Onaylı Yorumlar

SPÖKÜ yazardan okuduğum ikinci kitap oldu. Kitabı kurgusu, anlatım tarzı ve konusu itibarıyla çok severek ve elimden bırakamadan okudum. Ancak kitabın orijinal dili ile Türkçenin çok uyumlu olmamasından mı yoksa çeviriden mi kaynaklı bilemiyorum, bazı cümleler tam oturmamış gibiydi.
Kitabı her mevsimi iliklerime kadar hissederek okuduğumu fark ettim ki bu da yazarın en büyük başarısı bence. Katili sonuna kadar tahmin edemediğimi de belirteyim. Yazarın okuyucunun önüne koyduğu ve üzerinde kafa yormasını beklediği konular da tam çağımızın özeti gibiydi bence. Kolluk kuvvetleri ve devlet kurumları sadece insanı mı korumakla görevlidir? Bir insanın arkasında herhangi bir güç yoksa - devletin, gençliğin/güzelliğin, paranın- bu onun söyledikleri ne kadar anlamlı olursa olsun göz ardı edileceği anlamına mı gelir? İnsan inandıklarını savunmaya çıktığı yolda nereye kadar ahlaki kuralları gözetebilir? vs.
Kitabı çok sevdim, en kısa sürede filmini de izlemek isterim.

Eğer bir gün engelli bir çocuğum olursa ne yaparım, diye düşündünüz mü? Bu soruyu genç yetişkinlik döneminde herkes kendine en az bir kere sormuştur. Yazarın engelli çocukları var ve onlara bir türlü anlatamadıklarını, bu kitapta anlatmış. Onlar hiçbir zaman okuyamayacak olsa da sayfa 7'de "Unutulmamanız için, engelli kartı üzerinde sadece bir fotoğraf olarak kalmamanız için." bu kitabı yazdım, diyor yazar.

Yazarın külliyatına giriş yapmak adına başlangıç kitabı olarak seçilebilir. Daha önce Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam kitabını okuyup o kadar da beğenmemiştim ama burada ele aldığı konu itibariyle beni kavradı. Anlatı türünün örneklerinden biri olduğu için sayfalar metine boğulmamış ve dili son derece akıcı. Yazar; duygu, düşünce ve anılarını çok güzel aktarıyor okuyucuya. Okurken ister istemez empati kuruyorsunuz. Bu türü okumayı sevenlere öneririm.

Peyami Safa'nın Yalnızız romanı, felsefi düşünce ve psikolojik analiz tarafı yoğun bir eserdir. İçinde Simeranya adlı bir ütopik ülkenin de yer aldığı bir üstkurmaca romandır. Nietsche ve Marcel Proust gibi kimi yazar ve filozofun eserleriyle de alıntı üstünden metinlerarasılık yapılmış, kimilerinin de düşünceleri ana karakter Samim üstünden tartışmaya açılmıştır. Karakter tahlili, birbirine zıt düşünce sistemlerinin çatışması ve sosyolojik tespitler açısından gayet zengin bir romandır Yalnızız. Elbette kitabın isminden de anlaşılabileceği üzere dönemin iki dünya savaşını geçirmiş, buhranlı neslini de iyi anlatmaktadır. Ayrıca mekan anlamında Paris ve İstanbul şehirleri üstünden de kuşak çatışması güzel bir şekilde gösterilmiş. Yer yer didaktik anlatıma dönse de dönemin şartları içinde değerlendiğinde belirli seviyenin üstünde bir roman olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

Serinin ikinci kitabı sanırım 1970'li yıllarda yaşanmış gerçek bir hikayeden de esinlenilerek kurgulanmış. İlk kitap Huşu Ağacı'ndaki ana karakterler değişmeden devam ettirilmiş olan bu kitapta 1973-74 yıllarında gerçekleşen Kıbrıs Barış Harekatı'nda şehit olduğu düşünülen bir teğmenin yıllar sonra ortaya çıkması ve çok sevdiği eşi ile buluşmasını konu alıyor. Kitap oldukça sürpriz barındırıyor. İlk kitaptaki tasavvuf ögeleri yine fazlaca kullanılmış. Hüzünlü tarafı ile duygularınıza da dokunacak kesinlikle. Başarılı bulduğum bir eser oldu.

Yazarın ilk eseri olmasını gözönünde bulundurarak başarılı bulduğumu söyleyebilirim.Konusu itibari ile tipik bir aşk hikayesinin evlilikle sonuçlanmasi ve evlilik ile birlikte yaşanan problemlerin çözümü için eşlerden her ikisininde mental olarak bir yolculuğa çıkması ele alınmakta.Kitap tasavvufi ögeler taşımaktadır.Tasavvufi bilgiler ile olay örgüsü hem güzel bir zemine oturmuş hemde okurken sizinde kendinizi eleştirmenizi sağlayan bir yönde gelişmiş kitapta.Eleştirebileceğim tek nokta bazı bölümlerde tasavvuf konunun önüne geçmiş diye düşünüyorum.Okumaya değer bir kitap olarak değerlendiriyorum.

