Onaylı Yorumlar

Kitap büyük emek verilerek kaleme alınmış olup Hz. İbrahim'e ve Urfa'ya bakış açınız çok değişecektir.
Peygamberlerin hayatlarının hem örnek bir hayat hem de bizler için motivasyon kaynağı olduğunu daha çok idrak ediyorsunuz.
Hz. İbrahim ve ay- yıldız ve güneş üçlemesinin dönemin dini hayatıyla ne kadar alakalı olduğunu çok daha iyi anlıyorsunuz.
Aslında Hz. İbrahim'in ay, yıldız ve güneşe bakıp bunlar benim ilahım olamaz demesi o dönemde bunlara bakış açısına göre yorumlaması olarak anlamam çok daha iyi oldu.
Devamını bekliyoruz.

Talha hoca için çok kıymetli bir sadaka cariye olacak inşallah.

Etkileyici ve ilham verici bir hayat hikayesi.
Evet coğrafya kader ama kader değiştirilip yön verilebilir, hayat bilinçli yada bilinçsiz yaptığımız seçimlerin sonucu diyor temelde. Evde eğitim görerek üniversiteye girebilmek de coğrafyaya dâhil sanırım:/
Yazarı en çok anlamaya çalıştığım, bu konuda zorlandığım kısım ait olma duygusu üzerineydi, o aileden vazgeçememesi bana Birhan Keskin'in "Beni hep aynı yerimden yaralayan o eve. Yine de döneyim, döneyim istedim" dizelerini hatırlattı.

serdar bey ve zeynep hanımı izlemekten hep keyif aldım. konuşma üslupları konuları masaya yatırış şekilleri ve birbirlerine verdikleri o önem hep gıpta ile baktım. kitabı görünce çok mutlu oldum bir çırpıda okudum. bir takipçilerinin yazmış olduğu bir yorum beni çok etkiledi aynı zamanda buna kitapta yer vermeleri çok hoşuma gitti. çocuğuna kızan bir ebeveyne "ayakkabılarınızı yan yana bir koyda bak aynı boyda mı?" bu cümle sadece çocuklar açısından değil bir çok konudan farklı düşünceler uyandırdı beynimde. iyi ki yazmışlar bu kitabı. umarım birçok kişiye yol gösterici nitelikte olur.

Bazı bölümlerde temposu düşse de "O Kız", Ruth Ware’in ustalıkla kurduğu psikolojik gerilimin güçlü örneklerinden biri.
Bir öğrencinin gizemli ölümü etrafında şekillenen hikâye, yıllar sonra bile kapanmayan yaraların ve bastırılmış suçluluk duygularının izini sürüyor. Yazar, masumiyet ile suç arasındaki gri alanı başarıyla işleyerek okuru sürekli şüphe içinde bırakıyor.
Olaylar yavaş yavaş açılırken karakterlerin iç çatışmaları hikâyeye derinlik katıyor. Beklenmedik dönemeçleri ve sona doğru artan temposuyla, ters köşe sevenler için tatmin edici bir roman. Psikolojik gerilim meraklılarına rahatlıkla öneririm.

Mehmet'in Babası Nâzım, Gündüz Vassaf’ın şiir diliyle Nâzım Hikmet’i anlattığı bir biyografi. Önce kendisi anlatmış Nâzım’ı şiirleriyle, sonra da onun dizelerini ekleyerek Nâzım’ı Nâzım’a anlattırmış bir bakıma. Bir çırpıda ve keyifle okunuveriyor.

Nâzım, Türkiye’den ayrılmak zorunda kaldığında oğlu Mehmet daha üç aylıktır. Çok sevdiğini, özlem duyduğunu şiirleriyle anlattığı oğlunun büyüdüğünü annesinin mektuplarından öğrenmiştir. Mehmet ise, ömrü boyunca yalnızca on beş gün birlikte olabildiği babasına küsmüş, bir daha da affetmemiştir.

Vassaf, Nâzım’ı anlatmaya Mehmet’le başlayıp yine onunla bitirerek, belli ki babayla oğlu barıştırmak, yılların küslüğünü bitirmek, bir hasreti sonlandırmak istemiş.

Okurken öyle akıyor ki kitap, sayfalar kendiliğinden çevrildi gibi. Ya da ben kitabı okumadım, her zamanki sohbetlerin birinde “Gündüz Hocam, sen Nâzım’ı nasıl bilirsin?” dedim, o da kocaman bir hayatı bir iki bardak çay içimine sığdırarak anlatıverdi bana, bilemiyorum..

Araştırması inanılmaz titiz, kaynakçası zengin ama en önemlisi, duygusal derinliği...Okurken defalarca "Keşke..." dedim. Keşke bu aydınlanma ateşi sönmeseydi, keşke bu kadar çok fedakârlık boşa gitmeseydi, keşke...

