Onaylı Yorumlar

Hayatı yavaş yaşayan ve bol bol hayal kuran Mete, yetişmesi gereken işler için sürekli annesinden uyarı almaktadır. Bu uyarının en son cümlesi de "Valla sabır taşım çatlayacak bak artık!" olmaktadır. Annesinin sabır taşının çatlaması tehlikesini düşünerek onu yedeklemek için arayışa çıkan Mete; gerçek sabır taşının ne olduğunu öğrenecektir.
Akademisyen Anne Saniye hanım yine çocukların hayal dünyasına harika bir yolculuk yapmış. Hem zaman kavramını hem de sabır konusunu çocukların ve yetişkinlerin farklı bakış açılarından çok güzel işlemiş.
1.ve 2.sınıf öğrencileri keyifle okuyacaktır.

Bu kitabın çevirisinin satışa çıkmasını uzun zamandır bekliyordum. Çıkar çıkmaz alıp okumaya başladım ve gerçekten bayıldım. Kapak tasarımı bana ilk başta Güzel Çirkin’i anımsattı. Hatta benzer bir hikâye okuyacağımı düşünmüştüm ama yanılmışım; konusu tamamen farklıydı.Kitabın başlarında sanki iki ayrı kitap okuyormuşum hissine kapıldım ve olayların nasıl birbirine bağlanacağını hiç kestiremedim. Ancak yazar, büyük bir ustalıkla tüm parçaları bir araya getirmiş.

Dianna Harris’in ifadesini okuduğumda olayı çözdüğümü sandım. İlerleyen bölümlerde Carter’ın da benim düşündüğüm gibi düşünmesi, “Kesin bu.” dedirtti bana. Fakat öyle bir ters köşe oldum ki… Bu sonu asla tahmin edemezdim.Carter karakterini de çok sevdim. Onun bakış açısından okuduğum bölümler benim için kitabın en keyifli kısımlarıydı.

Daha fazla spoiler vermek istemiyorum ama Alice Feeney’in tüm kitaplarını okumuş biri olarak bu kitabı kesinlikle öneririm. Benim için yazarın en iyi kitaplarından biriydi.

Bu kitap daha önce okuduğum Zülfü Livaneli'nin 'Huzursuzluk' kitabına ve de Engin Akyürek'in 'Kaçış' dizisine de ilham kaynağı olmuş. Emperyalizm ve siyonizmin işgal edip kaosa sürüklediği bu coğrafyada bu terör örgütleri halkları birbirine düşürmek ve kırdırmak için çok kullanışlı aparatlar olmuştur. Nadia tecavüzün kendilerine bir silah olarak kullanıldığını belirtiyor ki doğrudur, Ruanda soykırımındaki benzer hadiseleri hatırlatıyor ama İkinci Dünya Savaşı'nda Japonya'nın Çinli kadınları askeri genelevlerde kullanmasını, siyonist yahudilerin hapishanelerde Filistinli kadınlara tecavüzlerini ve Sırpların Boşnak kadınların onbinlercesine tecavüz kamplarında kötülük ettiğini hatırla(t)mıyor. Son söz olarak kendi başına gelenler açısından dünyadaki son kız olmayı diliyor ama ne yazık ki bu zalim dünyada o ne ilk idi ne de son olacak, insan nefsi olduğu sürece bir güzel dilek, temenni, ideal ve hayal olarak kalacak. Kitabı tavsiye ediyorum.

Öykü yazan ya da atölyelere devam eden biri olarak, ödül alan yazarları özellikle okumaya çalışıyorum. Çünkü ister istemez insan, “Neyi farklı yapmış?”, “Hangi teknikleri kullanmış?”, “Öyküler nasıl açılıyor, nasıl bitiyor?” gibi soruların peşine düşüyor. Bu okumalar hem öğretici oluyor hem de insanı kendi yazdıklarıyla kıyaslamaya itiyor.

Öncelikle editoryal anlamda çok temiz bir kitap.Dili özenle işlenmiş, üzerinde ciddi emek verilmiş. Kitap on öyküden oluşan ince bir eser. Öyküler daha çok gündelik hayatın içinden, sanki yazarın hafızasında yer etmiş anıların edebî bir dille yeniden kurulmuş hali gibi. Çoğunluğu olay öyküsü niteliğinde; bir iki tanesi ise bilinç akışına yaklaşan anlatılar. Okuduktan sonra zihnimde uzun süre kalan ya da “İşte bu!” dedirten bir öykü maalesef olmadı. Özellikle sonlar beni çok tatmin etmedi.Bu benim okuma zevkimle ilgili. Sonuçta ödül almış, güçlü jürilerden geçmiş bir kitaptan bahsediyoruz. İyi yazılmış ve teknik açıdan başarılı bir ilk kitap.

