Onaylı Yorumlar

Mustafa Kutlu, Uzun Hikâye’de Ali ve ailesinin bir kasabadan diğerine uzanan yolculuğunu anlatırken aslında bir dönemin Türkiye’sini, insan ilişkilerini ve toplumun değişen değerlerini de gözler önüne seriyor. Ali’nin doğruluğundan, dürüstlüğünden ve haksızlıklar karşısında boyun eğmeyen tavrından etkilenmemek mümkün değil. Ancak bu özellikleri, yaşadığı toplumda zaman zaman onun ve ailesinin dışlanmasına da neden oluyor. Kitabı üçüncü okuyuşumda, küçük bir kasabada yaşamaya başladıktan sonra anlatılanları çok daha iyi anladım. Küçük yerlerde insanların birbirinin hayatına ne kadar dâhil olduğunu, en ufak bir davranışın bile nasıl konuşulup yayıldığını görmek, hikâyeyi benim için daha anlamlı kıldı. Ali’nin bitmeyen yolculuğu, bir yere ait olma isteğiyle özgürlüğünden vazgeçmeme mücadelesi arasında gidip geliyor. Sevgi, aile, umut ve hayata karşı dik duruş üzerine sade ama derin bir anlatı. Bazı kitaplar her okuyuşta insana başka bir şey söyler; Uzun Hikâye de benim için onlardan biri.

Ajanda çok güzel, rahat rahat kullanabilelim diye çok sayıda aldık, ajandanın boş hali öylesine güzel ki elimizde kullanmadığımız ajanda da bulunsun istedik. Zamansız olması hayli güzel bir kullanım genişliği ve rahatlığı sunuyor. İçerisine yazı yazmak bazı kalem türleri ile biraz meşakkatli olabiliyor lakin bu ajandayı kullanabilmek için büyük bir engel değil ajandayı kullanmanın keyfine gölge düşüren bir şey değil bizim için. İçerisine yerleştirilen yazılı görselli bilgilendirici içerikler ajandayı daha çok yönlü bir hale getirmiş. Ajandayı isterseniz planlamalarınız için isterseniz günlük değerlendirmelerinizi yazdığınız bir günlük için kullanabilirsiniz. Yine de satın almadan önce ajandanın boyutlarını, içerik detayını, her güne ayrılmış bölüm genişliğini ve kağıt türünü daha iyi görebilmek ve anlayabilmek için ajandayı fiziksel olarak incelemenizi tavsiye ederim.
Kendinize bir ajanda edinmek istiyorsanız ve biraz olsun sanat merakınız varsa bu ajandayı öneriyorum.

Meliha Tuğtağ'ı çok severek takip eder ve okuruz. Oğlum ilkokula gidiyor ve bu yazarın kitaplarına bayılır ki ben de öyle. Bu kitabı görünce de yeni çocuk kitabı çıkmış diye düşünerekten alıp oğlumun eline verdim. Ama oğlum ben bu kitabı hiç sevmedim deyip bırakınca çok şaşırdım ve hemen alıp okumaya başladım. Arkadaşlar bu kitap çocuk kitabı değil galiba, siz benim yaptığımı yapmayın okumadan çocukların eline vermeyin :) okuduktan sonra anladım Melih Bey bu kitabı dergi yazılarını derleyerek oluşturmuş, aslında gençlere ve yetişkinlere hitap eden bir kitap, özellikle erkekler bu kitabı çok severler. Arada argo tabirler geçmesi ve çocuklara uygun değil eleştirisi de bu yüzden sanırım. Yani kitap sorunlu değil biz yaş grubunu yanlış anlamış olabiliriz :) hatta baya kafa bir kitap.

Okurken sürekli biri omzumun arkasından beni izliyormuş hissine kapıldım. Sam Holland, daha ilk sayfalardan itibaren öyle yoğun bir gerilim kuruyor ki, kitap elinizden kolay kolay düşmüyor. Her bölümde "bir sayfa daha" derken kendinizi hikâyenin içinde buluyorsunuz.
Kukla Ustası'nın en güçlü yanı psikolojik baskıyı çok iyi hissettirmesi oldu. Katilin kim olduğu kadar nasıl düşündüğünü, kurbanlarını nasıl seçtiğini ve onları adım adım nasıl tuzağa çektiğini okumak oldukça ürkütücüydü. Sürekli diken üstünde hissettiren bir atmosfer vardı ve bu gerilim kitap boyunca hiç düşmedi.
Karakterler tek boyutlu değildi. Özellikle soruşturmayı yürüten ekibin yaşadığı baskı, zamanla yarışmaları ve yaptıkları hatalar hikâyeyi daha gerçekçi kılmış. Olaylar ilerledikçe taşların yerine oturması ve ipuçlarının anlam kazanmaya başlaması ise oldukça tatmin ediciydi.

Bir avukat, film şirketi yöneticisi ve yazar olan Cho Kwanghee’den bir bilim kurgu romanı. Şimdiki yaşadığımız zaman ve kitabın basım yılı arasında çok fark yok, ancak bilim kurgu değil de şimdiki zaman kurgusu da diyebiliriz. Kitapta yaşanan olaylar her an yaşanabilir.

Alıntı:

Ao: “Ne yapacağım ben? Bu şekilde yok olamam.”

Yunpyo: “Yaşamam için bir nedeniniz var mı?

