Onaylı Yorumlar

"Bunun Adı Findel"in devam kitabı. İlkini aratmıyor, hatta onun da üzerinde diyebilirim. Hikayesi zamanın çocuklarının ilgisini çekecek şekilde güncel. Josh, teknoloji tutkunu bir altıncı sınıf öğrencisi. Bilgisayar, e-kitap, akıllı tahta gibi kolaylıklara tamamen karşı olan edebiyat öğretmeni Bay N'nin verdiği ödevi yaptığı gün onun hakkında önemli bir sırrı keşfediyor. Bunu ona karşı kullanmak için araştırmalarını genişletirken bambaşka gerçeklerle karşılaşıyor. Ardından karşılıklı dijital mücadele başlıyor. Heyecan ve merakı canlı tutan bu macerayı özellikle ortaokul öğrencilerine tavsiye ederim. Sınıf kitaplıklarında bulunmalı.

Biraz Mümtaz, biraz Nuran ve ihsan, ziyadesiyle Suat ile Huzur’u ararken daha çokta İstanbul’u dolaşmaktadır ki, saatini ayarlayıp Enstitüye uğraya ve Sahnenin Dışındakilere rastlayıp, Mahur Beste'yi dinleye, Ayadaki Kadın a bakarken.
Hocası Yahya Kemal ile İstanbul'u arşınlayıp hayatın içinde olduğunu düşünürken ne içinde ne de dışında olduğunun farkına varıp Abdullah Efendinin Rüyalarına dalsın. İstanbul kesmedi mi azıcıkta Kerkük’ten dem vurup, atsın kendini Beş Şehire ve oradan ver elini Paris’e,
Keşke diyorum bu kitabı Ahmet Hamdi’in eserlerini okumadan önce okusaydım diyorum. O zaman belki daha iyi anlayabilirdim, öğrencilik ve hocalık yıllarını ve romanlarında ki kişi ve mekânlar, mesajlarıyla birlikte. Beğenerek okudum.

Anlatım dili açısından, sade ve akıcı üslubu genç okuyucular için oldukça uygun. Görsel betimlemelerle desteklenen hikâye, çocukların hayal gücünü harekete geçiriyor. Bu yönüyle, kitap bir yandan bir maceraya davet ederken diğer yandan hayata dair derin sorular soruyor.

Sonuç olarak, “Robonlar: Bir Kaçış Operasyonu” sadece çocuklar için değil, teknoloji ve etik üzerine düşünen her yaştan okur için keyifli bir kitap olabilir. Çocuklara cesaret ve dayanışma gibi değerler aşılaması ise eseri daha da anlamlı kılıyor. Okuyucuların, Robon ve arkadaşlarının özgürlük arayışına eşlik ederken bir yandan da kendi hayatlarına dair çıkarımlar yapacaklarına inanıyorum

Ba-yıl-dım. Bayıldım! Demek ki ben de tam bir Arkeofiliyim. Arkeoloji inanılmaz ilgimi çekiyor, bu kitap tam bir arkeoloji sevdirme kitabı. Bir arkeolog bulsak hemen sorulacak en meşhur soruları cevaplamış. Kitabın içeriği dolu dolu, ilginç başlıklar. Dilinin ve anlatımının anlaşılır ve akıcı olması, çok keyifli ve kolay bir okuma sunmuş. Zaten amaç arkeolojiyle toplumun bağını kurmak, böylece bir kültür ve tarih farkındalığı yaratmak. Çok başarılı. Ben, geçmişten bugüne değer ve geleceğe vizyon nasıl çıkarılır, bunu anladım kitaptan. Çok sevdim gerçekten.

Kısacık bir kitap. Eğer rakamlarla aranız iyiyse, ekonomi ve siyaset terimlerine de aşinaysanız çok da feyizli bir kitap. Önce bize eşitsizliğin ne olduğunu anlatıyor, ve çeşitli eşitsizliklere dair istatistikler sunuyor: Gelir eşitsizliği, servet/mülkiyet eşitsizliği, toplumsal cinsiyet eşitsizliği. Özellikle Fransız devrimi sonrası tarihi ve siyasi gelişmelerle bu eşitsizliklerin arasındaki bağlantıyı göstermeye çalışmış. İsveç'i eşitsizlikleri azaltmaya yönelik toplumsal talep, hareketlilik ve kurumsallaşmayla nasıl başarı sağlanabileceğine örnek göstermiş. İklim krizi, karbon salınımı ve doğa tahribatı ise geleceğin eşitsizlik tartışmalarında merkezde olacak demiş. Özetle değişmek her zaman mümkün, o mücadeleyi verirseniz diyor.

Şairden ressama, resme dair...

Edgar Degas'yı nasıl tanımlarsınız derseniz:
En büyük yargıcı kendisidir çünkü tek isteği kendisini onaylayabilmek.
Evinizde ya da herhangi bir yerde Degas'ya ait bir resim bulundurursanız kendisinden saklayın çünkü onu bir şekilde alacak ve üzerinde düzeltmeler yapacaktır. Ayrıca o resmi görememe ihtimaliniz de var (hatta hiç).

