Onaylı Yorumlar

Esendal'ın öykücülüğünü çok beğenirim. Edebiyatımızın daha çok ilgi görmesi gereken yazarlarından biri olduğunu düşünüyorum. Süslü cümlelerden uzak, sade ve doğal anlatımıyla okuru hikayenin içine çeken bir tarzı var. Öyküleri genellikle aile, toplumdaki sıradan insanlar, devletin çeşitli memuriyetlerinde görev yapanlar, cumhuriyet döneminde değişen toplumsal hayat, kadın erkek rolleri, ahlaki bozulmalar vs. konu edinilir. Bu kitapta Saide, iki ziyaret, kızımız, Celile, hayat ne tatlı öykülerine bayıldım. Mesela Saide'de, eşini aldatan ve bunun ortaya çıkışıyla birlikte büyük utanç yaşayan bir adamın hikayesi oldukça hoşuma gitti. Öykü okumayı sevenlerin yazarın öykü serisini edinmelerini tavsiye ederim.

Hem dünya hem de Fransız klasikleri arasında gerçekten de sağlam bir yeri olan eser. MEB'in yayınladığı 100 temel eser içerisinde yer alıyor. Onlarca kısa hikayeden oluşuyor. İsmini ise kitapta geçen bir hikayeden alıyor. Daudet harika bir doğa gözlemcisi olduğunu bu kitaptaki betimlemeleri ile okurların beğenisine sunmuş. Ben okurken çok keyif aldım istisnalar hariç. 19. yy Fransa'sını okuyoruz ama genel manada 19.yy dünyasını da gözümüzde canlandırmamıza vesile oluyor. Okumanızı tabi ki tavsiye ederim.

Özgür Balpınar’ın kurguları gerçekten çok güzel. Daha önce de “Canım Arkadaşım” ve “Güneşe Koşmak” kitaplarını bitirmiştim. Bu üç kitabın ardından şöyle bir izlenim oluştu: Yazar bence evrensel çocukluğa yazıyor. Şimdi bu ne demek?.. Kitap kahramanlarını farklı ülkelerdeki çocuklardan seçiyor. Tabii biz o çocukların maceralarına ortak olurken aslında farklı kültürleri de tanımış oluyoruz. Başka bir ülkede “çocuk” olmak ne demek buna şahitlik ediyoruz. Bu kitapta da kabile hayatına bir pencere açıyor mesela. Okurken sadece takıldığım nokta; düğüm çabuk çözülüyor. Bu durumun beni üzmesinin nedeni kitabı çok sevip erken veda etmek zorunda kalmamdan mı kaynaklı henüz bunu kestiremiyorum. Belki yazarın birkaç kitabını daha okuduktan sonra buna karar veririm. Kitapla kalın.

Kitabı okurken kendimi George’un sabrında, Lennie’nin masumluğunda, kurulan hayallerin kırılganlığında bir türlü dışarı çıkamadığım bir döngünün içinde buldum. Dostluk gerçekten böyle mi olmalı? Sorumlulukla sevgi arasında gidip gelen bir bağda insan kendi yerini nasıl korur? Lennie’nin çocuk ruhuna sarılan o dev beden, yaşamın acımasızlığına karşı ne kadar dayanabilir? Her hayal kırıklığında bir taş düşüyor insanın içine, bazen küçük bazen koca bir kaya. Güçlü olanın koruyucu mu yoksa karar verici mi olduğunu sorgulatan bir hikâye bu.Sorular dönüp dolaşıp insanın kendi vicdanına dokunuyor. George’un sevgisiyle yükümlülüğü birbirine karışıyor. Kimi koruduğu, neden katlandığı belirsizleşiyor. Bazen dostluk, fedakârlıktan çok alışkanlıkla örülmüş bir çaresizlik gibi. Cevaplar net değil ama düşündürdükleri fazlasıyla gerçek. Belki de sorulması gereken asıl soru şu; İnsan, birlikte kurduğu hayali yalnız başına gömmek zorunda kalır mı?

Çok kıymetli Yazarımız Selim bey yine çok güzel bir esere imza atmış. Tarihimizi, Atatürk'ü, güzel patili dostlarımızı harmanlayarak heyecanlı, sürükleyici, bilgi verici çok hoş bir metin ortaya koymuş. Oğlum 3 yaşında olmasına rağmen ileride bu esere ulaşabilmesi adına şimdiden kütüphaneme ekledim ve severek okudum. Oğlumla da ileride keyifle okuyacağıma inandığım bu eserle Tarihimizi, Atamızı ve kedileri seveceğine inancım tam. Bu tarz eserlerin daha sık bizlere ulaştırılmasını gönülden isterim. Selim bey'e ve çizer Sevgi hanım'a da gönülden teşekkürü borç bilirim.

