Onaylı Yorumlar

Özgürlük Üzerine, John Stuart Mill’den okuduğum ilk eser oldu. Birey, toplum ve özgürlük ilişkisine dair önemli sorular soran harika bir kitap. İlk bakışta siyaset felsefesiyle ilgili gibi görünse de, aslında doğrudan gündelik yaşamla, bireyin varoluşuyla ilgili. Kitapta sadece siyasete değinilmiyor. Düşünce özgürlüğü, ifade özgürlüğü, yaşam tarzı seçimi, farklı olma hakkı gibi konulara da değiniliyor. Mill, çoğunluğun “doğru” kabul ettiği şeylerin bile herkes için geçerli olması gerekmediğini anlatıyor. Ona göre asıl tehlike, herkesin birbirine benzemesi değil, farklılıkların bastırılmasıdır. Hem bireyin haklarını savunuyor hem de bu hakların sınırlarının nerede başlayıp bittiğini sorguluyor. Akıcı, zaman zaman yoğun olsa da cümleler oldukça net diyebilirim. Çokça düşündüğüm, çokça altını çizdiğim bir eser oldu. İlgililere tavsiye ederim.

Otlakçı, Memduh Şevket Esendal’la tanışma kitabım oldu. Yazarın insanı ve toplumu yakından tanıyan bakış açısı, birbirinden güzel hikâyelerle derlenmiş bu kitapta. Durum hikâyesi tarzını, “ne oldu, ne bitti?” havasını severim. Bu kitapta da tam olarak o hissi buldum. Her karakter tanıdık; biri sigara ister, biri misafir ağırlar, mahallede sıradan bir gün yaşanır… Ama tüm bu küçük olaylar, insan doğasına dair derin yansımalar içeriyor.
Yazar olayları süsleyerek değil, olduğu gibi, dosdoğru anlatıyor. Özellikle “Seni Kahve Paklar”, “Ev Ona Yakıştı” ve “İşin Bitti” adlı öyküleri ayrıca sevdim. Kısa ama etkisi kolay geçmeyen bir kitap. Sanki sokakta yürürken rastlayabileceğimiz insanları, gündelik anları alıp önümüze koyuyor. Belki de bu yüzden sevdim. Yazardan okuduğum ilk kitaptı, son olmayacağı kesin. İlgililere tavsiyemdir.

17 yıllık bir uzman öğretmen olarak eseri oldukça beğendim. İran - Irak savaş yıllarında umutsuzluğun ve savaşın yıkıcı etkilerinin tüm zorluğu ile görüldüğü yıllarda; sokak çocukları gözünden yaşanan hayat mücadelesi konu edilmiştir. Bu zor yıllarda herkesin öldürmeyi düşünürken esas erdemin paylaşmak; sabrı kuşanmak ve yaşatmak için yaşamak gibi erdemler kitaba sindirilerek yüreklere dokunuyor. Ana karakterin kitabin sonunda yaşadığı sürpriz buluşma ve tahmin edilemeyen olay örgüsü ile oldukça güzel bir bitiriş olmuş. Sahip olduklarına şükretmeyi; iyiliği yer yüzüne hakim kılmayı ve hayata dair mücadele etmeyi kazansın çocuğum diyenlere tavsiyemdir mutlaka okumalısınız ancak ilk 80 sayfadan sonra kitap özünü buluyor biraz sabırlı okumak lazım.

Dili akıcı, konusu ile farklı, biraz maceralı, biraz düşündürücü ve insana aslında düşünme payı bırakan, hayatı yaşarken kendimize ne kadar çok şeyi yüklediğimiz anlatıyor. Aslında çözümü kolay ama bizim kabul edemediğimiz gerçekleri yeniden hatırlatıyor. Kitap biraz kalın görünebilir ama okuması zevkli. Önce ergenlik çağındaki genç arkadaşlara, sonrasında da yetişkinlere mutlaka tavsiye ederim. Herkes en az bizim kadar değerli ve sahip olduğumuz fiziksel kısıtlamalar bize yeni bir dünyanın kapılarını açan, dalında bizi birlik ve beraberlik duygusuna daha çok teşvik eden sebepler. Kimse yarın ne olacağını bilmiyor. O yüzden bizim gibi olmayan herkes aslında hayatta savaşmak için bizden daha çok mücadele eden tarafta. Bunu hiç unutmayalım.

Melankoli I-II, yazarın okuduğum üçüncü kitabı ve şimdiye kadar karşılaştığım en ilginç olanı. İlk bölümde, gerçek bir ressam olan Lars Hertervig’in dağınık zihnine konuk oluyoruz. Bilinç akışıyla yazılmış bu kısım, sıkça tekrarlanan cümlelerle yer yer yorucu olsa da, Fosse’nin dili sayesinde yoğun bir gerilim yaratıyor.

