Hangi öğrencime okutmuşsam olumlu dönüşler aldım. Yazarın diğer kitaplarındaki değerlendirmelerimde dediğim gibi: Miyase Sertbarut, her kitabında özgün, güncel ve hayatın içinden olan eğlenceli kurgular yaratabiliyor. Ben yazarımızı Çocuk Edebiyatımızın duayeni ve üretkeni olarak görüyorum. Her iki kitabın içindeki öyküler, akşam yatmadan önce çocuklara okunsa; masal gibi diyarlara açılan bir kapı gibi olmaz mı, değil mi ama efendim. Ne kadar merakâver ve tatlı öyküler bunlar.

Kitabı az önce bitirdim. Nereden başlayacağımı gerçekten bilmiyorum. Ama şunu biliyorum: Tarık Tufan’la bugüne kadar tanışmamış olmak, en az kitabın kurgusu kadar beni kederlendirdi.

Bu nasıl bir kalem, nasıl bir kurgu, nasıl bir karakter derinliği… Olayları birbirine bağlayışı, karakterlere hayat verme…

Spoiler vermeyeceğim ama şunu söylemeden geçemem: Mutsuzluk üzerine kurulu ailelerin çocukları, hatta torunları bile o mutsuzluktan paylarını alıyor.

Hikâyenin içindeki “Akşamsefası” ise beni direkt olarak vefat eden anneanneme götürdü. Ruhu şad olsun.

Bu kitap vesilesiyle, bu yorumumu okuyan herkese bir soru bırakmak istiyorum:

Kaybettiğimiz yakınlarımızı bu koşuşturmalı hayatın içinde ne sıklıkla hatırlıyoruz?
Onlar için neler yapıyoruz?

ve serinin 3. kitabını da bitirdim.3. kitap kesinlikle 5 yıldızı hak ediyor. İlk kitaptaki dağınıklık yoktu. karakterler oturmuş anlatım dili çok daha sade konu bütünlüğü harika tasvirler yerinde. sonuç 5 yıldız. Kitabın son sayfalarında 4 kitaptan alıntı vardı acilen 4. kitapta çevrilmeli çünkü seri çok güzelleşti. Konu ise Ava eski şefinin intiharına çok üzülür ve intihar etmesini kabul etmez arkasında mutlaka başka şeylerin olduğuna inanarak araştırmaya başlar Luc ise kurbanlarını zehirleyen ve arkasında hiç bir ip ucu bırakmayan bir katilin peşindedir. Üstelik bu zehir olayları arasında bağlantı kurmakta çok zordur. Ben keyifle okudum güzel seri tavsiye ederim.

Kitabı okuyan birisi olarak ilk etapta söylenilen şey Sanayi Devrimi konusunda her yerde İngiliz güzellemesi yapması ve sanki dünya tarihinin İngiltere'den ibaret olduğunu anlatması... Yazar aşırı derece İngiltere'ye hayranlık güttüğü için bazı yerlerde okumak hem yorucu hem de konular kafada dağılıp gitmektedir. Yazar, İngiltere'nin Sanayi Devrimi'ni gerçekleştirmesine rağmen neden atılım yapamadığı konusuna yeterince değinmemiş, üstünkörü davranmıştır. Kitabın iyi yanları ise Sanayi Devrimi'nin neden İngiltere'de başladığını (pamuk sektörünün makineleşmenin ilk adımı özellikle Patiska denilen baskılar, iç pazarlara hâkim olmak için kolonileştirme hareketlerine girişilmesi, teknik devrimleri yapacak zanaatkâr grubun varlığı, kömür gibi fosil yakıtlar ve devrim için ucuz iş gücünü yapabilecek yeterli nüfus) rahatlıkla anlaşılabilir. Sonuç bölümü daha etkili, verimli ve bağlayıcı bir şekilde yazılabilirdi....

Çok büyük beklenti içinde olup elime heyecanla aldığım bir kitap.
Akıcı bir dili var 28 Şubat dönemi başörtü yasakları ve o dönem zorluklarını anlatmak istemiş yazar ancak aşk konusuna o kadar çok girmiş ki bayıyor belli bir süre sonra o benim için hayal kırıklığı oldu bu kitapla ilgili açıkçası.
Ancak tek ve en güzel yanı bir eylem sahnesi
En'am 162. ayetin okunuşu bir dönemler İstanbul Üniversitesi önünde başörtü eyleminde slogan olarak atardık o günlere götürdü beni orası çok etkileyiciydi.

ilkokul 1-2 için tavsiye edilmeyen bir kitaptı. hem uzun hikayeler serisi hem de uygun görülmeyen davranışlar sergileyen bir çocuk ile ilgili denildi. belli ki kitapları hiç okumamışlar. tüm seriyi oğlum çok severek okudu. hikayeler tavsiyelerle boğulmuş değil en güzel yanı bu bence, "bir şey yaparsan nelerle karşılaşırsın... tabiki sonuçlarına katlanmalısın" diye bitiyor. oğlum her hikayeden kendine bir pay çıkardı. yenilerinin çıkmasını bekledi takip etti. bir kitaptan daha ne bekleyebilirsin ki...

Hani bazen diyoruz ya eskinin insanları ne kadar saygılı, düzgün Türkçe kullanıyor diye. İşte bunun sebeplerinden bir mektup yazmak. Çünkü insanlar birbiriyle iletişime geçerken, yani birine mektup yazıp hal hatır sorarken edebiyat yapıyordu, sanat yapıyordu aslında. Günümüzde olduğu kelime bile olmayan ifadelerle iletişim kurmuyordu eskiden insanlar. Halini hatrını anlatırken gününün tasvirini yapar, ailesinin hasletlerini yazıya döker, nitelikli uzun mektuplar alınırdı kaleme. Yazar da bu kitabında bizlere duygu ve düşünceleri mektuplaşan karakterler yoluyla anlatmış.
Mektuplaşmayı sevdirebilecek, Kapra Yayınları’ndan çıkan bu kitabı okumanız gereken kitaplara dahil etmelisiniz.

En çok merak edilen konulardan biri olan vampir veyahut hortlak-cadı-oburlar konusunu hocamız hem Osmanlı kaynaklarından hem de Ortodoks kilisesi kroniklerinden tarafsız bir şekilde anlatmış. Bu konudaki edebi eserleri, sinema filmlerini (örneğin Dracula gibi) ve ünlü aydınlanma çağının yazılarını da inceleyip vampir hikayelerinin kronolojisini, tarihsel gelişimini oluşturmuş. En sevdiğim kısmı ise bu konunun Osmanlı ayağını yani eksik kalmış kısmını tamamlamış ve okuyucularına aktarmış olmasıdır. Hem Osmanlı Devleti'nin hem Ortodoks kilisesinin hem Katolik kilisesinin hem de aydınlanma çağı düşünürlerinin görüşlerini, bu konuya takındıkları tutumu öğrenmek istiyorsanız bu sade ama güzel kitabı okumanızı tavsiye ederim.