Onaylı Yorumlar

Elvan Kaya Aksarı'nın ikinci romanı Saatçi İbrahim Efendi Tarihi, daha kapağı, iç tasarımı, kitap içi görselleri ve kurmaca arka kapak yazılarıyla okuru metne giriş yapmadan tarihi atmosferin günümüzle buluşmasına davet ediyor. Sanki 19. yüzyıl romanlarından çıkma ama esasen 1939 doğumlu olan karakterimiz saatçi İbrahim Aslan devletine ömrü boyunca hiç yük olmamış sade bir vatandaştır. Ama tıpkı Gogol ya da Aziz Nesin öykülerinden fırlamışçasına sahneye çıkan bürokrasinin ana karakterimizin hayatını toptan değiştirişine şahit oluyoruz. Romanda postmodernizm günümüz zamanıyla geçmişin dilini birleştiren "ben" sesli yazar anlatıcının anlatımıyla daha çok görülüyor. Fakat eserin beşinci bölümünde yer alan kum saati şeklindeki metin, bu romanda biçimsel anlamda da postmodernizme yer verildiğini bize gösteriyor. Hem dili hem de anlatım biçimiyle gayet başarılı bir roman Saatçi İbrahim Efendi Tarihi.

Siz sıkı okurlar da bilirsiniz ki Türk edebiyatında fantastik ve bilim kurgu türü henüz tam anlamıyla yer edinemedi ama neyse ki güzel denemelerle bu türlerin de edebiyatımızda var olabileceğini görüyoruz.
Ön yazı da beni etkilemiş olabilir ama ben kitabı okurken sürekli "Bu kitabı ben mi yazdım?" deyip durdum. Sizi bilmiyorum ama ben sürekli bu kitabın gerçek olması ihtimalini çocukluğumdan beri düşünüyorum fark şuradaki yazarla ortak bu düşüncemiz benimki gibi tek bir günle sınırlı değil ve bir maceraya dönüşmüş halde.
Kitapta zombiler, boyutlar arası yolculuklar, aile bağları, aşk ve ihanet... Karışık pizza tadında bitmesine üzüldüğün bir yemek gibi.
kesinlikle tavsiye ederim, okuyun.

Kısaca Osmanlı imparatorluğunda bugünün üniversiteleri diyebileceğimiz medrese sisteminin kurulması, zamanla geliştirilmesi ve özellikle bu üniversitelerde ağırlıklı olarak devletin ihtiyaç duyduğu öğretmenlerin (müderris) ve hukukçuların (kadı), valilerin (kazasker) yetiştirilmesi gibi konuları detaylı olarak anlatan akademik bir çalışma. Zamanın ruhuna uygun olarak bolca eski Türkçe kullanılması sıradan okuyucuyu sıksa da Osmanlı dönemi Türk medeniyetin de önemli bir yer tutan yüksek eğitim sistemi meraklıları açısından ilgiyle okunacak değerli bir çalışma.

Prof. Dr. İlber Ortaylı'nın yaşamöyküsünü okurlara sunan Zaman Kaybolmaz, nehir söyleşi lezzetini her yaştan okura tattırırken bir tarihçinin çocukluğunu, eğitim hayatını, yetiştiği iklimi, çevresindeki mizaçları, tutkuya dönüşmüş meşgalelerini, değişen şehirlere ve ülkelere dair gözlemlerini, kısacası hayatın bütününe olan gözlemlerini anlatıyor. Çok güzel bir eser zaman asla kaybolmaz. Biz zamanı iyi değerlendirmemiz lazım. Bu eseri o yüzden okumayı tavsiye ederim. İnsana bilgi olarak çok şey katacağına inanıyorum.

Yazar tarihi terimleri, betimlemeleri ustaca kullanarak okuyucuyu o döneme götürüyor. Cinayetin ardındaki gerçekleri keşfederken, dönemin ruhunu da ustaca betimliyor. Bu sayede tarihsel bir perspektif sunarak, okuyucuyu hikayeye dahil olmasını sağlıyor. Ancak eleştirdiğim bazı noktalar da var.
Kitap çok katmanlı ve karmaşık. Cinayet, rüşvet, hırsızlık, tefecilik derken üstüne bir de aklımda tutmakta zorlandığım bir sürü karakterle boğuşmak zorunda kaldım. Ayrıca dili de beni bir hayli yordu açıkçası. Ancak Ali Cengiz ile Bıdık'ın yaptıkları kitaba ayrı bir renk katmıştı. Satırları gülümseyerek okudum. Ayfer Kafkas polisiye yazarlar arasında saygı duyduğum ender yazarlardandır. "Eşrefzade İdris Bey'in Maceraları" serinin ilk kitabı olan Kızıl Şebeke muhteşemdi. Divina'nın Bileziği bir tık düşük olsa da benden geçer not almıştı. Fakat bu kitap beni üzdü açıkçası. Olsun, yine de Ayfer Kafkas okumaya devam. Takipteyim

