Onaylı Yorumlar

Doğa Cihan'ın ilk öykü kitabı Kafdağı'nı Bastılar, tamamı küçürek öykülerden oluşan bir eser. Kitabın yapısı itibarıyla doğaldır ki çok sayıda öyküyü okuyorsunuz. Dili temiz, küçürekler için gerekli kıvrak zekaya sahip bir yazarla karşı karşıyayız. Toplumsal ve evrensel meseleleri öykülerine gayet güzel yedirmiş. Küçüreklerin kısıtlı alanını iyi değerlendirdiğini düşünüyorum. Gerçeküstünün yer yer göründüğü metinler de mevcut kitapta. Konulardaki çeşitlilik açısından da gayet doyurucu bir eser olmuş. Yazarın bundan sonraki edebiyat yolculuğunun hangi yönde olacağını da ayrıca merak ediyorum. Mesela bin kelime hacimli öykülere çıktığında nasıl metinlerle karşılaşırız acaba. Küçüreklerdeki yeteneğini daha uzun metinlerde de göstereceğini düşünüyorum. Kendisinin bundan sonraki eserlerinin de takipçisi olacağım.

Kitabın ismindeki ve arka kapak yazısındaki ipucuna binaen 10 yaş bir çocuğa aldım. Öncesinde okudum ve uzun zamandır böyle güzel kitap okumamıştım. Tam yeni nesil hep komik hikayeleri okuyor sadece diye düşünürken bu kitap bana umut oldu. Hem komiklik hem de hüzün çok güzel harmanlanmış. Hikayenin gerçekten gerçekleşmiş olabileceği de ilgi çekiciliğini artırdı ve bir solukta okudum. Başka çocuklara da hediye aldım. Türkçeyi doğru kullanma ve dilimize sahip çıkma farkındalığı kazandırmak için güzel bir başlangıç olacağını düşünüyorum.

Her şeyden önce bilinmeli ki “Bu bir çocuk kitabı değil.” Vermek istediği mesajı betimlemeler yoluyla, kurgu içerisine ince ince yerleştirmiş nadir kitaplardan biri oldu benim için Sineklerin Tanrısı. Kitaptaki her çocuk kendine göre bir ideolojiyi, duyguyu, fikri temsil ediyor. En çok etkileyici olan ise maske - kimlik imajıydı. “Maskeler kimliksizleştirir ve kişinin yapacağı her şeyi meşru kılar.” Bu mesaj, ilkel kabile geleneklerinden tut, şamanizm, günümüz dünyası ve daha birçok olguyu içinde barındırıyor. Kitap bittikten sonra durup bir süre düşünmeye sevk ediyor sizi. Herkesin okuması gereken dupduru, duru olduğu kadar da derinlikli, güzel bir kitap. Hatta yazarın diğer kitaplarına yönelmek için de iyi bir başlangıç.

Anna O., 2024 yılının en çok konuşulan kitabı seçilmiş. Bence çok doğru bir karar verilmiş, çünkü kitap gerçekten farklı ve etkileyiciydi. "Uyku Bozuklukları Bilimi" hakkında daha önce hiç duymadığım pek çok yeni bilgi edindim. Kitap, gerçek vakalardan da bahsediyor; Munira Abdulla ve Terry Wallis vakaları gibi. Okurken insanın inanası gelmiyor ama hepsi gerçek.
Yalnız, romanın temposu zaman zaman duraklamalarla kesiliyor; özellikle kitabın ortalarında, ana olayın gelişiminden çok karakterlerin içsel düşüncelerine fazla yer verilmiş. Bu, bazı okurların dikkatini dağıtabilir. Final bölümü de biraz uzundu; yazar farklı kollardan ilerleyerek dolambaçlı yollara sapmış. Bu kadar uzatılmamalıydı. Fakat yine de okuduğuma asla pişman değilim. Harika bir kurgusu ve sayfaları hızlı bir şekilde çevirmemizi sağlayan güçlü bir anlatıma sahipti. Bence okuyun, tavsiyemdir.

Masal masal içinde bir roman.. Ne zaman rüya ne zaman gerçek farkına bile varamıyorsunuz.. Anar, eski kelimeleri sık kullanmasına rağmen, birçok bu türde yazılan romanlardaki ağırlığı asla hissetmiyorsunuz. Aksine eski kelimelerin bu kadar çok romanla bütünleşip yakıştığını ve masalsı bir hava kattığını ilk kez bu kitapta hissettim.. Günümüz kelimeleri ile bu romanın büyüleyici yanı eksik kalırdı muhtemelen.. Yazarın geniş hayâl dünyası ve kurguladığı hikâye eğer filme uyarlansaydı bence çok daha fazla ses getirecek ve uzun yıllar etkisini sürdürecek bir başyapıt olurdu. Mutlaka herkes okumalı, okutmalı..

