Onaylı Yorumlar

Okuduğum en güzel cinayet romanlarından biri olabilir. ilk sayfadan son sayfaya heyecanı yüksek tutması bir yana anlatım tarzını çok ama çok beğendim. Hiç sıkmayan akıcı bir anlatım. hayata dair tespitleri çok yerinde, "evet ya" dedirten türden. çok önemli bir bilgiyi öylesine bir cümle arasında vermesi, ya da bölüm sonlarında karakterlerin söylediği bir cümleyle verdiği ipuçları oldukça başarılı. Kurgusuna gelince o da çok başarılı. Hikayeye gelince, arka planda anne kız ilişkisi, eşler arasında sancılı yaşam deneyimlerini ele alırken, ön planda küçük bir kasabada yaşanan seri cinayetler yer alıyor. Bu kitabı okuduğuma çok memnun oldum, ve de Rachelden tüm benliğimle nefret ettim.

Glaux, insanı ve toplumu anlatan farklı bir kitap. Yazar, günlük hayatta karşılaştığımız olaylardan ve insanlardan yola çıkarak çeşitli konular üzerine düşünüyor. İnsanların davranışlarını, hayata bakışlarını ve toplumdaki sorunları ele alıyor.
Kitapta bazen komik, bazen de düşündürücü anlatımlar var. Yazar, sıradan gibi görünen olayların aslında farklı anlamlar taşıyabileceğini gösteriyor. İnsanların kendileriyle ve çevreleriyle olan ilişkilerine dikkat çekiyor.
Bazı bölümleri okurken kendimizi ve çevremizdeki insanları düşünüyoruz.
Glaux, olaylardan çok düşüncelere yer veren ve bizleri farklı konular üzerinde düşünmeye yönelten bir kitap.

Bu kitabı genel olarak çok sevdim. Travmaların kuşaklar arasında nasıl aktarıldığını ve çocuklukta yaşadığımız yaraların kendi çocuklarımızın hayatını nasıl etkileyebildiğini göstermesiydi. Bazen farkında olmadan, iyileştiremediğimiz yaraları çocuklarımıza da aktarabiliyoruz.

Kitapta beni en çok düşündüren konulardan biri de ebeveynlerin çocuklarına duydukları sevgiyle bu sevgiyi onlara hissettirebilmek arasındaki farktı. Bir çocuğu çok sevmek, onu önemsemek ve onun için en iyisini istemek her zaman yeterli mi? Eğer çocuk, ebeveyninin sevgisini hissedemiyorsa, kendini o sevginin içinde güvende ve değerli hissedemiyorsa ne değişir? Oysa çocuklar için yalnızca sevilmek değil, sevildiklerini hissederek büyümek de çok önemli.

Malma İstasyonu, geçmişimizin ilişkilerimize ve bizden sonraki kuşaklara nasıl izler bıraktığını sorgulatan, okuduktan sonra da üzerine düşündüren, benim için oldukça etkileyici bir kitaptı.

Bir insanı gerçekten ne kadar tanıyabiliriz?
Peki ya gördüklerimiz, sadece bize gösterilmek istenenlerden ibaretse?

İş Arkadaşı, birbirinden oldukça farklı iki kadının iş yerindeki ilişkileri üzerinden önyargıları, dışlanmayı ve geçmişten gelen hesaplaşmaları ele alan bir psikolojik gerilim.

Olayları farklı karakterlerin gözünden takip ederken kime inanacağınızı, kimin neyi sakladığını sorguluyorsunuz. Başlangıçta önemsiz görünen ayrıntılar giderek anlam kazanıyor, karakterler hakkındaki düşünceleriniz ise her yeni gelişmeyle değişiyor.

Ancak hikayede bazı gelişmeler kolayca tahmin edilebiliyor, karakterlerin kimi tepkileri inandırıcılıktan uzaklaşıyor ve birkaç ters köşe zorlama hissettiriyor. Buna rağmen sade anlatımı, kısa bölümleri ve başarılı çevirisi sayesinde kitap temposunu büyük ölçüde koruyor.

Edebi veya psikolojik derinlikten çok sürükleyiciliğiyle öne çıkan, keyifle okunabilecek bir roman. Kafa dağıtmak için tempolu bir gerilim arayanlara tavsiye ederim.

Bir ilahiyatçı olarak meâl ve tefsir çalışmalarında en çok dikkat ettiğim husus, lafızların nüzul dönemi dil mantığıyla doğru tespit edilmesidir. Ötüken Neşriyat’ın matbuat hayatımıza kazandırdığı bu çalışma, Klasik Arapça kelimelerin anlamsal alanını daraltmadan, Kur’ân’ın iç bütünlüğü çerçevesinde kavramları ele alması bakımından son derece kıymetli bir boşluğu dolduruyor.
Eserdeki semantik analiz yöntemi; kök anlamları, Kur’ân içi anlam örgüsünü ve kelime nüanslarını titizlikle ortaya koymaktadır. Klasik tefsir birikimi ile modern dil bilim metodolojisinin bu denli ahenkli harmanlanması, okuyucuya yüzeysel bir tercümenin ötesinde kavramsal bir zemin sunuyor.
İlahi Kelam’ın derinliğine nüfuz etmek isteyenler için rehber niteliğinde bir başucu eseri olmuş. Emeği geçenleri ve Yayınevi’ni tebrik ederim.

