Onaylı Yorumlar

"Ben" olmaya çıkılan Ben'i arayışın romanıdır Siddhartha. Doğduğu yaşamı kabul etmeyip sınırlarını aşarak hayatın anlamını aramak ve sorgulamak, farklı öğretileri dinleyerek kendi öğretisini inşa eden ve hayatı bu bakış açısıyla yaşamaktır Siddhartha. Bilgi öğretilir ama bilgelik yaşanılabilir ancak düsturu bizlere bir sürünün parçası olmamak adına din gibi, kendi sorgulamamız ve arayışımızla kendimize yani kendi hakikatimize ulaşabileceğimizi kanıtlıyor ve bu yolda bizlere fikir veriyor. Siddhartha arayışın öyküsü ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.

Kitabın adı her ne kadar "Uzun Hikaye" olsa da, bir çırpıda okuyup bitireceğiniz sürükleyici bir eser. Uzun Hikaye Baba ile evladının hikayesi. Bütün yaşamı oradan oraya savrulmakla geçen Ali Bey, ilk sevdası Münireyle birleşen hayatı ve bu evlilikten doğan hikayeyi onun anlatım ile okuduğumuz yol arkadaşı oğlu. Hayat baba oğulu oradan oraya sürüklerken karşılarına çıkan ve bir şekilde hayatlarına dokunan insanların da hikayesini anlatıyor kitap. Yazarın dili oldukça yalın ve sade olduğundan dolayı kurgusal olarak çok çabuk odaklanabiliyorsunuz hikayeye. Başrolünü Kenan İmirzalıoğlu'nun oynadığı Film uyarlaması da bulunan Uzun Hikaye kitabını hem okuyup hem de izlemenizi tavsiye ediyorum..

İnanılmaz bir seviye…

Uzun zamandır beklediğim Grange anlatımı bu işte. Sarkmayan , sıkmayan, sarmalayan … Gerilimin hiç düşmediği, dikkatin hiç dağılmadığı… Güneşsiz 1 ‘de atmış olduğu temellerin üzerinde yükselen ve arşa ulaşan Grange kurgusu…

İç içe değil, parçaları birleştirmek çok kolay aynı zamanda çok zor. Öyle bir anda katil ortaya çıkıyor ki ve öyle sürprizlerle doluyor ki okuduğunuz sayfada donup kalıyorsunuz.

Bu kadar ayrıntıda ve coğrafyada dolaşınca, yazara hayranlığınız da tabii olarak artıyor ve yeni kitap ne zaman gelir diye sabırsızlanıyorsunuz.

Swift -Segur-Heidi üçlüsünü de çok sevdim…Harika bir serüvendi ama bitti….

Kitap kanserin biyografisine, bir kanser hastasının hangi belirtilerle ilk tanıyı aldığı ve hastaneye yattığı o ilk sabah yaşadıklarını anlatarak başlıyor. Sonrasında kamerayı kitabın başrolüne, tıbbın kanserle mücadele tarihine çeviriyor. Çok kısa bir tıbbın tarihinden sonra, kanserle ilgili kısma geliyoruz. Kronolojik olarak, tâ bulunan/bilinen en eski kanser vaka kaydından beri bu hastalığın zaman içinde nasıl algılandığı ve nasıl tedavilerin uygulandığı anlatılıyor. Adım adım kanserle mücadele etmiş, tıbbın yanında bu mücadeleye dahil olmuş diğer alanların ve kişilerin hikayesiyle bir alay geçidi izliyoruz. Pozitif veya negatif etki etmiş her figür: kimyacı, radyolog, biyolog, mikrobiyolog, genetikçi, farmakolog, immunolog; siyasetçi, gazeteci, aktivist, vakıf insanları, hastalar... o kadar çok paydaş ve emek var ki! Çok terim var ama dili akıcı ve anlaşılır. Esas konu insanlığın kanserle nereden nereye geldiği.

yazarın bu ilk romanı ve dili oldukça akıcı, rahat okunabilir bir seviyede. kışın kasvetini ve istanbul’un tekinsiz havasını çok iyi hissettiren detayları var. bazı karakterler ve diyaloglar bana zaman zaman yapmacık görünse de romanın genel akışını bozmuyor. gerilim dozu iyi, merak ile endişe arasında gidip geliyor.

kitap, nur adındaki boşanmış bir kadının, babasından kalan küçük, eski bir dükkanı takıcı olarak açmasıyla başlıyor. yaşamını düzene sokmaya çalışırken dükkana gelen melike isimli bir kadın ve geceleri sokakta köpeğiyle gezen bir adamın gizemine kapılıp beklenmedik olayların içine düşüyor.

romanın sonlarına doğru yaptığı ters köşesi iyi.
gerilimle birlikte duygusal tarafları da işlemesi, kitabı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp daha anlamlı hale getiriyor.