Geniş bir zamana yayarak, üzerine tefekkür ederek ve ara sıra heyecanla eşimle dostumla paylaşımlar yaparak okudum metni. Yazarın kalemi oldukça akıcı ve yalın. Cenabı Allah'ın da buyurduğu üzere en güzel kıssayı çok farklı açılardan bakarak analiz etmiş. Yakup peygamberin babalığına hayran kaldım. Yusuf peygamberin üstün ahlakının yanında yeteneklerinin farkında olan bir genç olmasını örnek aldım. Hayrın da şerrin de Allah tan olduğuna defalarca iman ettim. Bence bu kıssa hayatın hemen her alanına, hemen her statüden, her cinsten insana yol gösteren bir kıssa. Yazar ara ara kitap tavsiyelerinde de bulunmuş. Özetle bence herkes okumalı ve üzerine konuşmalı.

Fransa da yaşayan Nathan isminde kırklı yaşlarında bir genç ve Cenavih, Nathan ın yaşının iki katından fazla bir yaşa sahip, Portekizli bir psikiyatrist. Yolları bir konsolosluk binasının bahçesinde kesişir ve olumsuz başlayan ilk karşılaşmadan sonra bir rastlantı sonucu yeniden bir araya gelişleri ve bu durumun hayatlarını nasıl etkilediğini konu edinir.. ilk kez okuduğum bir yazar, dili anlatımı, hikayesi bir solukta okuttu kendini.. her kitap etkilemiştir beni az ya da çok ama uzun zamandır kendimde bu kadar içselleştirebildiğim, hissedebildiğim bir kitabı okumuş olmak çok iyi hissettirdi. çok özlemiştim böyle bir kitap okumayı.. güldüm, ağladım, çokça düşündüm, yaşadım ve hissettim, yeri geldi Nathan oldum yeri geldi bay Cenavi.. bir çeşit terapi etkisi oldu kitap bende.. okumak isteyenlere keyifle okunsun dileğimle

örgün eğitimle beraber hâfızlık, iki öğrencimiz hâfızlığı bitirdikten sonra bu kitaba denk geldik. eğitimimiz bitmişti ama yine de okumak istediğim için aldım. hâfizlık uzun,sabır isteyen ve çok çok istekle devam edebileceğiniz bir yol. bir kitaba sığamayacak kadar herkese özel olduğunu düşündüğüm bir yolculuk. yine de rehbere ihtiyaç hissediyorsanız, veya dara düşmüş hissediyorsanız inşallah yardımcı olacaktır. Hâfızlık öğrencileri vazgeçmeyin, ilerlemeye devam edin. bitirdiğinizde buna değdiğini anlayacaksınız.inşallah

Çizimleri çok güzel. Tekir kedi sahibi olan herkes bilir ki, tekir kediler gerçekten de kitaptaki kadar yaramaz ve hareketli olurlar. Kitapta beğendiğim noktalar da bunlar zaten. Ancak onun dışında kitabın çocuklar için uygun olduğunu sanmıyorum. Sebebi de şunlar:
1. Suna Hanım kedisini kaybediyor ve kedisi tekrar dönmüyor. Hayvanını kaybetmek travmatik bir durum ve bunun sonunda çocuklara şu soruları yanıtlamak gerekiyor. Kedi nereye gitti? Kediye ne oldu? vs.
2. Suna Hanım hayvanlarına karşı ilgili biri değil. İlk kedisi kaybolurken, ikinci kedisi de yaralanıyor. Rol model olarak iyi bir karakter değil. Hayvan bakımı da böyle bir şey değil.
3. Suna Hanım ın ikinci kedisi sakat kalıyor. Bu da çocuklar için eğitici ya da öğretici değil, daha çok üzücü.
Kısacası, çocuklar için kitap seçimi önemlidir.

Tulpar’ın Çığlığı, bilim kurgu türünde yazılmış toplam üç kitaptan oluşan serinin ilk kitabı. Severek okuduğumu söyleyebilirim. Anlatımın sürükleyiciliği ve dilin yalın kullanımı muhteşem. Salt bilimden ziyade Türk tarihi ve mitolojisinden de izler taşır. Biraz betimlemeleri az buldum; ama bu türü seviyorsanız okunacaklar listesine alınmalı ve okunmalı.

Dünyanın artık nefes almadığı bir dönem: 4520 yılının zehirli gökyüzü altında, cam fanusların içine hapsolmuş insanlığın hikâyesi... Bir yanda, atalarının açgözlülüğüyle çoraklaşmış bir dünya; diğer yanda, yapay ışıklarla aydınlatılmış sahte cennetler. Bu distopyada, insanlık ikiye bölünmüştür: Kalkanların içindekiler ve dışarıdakiler. Kalkanların içinde yaşayanlar, filtreli havayı ciğerlerine çekerken, dışarıdakiler zehirli kum fırtınalarında vahşileşmiştir. Ancak asıl trajedi, bu ayrımın bir yanılsama oluşudur. Çünkü her iki taraf da aynı kaderin tutsağıdır: Geçmişin gölgesi...