Onaylı Yorumlar

Üzerine emek verilerek hazırlanmış bir araştırma inceleme kitabı. Gerçekleri öğrenmek isteyenler bu kitabı beğenerek okuyacaklardır. Dünyamızı kendi ellerimizle kimyasallarla kirletiyoruz. Bunu az çok herkes bilir ama çoğunluğumuz araştırmayız, yaşam alanlarımızda kullanılan kimyasalların etkilerini bilmek istemeyiz. Çünkü gerçeklerle yüzleşmek demek artık eskisi gibi olmamak demektir ve bu gerçekleri değiştirebilmek için çabalamak demektir. Bu kitabı okuyarak bilinçlenebilir ve yöneticilerin kolaya kaçarak toplumu zehirlemelerini önlemek için çalışmalar başlatabiliriz. Bu kitap bilinçlenmek için okunması gereken bir kitap. Yazarın kitabı yazarken kanser tanısı alıp ameliyat olması, radyoterapi alması ve kitabın yayınlanmasından iki yıl sonra vefat etmesi çok manidardır. Sanki son olarak insanları bilinçlendirme görevini üstlenmiş ve bu dünyadan göç etmiştir. Allah rahmet eylesin.

Aşıkların ve birçok karakterin ikinci kitapta ayakları yere basmaya başlar;hayatın gerçeklerini kavramaları,kararları,sevme biçimleri,öfkeleri açısından.

Aşk hayat tarafından sınanır,bıçak sırtı  seçimler gidişatı belirler.Yeni hayatlar kurulur,ya da kuruldu sanılır.Bu kitapta belirginleşen İnci karakteri bende çok ayrı bir yer edindi.

Romanın ortalarında ve sonlarına doğru Angeliki ile Mehmet’in aldığı her karara hem kızdım hem hak verdim.Hâl böyle olunca sonuna kadar büyük bir merak içindeydim.Bu kararlar neyle sonuçlanıyor,ağırlıklı olarak Angeliki’nin ailesinin aldığı kararlar neler doğuruyor,karakterlerin birbirlerinden sakladıkları nelere sebep oluyor ve en mühimi Angelika ile Mehmet kavuşuyor mu?Her sorunun cevabı romanda.

Ama aşk biraz da kıymaktır.Ya âşıklar birbirine ya da birine,bir şeylere kıyar çünkü aşk kıyam kadar kıyımdır ve birinden yahut bir şeylerden vazgeçmektir.

Çocuklukla beraber daha çok yazarın hatıralarının nakış nakış işlendiği anlatımlarda özlem, başat unsur olarak havsalamızda yerini alıyor. Anısı olmayan günlerin büyük bir kayıp olduğu vurgusunu ve anı biriktirmenin kıymetini bize bir kez daha hatırlattığı için Nuran hanıma çok teşekkür ediyorum. Bununla birlikte, gerek geçmişte gerekse de yaşadığımız şu anki hayatımızda hep bir eksikler vardır ve olagelmektedir. Pazılın eksik parçası misali bir boşluk hali her zaman taşınmaktadır. Belki de bu duygu bizim naçarlığımızı, hiçbir zaman tam olamayacağımızı yüzümüze şamar gibi vurmaktadır. Ondandır ki hayatlarımızda hep direnci, şükrü ve ümidi kendimize şiar edinmeliyiz. Yazar, bütün bu anlatımlarında eksik parçayı sorgulamakta, o eksik parçanın ardına düşülmesi, aranılması gerektiğini vurgulamaktadır. İnsanların ortak eksik parçaları olduğu kadar, her insanın ayrı ayrı eksik parçası da vardır muhakkak. İlk kitap olmasına rağmen gayet başarılı bulduğumu söyleyebilirim.

Beğenerek takip ettiğim bir yazar. Videolarını beğeniyordum, kitabını da beğenerek okudum. Bu kitabı aldığımda adından dolayı daha farklı olacağını bekliyordum. Ama içinde birbirinden farklı hikayeler çıktı. Hepsi kendine özel, hepsinin yaşadığı olay farklı. Okurken hayatın içindeki olaylara tanık oluyorsunuz. Gördüğümüz, bildiğimiz ve belki de bazılarımızın yaşadığı birçok duyguya yer veriyor. Bölümler kısa kısa olduğu için sıkılmadan okuyabilir ve kısa sürede kitabı bitirebilirsiniz.

Kitabı okurken özellikle şunu diyor insan: Anne babalar çocuklarda öyle büyük yaralar bırakabiliyor ki, keşke herkes anne baba olmasa...

Taze bitirdiğim ve yüzümde hafif gülümseme, hafif burukluk bırakan kitap..

Kitap, 8 adet hikayeden oluşuyor. Her biri ben dili ile yazılmış, günlük okuyormuşuz gibi, yazar ise bizden biriymiş gibi.. Okurken çok keyif aldım, çok akıcıydı. Yazarımız Hüseyin Tunç’un okuduğum ilk kitabıydı, son olmayacak. Çok etkilendiğim, yazarın aktardığı duyguları iliklerime kadar hissettiğim bir kitap oldu.
Okumadıysanız, bir kaç gün içinde bitirebileceğiniz ve olaylara farklı bakış açılarından bakabileceğiniz bir kitap olmuş. Tavsiye ederim.

