Onaylı Yorumlar

Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Dil Sürçmesi kitabından çok lezzet alamamıştım. Ama bu daha iyi diyebilirim.

Küçürek öykü muazzam bir tür. Öyküler ne kadar kısaysa o kadar anlam, gizem içeren ve bir o kadar da tahmin edilemeyip, düşündüren bir son ile bitiyor. Öyle ki bazılarında durup düşünüyorsunuz bunu mu demek istedi, şunu mu demek istedi diye.

Ben sevdim. Tavsiye ederim, ufacık, tefecik, kıpkısacık bu Küçürek öyküleri. Hemencecik bitiyor, daha yok mu diyeceğiniz bir kitap olmuş.

"Allah'a yalvararak uyudu: Ne olur biri elimden tutsun. Sabah uyandığında eli, diğerinin üzerindeydi." .

Kısa olsa da okurda "keşke daha uzun olsaydı" hüznü bırakan bu kekremsi ve özgün öyküde büyüklük taslayan, burnundan kıl aldırmayan, kendine özgü beğenileri ve değer yargıları olan, topluma tepeden bakan, arkadaş çevresi çok dar olan, bir şeyi sevmedi mi dile getirmekten çekinmeyen, kibirli, kendi hâlinde yaşayan, asosyal ve akılcı yönünü yumuşatamadığı/ baskılayamadığı için kendini aşkın kollarına bırakamayan Aratov'un Klara Miliç'in intiharının vicdan azabına dayanamayıp akıl ve ruh sağlığını kaybedişi konu edilir. Turgenyev'in Aratov karakteri üzerinden Rusya'daki bir kesimi yerdiği muhtemeldir. Her ne kadar Aratov'a karşı içimizde bir kin, öfke, gıcıklık duysak da Klara Miliç'in akıl ve ruh sağlığının yerinde olduğuna dair herhangi bir ize rastlayamadığımızı da eklemek gerekir. Ayrıca meseleyi aşırı duygusallaştırarak intihar bahsinde Aratov'u yerip Klara Miliç'i göklere çıkarmak bu öyküyü okuduktan sonra varılacak bir yorum olmamalı.

Mevlevihane'yi anlatmadan evvel o dönemin Girit adasının sosyal durumundan bahsederek okuyucuya gerekli altyapıyı veriyor. Dönemin Girit adasını anladıktan sonra Girit Mevlevihanesi'nin kurucu şeyh ailesi hakkında detaylı bilgi veriyor. Bu bilgiler hem arşiv kaynaklarından hem Mevlevihane kayıtlarından hem de aile evrakına dayanıyor. Bu bölümler yine Mevlevihane'nin ve şeyh ailesinin çeşitli fotoğraflarıyla süslenmiş durumda. Fotoğraflar sayesinde Mevlevihane'nin neresinde ne olduğunu gayet iyi anlıyorsunuz. Bu bölümde özellikle bir Mevlevi şeyhinin ailesi nasıl olur diye merak edenler için ilginç bilgiler mevcut. Devamında mübadele döneminde Mevlevihane'nin İzmir'e taşınması ve akabinde tekkelerin kapatılmasıyla kitap son buluyor. Kitabın son kısmında pek çok arşiv belgesi de Latin harflerine çevrilerek okuyucuya sunulmuş. Hem bir oturuşta okunacak bir kitap hem de dipnotlarıyla ve belgeleriyle akademik alanda yol gösterecek bir kitap ortaya çıkmış.

Çin-Japon savaşı döneminde kırılmış, parçalanmış, ayaklar altında ezilmiş bir keman ve "söyleyin bana nasıl yaşayacaksınız" isimli bir kitapla baş başa kalan 11 yaşında yetim bir çocuk.. Müzisyen babası ile geçirdiği son günün anısı ve o gün babasından dinlediği ve isimlerini çok daha sonra öğreneceği Schubert 'in Rosamunde ve Bach'ın Gavotte en Rondeau adlı eserleri.. müzik bir çocuğun hayatına nasıl dokunabilir, onu nasıl hayata bağlar, varoluşunu nasıl anlamlandırır. Kırıldığı, incitildiği, parçalandığı yerden onu onarabilir mi, varoluşuna, yaşamına yön verebilir mi, müziğin iyileştirici, onarıcı ve birleştirici bir gücü var mı? içten, yalın ve duygusal derinliği yüksek bir eser, savaş, sadakat, geçmiş ve geleceğin belirgin yolculuğu ve vefa temalarıyla sizi bekleyen büyülü bir yolculuğa davet.. Müzik hangi uygarlığa ait olursa olsun insanlık mirasının ortak bir parçası olmaya devam edecek.