Set; Platon, Cicero, Descartes, Machiavelli, Francis Bacon ve Freud gibi düşünce tarihinin köşe taşı isimlerinin en önemli eserlerini bir araya getiriyor. Devlet Üzerine, Prens, Güneş Ülkesi ve Yeni Atlantis gibi hem siyaset felsefesi hem de ütopya literatürünün başyapıtlarını tek bir sette bulabilmek büyük kolaylık. Kitapların ebatları, baskı kalitesi ve sayfa düzeni okuma keyfini artırıyor. Hem felsefe külliyatına sağlam bir başlangıç yapmak isteyenler hem de kütüphanesine temel klasikleri eklemek isteyenler için oldukça doyurucu bir set, kesinlikle tavsiye ederim.

Psikanalizle ilgilenen biri olarak Psikanalizin Güncel Semptomları & Psikanalitik Kliniğin Dünü, Bugünü, Yarını başlığıyla bile merak uyandıran bir kitap. Psikanalizi yalnızca Freud’un ortaya koyduğu kuramsal çerçeveyle sınırlı düşünmek yerine, değişen insan deneyimi ve günümüzün ruhsal sorunları üzerinden yeniden değerlendirmek gerektiğine inanıyorum. Bu açıdan kitabın ele aldığı temel mesele, benim için oldukça anlamlı: Değişen toplumsal koşullar karşısında semptomları nasıl anlamalı ve psikanalitik kliniğin imkânlarını nasıl yeniden düşünmeliyiz? Psikanalizin geçmişiyle bağını korurken bugünün ihtiyaçlarına cevap verebilmesi ve geleceğe ilişkin sorular üretebilmesi önemli. Bence bir kuramsal çalışmanın değeri, yalnızca bilgi aktarmasında değil, okurunu düşünmeye ve kendi kabullerini sorgulamaya yöneltmesinde de yatıyor. Bu kitap, psikanalizin güncel tartışmalarına ilgi duyanlar ve klinik düşünme biçimini derinleştirmek isteyenler için dikkat çekici bir başvuru niteliği taşıyor.

Bilimkurgu sinemasını seven biri olarak Eldar Bora’nın Bilimkurgu Sineması kitabını ilgiyle okudum. Bence bir sinema kitabını değerli kılan şey, yalnızca bilgi vermesi değil, okurun daha önce izlediği filmlere yeniden dönüp bakmasını sağlamasıdır. Bu kitap da bilimkurgu türünün sinema tarihindeki yerini düşünmek ve türün gelişimini daha geniş bir çerçevede değerlendirmek açısından güzel bir fırsat sunuyor. Filmler üzerinden ilerleyen anlatımın en önemli katkısı, bilimkurgunun yalnızca uzay yolculuklarından, sıra dışı teknolojilerden ve gelecek tasvirlerinden ibaret olmadığını hatırlatması. Bu tür, aynı zamanda yaşadığımız dönemin korkularını, insanın teknolojiyle kurduğu ilişkiyi ve geleceğe dair beklentilerini anlamak için de önemli bir alan. Kitabı okurken sinema tarihinin farklı dönemleri arasında bağ kurmanın ve filmleri kendi zamanlarının düşünsel iklimi içinde değerlendirmenin önemini bir kez daha düşündüm.

Büyük distopik romanları düşündüğümüzde en iyilerinden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Kitap, ne sizi 1984 kadar kabus dolu bir dünyaya sokuyor, ne Cesur Yeni Dünya kadar mükemmel bir dünyada yaşatıyor ne de Fahrenheit 451'de olduğu gibi tek konu üzerinden ilerliyor. Tasarlanan distopik dünyanın içerisine bir kadın anlatıcı üzerinden girmenizi sağlıyor. Kitapta son derece güzel betimlemeler ve harika bir edebi anlatım var -bu da diğer distopik eserlerden kendisini ayıran bir özellik. Romanda feminist bir bakış açısı yerine her iki cinsin de distopik dünyada yaşadığı zorluklara atıfta bulunan bir anlatımı sunuyor.

Anlatıcı, eşinin ve kız çocuğunun akıbetini bilemeyen bir anne profiliyle karşımıza çıkıyor. Buna rağmen anlatımda kendini bize asla acındırmıyor ve geçmişi hatırlarken de okuru keder içinde bırakmıyor. Kitapta tüm duygular kararında verilmiş: acı, yoksunluk, cinsel istek, özlem. Özellikle geçmiş ve günümüz geçişlerinde roman son derece başarılı.

Gereksiz örneklerle kabarık bir hacim tercih edilmemesi bence önemli. Bu gibi mevzuları yüzlerce sayfa okuyan insanlar genelde sıkılıp ortalarda bırakıyor. Böylece tartışılan mevzu da insanların zihninde havada kalıyor. O yüzden Altay beyin bu tercihini beğendim.
Muhteva olarak problemin pek çok cephesi ele alınmış. Özellikle problemin tartışmasından ziyade, hangi arızalar sebebiyle tartışılamayacağının tespiti çok değerli. Zira metodoloji sağlam zemine oturtulamamışsa, herhangi bir dini-felsefi-siyasi meseleyi tartışmak akıntıya kürek çekmek oluyor.