Başta "bir sinek ne zarar verir ki" diye okumaya başladık ama sonu müthiş bir dersle bitti. Porsuk/Porsuk bey sineğin vızıltısından rahatsız olunca "tüm böcekleri kavanozlayalım" fikriyle macera başlıyor. Önce sinekler, sonra tüm böcekler, solucanlar... Hepsi kavanoza girince her şey değişti. Çiçekler tozlaşmayınca meyve yok, kuşlar aç kalıyor, toprak verimsizleşiyor. Kitap bunu çocuk dilinde, hiç korkutmadan ama çok net anlatmış.
4+ yaş için birebir. Çocuklara "her canlının bir görevi var" mesajını didaktik olmadan veren nadir kitaplardan.
Sonunda Porsuk'un tüm böcekleri serbest bırakması ve doğanın tekrar dengeye gelmesi... Çok güzel bağlamış. "Böcek fobisi" olan çocuklara bile iyi gelebilir bu kitap.
Kitaplığımızda başucu oldu. Böceklerden korkan, "öldürelim" diyen çocuklar için mutlaka gibi….
Yazarın Temiz isimli kitabı tekrar çevrilmiş Pırıl Pırıl ismiyle. O kitabını da çokça tavsiye ederim…

"Porsuk'un Büyük Yolculuğu"ndan sonra serinin bu kitabını da hemen aldık. İyi ki almışız!
Porsuk'un yuvası fırtınada yıkılınca arkadaşlarının tek yardıma koşması...
Kitap zorluk karşısında çözüm üretmeyi, yardımlaşmayı ve umudu kaybetmemeyi o kadar sıcak anlatmış ki. Sonunda yıkılan meşe ağacının yerine yeni bir ev, içine dikilen palamutla "geleceğe umut bırakmak" fikri bizi çok etkiledi.
4+ yaş için hem duygusal zeka hem de doğa sevgisi aşılayan harika bir kitap. Serinin devamını sabırsızlıkla bekliyoruz.
Emeği geçen herkesin eline, yüreğine sağlık. ️

Oğlumla birlikte okuduk, bayıldık! Porsuk’un nehrin kuruduğunu fark edip arkadaşlarıyla yola çıkması, hem çok öğretici hem de çok umut dolu bir hikaye.
Kitap dayanışma, paylaşma ve doğayı koruma mesajını hiç didaktik olmadan veriyor. Ritmik dili, çocukların ilgisini dağılmadan sonuna kadar çekiyor. Yavru tavşan, kirpi, tavşan, kuş derken her sayfada yeni bir macera var.
Özellikle suları çok az kalmasına rağmen biriktirdikleri tüm suyu kurbağaların yüzmesi için vermeleri çok etkiledi bizi. 4 yaş üstü tüm çocuklara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Resimler de çok canlı. Kütüphanemizden eksik etmeyeceğimiz kitaplardan oldu.
Yazarın ve yayınevinin eline sağlık.

Salt olay örgüsüne dayanmayan, ve hatta roman dinamiklerine bile uymayan, bilincin akışında yazılan bir eser. Bir deneme bile denebilir. Kitap iki bölümden oluşuyor. Yürümek; kişinin delirmesinin sadece bir an olduğu ve o anın bilincinde olabilmenin belirsizliği, o anın yaklaşması ve kişiyi o ana getiren bilincin attığı minik adımlar. Evet; kişinin delirmekten daha kısa olan yolu, delirmeden önce inisiyatif ile alınabilecek yolun sorgulamasını önümüze koyuyor ve cevabını veriyor. İnsan insanın cehennemi de olsa Sartre'ın dedigi gibi veya kurdu(Hobbes) ,yine de insan insana lazım. Çünkü insan yaşayabildiğini bile bir başka insana bakarak anlayabiliyor. Var olmak algılanmaktır.Yürümek ve Evet ile düşünmenin, durmak ile hareket etmenin, birey ile toplumun, yaşam ile ölümün, delilik ile "normalin" flulaştığı bu izlek yukarıda söylediğim gibi roman kalıplarına uymaksızın sizi başlangıç ve bitiş noktasını kestiremediğiniz bir yolculuğa çıkarıyor. Tıpkı yaşamın kendisi gibi.

Çok samimi ve içten bir anlatı. Okurken sanki bir tarihçinin değil de annesini özlemle anlatan bir evladın hatıralarını dinliyormuş gibi hissettim. Ortaylı, annesinin hayatını anlatırken aslında bir dönemin kültürünü, eğitim anlayışını ve aile yapısını da gözler önüne seriyor. Özellikle Şefika Hanım’ın güçlü, disiplinli ama aynı zamanda zarif karakteri çok etkileyiciydi.
Kitapta en sevdiğim şeylerden biri, anlatımın sıcak ve doğal olmasıydı. Büyük olaylardan çok küçük anılar, günlük hayatın detayları ve aile içindeki ilişkiler anlatılıyor. Bu da kitabı daha gerçek ve dokunaklı yapıyor. Bazen hüzünlendiren, bazen de gülümseten anılar var.
“Annem Şefika”, sadece bir anne portresi değil; aynı zamanda geçmişe, aileye ve hatıralara dair çok güzel bir saygı duruşu gibi. Sade ama etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okurken insan kendi annesini ve çocukluğunu da düşünmeden edemiyor.

Seneca üst seviye bir düşünür bir sürü öğrencileri var, ama felsefesini kendi hayatına çok entegre edemeyip zenginlik içinde yaşadığından öğrencileri kendisini bu konuda eleştiriyor, Seneca ise kendisinin de yanlışlar yapabileceğini ama zenginliği alıp götürülse kendisinden hiçbir şey kaybetmeyeceğini savunuyor.

Kitabı okumak isteyenlere biraz üzücü bir biyografik bilgi olsun bu da:
Seneca bir öğrencisinin önerisiyle ölme kararı alıyor bir çok yol deniyor ölmüyor sonunda ailesinin gözü önünde kaynar suda yanarak intihar ediyor.

Marcus Aurelius severim ama kendime düşünceler ile çok aynı tarzda değiller, diyaloglar ile ilerlediği için biraz dönem felsefesini pekiştirmek için alınabileceğini düşünüyorum.