Severek, şaşırarak ve maalesef yazılanlara katılarak okudum. Şu zamanda çocuklarımızı at yarışı yarıştırır gibi bir halimiz var çok üzücü. Benim lise yıllarımda da bir takım sınıf arkadaşlarım ve onların garip aileleri vardı. Çocuğu resmen sınavdan kötü not aldı diye rencide eden insanlar nasıl ebeveynsiniz siz? Aile destek olur yol gösterir. Bu kitapla bir kez daha bunu anladım. Okuduklarım kalbime dokundu. Karakterimizin ismi “HİÇ FENA DEĞİL” insan ismini bile duyunca hüzünlenir. Kim evladına bu ismi vermek ister?
Bence kimse bu ismi vermez ama çocuğa tamda bunu hissettirir. Çok üzücü. Ablası “Harika” ve abisi “muhteşem” isimlerini alan bir çocuk ne kadar mutlu olabilir ? İşte karakterimiz hiç fena değil de okulundan herkesin her şeyi dakik yapması ama kendisinin bu duruma uyum sağlayamamasından muzdarip. Okulundan atılınca babası onun ada da bulunan başka bir okula yazdırıyor. Yeni okulu ve birbirinden farklı yeni arkadaşları ile bu sorunun üstesinden gelebilecek mi?

Yazarın bizde çevrilen tüm kitaplarını okudum, bu yüzden kalemine oldukça aşinayım. Kitaplarında zaman zaman tesadüfler ve küçük mantık hataları olsa da, kurgu öylesine sürükleyici ve bağlayıcıdır ki bu eksikler göze batmaz. Okur, hikâyenin akışına kapılıp detaylarda takılıp kalmadan sayfaları ardı ardına çevirir. İşte bu da yazarın asıl başarısıdır, hataları unutturacak kadar güçlü bir anlatım ve merak uyandırıcı bir hikâye sunmak. Bu nedenle yazarı kaliteli polisiye yazarlarıyla aynı kefeye koymak pek doğru değil. Jo Nesbø ya da Grangé gibi ustalarla kıyasladığımızda, bu kitaba 1/10 vermek kaçınılmaz olur. Ama öyle yaparsak bu kez de onun akıcı kurgularını, sürükleyici anlatımını göz ardı etmiş oluruz. Belki kusurları var, belki derinlik açısından eksikleri göze çarpıyor ama okurken zamanın nasıl geçtiğini unutturuyor. İşte bu da onu okunmaya değer kılıyor.

Bilgi verici bir kitabın arasında zihnim dinlensin diye elime bu kitabı aldım ve ilk kitaptan bir sayfa daha okuyamadan Kırlangıç Çığlığı'nı bitirdim.
İnsan kelimelerle bir polisiye film nasıl çekebilir? Ahmet Ümit bu işte gerçekten usta.
Başkomiser Nevzat bu sefer çocuk istismarı, mülteciler, organ kaçakçılığı konularını bir seri katilin izini sürerken işliyor.
Kitaptaki birçok şüpheli katilin kim olduğu ile ilgili merakınızı arttıracak, adaletin nasıl sağlanması gerektiği üzerine konuşmalar sizi de düşünmeye sevk edecek. Bu heyecanlı yolculuğa tabi ki her bölümde vurgulanan havanın durumu, kokular eşlik edecek.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar...

Livaneli’yle bu kadar geç tanışmış olmak, içimde buruk bir pişmanlık yaratıyor... Serenad’ı yıllarca basit bir aşk hikayesi sanıp ertelemişim. Oysa şimdi kitapla göz göze geldiğim her an içimde fırtınalar kopuyor...
Bu kitap, yalnızca bir aşkı değil; tarihin en karanlık kıyılarını, sessizliğe mahkûm edilmiş kadınların çığlığını ve insanlığın en derin yaralarını anlatıyor.
Livaneli, Serenad’da geçmişin acı izlerini bugüne taşıyor. Nazi Almanyası’ndan İstanbul’a uzanan bu hikâyede, bir profesörün yıllar sonra İstanbul'a yaptığı bir yolculuk, hem kişisel hem tarihsel bir hesaplaşmaya dönüşüyor. Profesörün gelişi, hayatın sıradanlığı içinde kaybolmak üzere olan bir kadını uykusundan uyandırıyor ve o kadın geçmişin gölgelerinde kaybolan kadınları sesi olmak için ayağa kalkıyor. Kadınların çektiği acıları başka bir kadından başka daha iyi kim anlayabilir?
Bazı kitaplar vardır, okurken değil, bitince konuşur insanla Serenad’da tam olarak öyle bir etki bıraktı bende...

Yazarın tüm kitaplarını okumuş biri olarak bu kitabını da çok beğendim. Diğer okuyan arkadaşlar mantık hatası bulmuş ama ben bulamadım. Keyifle okuduğum bir kitap oldu. Ortağının başına gelenler yüzünden hiç kimsenin çalışmak istemediği bir dedektif ve bu dedektifle çalışmak zorunda olan evrak işinde çok başarılı bir çaylak... Bu bile okumaya değer. Aralarındaki diyaloglar harikaydı. Birlikte araştırma yaparken araya katilin psikolojisini anlatan bölümlerde giriyordu. Bize ip uçları verirken olaylar şaşırtıcı yönlere savruldu. Olayların içindeki gazeteci ve diğer basın mensupları ortamı gererken çılgın bir katilin peşinde olan koşuşturma. yani klasik polisiye... Benim gibi polisiye sevenlerin elinden bırakamayacağını düşünüyorum.