Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova Stendhal Tolstoy Hakkındaki Yorumlar

Stefan Zweig, Olağanüstü Bir Gece, Bir Çöküşün Öyküsü, Satranç’taki gibi sorgulamak ve arayış demektir, okuyucuyu gezdirir, düşündürür, geliştirir. Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar’da otobiyografisini yazan 3 yazarın hayatlarını ve romanlarını yorumlar. Casanova’yı ahlaksız değil ahlak yoksunu olarak yorumlaması, prensleri eğlendiren gezici dalkavukları, Stendhal’de yalanı en iyi yalan söyleyeni anlayacağını, insan kalbini ve kendini keşfetme merakı (İçe Bakış Zekası), servet/ün/güç tapıncına ve günün moda düşüncelerine olan nefreti için kendi olma cesareti, Balzac’la mukayesesi, Tolstoy’da, para/üne sahip olmasına rağmen hiçlik duygusunun tarifi, şehvetin ve müziğin insanın düşüncesine etkisi, hayatın gayesini heryerde sorgulaması (ve Diğerlerini Anlama Zekası), Dostoyevski ile mukayesesi, boşluktan sonra ahlaki görev bilinciyle yazmasını (İnsanın Anlam Arayışı) okudukça bu kitapta da kendi hayatınıza bir yolculuk yaptırır, adeta kendi otobiyografinizi yazdırır. Muhteşemdir.

Özellikle Tolstoy'u Zweig'den okumak harikaydı. Çok güzel bir kitap.

Bir ustanın kaleminden üç ustayı okumak kadar keyiflisi yok. Klasik edebiyata ilgi duyan tüm okurlara tavsiye ederim, zira başka yerde bulamayacağınız ve önem arz eden birçok bilgiyle karşılaşıyorsunuz. Üzerinden bir süre geçtikten sonra hafızayı tazelemek için tekrar okunur denebilecek bir kitap.

Keşke ömrü vefa etseymiş de kendi biyografisini de yazabilseymiş canından vazgeçmeden. Yazarların içinde en çok Casanova'nın hayatı etkiledi beni. Aslında çapkınım hovardayım kafasında bir adam gibi görünmesine rağmen hayattan zevk almayı bilen, değişik insanlarda değişik tatlar arayan, yaşadıklarını da sanata yansıtan bir adammış. Evet, serde serserilik var kabul, fakat kaç serserinin hayatını Zweig gibi bir yazarın elinden okumak kısmet olur ki? Stendhal üçlünün içinde en sevemediğim yazar oldu. Kendini sürekli küçük görüp hayatta hiçbir şeyden tatmin olmayan tipler vardır ya, öyle biriymiş rahmetli. Tolstoy ise doyurucu bir hayat sürüp bu hayatı sorgulamaya başlıyor ve huzursuz bir adam olup çıkıyor. Zaten huzurlu adamın sanatla ne işi olur yazıyordu okuduğum bir kitapta.

Harika bir kitap.Zweıg zaten müthiş bir psikolog.Ama açık konuşmak gerekirse bazı yerlerde betimlemeleri çok uzatıyor.Sürekli benzer cümleler tekrar ediliyor.Belki almancada o cümleler daha farklı şeyler anlatıp türkçeye çevrildiğinde anlamı daralıyor olabilir bilmiyorum.Mesela Tolstoy bölümünde defalarca ''kabul görmeyen sahte mesih'' olduğu ile alakalı bir sürü cümle var.Tabi ki bu kitabı değersizleştirmez.Özellikle Stendhal kısmı beni benden aldı.

Stefan Zweig çok güzel bir şekilde bu üç çağının çok ilerisinde insanı anlatıyor.

Biyografi alanında muhteşem anlatım ile sizi konuya dahil ediyor. Tavsiye ederim.

Casanova’ya yer yer kızsam da, Stendhal’da toparlayıp Tolstoy’da zirveye taşındım. Bu yazarları tanımak için gerçekten çok güzel bir kaynak. Yazarları tanıdıkça, okuduğumuz eserlerinin etkisi çok daha anlamlı ve verimli oluyor bence.

Zweig en iyi yazar kesinlikle

Zweigin öyküleri kadar iyi

biyografi alanında yazılmış güzel bir eser. stefan zweig in sade ve akıcı üslubuyla sıkılmadan okuyacağınız bir kitabı. dünya edebiyatından üç önemli yazarın yaşamı.

Biyografi denilince aklıma gelen ilk isim. Zwaig'in biyografilerini okuduktan sonra tanıdığım herkesi Zwaig'in kaleminden okumak istiyorum. Cazanova, Stendhal ama özellikle Tolstoy'u başka hiç bir yerde bu şekilde okuyamazsınız sanırım.

Eğer biyografi okumak istiyorsanız, ki bu edebiyatımızın roman gibi isteğin ön planda tutulup da okunan bir türü değildir, Stefan Zweig en iyi tercih olacaktır. Rus Edebiyatına ilgim dolayısıyla Tolstoy'a ait bölüm daha çok aklımda kaldıysa da kitabın tümünün büyük bir zevkle okunabileceğini düşünüyorum. Kadınları peşinde koşturan Casanova'nın belki de tüm sermayesi olan gençlik ve çekiciliğinin elinden gitmesi dolayısıyla biraz da öfkeden kalemi eline alıp kendini ölümsüzleştirmesini okuyorsunuz, Stendal'in neden romanlarını " mutlu azınlığa" ithaf ettiğini anlıyor,Tolstoy'un , dünya edebiyatının o en büyük dehalarından birinin karısının hükmünden kurtulamayışını, kendi çağdaşı ,sefalet içinde yaşayan başka bir yazara- Dostoyevski- belki de sırf bu sefaletin içinde yaşayıp acıyı hissettiği için öfke ve kıskançlık besleyişini öğreniyorsunuz. Bu kitap bir bilgi kaynağı değil. Kesin gerçekliklerin peşinde değil. Bu müthiş bir yorumlama yeteneği. Stefan Zweig'ın genç yaşta kaleme aldığı üçlemenin bir tanesi olan bu kitabı okuduğunuzda ona , kaleminin gücüne gerçekten hayran kalıyorsunuz. Evet bu üç büyük usta kendi hayatının şiirini yazıp yazarımızın eline teslim etmiş fakat Stefan Zweig'ın bu şiirleri yorumlayışı en az onlar kadar hayranlık uyandırıcı yeni bir şiir oluşturmuş...

Zweig'ın biyografideki başarısını takdir ediyorum ancak bu kitabı irrasyonel ölçüde duygusal ve romantize buldum, kitap bende gerçek olduğu kadar kurmaca olduğu intibaını bıraktı. Biyografi, yazarın bu kadar öznel davranabileceği bir alan olmamalı. Bunu bir tarafa bırakacak olursak kitap güzel fakat yapay bir şekilde dokunaklı olmuş...

Bu serinin üç kitabı da muhteşem, dehaları gene bir deha anlatmalı herhalde.

Biyografi okumak sıkıcı zannedilebilir bazen öyledir de ama stefan zweig kesinlikle bunu yıkıyor ve biyografi okumayı zevkli hale getiriyor.Tolstoy'u Stendhal'i hepimiz okumuşuzdur ama bu adamlar bu kadar eseri nasıl,ne şartlarda yazmışlar,nasıl bir hayat sürmüşler,öğrenmek istemez misiniz.Kitabın tek olumsuzluğu zaman zaman tekrarlara yer vermesi ama o da kabul edilebilir.İyi okumalar..