Yalnızlık zor mudur? Yazar bunu kitapta şöyle cevaplıyor: “Başkaları olmadan yaşamak zor, başkalarıyla birlikte yaşamak da zor. Yaşamak hep zor.”
Yalnızlık zor ama yaşamak daha zor. Tezatlıklar var yaşamın içinde şöyle ki:
Sensizliği severken bir gevezeyle yaşamak, hayatını severken şehir hayatını seven biriyle yaşamak, gündüzü severken geceyi seven biriyle yaşamak, kuzeyi severken güneyi seven biriyle yaşamak, çok kısa boyluyken çok uzun boylu biriyle yaşamak…
Yalnızlık üzerine kitapları seviyorsanız; bu kitap kesinlikle yalnızlık üzerine bir yüksek lisans niteliğinde. Yalnızlığın iyi yanlarını da aktarıyor bize yazar. Mesela kibar olmak, uslu olmak zorunda değiliz yalnızken. İki kişiyken ise yemek yerken sohbet edebiliriz, geceleri üşümeyebiliriz.
Kısacası istersek hayat yalnızken de güzeldir, değilken de. İçimizdeki o yaşama sevinci giderse hayat hep kötüdür. Hayatın iyi yanlarını bulup mutlu yaşamak dileğiyle…

Son zamanlarda okuduğum en akıcı, en eğlenceli ve öğretici çocuk kitabıydı. Bir yetişkin olarak deniz ve deniz canlıları hakkında birçok şey öğrendim. Çocuklara olay örgüsünü verirken Allah’ı tanıtan ve sevdiren, İslamî şuur kazandıran, onlara tefekkür etmeyi öğreten bir yazar, o nedenle kitaplarını çok faydalı buluyorum. Ayrıca kitabın mizahi yönü de çok hoş :)
Kitapta Hz. Yunus’un hikâyesi, imanın insana rahatlık ve korkusuzluk verdiği, yelken balığının denizlerin en hızlı balığı olduğu, basınç kavramı, yer çekimi yasası, suyun kaldırma kuvveti, denizlerin 1000 metreden sonrasının zifiri karanlık olduğu ve ışıklı balıkların aydınlattığı, ahtapotların 3 kalbi ve 9 beyni olduğu, Dünyadaki canlıların yüzde doksanının denizlerde yaşadığı, denizlerde 1 milyonun üzerinde canlı türü olduğu, “yapay resif”in ne olduğu, denizin altında bütün yer şekillerinin olduğu, yunusların nefes almak için bata çıka yüzdüğü aktarılmış. Bunlar gibi birçok harika bilgi var kitapta, tavsiye ederim.

Yazarın ütopya ve distopya kavramlarını birleştirerek oluşturduğu ve "üstopya" adını verdiği kendine özgü bilimkurgu türündeki bu romanda kadınlar hiçbir öneme sahip olmayan tek vasfı doğurmak olan damızlık inekler gibi kullanılmaktadır. 'Kadının adı yok' cümlesinin tam olarak vücut bulduğu romanda kadınların gerçek isimleri silinmiş, hafızaları anıları yok edilmiş, tüm hakları elinden alınmış, tohum ekilecek tarla gibi elden ele atılmış türlü işkencelere maruz bırakılmış ve maalesef bunlar başka bir kadın yardımıyla yapılmış, intihar etmesine bile imkan vermeyen şartlarda sürekli tecavüze maruz kalmıştır. Anlatılan her şey ütopik gibi görünse de maalesef dünyada bir yerlerde kapalı ve bağnaz toplumlarda kadınlar bunları yaşamıştır ve hala da yaşamaya devam etmektedir.

Yazarın Doğa Elementleri Serisi'nin ikinci kitabı Toprak...
Uyumsuz Defne Kaman'ımız bu defa Çorum'a tarihi eser kaçakçılığını araştırmak için gidiyor. Yeni karakterler de bu sayede girmiş oluyor. Karaca, Güneş Aytan ve Defne'nin babası.. Geçmişe sık sık gidiliyor ve ilk kitapta tam anlaşılamayan nokta da bu kitapta netleşiyor. Defne Umay Ninesine karşı içsel bir karşı çıkma ile baş başa kalıyor.

Emniyet Müdürünün sürekli kötü gösterilmeye çalışılması nedense beni rahatsız etti. Kitapta Vali Bey'in yer aldığı kısımları okurken keşke her devlet insanımız böyle olsa diye düşündüm.

Mesajlarla dolu güzel bir kitaptı.

Serinin dördüncü kitabı Günahkar. Oysa yazar üçüncü kitap olan Ebedi’de sanki okurla vedalaşmıştı.Serinin başlarında Grace’in arkadaşı olan Isabel,seride gitgide sağlam bir karaktere dönüşür ve nihayetinde Günahkâr’da ana karakter olur.Serinin ortalarında tanıştığımız Cole için de aynı şey geçerlidir.İlk üç kitapta yer alan Grace ve Sam,Günahkâr’da yok denilecek kadar az yer alırlar.Zira üçüncü kitapta bu zaten kendini belli eder.Üçüncü kitabın sonunda gerçekleşen hadiseler neticesinde serinin tüm karakterleri bir yola girer. Kimi kendi tercihleriyle kimi de başkalarının tercihleriyle...

Serinin dördüncü kitabını da bitirdikten sonra genel bir yorum yapacağım.Seri kurt adam temeline kurulu.Bu klişeden yola çıkılarak klişeyi mutsuz aile hayatının etkileri,aşk,dostluk, fedakarlık kavramlarıyla farklılaştırır.