Tarihseverlere kesinlikle öneriyorum. Ortaçağın isimlendirme kadar basite indirgenemeyeceğini ve âdeta ortaçağın, ortaçağdan ibaret olmadığını göreceksiniz. Okudukça bugün birçok metin ve yazıda karanlık olarak nitelendirilen Ortaçağ külliyatının "Batı" milletlerinin 18.ve 19. Yüzyıllarda emperyalizmin ihtiyacına hizmet eden elverişli bir geçmişin kurgulanmasının temelinin atıldığını anlıyorsunuz. Ve en vurucu cümleyi yazarlar kitabın sonunda söylemiş : " Biryerde beyaz ırkçısı bulursanız karanlık ortaçağcılığı ve neredeyse her zaman katili de bulmuş olacaksınız." Kitabı bitirdiğinizde modern olarak nitelendirilen bugünkü batının nasıl şekillendirildiğini anlıyor ve şu çarpıcı soruyu da kendinize sormadan yapamıyorsunuz: " Karanlık olarak nitelendirilen Ortaçağ mı karanlıktı? Yoksa bugünün emperyalist politikalarında yaşananlar mı daha karanlık.? " Okuyalım, okumak sağlıktır.

İhmal ve istismarın ortasında, doğuştan şanssız bir kız çocuğunun kısa ve sessiz yaşamı...
Bu yaşamın artık onun için hiçbir şey yapılamayacak bir zamanda, onun çevresinde olan herkesin dilinden bir ifade tutanağı okur gibi okuyacağınız, elinize alır almaz bitireceğiniz bir kitap.
Kısa ama insanın içini ezen...
Hızlı okunan ancak zor yaşanan bir yaşamın öyküsü.

Kitabın sonunda "Neden?" sorusunun yanıtını öğreneceğimizi düşündüm, bulamadım. Bulsam da hangi neden bir kız çocuğunu geri getirebilir ki...

Falih Rıfkı Atay'ın bu eserinde Mustafa Kemal'in Gazi Mustafa Kemal Atatürk olma sürecinde yaşadıkları, çevresindekilerle ilişkileri, kişiliği, Milli Mücadele süreci, inkılapları gibi uzun bir süreçte yaşadıkları anlatılıyor.
Bildiklerinizle, bilmediklerinizle dönemin yakın şahidi olan bir gazetecinin dilinden karşılaşmaya ve Atatürk'ü daha yakından tanımaya hazır olun.
Falih Rıfkı Atay kitabında da belirttiği üzere kısa sürede, fazla düşünmeden yazdığını belirtmiş, okurken bundan kaynaklanan dağınıklığı fark ediyorsunuz, o nedenle biraz fazla dikkat gerektiriyor. Bazı yerlerde tekrarlara gitmiş. Dili anlaşılır, çoğunlukla günümüz Türkçesine ait kelimeler. Ara ara dönemin diyaloglarını olduğu gibi verdiği kısımlarda sözlüğe ihtiyaç duyabilirsiniz.
Kalın yapısı ve yoğun konusu ile okunması zaman ve emek istiyor ancak okuduğunuza değecek, her Türk vatandaşının okuması gereken bir kitap.

Kamil Erdem'in Sait Faik Hikaye Armağanı ödülüne layık görülen Yok Yolcu isimli öykü kitabı, yazarın üçüncü eseridir. Daha önce Bir Kırık Segah kitabıyla da Haldun Taner Öykü Ödülü'nü kazanan yazar, harikulade anlatım dili ve anlattıklarıyla farkını belli ediyor. İki bölüm ve on öyküden oluşan bu kitapta çoğunlukla birinci şahıs anlatıcı kullanılmış olup dilimizin tüm inceliklerine şahitlik ediyoruz. Kimi zaman bir ozanın cenazesinin, kimi zaman badanacının ve kimi zaman da çıkmaz sokağın hikayesi anlatılıyor öykülerinde. Ayapera bölümündeyse İstanbul'dan üç öyküye tanık oluyoruz. Kamil Erdem, öykülerinde biçimsel farklılığı da ihmal etmiyor. Şiir biçimiyle yazılmış iki öyküyle birlikte yazarın anlatıcılara müdahale edip metnin bir parçası olduğu metin de bulunmakta. Özellikle çıkmaz sokağın dilinden anlatımı olan metni ve Orhan Pamuk'un "Merhaba poğaçacı" söylemine kurmaca içinde eleştiri getirdiği "Koyu Kırmızı" adlı öyküsü de bence ayrıca özel.

Kapak Kızı kitabından sonra Şebnem'in kim olduğunu ve nasıl bir insan olduğunu hatta onun nasıl bir hayatı olduğunu merak ediyor insan. İşte bu kitap ile de Şebnem'in hikayesini Şebnem'in ağzından dinliyoruz. Hiçbir şey göründüğü gibi değilmiş. Şebnem'in yaşadıkları ne kadar onun suçu acaba? Şebnem neden bu hale gelmiş? Onun bakışlarındaki gizli sır ne? Kime bu öfke? Ah Şebnem...Neler yaşamış...Görünenin ardındaki görünmeyenler o kadar derin ki...Mükemmel bir üslup ve satır aralarında verilen hayata dair mesajlar. Elinizden bırakamadan okuyacağınız bir kitap.