Uzun zaman sonra keyifle okuduğum romanlardan oldu. Akıcı bir dili ve sürükleyici bir konusu var. Engizisyon mahkemelerinin suçun ne olduğuna bakılmaksızın yargılanan kişiyi ağır cezalara çarptırılması işlenirken iftira sonucu suçsuz bir kadına idam kararı veriliyor. Cadı olduğuna dair iftira atılan ve deliller araştırılmadan yakılan kadının intikamını gerçek bir cadı olan yakını alıyor. Adaleti kendince yerine getiriyor. İşkence sahnelerinin bir karşılık olarak, herkesin yaptığını yaşaması, ektiğini çabucak biçmesi biraz iç ferahlatıyor. Keşke her şey karşılığını bu kadar çabuk bulsa diyoruz… Okurken yer yer betimlemelerde kendinizi kaybedebileceğiniz bir roman olmuş. Aşırı sanatsal dilden kaçınılması okumayı kolaylaştırıyor. İyi vakit geçireceğinize eminim. Yargıç başta seveceğimiz bir karakter gibi çiziliyor fakat okurken biz de ters köşe oluyoruz. Olay içerisinde çok fazla olay yok bu nedenle kafa karışıklığına mahal yok. Duraksamadan devam edip bir solukta bitireceksiniz.

Edebiyat ve şiir sevdalılarına hararetle tavsiye ederim.
Bu kitabı yazabilmek için kallavi bir külliyata ve kavi bir bilgi birikimine ihtiyaç var. Kitabı okurken bunu derinden
hissediyorsunuz. Yazarı telefonla arayıp konuştum; Bilgi birikimi hakkında tevazu gösterse de evinin adeta bir kütüphane oluşunu gizleyemedi. 'Çözümlemenin Estetiği' adlı bu değerli çalışmayı, bazı üniversitelerin edebiyat öğrencilerine ders veya kaynak kitap olarak önerdikleri de duyumlarım arasında.

Kültür dünyamızdaki eksiklerimizin başında eleştiri/çözümleme dalındaki eserlerin kıt oluşu geliyor. Bu yoksunluğa hatırı sayılır bir zenginlik katacağına inandığım bu eserden dolayı kıymetli yazar Yunus Emre Altuntaş'ı kutluyor, başarılarının devamını diliyorum.

Sistem mühendisliği, liderlik ve yöneticilik kavramlarını örneklerle açıklayabilen akıcı, düşündüren ve yormayan bir kitap. Bana göre eserin eksik yönleri de var. Bu eksiklikler aslında yazarın dünya görüşü ile alakalı ve sadece bu görüşüne paralel fikirlerden beslendiğiyle alakalı bir durum. Mevcut vahşi kapitalist dünya sisteminde rekabet, ticari endişeler, niceliksel büyüme gibi materyalist düşünce odaklı sistemsel bakış açısı geliştirmiş. Bizim medeniyet değerlerimize çokça da sahip çıkmayan manevi içerikli bakış açısı noksanlığı kitabında bana göre ön plana çıkan çok önemli kusurlar/unsurlar.

Kitap bir kız çocuğunun gözünden babası ile ilişkisini kısa, öz cümleler ile tatlı tatlı anlatıyor. Çocuklara babaları hep kocaman gelir ve babaların genelde oyun oynarken vs beli açılır ️resimlerdeki bu detay beni rahatsız etti, daha derli toplu kıyafeti olabilirdi dedim ama normalde de böyle değil mi diyip geçtim onun dışında resimler çok güzel. Son olarak karton kapak olduğuna dikkat etmemiştim, fiyatı sebebiyle kalın kapaklı bir kitap bekliyordum bu biraz şaşırttı Yine de biz kitabı sevdik, puan kırmak istemem ve tavsiye ederim.

"Hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Bu fikir, bu hüzünlü dünyadaki en derin gerçektir."

Birinci kitaptan tanıdığımız Zeynep ve Ömer'in hayatına Zeynep'in ofisine gelen 1973-74 yıllarının geçtiği bir günlükle beraber Hüma ve Yusuf Ali dahil oluyor. Hüma'nın acı dolu yaşam hikayesi ile beraber Kıbrıs Barış Harekatı ve o dönemin acılarına da yer verilmiş. İlk kitapta olduğu gibi Derviş Dede ile yapılan gönül şifası sohbetlere tanık oluyoruz. Bu defa Zeynep'in dışında iki konuğu daha oluyor Derviş Dede'nin ve gül bahçesinin...

Aylin, Zeynep ve Miyesser Hanım ile beraber hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı, geçmişte yaşadıklarımızın, travmalarımızın bizi nasıl etkilediği ve kişiye göre yaşananların farklı farklı şekillerde nasıl yansımaları olduğunu da gözler önüne seriyor Funda Hanım. Nitekim insan ilişkilerimiz bile bu çerçevede gelişiyor.

Kısaca, Tasavvufun dingin kollarına bırakan zarif bir dille yazılmış huzur veren bir kitaptı.