Onaylı Yorumlar

İslâm devletlerini kısa bilgiler anlatan Stanley Lane Poole eserinde 139 devlete yer vermişti. Poole çalışmasında eksiklikler veya yanlışlar olabileceğini de belirtmişti. Sadrazam İbrahim Paşa’nın oğlu ve Ressam Osman Hamdi Bey’in de kardeşi olan Halil Edhem ise yaptığı düzeltmelerle yeniden neşrettiği esere yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin de olduğu 42 İslâm devleti daha ekleyerek sayıyı 181’e çıkarmıştı. Halil Edhem’in tercüme ettiği ve üstüne hayli kıymetli bilgiler ilave ettiği çalışma, neşredildiği döneme göre büyük bir boşluğu doldururken derli toplu bir İslâm devletleri tarihinin de ortaya çıkmasına vesile olmuştur. Kitap İslam devletlerini bölge bölge olarak ele alıp inceliyor. Ayrıca devletler ile ilgili kısa bilgiler yanında devleti yöneten hanedanların da aile şeceresini vermesi bu konuda çok güzel bilgiler veriyor

Barthold, Türkoloji dallarında büyük şöhrete sahip bir ilim adamıdır.Barthold, gerek Türkistan’daki topluluklar ve bunların tarihleri, gerekse Türk medeniyetinin buradaki izleri hakkında geniş bilgisi olan bir araştırmacı hüviyetiyle büyük bir şöhrete kavuşmuştu. Özelikle Orta Asya tarihi ilgili çok güzel çalışmalara imza atmıştır. Ayrıca 1926 yılında Türkiyat Enstitüsü'nün çağrısı üzerine İstanbul'da Orta Asya tarihi hakkında dersler vermiş. Türk Tarihinde araştırmaları ile önemli bir yere sahiptir. Bu eseri tavsiye ederim.

Gazneliler, günümüz Afganistan ve Pakistan’ında XI. ve XII. yüzyıllarda hüküm süren bir Türk hânedanlığıdır. Gazneliler’in Türk ve İslâm tarihindeki başlıca rolü, Kuzey Hindistan fütuhatına yol açarak İslâm dinine Pencap’ta güçlü bir dayanak noktası sağlamaları ve daha sonraki Hindistan fetihlerine zemin hazırlamış olmalarıdır. Gazneliler Hint dünyası kültürüyle de doğrudan doğruya temas kurmuşlar ve yıllar sonra Pakistan Devleti’nin kurulmasında birinci derecede etken olmuşlardır. Prof Dr Erkan Göksu hocamızın bu eseri çok güzel tavsiye ederim. Bu eserde Gazneli ilgili çok güzel bilgiler vermekte örneğin Türk Tarihinde İlk sultan unvanını kullanan Gazneli Mahmud'dur.

Bir muhteşem kitap daha. Melody biraz büyümüş ve artık 12 yaşında. İçimdeki Müzik kitabını okuyanlar Melody'nin neler yaşadığını neler hissettiğini çok iyi bilir. İlk kitabı okurken üzülenler, duygulananlar bu kitapta çok mutlu olacaklar. Çünkü bu kitapta özel yeteneklere, farklılıklara sahip bu çocuklar bir kampta bir araya geliyorlar. Öyle güzel yazılmış, öyle güzel tasarlanmış ki her şey. Normal hayatta imkansız gibi görünen birçok aktivite gidecekleri bu kampta imkanlı hâle geliyor. Melody hem arkadaş ediniyor hem de birçok yeni şey yapma fırsatı buluyor. Kendinin farkına varıp, bir genç kız gibi duygularını yansıtıyor. Ve bu durum onun çok hoşuna gidiyor. Etrafında onu anlayan, kendisi gibi farklılıkları olan arkadaşlarıyla çok güzel vakit geçirip geleceğe umutla ve mutlulukla bakıyor.
Yazar gayet yalın bir şekilde ve tüm içtenliğiyle bu kitabını da çok rahat okunur şekilde kaleme almış. Ve böyle özel çocukların durumlarına, hissettiklerine değinmesi çok güzel olmuş.

Yazarın kaleminden Damızlık Kızın Öyküsü eserini geçen ay okumuştum. Ahitler eseri ise kitabın devamı. Fakat iki eserin yazılışları arasında 35 yıl gibi uzun bir zaman var. Damızlık Kızın Öyküsü’nde Gilead’da yaşanan rejim yüzünden sinir bozucu olaylar okumuştuk. Aynı olaylar bu eserde devam etse de, rejime karşı bir ayaklanmayı okuyoruz.

Eser 3 anlatıcı tarafından anlatılıyor. Lydia Teyze (zekasına hayran kaldığım) , Agnes ve Daisy. Ahitler eseri ilk esere göre daha anlaşılırdı benim açımdan. Okumanızı istediğim için çok detaya girmek istemiyorum; ama ucunda ölümde olsa rejimi yıkmak için çok güzel çabalar sergilenmiş. Fakat eser 500 sayfa olmasına rağmen can alıcı olayların sonlara sıkıştırılmasını sevemedim.