Degas'ya göre hiçbir yapıt tam olarak tamamlanamaz.
Mutlaka sonuna kadar elden geçirmek için yanıp tutuşursunuz.

Telefon için de bir sözü var:
"Demek telefon dedikleri bu... Zil çalıyor, siz de gidiyorsunuz..."
Valéry ise bu alaycı sözü şöyle genelleştiriyor:
"Demek ün dedikleri bu... Adınızı anıyorlar, siz de bir şey oldum sanıyorsunuz!.."

*Saygınlık, servet, ün gibi şeylere burun kıvıran Degas bu sözü onaylardı.

Hiç konuşmadan bir hayat nasıl yaşanır ?

Okurken hem hüznü hem umudu göreceğiniz ve bir solukta okuyacağınız bir kitap. Her çocuğa da okutulması gerektiğini düşünüyorum. 11 yaşına kadar hiç konuşamayan ve tekerlekli sandalyeye mahkum, tamamen etrafındaki kişilere bağımlı bir çocuk Melodi. Aynı zamanda çok zeki, her şeyi anlıyor, duyuyor, kendi içinde konuşuyor ama dışarıya yansıtamıyor. Kitap boyunca birçok duyguyu yaşıyorsunuz ama kitap bittiğinde iyi ki okumuşum diyorsunuz. Keyifle okunan bir kitap, üzücü ve hüzünlü yerlerin yanında mutluluğu, başarmanın verdiği sevinci ve farklılıklara saygının ne kadar önemli olduğunu da anlıyorsunuz. Hele ki karşınızdaki bir çocuksa...

Hep söylüyorum yine belirteceğim; dünya ince ruhlu insanlar için gitgide zorlaşıyor. İşin tuhaf yanı da o güzel insanlar birbirini bulmadan, yalnız yaşıyor. Romanın ana kahramanı böyle bir yapıya sahip. Romanın işlediği ise yalnızlık ama sadece yalnızlık değil. Aile ilişkileri, insanın kendini çaresiz hissetmesi ve bunun nedenlerini sorgulaması, çaresizlikte insanın kendisi olmaktan vazgeçmemesi, yazmak, yaşamı sürdürebilmek için çalışmak, yeni bir yere varmak ve oraya alışmaya çalışmak fakat her neresiyse oraya  ait hissetmemek. Roman, insanın kaygılarından, umutlarından, hatta kendinden sıyrılmasının ve bir boşluğa varmasının hikâyesini anlatır.
İç konuşma tekniğiyle yazılan roman yer yer metafizik ögeleri barındırır. Üç bölümden oluşan romanda her bölüm bir epigrafla başlar.

Öteden beri en çok tartışılan konulardan biri de din bilim ilişkisidir. Kitabı isminden (konusundan) ve bir de çok rağbet görmesinden dolayı alıp okumaya karar verdim. Fakat aradığımı pek de bulabildiğimi söyleyemem. Bir defa kitabın ismi sansasyonel (muhtemelen ilgi çeksin çok satsın amaçlanmış) ve orjinal de değil. Orjinal ismi "bilimsel deneyimin çeşitleri" olan kitaba konusuyla uzak böyle bir isim verilmesini doğru ve etik bulmadım. Sanki bilim sadece insana mahsus bir şey de insan bunu bulup üretip Tanrı'nın kapısına dayanmış gibi bir böbürlenme (istikbar) var. Kitapta dünya, hayat, uzay ve din ilişkisi üzerine sorular ve sorgulamalar var. Yer yer ilginç tespitler yok değil ama bana çok da bir şey kattığını söyleyemem. Yazar öleli çok olmuş ama bilimin onun eline enfüs (nefs-kendi) ve afak (ufuklar-kendi dışı)'taki ayetleri (delilleri, yasaları, özellikleri) anlama anlamlandırma noktasında vahiyden daha ötede bir şey verebildiğini zannetmiyorum. Meraklısı okuyabilir.

Bir eğitimci olarak, bu kitabı okurken gerçekten çok keyif aldım. Manga türünün kendine has çizim tarzıyla Peygamberimizin hayatını okumak beni derinden etkiledi. Çizimler detaylı ve hikaye akıcıydı. Sayfaları çevirirken tüm çizimleri uzun uzun inceledim, adeta içime sindirdim. Bu kitabın çocuklar ve gençler için hem öğretici hem de eğlenceli bir okuma deneyimi sunacağını düşünüyorum. Peygamberimizin, annesi Âmine ve babası Abdullah’ın resmedilmemesi ve bu konuda gösterilen hassasiyet beni çok memnun etti. Bu konuda özenli davranılması kitabı daha da değerli kılıyor. Bir diğer dikkatimi çeken nokta, karakterlerin özelliklerinin tam anlamıyla yansıtılmış olması. Ebrehe gibi kötü karakterlerin kötü olarak yansıtılması, çocukların iyi ve kötü arasındaki farkı anlaması açısından çok önemli bir detay. Bu tür ayrıntılar, kitabın öğretici yönünü daha da güçlendiriyor.
Devamını sabırsızlıkla bekliyorum.