Onaylı Yorumlar

Kısa olmasına rağmen güzel bir roman oluşturmuş Cengiz Aytmatov. Bir çırpıda bitecek, etkileyici, duygusal ve akıcı bir kitap okuyacaksınız.
Sovyet Rusya'sında bir köyde hayatını sürdüren insanların durumlarını ve eğitime olan bakış açılarını ele almaktadır. Cehalet ve yanlış düşüncelerle o güne kadar hayatını sürdürenlere karşı eğitimle savaşmayı seçen Düyşen’in, çocukları okutmak ve eğitmek için verdiği savaşı anlatılmaktadır. Çok donanımlı, bilgili olmasa da eğitimin köhneleşmiş kafa ve yapıların değişmesinin en etkili aracı olduğunu düşünen Düyşen’in Altınay adlı çocuğun hayatına etkisi üzerinden oluşturulan bir kitap.

Bir çırpıda biten, saçmalıklarıyla eğlendiren ama son üç sayfasıyla hayatın gerçekliğini ve insanlığın salaklığını tokat gibi yüzüne çarpan bir kitap. Yalan olmasın uzun yıllardır Türk yazar okumuyordum, Hüseyin Rahmi’den başlamak konusunda da emin değildim ama hiç pişman olmadım. Hurafelerin inanan insanları nereye kadar sürükleyebileceğini absürt bir şekilde anlatıyor. Kitap biterken “aha işte şimdi gerçek ortaya çıktı” diyorsunuz ve harika bir kıssadan hisseye bağlanıyor. Hâlâ geçerliliği olan bir duruma hem de. Kitabın dili olabildiğince modern Türkçeye uyarlanmış, bir kısmı da konuşanların nasıl olduklarını anlatabilmek için aynı kalmış. Başta biraz okurken afalladım ama birkaç sayfa sonra alıştım. Yok artık daha neler dedirten ama sonu havada kalsa bile gerçek hayata bağlayan güzel bir kitaptı.

Viktoryen dönem Almanyası, müthiş bir atmosfer. Le Fanu'nun mekan betimlemeleri o kadar hoşuma gitti ki gerçekten Schloss'un içerisinde yaşıyor hissini atamadım içimden. Bizim bildiğimiz vampir hikayelerinin ötesinde bir vampir tanımı var ama bu çok güzel işleniyor ve bu konuyla alakası olan insanlar için inanılmaz ilham veren bir eser. Kitap aslında beş hikâyelik bir derlemenin son eseri. Hesselius'a yazılmış bir dizi mektuptan oluşuyor, mektupları başından geçen olayları anlatan Laura yazıyor. Carmilla'nın hayatına nasıl dahil olduğunu, hayatını nasıl değiştirdiğini ilk gününden itibaren okuyoruz. Carmilla'nın Laura'ya olan takıntısını, buna karşılık duyduğu dehşet ve hayranlığı anlatıyor bize. Olaylar yavaş yavaş çözülüyor. Kitap daha uzun olsun çok isterdim çünkü okumaya doyamadım, vampirler hakkında daha fazlasını bilmek ve daha fazla bu şekilde yazılmış vampiri tanımak isterdim açıkçası.

Nişanyanın sohbetlerinden derlenen kitabı. İlk kitaba göre (Gemici Henry Türkiye’yi Nasıl Batırdı) daha vasat konular barındırıyor. Özellikle yazarın covid’in bir uydurma proje olduğu, Ukrayna Rusya savaşı, Ermenistan’ın şanlı tarihi konuları üzerine sohbetlerini hızlıca göz gezdirerek okudum. Her şeye rağmen içerisinde ilginç konular da yer alıyor. Bu adam bu bilgiyi nereden edinmiş diyeceğiniz ama muhtemelen hayatınızın hiçbir yerinde işinize yaramayacak bilgiler yumağı. Ben seviyorum bu adamı okumayı.

201. Sayfadan;
“Şöyle bir örnek vereyim. Bugün antik Atina trajedilerinden söz ediyoruz, ki dünya edebiyatının temel taşlarından biridir. Elde olan kaynak toplam iki adet cilttir. Birisi üç büyük Atinalı trajedistten yedişer örnek eser içeren bir derleme. Diğeri Euripides’in toplu eserlerinin ita ve iota harfiyle başlayan 16 tanesini içeren cildi. Yani toplam 12 ila 14 ciltlik külliyatın rastgele bir cildi. Bunlar İskenderiye yangınından bir şekilde kurtulanlar. Gerisi kayıp.”

"Bir hamal ya da bir profesör. Çok şey farkeder. Kırk hamal ya da kırk profesör. Ne fark eder." - Kinyas ve Kayra (syf 83)

19. Yy sonu 20. Yy başlarının politik ve sosyal yaşamında kaleme alınan eser birey-kitle , vatandaş-devlet gibi ikilemlerin üzerinde duruyor. İçerikteki kimi argümanlar bugün daha farklı ele alınıyor olsalar da kitabın ana fikrinin büyük oranda geçerliliğini koruduğunu söyleyebilirim. Örneklemler Roma döneminden Fransız Devrimi ve Sanayi devrimine kadar yaşanan büyük kırılmaların ekseninde okuyucuya geniş bir perspektif sunuyor. Kitlelerin oluşumu, yönlendirilmesi, gücü, ona etki eden güçler, kitlelerin uygarlık ve birey üzerindeki etkileri ile nihayetinde yok olmaları temel konu çıpaları. Eseri bitirdiğinizde çevrenizde olup bitenleri farklı bir gözle değerlendiriyor olacaksınız.