Kitabın olay örgüsü gizem ve dram üzerine kurulu. Ancak, bu kitabı okurken gerilim ya da korku beklemeyin.
“Bir anne, evladını geçmişten ne kadar koruyabilir?” sorusuna cevap arayan kitaplardan biri. Hepimizin büyük ya da küçük sırları vardır. Ancak, Rose’nin çok büyük bir sırrı var, kızının asla bilmemesi gereken sırlar. Kitabı okudukça, sırlarla ve yalanlarla dolu bir havuzun içinde kulaç atıyorsunuz. Rose, geçmişini kızından yalan katmanlarıyla başarıyla gizlemiş. Ancak, sır saklamak ağır bir yük. Zamanla bu sırlar vücudumuzun bir parçası haline geliyor; ne var ki gerçekler gün yüzüne çıktıkça inkâr ve yalanlar devreye giriyor.Kitapta elbette eleştirilecek noktalar var. Evet, yazarın tarzını bilenler için bu kitap bir hayal kırıklığı olabilir; bunu kabul ediyorum. Ama bazı insanları öyle çok seversiniz ki onların hataları size dokunmaz, batmaz. Onları yargılamadan, sorgulamadan seversiniz. Gece Gidenler benim için tam olarak böyle bir kitap oldu.

Terzi Osman’ın askerdeki komutanıyla kurduğu muhabbetle hikâye başlıyor ama ne hikâye… Yazar, kitabın daha başında üslubunu konuşturup bir anda hikâyeyi farklı bir yere taşıyor ve Osman’ın geçmişine gidiyor. Bize hayat içinde hayat, hikâye içinde hikâye sunuyor. Güçlü güçsüzü her zaman ezer mi?.. Adalet, siyaset kavramlarını ele alırken rant uğruna yapılan sömürgeleri, katliamları da es geçmiyor yazar. Toplumcu- gerçekçi bakış açısını sevenlerin gözdesi olacak bir kitap. Keyifli okumalar.
“E, korkmak iyidir. İşine yarar. Ama lazım olduğu yerde korkarsam faydası var.”
“Lakin hayat hiçbir zaman tekdüze akmaz. Kara gün kararıp durmaz.”
“İnsanla kavga etmekten bıktım artık. Kuşla, balıkla yaşamak istiyorum.”
“Anasızlık kuyunun dibinden sessiz dünyanın gürültüsünü dinlemekti.”
“Azsan çok olmaya bakacaksın. Bir de zayıfsan hile düşüneceksin. Hile zayıfın dostudur!”

Çocukluğu II. Dünya Savaşı yıllarında geçen Aytmatov, “Toprak Ana” eserinde savaşın bütün yıkıcılığını ve yaşattığı çaresizlik duygularını ön plana çıkararak savaşın yarattığı felaketler üzerinden bizlere barışı telkin etmektedir.

Erkeklerin savaşa gittiği ve dönmediği bu romanda, Aytmatov' un çocukluğunda yaşadığı olaylarla doğrudan ilişki bulunmakta olup, baba özlemi ( Babasının ölümü onu derinden etkilemiş) ve beraberinde erkeklerini yitiren kadınların acıları ve yalnızlığı romanda kendini göstermiştir.

Roman okunup bitirildiğinde, “Herkesin iki annesi vardır, ilki topraktır.” cümlesiyle özetlenebilecek bir duygu ve düşünce tadı kalmaktadır insanın zihninde...

Ele aldığı konuları evrensel değerlerle buluşturan Aytmatov, toplumunu ve kültürünü eşsiz üslûbu sayesinde dünyaya tanıtmıştır. Bu nedenlerle, Aytmatov’ un eserleri gençlerle buluşturulmalı, onların hem edebî hem tarihî zenginlikten faydalanması sağlanmalıdır.

Ahmet Ümit bu kitabında Ağva'da bulunan kemiklerden yola çıkarak geçmişe gitmiş ve Başkomiser Nevzat'ın eşiyle kızının ölümünü çözmüş. Kitap bittiğinde sıkı bir Ahmet Ümit takipçisi olarak sonunda nedense şaşırmadım. Evet heyecanla okudum son sayfalara doğru heyecan iyice arttı ama en başından tahmin ettiğim gibiydi. Başkomiser Nevzat'ın rüyalarının olduğu kısımları biraz zoraki okudum. Aslında ilk kitaplarını okumadan da direkt bu kitap okunduğunda anlaşılabilsin diye karakterler ve geçmişleri çok güzel anlatılmış. Kitabın ismi de cuk oturmuş. Ayrıca günümüzde geçmişten beri gelen ama şimdilerde daha çok konuşulan artık iyice ayyuka çıkan meselelere de değinmesi çok güzel olmuş. Okunmasını tavsiye edeceğim hızlıca bitirilebilecek bir kitap.

Daha önce başlayıp yarıda bıraktığım, okuduktan sonra da etkisinden çıkamadığım kitaplardan biri oldu Gazap Üzümleri. 1930’larda Amerika’da yaşanan Büyük Buhranı anlamak için Joad ailesinin bu hüzünlü hikayesine şahit olmak yeterli. Sömürü, açlık, yoksulluk, sefalet ve çok daha fazlasını kitaptaki her bir karakterle derinlemesine hissetmek mümkün. Okuyucuyu kendi içine çeken ve karakterlerin arasında yaşamanızı sağlayan çarpıcı bir roman. Kitabın finalinde yaşananlar ise insanlığın ve ümidin hala bitmediğinin en büyük göstergesi.