Mahir Ünsal Eriş, kaleme aldığı öyküleri ve romanlarında geçen hadiselerin ve kişilerin kendi hayatından örnekler teşkil etmemesine dikkat ettiğini söyler. Bu kitabın kahramanları ise bizzat şahsı ve kendi yaşamında birebir yaşadıklarına tanık olduğu kişilerden oluşuyor ve dahası, kitabı okudukça, bu değerli yazarın “hususi” yaşam öyküsüne de tanıklık ettiğiniz hissine kapılıyorsunuz. (Hususi kelimesini neden tırnak içine aldığımı okuyanlar anlayacaktır. Bu sevimli gençlik romanının, yazarın aynı zamanda dil konusundaki eğitmenlik yönüne aşina olanların gözünden kaçmayacak nüanslara da sahip olduğunu fark etmemek imkansız.)

Öyküleri ve romanları sanki kendi hayatlarımızdan örneklermişçesine yazıldığı için çok seviyor olduğumuzu düşündüğüm Mahir Ünsal Eriş’in bu kitabı çocuk ve gençler için yazılmış olsa da, bu nostalji dolu kitap, kapağı, çizimleri ve konusuyla her daim bitirim ve haylaz kalmayı beceren erişkinlerin de göz atmadan duramayacağı bir cazibe taşıyor.

Şaban Ali Düzgün hocanın en güzel kitaplarından biri daha. İnsanın ufkunu açan, islami çatı altındaki batıl ve kirlenmiş bütün bilgilerden okuyucuyu arındıran, sağlam hipotezler öne süren harika bir kitap. Satırların altını çize çize okuyabileceğiniz, aynı zamanda okuduğunuz her cümlede aslında çoğu bilginin ne kadar menfi olduğunu kavrayabileceğiniz muazzam bir dini-felsefi ve akademik bir çalışma. Şaban Ali Hoca'yı keşfeden birinin derin ve felsefi düşüncenin ağır bastığı, o varsayımlar girdabında zihnini berraklaştırmaması mümkün değil.

Adettendir önce kitaplarını okur sonra filmlerini izleriz çoğumuz. Burada tam tersi oldu. Yıllar içinde defalarca izlediğimiz filmin ana metnini okurken İlyas Kadir İnanır, Asel Türkan Şoray olarak dikildi gözlerimizin önüne. Dilini çok iyi kullanan yazar bizleri büyülü bir aşkın ve emeğin; sevginin ve sadakatin gerçekliği ile yüzleştirdi. Bozkırın ortasında tüm zamanların en acımasız yollarını aşıp evine ekmek getirme derdindeki insanların hikayesini okuduk. Başını eğmeyen bir kadın ve uğruna ömrünü vereceği bir evladın hikayesine misafir olduk. Aytmatov'un duyguları hissettiren kalemiyle aslında bir ömrün içinden gelip geçtik...

Benim için değişik ve farklı bir okuma oldu. Bazı bölümler biraz rahatsız edici fakat anlaşılması kolay ve akıcı bir eser. Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk bölümde; ana karakterin gördüğü rüya sonucu vejetaryen oluşu, ailesinin tepkileri ve karakterin psikolojik sorunları anlatılıyor. İkinci bölümde; ana karakterin, ablasının ve ablasının eşinin arasında geçen olaylardan bahsetmektedir. Üçüncü ve son bölümde ise ana karakterin bozulan psikolojisi, beden sağlığı ve nasıl kötüleştiğini okuyoruz. Hikayeler arası geçişler çok güzeldi. Severek ve keyif alarak okuduğum bir kitap oldu.

Anlaşılması zor bir kitap. Açık ve sade bir zihinle okumanız gerekir. Hafıza ve geçmiş güzel aktarılmış. Beyaz ve beyazı çağrıştıran kelimeler nasıl güzel anlatılırsa öyle güzel anlatmış, yazar. Bir çok okuyucu bu kitabı sevmemiş ama ben çok sevdim. Belki tam zamanında okuduğum için. Annemin kaybı. Yazarın ölen ablasının kaybını anlatırken kullandığı cümleler beni çok etkiledi. Kitabı çok sevdim. Kendimden çok şey buldum. Hep inanırım bazı kitapların zamanı vardır. Bu kitapta tam zamanında karşıma çıktı ve ruhuma iyi geldi.

Benim güzel Doppam…Çocuklarıma Kuran ahlakı kültürel zenginliklerimiz ve değer verdiğimiz İslam Kardeşlerimiz soydaşlarımız hakkında kitaplar arayıp bulmaya çalışıyorum buda onlardan bir tanesi olarak rafımızda yerini buldu…
Masal tadında bu hikaye sizi alıp götürüyor, güzel yöresel kıyafetleri, dokuma desenleri ile halıları, bize unutturulmaya çalışılan o güzel büyük aile sofraları, geleneksel yemekleri ve hepimizi bir ay ve yıldızın aydınlığında toplayan bir araya getiren huzur veren kardeşliğimizi tanıtmak unutmamak Çocuklara küçük yaşlarında aşılamak adına yazara çok teşekkür ederim..