Onaylı Yorumlar

Kafka bu eserinde adeta bir Peyami Safa gibi karakterlerin röntgenini çekiyor, yer yer psikolojik tahliller barındıran metinler adeta bilinç akışı tekniğiyle okuru merkezine yerleştiriyor, her ne kadar anlamsal bütünlüğe (tümevarım) ulaşmak için (yani neden-sonuç-sonuç neden ilişkisi bağlamında) önce sonuca ulaşıp oradan nedensel farkındalığa (tümdengelim) adeta bu iki kavramla korelasyon ilişkisi kurarak varmak daha doğru olacaktır diye düşünüyorum, hal böyle olunca psikolojik çözümlemeler de illiyet bağıyla beraber okuyucuya verildiği (daha doğrusu okur onu metinde bulduğu zaman) okuru yer yer zorlayan metinler olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır sanırım :)) Ben psikolojik bağlamda konuya yaklaşmak istedim, herkese keyifli okumalar dilerim :))

Biz çok güzel ve özel bir lansmana katıldık sevgili Saniye hanım güler yüzü hoş sohbeti ile bizi karşıladı. Evlatlarım ile gittiğimiz şehirlerde vakit namazlarımızı camilerde kılıyoruz ve o camiyi geziyoruz. Kimi camiler çok eskiden kalmış hikayelerini okuyoruz ve merak ediyoruz.

Huzur bulduğumuz camilerde çocuklar ile buluşmalar düzenleyen Saniye hanım bunu yazıya dökmüş ve kısa öz bir çocuk kitabı kaleme almış çizimleri bile o kadar içten ve samimi. Kitapta namazda çizilen dedemiz ve o sırada sessizce bekleyen çocuklar, namaz bitiminde ise caminin süsü koşturan çocuklar. Hikaye bizden biri emeğinize sağlık. Çocukların kalbine dokunması duasıyla️

Hey çocuklar toplanın buraya. Anneler bu kitabı evladınıza almayı unutmayın! Çünkü içinde bolca kahkaha bolca macera barındırıyor.

Biz Necip’le tanıştığımıza memnun olduk inşallah o da bizden memnun olmuştur. Çocuk kitaplarında necip isminin kullanıldığını hiç görmemiştim. Necip ismi bana her zaman Necip Fazıl üstadı hatırlatır. Bizim jüpiter necipte unutulmayacak cinsten :)) Gelgelelim bizim maceraperest oğlan en ilginç hayal yarışmasına katılır ve uzaya lahmacun dükkanı açmaya karar verir. Bu fikri arkadaşı ile paylaşır başlarlar hazırlıklara. Arkadaşlık, aile, yarışma temaları ve Jüpiter’in isminden de anlaşılacağı gibi uçuk kaçık harika hayalleri size eşlik edecek. Kitabın içinde konu ile ilgili Ayetler ve hadislerde sizleri bekliyor. Hem öğrenelim hem eğlenelim diyorsanız tam size göre ;)

Kitapta klasik İlber Ortaylı anlatışıyla karşılaşacaksınız. Bir bakmışsınız 15.yüzyıl Fatih dönemindesiniz bir bakmışsınız Roma dönemindesiniz. Ama her yiğidin ayrı bir yoğurt yiyişi vardır. İlber Ortaylı'ya ait bir kitabı almışsanız bu gibi durumlarla karşılaşmanız normaldir, şaşmayınız. Bir de eserde Roma'nın devamı olmak üzerinde durulması, tekraren bu konuya değinilmesi güzel olmamış. Ancak bu kitap yine de kaçırılmaz, okunur. Bu sayede kütüphanem bir İlber Ortaylı kitabına daha kavuşmuş oldu.

İslâm’ın Dirilişi”ni okuduğumda aslında sadece bir kitap okumadığımı, bir çağrıya kulak verdiğimi hissettim. Sezai Karakoç, sayfalar boyunca bize kaybettiğimiz değerleri hatırlatıyor; yeniden ayağa kalkmanın, dirilişin yolunun iman, ahlak ve bilinçten geçtiğini gösteriyor. Onun kullandığı dil bazen sert, bazen sarsıcı ama hep uyarıcı…

Karakoç’un satırlarında, bugünün dünyasında unutulmaya yüz tutmuş değerlerin aslında bizim için bir kurtuluş anahtarı olduğunu fark ettim. Kitabı okudukça kendi hayatımı, toplumumu, dünyayı sorguladım. Bir yönüyle bana yol haritası çizdi; diğer yönüyle de manevi bir silkiniş yaşattı.

“İslâm’ın Dirilişi” sadece bir fikir kitabı değil, aynı zamanda insanın iç dünyasında bir uyanış çağrısı… Okuduktan sonra bana bıraktığı en önemli duygu: ‘Biz yeniden doğabiliriz, yeter ki kendimizi hatırlayalım.’”

