Anneannem - Tüm Yorumları

senayulucan

24.02.2010

Bu kitabı bana tavsiye eden arkadaşımın etkisiyle okudum.Kitap bittikten sonra bende onunla aynı cümleleri söyledim o kadar;çünkü kitapta bir derinlik yok.Evet,ortada gerçek ve trajik bir yaşam öyküsünün anlatısı var ama eğer bu sadece anlatısıysa neden bazı yerlerde Fethiye Çetin "edebiyat" yapma kaygısı taşıyor? Desek ki edebiyatın "ötekini" anlayabilme gücünü kullanıyor, yok o da değil sadece kötü bir biyografi örneği sunuyor...Ben editör olsaydım Fethiye Çetin'e şunu derdim: Anneannenle aynı durumda olan kişilere ya da hikayelerine ulaş bu konu hakkında roman yazdıralım,etki gücü ve kalıcılığı olur...Keşke bu hikaye profesyonel bir yazara ısmarlama bir roman olsaydı diye düşünüyorum.Aldığım için pişmanım. netice de politik-eleştiri altyapısı da yok.ilginç ve acıklı bir hikayesi varmış diye merak edip okuyorsunuz ve sonra ilginç ve acıklı bir hikayeymiş deyip bırakıyorsunuz.bu kadar yani. Gizle Devamını Göster

Sıdıka Çetin

02.02.2010

Bir seyahat esnasında -etrafımdakilerin şaşkın bakışları arasında- gözyaşlarıyla okudum "anneannem"i.<br />Bu toprakların acı geçmişini anmaktan bile korkan anlamaktan uzak kalabalığının arasında ben de ananenin "o günler gitsin bir daha gelmesin" duasına içten amin dedim.

betul582

21.10.2009

Ilk sayfasindan itibaren okuru kendine baglayan, anlatimi cok sade ve bir dost sohbeti kadar keyifli, ama bir o kadar da gozyaslariniza engel olamayacaginiz, her ne kadar ana konu bu olmasa da, okura ailenin onemini ve henuz hayattayken aile fertlerinin birbirine kenetlenmeleri gerektigini hatirlatan bir kitap. Yazari bu anlatimindan dolayi tebrik ederim..

zodyak29

18.08.2009

Çok samimi ve gerçek bir yaşam öyküsü içinde yazılmış bir kitap. Ermeni asıllı olan Fethiye Çetin'in anneannesinin acı dolu hikayesini ben bir solukta okudum.

kitap-denizi

06.04.2008

Güzel, mutlu bir çocukluk yaşarken birden bire hayatının rotası değişen, acı ve ayrılıklara mahkum olan bir insan. Okurken bizim içimizi ürperten yaşanmışlıklara, onlar nasıl dayanabilmiş diye düşündürüyor.Ama çok güçlü bir yapısı olan anneanne (hayat buna mecbur ediyor) tek başına onca yıl direnebiliyor. Umudunu kaybetmeden.En çok abisinden haber aldığı zaman etkiledi beni. Zaten ondan sonrası hep hüznü katlayarak gelişiyor. Ağlamamak mümkün değil. Keşke yaşarken görebilseydi hiç göremediği sevdiklerini....

....EsiLa ...

06.05.2007

Fethiye Çetin anneannesinin geçmişinde gizemli bir yolculuğa çıkartıyor okuyucuyu... Onunu çocukluğunda kendi özlediğim geçmişimi buldum yer yer... Kitabın sonunda hiç tanımadığı akrabalarına kavuşması da kitaba ayrı bir renk katmış.. Hiç sıkılmadan keyifle okunabilecek bir kitap

cimbombombom

18.03.2007

Babası öldükten sonra anneannesi ve dedesinin yanına taşınan bir kadın ve üç çocuk. İşte o çocuklardan biri olan yazarımızın gözünden anneannesi. satırlarda çocukluğa duyulan özlem anneanneyi kaybetme acısı bitmeyen sevgisi hakim... Anneannenin gerçek kimliği ile tanışma yeni akrabalarla buluşma kitaba oldukça sıradışılık katmış. Güzel bir kitap..Keyifle okudum...

takuş

26.12.2006

Kısa,anlaşılır,içten hiç sıkılmadan okuyacağınız bir kitap.Yer yer duygulanıp belki de benim gibi ağlayabilirsiniz siz de.Nedese gerçek yaşamların anlatıldığı hikayeler beni daha bir etkiliyor.Ben de kitabı okumadan önce arka kısımda yer alan resimlere göz atanlardanım.Ne de olsa geçmişimle bir benzerlik taşıyor satırlar.Anneannesi ölmeden önce bulabilseydi keşke Fethiye Çetin tanıdıklarını.Daha güzel bir son yazılmış olurdu o zaman.Bencede 'o günler gitsin ve bir daha geri gelmesin'.

KY-20166

20.12.2006

ilk kez bir kitabı okurken hüngür hüngür ağladım.tek solukta okunacak bir kitap.gerçekten kimsenin yaşamasını istemeyeceğim şeyleri yaşamış birinin hikayesi.okurken ailemin değerini bir kez daha hissettim onlarla birlikte olmanın değerinin ne kadar büyük olduğunu ilk kez farkettim.

sanemcan07

05.10.2005

Bu kitap yıllardır beni hüngür ağlatan ilk kitap...Kitaba başlamadan önce kitabın sonundaki resimlere bakarsanız kitabı okurken 'anneanne Heranuş'un kocaman gözleri ile sürekli sizi izliyormuş gibi hisedersiniz.. bir insanın görebileceği en büyük acılara tanıklık eden kocaman iri gözlerini.....Evet Heranuş anneanne senin de dediğin gibi 'o günler gitsin bir daha asla geri gelmesin' ama yaşananlarda gün yüzüne çıksın, çıkartılsın...Yaşadıklarında herkesin sorumluluğu var...yapanların, göz yumanların, üstünü örtenlerin, inkar edenlerin ve biz susanların.....<br />

ukala82

04.07.2005

Kitapta anlatılanlar çok sıcak ve içten... Çocukluğunun büyük çoğunluğunu anneannesinin yanında geçiren Fethiye Çetin'in yaşadıkları ve dahası...<br />Ermeni soykırımının acısını her zaman ensesinde hisseden anneannenin, yıllar sonra kendisine en yakın olan; Fethiye Çetin'e anlattıkları akıl alır gibi değil... Kitapta Ermeni soykrımının yakın tanıklar tarafından anlatılması kitabı çok daha inandırıcı kılıyor .<br />Yaşananlar ise insanın aklında acı ama gerçek, bir şekilde yer alıyor.

haci23

23.05.2005

Kitapta anlatılanlar anne ve babasından ayrı kalmış bir çocuğun nılarından ibaret kalmıştır. Bu çocuk yazarın anaannesi olmuştur. Eğer gerçekten bir katliam ve soykırım söz konusu ise kendisi ve ailesinden bir çok bireyin hayatta kalmasını nasıl izah eder acaba... Sonuçta diasporanın bir şekilde temas kurup destek verdiği bir aile bireyi olarak yazar yapması gerekini yapmış görünüyor.

myangie

13.12.2004

söylenecek tek şey çok güzel bir kitap. çok samimi, kim ne der diye düşünmeden, edebiyat kaygısı duymadan, olduğu gibi bir anlatım tarzıyla bir hayat anlatılmış kitapta. belki doğduğum topraklardan çıktığı için beni bu kadar etkiledi. bu ilginç hikayeyi bir solukta okuyacaksınız.

Sepetim

Paylaş