Onaylı Yorumlar

Kitabı okurken kendime sık sık şunu sordum: Travmatik, tutarsız yoksa demokratik bir evrende mi büyüdüm? Sanırım üçünün de izlerini taşıyorum.
Bu kitap benim için iki yönlü bir yolculuktu. Hem çocukluğuma ve üniversite yıllarıma döndüm hem de bir anne olarak çocuk yetiştirme konusunda yeni şeyler öğrendim.
Travmatik ve tutarsız evrenlerdeki Deniz'e çok kızdım. Demokratik evrendeki Deniz ise beni derinden etkiledi. Lacivert tokadan sonraki gelişmeleri ve Emir'in akıbetini büyük merakla bekliyorum.
Yazarın esprileri de yüzümü güldürdü. Özellikle "Bizim evin görünmeyen aile büyüğü millet" sözü hem güldürdü hem içimi sızlattı.
Tek eleştirim, baba figürünün Deniz'in hayatında daha fazla yer almamasına. Çünkü babanın da çocuk gelişiminde en az anne kadar etkili olduğunu düşünüyorum. Devam kitaplarında bu konuya değinilecek olması sevindirdi.
Bana hem geçmişimi sorgulatan hem anneliğimi düşündüren bu kitabı okumaktan çok memnun kaldım. Devamını sabırsızlıkla bekliyorum!

Çocukların dünyasına açılan, dostluğu, dayanışmayı, cesareti ve aidiyet duygusunu anlatan unutulmaz bir hikâye…

Pal Sokağı Çocukları için bir oyun alanından çok daha fazlasıdır. Onların hayalleri, arkadaşlıkları ve uğruna mücadele ettikleri kocaman bir dünyadır.

Kitabı okurken çocukların dünyasındaki o saf bağlılığı, arkadaşlık uğruna gösterdikleri fedakârlığı ve mücadele ruhunu hissetmemek mümkün değil. Bazen bir çocuğun yüreğindeki cesaret, kocaman insanlarınkinden çok daha büyük olabiliyor.

Benim için çok özel ve çok güzel bir okumaydı. Hem gülümseten hem de insanın kalbine dokunan, bittikten sonra bile düşündüren kitaplardan biri oldu.

Bazı kitaplar yalnızca okunup bitmiyor, insanın içinde yaşamaya devam ediyor. Pal Sokağı Çocukları da benim için onlardan biri. ️

Hakan Seyrekbasan’ın Yağmurdagezen kitabından okuduğum öyküler, çoğu bir sayfayı geçmeyen mikro kurgular. Dili sade ve akıcı. Kısa cümleler ve gündelik sözcükler sayesinde okurken hiç takılmadım. Her öykü tek bir an ya da görüntü üzerine kurulu ve birkaç dakikada okunuyor. En çok bakış çeşitliliğini beğendim. Bir köpeğin gözünden (Arsız) ya da bir kadının çocukluk anısında (Gelincik) anlatılan öyküler tek düze bir biçimden kaçınıyor. Gelincik’teki “On dörttü.” gibi kısa bir kapanış ya da Sessiz Uçak’taki zaman sıçraması az sözle etkili oluyor. Dönmedolap’taki ayakkabı boyacısı imgesi de sevimli. Köpekler, yağmur, deniz ve şehir kalabalığı kitabı bir arada tutan motifler. Sahaf ve Istaka’da kitaplar ve okumak üzerine yazan yazarın kendi sesini duyuyorsunuz.
Ton genel olarak hüzünlü ve yalnızlık temasında kalıyor, bu yüzden birkaç öykü sonra benzerlik hissi oluşabiliyor.
Sonuç olarak, kısa, sade ve melankolik öykülerden hoşlananlara rahatça önerebileceğim, akıcı bir kitap.

İnferis ve Sahte Sultan kitapları sonrası okunması keyfini bir miktar daha arttıracaktır diye düşünüyorum. Zira üç kitapta da ortak ana karakterler mevcut. İlk kitapta karakterleri tanıdıktan ve ikinci kitapta pekiştirdikten sonra Fon kitabında onları artık tanıdık bizden birileri gibi görmeniz de mümkün oluyor. Kitaba alışmayı hızlandırıyor.
Yazar çok sade ve tekrarlara başvurduğu bir anlatım kullanmış. Bazı okurlara fazla basit gelebilir. Hızlıca okunabilecek akıcı bir kitap. Ekonomik terimler fazlaca değil ve yormuyor asla. Yine diğer kitaplarda olduğu gibi bu kitapta da Polisiye unsurları görmek de mümkün.

Bu romanında çok değerli bir çellonun merkezde olduğu dokunaklı bir hikayenin sırlarını çözmeye çalışıyoruz.

Hararetli bir savaş karşıtı olan yazar, 1938-1939 Çin-Japon Savaşı ve Dünya Savaşı ortamında gelişen hikayeleri, kendi görüşlerini de güçlü bir şekilde vurgulayacak şekilde anlatmayı seviyor. Romanlarını,hikayesi aynı dönemde geçen ve az sayıda karakter ile yazan yazarın, bu romanında, bir kaç cümle ile de olsa Kupa Kraliçesi başlıklı romanındaki Anna ve Jun karakteri ile karşılaşmak çok hoştu.