Sema Soykan'ın kalemi Adsız Roman'dan sonra burada çıtayı daha da yukarı taşımış. Hem ağlatıyor, hem öfkelendiriyor, hem de içten içe umut aşılıyor (acı bir umut olsa da). Bence her öğretmenin, her eğitimci adayı'nın, hatta bu ülkenin yakın tarihini gerçekten anlamak isteyen herkesin okuması gereken bir başyapıt.

10/10 veriyorum, ilk defa bir kitaba bu kadar hak edilmiş bir tam puan.
Okuyun, okutun, tekrar okuyun. Ve lütfen, bitirdikten sonra bir süre sessizce "keşke" diye mırıldanın... Çünkü o kelime, bu kitabın en ağır yükü ve en güzel hediyesi.

Yalnız ama çaresiz değil; çaresizliğinden güç devşiren, vurulan ama yıkılmayan; her daim ayakta durmaya çalışan; pervasızlık mı dik başlılık mı? Hangisi?

Dağlarda koşan kadın; metafor olarak hayatın zorluğuna direnmeyi ve her halükarda dik durmayı temsil ediyor.

Yoruluyor, çırpınıyor, yaşadıklarının bir kısmını zihninde yaşıyor. Kaba kuvvete maruz kaldığında bile direnci düşmüyor. En yakınındakinin onu yıkmaya yönelik teklifleri onu daha güçlü kılıyor.

Söylenenden ziyade söylenmeyenler daha mı acımasızca? Anlattıklarından ziyade anlamamızı istedikleri? Sessizce iç döküşe edilen şahitlik ama yazarın istediği daha fazlası sanki.

Bir sonuca varma hali yok. Anda kalıp yaşanılanı bile sere serpe ortaya koymak bile yok!

Baba kavramı daha çok irdeleniyor sanki yaş, meslek, duruş, davranış açısından. Annelik yüceltilmez iken eş kavramı idealize mi edilmeye çalışılıyor o anlamda kararsız kaldım.

Güzel bir metin okudum.

Selametle …

Yazarın okuduğum dördüncü eseri. “Ana” yı çok beğenmiştim. Zamanda ve mekanda yolculuk yapmak gibiydi. Artamanovlar o kadar yüksek bir okuma zevki sunmasa da incelikli ve derinlikli bir metin. Yazar yine çok yakından tanıdığı sıradan Rus köylüsünü adeta sınıf atlayan, topraksız köleyken müteşebbis olan bir aile üzerinden anlatıyor. Eserde ailenin her bir bireyinin zamanla büyümesine, yaşlanmasına, aile kurmasına ve ölümüne kadar adeta takip ediyoruz. Onların değişip dönüşmeleri bir anlamda Rusya'nın da dönüşmesi ve geri dönülemez bir değişime uğraması da demek. Kuşaklar ilerledikçe, bir ailenin nasıl dönüştüğüne tanık olmak gerçekten etkileyiciydi. Çok akıcı bir eser olduğunu söyleyemesem de “Ana” kitabını sevenlerin bunu da seveceğini düşünüyorum.

"Bu kitap bildiğiniz masal kitaplarından değil; gerçekliğin sınırlarını zorlayan ve her sayfasında zihninizi aydınlatan bir keşif yolculuğu."
Her bir hikayenin verdiği mesajlar çok anlamlı. Felsefi bir derinliği var masalların düşündüren olgunlaştıran bir yanı var. Ben çok keyif aldım okurken. Güzelliğin bir gül mutluluğun ve huzurun içimizde olduğunu yansıtan genel bir teması var. Ayrıca içerisinde bulunan görseller hikayelerin anlamlarını çok daha güçlendirmiş. Yani bu kitap evde elden ele gezdi hem hikayeleriyle hem görselleri ile çok sevildi bizim evde.

Yazarın okuduğum 4.Gizli İzlanda serisinin ise 3. kitabı. Bu sefer Hulda'nın 30 lu yaşlarının sonuna gidiyoruz. Yaşadığı ağır travma sonrası işe geri dönen Hulda kayıp bir genç kız vakasını araştırmaktadır. Araştırma sonuçlanmayınca İzlanda'nın en ücra köşesindeki bir çiftliğe araştırma için gönderilir. İnce ve bir kaç saatte okuyup bitirilebilecek bir kitaba bu kadar gerilimi sığdırmak büyük bir başarı. Kitap o kadar güzel yazılmış ki İzlanda nın Noel zamanı karanlığı, soğuğu, karla kaplı olması ve sessizliği çıldırtıcı uzun geceleri kısacası tasvirleri müthiş. Konusu anlatımı ile ben çok keyif aldım. Seriyi tavsiye ederim.