İkinci bölümde, yaşlılığa dair daha sade ama etkileyici bir anlatım var. Bu sefer Lars’ın kız kardeşi Oline’in iç dünyasını izliyoruz. Yaşlılık, yalnızlık ve bedenin çöküşü üzerine hüzünlü bir tablo çiziliyor.

Her okura hitap edecek bir kitap değil; sert betimlemeler ve açık bir sonuca varmayan yapısıyla bazılarını zorlayabilir. Fosse’yi ilk kez okuyacaksanız başlamanız gereken kitap bu olmayabilir, ama yazarın dünyasına biraz alıştıysanız çok farklı bir deneyim sunuyor.

Çizimleriyle, verdiği bilgilerle, kâğıt kalitesi ve renklerin canlılığıyla gerçekten enfes bir kitap. Hatta yine aynı yayınevinden çıkan “İnsan Vücudu Tiyatrosu” kitabının bir küçük versiyonu gibi. Bu kitap daha küçük yaş grubuna hitap ederken “İnsan Vücudu Tiyatrosu” da ortaokul grubuna yönelikti ve o kitap da mükemmeldi. Kitapta hoşuma gitmeyen sadece bir kısım vardı. Kitabın “el” ve “ayak” kısmındaki evrime yönelik mesajlar hoş olmamış. Çocuklarla okunurken bu kısımlara dikkat edilirse daha hoş olacağını düşünüyorum. Genel itibarıyla da kitap üç bölümden oluşuyor: İnsan vücudu, hayvanlar alemi, dünya ve bilim. Kitapla kalın.

Yalçın Küçük bu kitabı 70'lerde yazmış. Yani günümüzden çok uzun zaman önce genç cumhuriyetimizin erken dönem iktisadi, siyasi olaylarını eşelemiş. Kendi tezlerini kurmuş. Takrir-i Sükûn yasası ile başlayan Serbest Devletçilik ile devam eden kitap tek kelimeyle harika. Kemalizm ve erken dönem üzerine eleştirilerine başlamadan zaten ne düşündüğünü de söylüyor, at gözlüğü takmaya gerek yok. Defterime sayfalarca not aldığım için hepsini buraya yazmak imkansız, fakat bu eşsiz çalışmayı herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum...

bir solukta okumak dedikleri bu olsa gerek. uzun süre sonra okuduğum en iyi tempolu kitaptı bence. yazar gerçekten okuru nasıl heyecanlandıracağını iyi biliyor. karakterlerin hepsi ama hepsi gri bölgede. okurken "tamam bu rezilce bir şey ve bunu yapan rezil biridir" demek imkansız. herkesin sesine alan tanıyor neredeyse. ve en önemlisi şüphe. sürekli kimin suçlu kimin masum olduğu bir sorgulama döngüsünde giden bir akışta yazarın kendi deyimiyle "gerçeğin akışkan" olması büyük bir nimet. tam da modern zamanların gerçeği bu. kesinlikle çok beğendim. sadece bu kadar modern terimlerin ve gündelik akışın kitabın içinde olması gerekiyor muydu emin olamadım.

Sarı Yüz yazarın okuduğum ilk kitabı. Akıcı bir dille yazılmış, kısa sürede bitirilebilecek, her sayfada sonra ne olacağını merak ettiren bir kitap. Sosyal medyanın hayatımızı ne kadar etkilediğini anlatan, insanları nasıl doğru bilgi kadar yanlış bilgiye de inandırdığını anlatıyor. Kitap kurgusal olsa da June anlattığı olayları birebir yaşamış gibi hissettim okurken. Kitabı bitirdiğimde sosyal medyanın yaşamımıza etkilerini tekrar düşündüm. Eser basit bir dille yazılmış gibi görünse de oldukça düşündürücü. Ben kitabı çok başarılı buldum, okunması gereken eserlerden.

İskender Öksüz Hoca'nın kitaplarını zevkle okudum. Kendisi Türk Milliyetçisi düşünürlerimizden hayatta olan, tabir caizse Son Mohikan diyebileceğimiz Müthiş Türk'lerin son örneğidir. Allah ömrünü uzatsın. İskender Hoca'nın "Akıl ve mantık olmadan bilim yapamazsınız. Ancak akıl ve mantığa gerçek hakkında soru sordurucu unsurlar diye bakmamız doğru olur. Gerçeğin kendisi diye değil." fikirleri Seyyid Ahmed Arvasi Hoca'nın "Akıl ve mantık olmadan bilim yapamazsınız. Ancak akıl ve mantığa gerçek hakkında soru sordurucu unsurlar diye bakmamız doğru olur. Gerçeğin kendisi diye değil." fikirleri ne kadar birbirine benzemekte. İkisi de Din ve Bilim üzerinden aynı noktaya gelmişler. Benim dünya görüşümü, fikirlerimi etkileyen yazarlar sırasıyla S.Ahmed Arvasi, Oktay Sinanoğlu ve İskender Öksüz desem yanlış olmaz.