Rilke ve Rodin'e dair çok şey.

Birçok sanatçıyla da tanışıyorsunuz. Kitap ağır ilerlemiyor aksine merak ediyorsunuz. İki sanatçının da hayatlarına dair birçok şeyi öğreniyor aynı zamanda eserlerinin nasıl ortaya çıktığını, kimlerden ya da nelerden ilham aldığını hatta başkalarının da bu eserlerden nasıl ilham aldıklarını öğreniyorsunuz. Rilke'nin Malte'si, ... Ağıtlar... , Genç Bir Şaire Mektuplar ; Rodin'in Düşünen Adam, Cehennem Kapısı, Öpüş, Balzac gibi ve daha nice eserlerinin yaratım sürecine dahil oluyorsunuz. Rodin'in heykellerinde neden daha çok ellere önem verdiğini ve Rilke'nin bunu kendince nasıl tarif ettiğini görüyorsunuz.

Sanatın farklı alanlarında yol alanların hikâyesi...

Tuncer Erdem'in Gece Kitabı, Bilge Karasu'nun Gece romanındaki birinci kısımda yer alan otuz üç bölüme dayanmaktadır. Metaforik anlatıma sahip çok etkileyici bir romanı resimlemek ve onu böylesi bir çizgi romana dönüştürmek harikulade iş. Çizerliği haricinde kendisi de ödüllü yazar olan Tuncer Erdem gayet güzel bir eseri ortaya koymuş. 1970'li yılların baskıcı, kaotik ortamını gece metaforu üstünden anlatan Gece romanının en azından ilk kısmını çizimler yoluyla görsel olarak da hayal edebilmek metni çok daha anlamlı kılıyor ve zengin bir okuma imkanı sağlıyor. Gece Kitabı'nın mümkünse Bilge Karasu'nun Gece romanıyla birlikte okunmasını tavsiye ederim. Böylelikle zor bir eser olarak addedilen Gece'yi çok daha rahat okuma şansınız olacaktır.

1940’ların İran’ında kendine, aslında yaşamadığı bir geçmiş çizen Hacı Aga, yarattığı bu karakter sayesinde bulunduğu dönemde saygın bir kişi olarak kabul görür. Hacı ağa tüm gün evinin taşlığında oturan ve eve gelen misafirlerini de burada ağırlayan bir yaşlı adam. Eve gelen misafirlerle yaptığı sohbette savaş, demokrasi, hastalık, ticaret ve İran gibi konular ana başlıktır.( İşte bu sohbetlerin birinde Münadilhak Hacı amcama ağzına geleni söyledi de bende rahaaaat bir oh çektim, aman ne rahatladııımmm anlatamam ) Roman boyu mekanın aynı yer olması dolayısıyla, okuyucuya aslında bir tiyatro sahnesi izlenimi verir. Hacı Aga, sohbet ettiği kişilerle geçen bir gününün hikayesinde aslında toplumun bir çok yönünü de ele alır.

Alper Canıgüz'ün tarzı, kitabın derin felsefi soruları ve toplumsal eleştirileriyle paralel olarak, mizahi bir dil kullanarak bu temaları işler. Kitapta yer yer absürd ve ironik durumlar yer almakta, karakterler arasındaki ilişkiler de komik bir şekilde ele alınmaktadır. Ancak bu mizah, sadece eğlencelik değil, derin bir eleştiri ve insan ruhunun trajik yönlerini de yansıtan bir araçtır. Bu şekilde, okuyucu hem kahkaha atarken hem de içsel bir sorgulama yapmaya itilir. Eğlenceli serinin ilk kitabı.

Ayfer Tunç'un ne kadar önemli bir yazar olduğu konuşulursa, yüzyıllardan 21.sinin tarihinde, üçlemesi, kuşkusuz, dönemi en iyi anlatan metinlerden biri olarak değerlendirilecek. Bir göz eksik kalmış mı, diyenler olacak. Ancak aynı öyküyü dördüncü kez okumaya kimsenin takati yetmeyecek. Bugünün kültürel dekadansını anlatmaya bu üçlemeden başlayan Tunç'un üçlemesi lütfen bir dönem sagası olarak romantize edilmesin, apaçık bir toplumsal eleştiridir. Kimse bu metnin siyasi olmadığını düşünmesin, kenardan ve gövdeden hem eleştiri hem de cesur bir özeleştiridir...
Bir de Kitapyurdu'na rica edelim, bu kitaba Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nü değil, Huzur'u eklesinler ki biz Osman'la Mümtaz arasındaki huzursuz akrabalığı görelim, belki Şebnem'le Nuran arasında da vardır.
Ben bu üçlemeye "Yalnızlar Üçlemesi" adını verirdim. Tunç'un incelikli oltasının büyük iğnesi anlatıcı karakterlerin derin yalnızlığı ve bu yalnızlıkla okurun yalnızlığına dokunabilmesi. Daha yazılır, ama zaman...