Diğer romanları gibi akıcı ve sürükleyici, dokunaklı bir roman. Yazarın romanlarındaki karakterlerin hepsi başarılı ve her anlamda birbirine benziyor.Özellikle müziğe ve savaşa bakış açısından. 2. Dünya Savaşı sonrasında sosyolojik olarak yaşanan hayal kırıklığını,dünya barışı için canlı tutmak gerekliydi.Maalesef hiç ders alınmadan dünya,güçlünün çıkarları doğrultusunda ilerlemeye devam ediyor.Yazarın bu kitabında, bu noktadan da ileride bazı cümleler de yer aldığını görüyoruz.

Müminlerin Annesi Hz. Fatıma’yı gerçekten severek okudum. Dini öğreticiliği ve anlatımı çok güzel olsa da hangi yaş grubuna hitap ettiğine göre değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. Daha küçük yaşlar için oldukça uygun, yetişkinler içinse biraz hafif kalmıştı. Yine de içindeki her kelimenin, her sözün ne kadar kıymetli olduğunun farkındayım. Çok huzurlu, yumuşacık bir kitaptı ve bir oturuşta bitti.

Hz. Fatıma’nın sabrı, imanı, babasına hem evlat hem anne hem dost hem de ümmet oluşu; aynı zamanda bir evlat, anne ve eş olarak bütün Müslümanlara örnekliği unutulacak gibi değil. Kapısına gelene hayır demeyen, cennetle müjdelenen kadınların en hayırlılarından biri olan Hz. Fatıma’yı okumak benim için çok kıymetliydi. İyi ki okudum, iyi ki onu düşündüm.

Kapağını kapattıktan sonra etkisi uzun süre devam eden, sessiz ama derin bir roman oldu. Müziğin sadece bir sanat dalı değil, karakterlerin duygularını ifade etme biçimi olarak kullanılması romana bambaşka bir atmosfer katmış.
İsimsiz anlatıcının hayatını okurken en çok dikkatimi çeken şey, onun başarısızlık hissiyle kurduğu ilişkiydi. Bir zamanlar büyük bir yeteneğe sahipken hayatın onu bambaşka bir noktaya sürüklemesi oldukça hüzünlüydü. Yazar bunu dramatikleştirmeden, sakin ve dingin bir anlatımla aktarıyor. Bu yüzden karaktere zamanla daha çok yaklaşıyor, onun pişmanlıklarını ve içine attığı duyguları hissedebiliyorsunuz.
Roman boyunca piyanoların akort edilmesi aslında insanların da kırılan yanlarını onarma çabasının bir metaforu gibi kullanılmış. Özellikle Steinway piyanosunun hikâyedeki yeri çok anlamlıydı.

Çok beğendim, okuyucuyu hemen içine alan, çok güzel diyalogları olan ve empati kurabileceğiniz pek çok duyguyu içinde barındıran bir kitap. Antonio'nun çocukluk ve ilk gençliğini kısıtlayan hastalığı, tedavi arayışı, baba-oğulun yol arkadaşlığı, ebevenlerin hikayesi, hayat tecrübesi aktarımı, büyümek, iyileşmek, özlemek, sevmek, ilgiler, yetenek, meslek, niçinler ve nasıllar...vs Marsilya sokaklarını arşınlamak konuşa konuşa. Bu arada çevirmen Eren Cendey, su gibi akıyor dil. Okumanızı tavsiye ediyorum.

İlgi çekici bir kurgusu olduğunu düşünüyorum. Esrarengiz olay ve çerçevesinde kurulan teoriler, gerçeklere ulaşma çabası, araştırma ruhu, analiz ve sentez etme çerçevesinde ilerleyen anlatım mevcut. Sade bir dile sahip, okuması nispeten kolay bir kitap. İçerisinde sürekli olarak basit ve herkesin anlayabileceği mimari çizimler mevcut. Merak edenler olacaktır muhakkak, kitap bir sonuca bağlanıyor ve bu sonuç muhtemelen hemen hepimizi tatmin edecek bir sonuç olması sebebiyle lakin bazı okuyucular için sonuca ulaşmış olmak da kafada oluşan gizemi sonlandırıp kitabın etkileyici olmasını engelleyebilir diye düşünüyorum. Her halükarda kitap derli toplu bir gizem ve çözümünü okuyucuya sunuyor.

Çalışmada, evvelce okumuş olduğum eserlerde yer alan, -yani tanıdık olduğum-masallar, efsaneler ve mitolojik hikayeler ve karakterlerini farklı bir sistematikle bir araya getirilmiş. Eserin dili yalın, akıcı, kolay okunuyor ve anlaşılıyor. Bu nedenle çok keyif alarak okudum.

Her ne kadar, konular çok derin olmayan bir şekilde ele alınmış ise de tüm ‘anlatıların’ bir arada olması sağlandığından, başarılı buldum.

Farklı araştırma türleri için, ya da Japonya yolcuları için iyi bir ‘son dakika’ ve ‘başlangıç’ kaynağı olacağını, bu yönden faydalı bir eser olduğunu düşünüyorum.