Nermin Yıldırım'ın okuduğum ilk kitabıydı ve fazlasıyla sürükleyiciydi. Günde 150 sayfa okuttu kendisini. Feribe karakterinin Yaşantısında, unutmak istediği Olaylar hasebiyle, iş arkadaşından duyduğu "Mazi imha merkezi" nde geçen, ve öğrendiklerinin hayatına olan Tesirini, biraz da pişmanlıklarını ve çalkalanmalarını okudum. Bir cümlesi vardı Feribe'nin, Belki Sıradan diyaloglardan biri gibi gelecek size, ama okuyunca çok ağlattı beni, "Doğrusu babamla küs ayrıldığımıza da pişmanım"
seneler de geçse, Unutamayacağım bir cümle oldu benim için. kitaplarda yaşantıma uygun yerlere tevafuk edince, alıp o cümleyi kalbimin sayfalarından birine yerleştiriveriyorum.
Herkese tavsiye, Dostlara emir Olsun bu kitap.

Fatih Altayli'nin programlarindan tanidigim, yakin dönemde Türkiye'de Roma uzmani diyebilecegimiz bir isim Göksel Göksoy. Dakikalar Icinde serisi icin yazdigi bu kitabi da begendim ve yeni bilgiler edindim. Roma Imparatorlugu esi benzeri az bulanan, dünya tarihine iz birakmis bir devlet. Bu sebeple elbette bu kitapta bana göre eksikler var, zira koca bir Roma Imparatorlugu'nu bu 'ufacik' kitaba sigdirmak kolay bir calisma degil, ama Göksel hoca iyi bir is cikarmis ve en önemli bilgileri okuyucusuna sunmus. Bana göre olumsuz olan kismi, ilk döneme (Imparatorluk öncesi) cok yer vermis olmasi. Sahsen Roma'nin en görkemli tarihi olan MS 1. ve 2. Yüzyila daha fazla odaklansaydi beni mutlu ederdi. Yinede herkese tavsiye edebilecegimiz kiymetli bir eser.

“Çocuklar için düşünce yolculukları” mottosuyla yazılmış bu seriyi her kitapta hayranlığım artarak ve belki biraz da hayıflanarak okumaya devam ediyorum. Zîra bu düşünce yolculuğuna çocukluğumda çıkamamış olmak üzücü.

İmam Gazalî’nin en bilinen eserlerinden Tehâfüt’ül Felâsife’nin bir bölümü üzerine yazılmış bir hikâye. Gazalî ile bir talebesi arasında geçen diyalog şeklinde kurgulanan anlatıda öğretmen-öğrenci ilişkisi, aralarındaki muhabbet muzip bir dille aktarılmış. Okurken -fazlasıyla- keyif alıyorsunuz.

Ayrıca konunun merak edilebilecek noktaları tek tek, sırasıyla ve gayet açık bir şekilde ele alındığından okurken minik zihinler rahatlıkla anlayacaklardır.

Söylemeden geçemeyeceğim, özellikle bu kitapta Özkan Öze’nin yaptığı betimlemeleri çok beğendim.

Kitap ile ilgili tek bir cümle yazacak olsaydım da; “günlük hayatta sık kullandığımız kelimelerden ‘inşallah’ hangi amaçla, inanarak ve en içten nasıl söylenir onu öğretiyor” derdim.

Necip Fazıl’ın Çile kitabını okumak, aslında bir yolculuğun tam ortasında kendini bulmak gibi. Sayfalarda yalnızca şiir yok; insanın iç dünyasına, acılarına, sancılarına, arayışına dokunan bir ruh var. Kimi mısralarında derin bir karanlık, kimi mısralarında ise o karanlığa meydan okuyan bir ışık. Okurken, bazen kendi içimdeki sessiz çığlıkları, bazen de suskunluklarımı yakaladım. Kitap, düşünceye, inanca ve hayata karşı verilen bir hesaplaşma gibi. En çok da insanın kendiyle yüzleşmesini sağlıyor. Her dize sanki biraz daha derine çeken, biraz daha içine baktıran bir ayna. Çile, hissedilecek ve yaşanacak bir kitap. Şairin acısını kendi acına, duasını kendi duasına dönüştürüyor.

Çilenin özü, insana kendini buldurmasıdır.

Tezer Özlü'nün okuduğum ilk kitabı. bir yandan niye bu kadar geç tanıştım diyorum bir yandan da geç de olsa iyiki tanıştım diyorum. İnce bir kitap olduğuna bakmayın. Sindire sindire okumayı gerektiren bir kitap. Bir yol hikayesi, bir yolculuk bu kitap. Ve betimlemeler o kadar iyi ki, kendinizi Tezer Özlü'nün yanında hissediyorsunuz. Onun iç dünyasını, gel gitlerini, karamsarlığını, hayatı sorgulayışını, olaylara bakışını, duygularını, düşüncelerini merak ediyorsanız bu kitabı mutlaka okuyun derim.