Güzel bir kalemden güzel bir distopyaydı.

Yazarımız Sharon M. Draper, 11 yaşında ve doğumundan itibaren konuşamayan, yürüyemeyen, kendi ihtiyaçlarını yardım almadan gerçekleştiremeyen Serebral Palsi( beyin hasarı sonucu kas ve hareket bozuklukları hastalığı) hastası olan Melody’nin yaşadıklarını anlatıyor bize.

Vücudunda birtakım engelleri olan insanlarla bir arada yaşıyoruz. Peki hiç düşündük mü onların ne hissettiğini, ne zorluklar çektiğini, neler yapmak isteyip yapamadıklarını, hayallerini, neden diğer insanlar arasında kendilerinden çekindiklerini… Ya da sahip olduğumuz yeteneklerimiz için hiç şükür ettik mi? İnanın bunları düşünürken üzülmeden duramadım.

Unutmayalım ki hayattaki en büyük engel sevgisizliktir. Bu engelleri de aşabileceğimiz tek şey sevgidir.

Yazarımıza böyle güzel ve önemli bir konuyu, bu kadar güzel ve akıcı bir kalemle ele aldığı için çok teşekkür ederim. Birbirimize engel olmak yerine destek olacağımız, sevgi dolu günlere…

İngiliz edebiyatının kadın yazarlarından Jane Austen’ın yazdığı ilk eser Northanger Manastırı’dır. Fakat eser yazarın ölümünden sonra yayımlanmıştır.

Eserde, ana karakter olan genç kızımız Catherine ailesiyle beraber Fullerton köyünde yaşamaktadır. Bir gün dostları olan Allen ailesiyle seyahat için Bath’a gidiyorlar. Catherine bu seyahatte yeni arkadaşlar ediniyor, sosyeteye yavaş yavaş adım atıyor; özetle de sosyal yaşamını oluşturuyor. Peki onu neler bekliyor?

Yazarın kalemiyle tanışma kitabım Northanger Manastırı oldu ve beni maalesef ara ara sıktı. Fakat bana göre inceden inceye dostluklar ve özellikle insanlar arasındaki sınıf ayrımı hakkında yazarın vermek istediği mesajlar güzeldi. Austen kalemiyle tanışmak için güzel bir başlangıç kitabı olabilir.

“İnsanlar birbirine gerçekten bağlı olduklarında, yoksulluğun kendisi bile zenginliktir.”

19. yüzyılın önemli filozoflarından Mill'in çalışması giriş ve dört kısımdan oluşuyor. Kitap sosyalizmin romantik bir savunmasından öte radikal bir tutumla yazılmış. Sosyalizmin ne olduğu, eksikleri, revize edilmiş haliyle sağlayacağı fayda ve uygulanabilir olması, yapılan eleştirileri birçok felsefi ismin tanıklığı ile işlemiş. İdeolojileri (kapitalizm de dahil) felsefe, sosyoloji, psikoloji gibi birçok sosyal bilimden yararlanarak sunması çok güzel. Fakat sosyalizmin kaderi ütopik kalmaya devam edecektir. Çünkü insan doğuştan kapitalist taleplerle gelir, eşitlik kısmen iyidir, dağıtıcı adalet çoğu kez eşitlikten daha üstündür.

Safa, eserlerine kahramanların içsel hesaplaşması, psikoloji ve analoji ile biçem veriyor. Bu yapıyı en çok hissettiğim eseri oldu Dokuzuncu Hariciye Koğuşu. Çocuk kahramanın dilinden anı niteliğinde ama anıyı ileri taşıyan yazar kurgusu ve betimlemesiyle oluşturulan kitapta; çocuğun muzdarip olduğu hastalığın, hastalığın ruhunda meydana getirdiği duygu durumunun ve bu olaylara bağlı hastalık ve hasta olgusunun, hastahane koğuşlarının içinde buluyorsunuz kendinizi. Dediği gibi sadece hastalığı yaşayanlar tam olarak anlar bu çileyi fakat betimlemeleri içselleştiren her okur en azından tanıklık sıfatıyla empati kurabiliyor. Etkileyici

Zevkle, heyecanla okuduğumuz kitaplar iki kapak arasına gelip, kitap olup, sonrasında bize nasıl ulaşıyor? Bunu merak ediyorsanız; sahaf olan yazarımız; gözlemi ve tanıklıklarıyla, bize kitapların görmediğimiz bu yönünün maceralarını anlatıyor. Çalınan ve heba olan emekleri okuyunca üzülüyor, bugün her biri bir dev olan yazarların ilk kitap heyecanlarına ortak olup, onlarla heyecanlanıyoruz. Bazen yoklukta birbirine destek olup, ortaya bir ürün çıkınca çocuklar gibi sevinen koca koca adamları görüyoruz bazen de insanın en kötü yönlerinden olan kıskançlık, hırsızlık gibi hasletlerin yazar camiasında da olduğunu görüp üzülüyoruz. Velhâsılıkelâm yazarımız kitaplara ve yazarlara dair enfes bir eser meydana getirmiş.