Ao: “İnsanların hissettiğiyle aynı şey olup olmadığını bilmiyorum. Korkmuyorum ama sahip olduğum bilince bir bağlılığım var ve kimsenin onu elimden almasını istemiyorum.”

Menteş'in gerçek bir Türk romancısı olduğunun hücceti [delili] bir neşir [yayın] olmuş. Kurgu azami [en üst] seviyede tevfike [başarıya] ulaşmış.

Fakat iki hususu söylemek gerek:
Birincisi, parantez içi açıklamalar gerçekten yoruyor insanı. Kelimelerin günümüz Türkçesindeki kullanımını bilsek dahi, okumak zorunda kalınıyor. Elbette 60 sene önce ile bugün arasında kaybolan dilin güzel bir tenkidi olarak değerlendirilebilir. Yine de her okura ferdi olarak bırakmak lazım.

İkincisi, Antika Titanik'ten beri yazarın ısrarla cinsellik tasviri çabası var. Muhtemelen politik mevzulara entelektüel bir cevap olarak görüyor. Oysa bu mevzuyu zorlamanın bir anlamı yok.

1204 yılında Konstantinopolis’in IV. Haçlı Seferi sırasında yağmalanmasını, dönemin tanıklarından birinin kaleminden okumak oldukça ilgi çekici. Gunther von Pairis’in aktardıkları, yalnızca tarihsel olayları değil, dönemin dinî zihniyetini ve Haçlıların gerçekleştirdikleri yağma ve vurgunları dinî gerekçelerle nasıl meşrulaştırmaya çalıştıklarını görmek açısından da oldukça düşündürücü.

Özellikle şehrin yağmalanması ve kutsal emanetlerin taşınması hakkındaki anlatılar önemli. Yazarın olayları ilahi bir plan çerçevesinde yorumlaması ise dönemin bakış açısını anlamak açısından dikkate değer.

Çevirmen Kutsi Aybars Çetinalp’in metindeki maddi hataları düzeltmesi ve bazı ayrıntıları dipnotlarla açıklaması, eseri daha değerli kılıyor. Bununla birlikte anlatımın yer yer tekrara düşmesi nedeniyle kusursuz bir okuma deneyimi sunduğunu söylemek zor. Yine de IV. Haçlı Seferi ve Konstantinopolis (İstanbul) tarihiyle ilgilenenler için önemli bir birincil kaynak.

Annie Bot, yapay zeka ve insan ilişkileri üzerine düşündüren konusuyla ilgimi çeken bir kitaptı. Better Than Us diye bir dizi var, tarzlarını birbirlerine benzettim. İzlerken diziyi de sevmiştim, kitabı da sevdim. Kitabı okurken dizi tekrar aklıma geldi.
İnsan ihtiyaçlarına göre tasarlanmış bir robotun, kendisinden beklenenlerle kendi varoluşu arasındaki ilişkiyi okumak oldukça ilginçti. Özellikle sevgi, kontrol ve özgürlük kavramlarını sorgulatması hoşuma gitti. Dili sade, anlatımı akıcıydı; hiç zorlanmadan bir günde bitirdim. Çok derinlikli bir okuma deneyimi yaşamasam da konusu ve kolay okunabilirliğiyle beni yakaladı. Hem düşündüren hem de hızlıca okunabilen bir kitap arayanlara önerebilirim. 8/10

Rahmetli duayen ismin bu söyleşisinde aslında ne çok anıları olduğunu anlamak zor değil. Tekrar tekrar da olsa aynı anıyı dinlemeyi bile seven biri olarak hemen bitirdim. Özellikle kitabın İhlas Finans krizi ve 28 Şubat süreci ile ilgili kısımlarının her şey yazılsa ya da yazılabilse bir koca cilde sığacağını tahmin ediyorum. Okumamın fon krizine denk gelmesi de ilginç bir tevafuk oldu. Kitabı daha da anlamlı kıldı. Faizsiz finans sistemine olan inancım pekişti. İnsanların faiz alışkanlıklarını kırmanın zor ama kesinlikle gerekli olduğunu anladım.

Ayfer Tunç’tan okuduğum ilk kitap olan Kapak Kızı, akışı yer yer hızlanıp yer yer durağanlaşan bir eser. Hikâye, "Kapak Kızı" Şebnem’i tesadüfen aynı trende gören ve ikisinin onunla geçmişi olan üç kişinin kendileriyle yüzleşmelerini konu alıyor. Olay örgüsü karşılıklı konuşmalarla ilerlerken kıskançlık, özgüven ve ahlak gibi sorgulamalar içeriyor. Ancak karakterlerin hayatını bu denli altüst edecek bir olay göremedim ortada.
Kitabın yorucu yanı yazarın yoğun dili. Cümleler o kadar uzun ve detaylı ki, örneğin tek bir cümleye hem bir karakterin seyahat rotası hem de ailesinin oraya taşınma sebebi sığdırılabiliyor. Yazarın tarzına alışmak biraz zaman istiyor. Ayrıca kişi kadrosu çok kalabalık. Anlatım için bu kadar yan karaktere gerek var mıydı emin değilim; okurken kimin kim olduğunu anlamak için harita çıkarmak bile gerekebilir. Çok övülen bir eser olsa da maalesef beklediğim okuma hazzını bulamadım.