Onaylı Yorumlar

ilk yazılı eser olmasının verdiği heyecanla bir solukta okudum (biraz da kısa olmasının etkisi var tabi) esere ismini veren Gılgamış'ın kötü başlayıp iyi devam eden sonunda da sorgulamalarla biten bir macerasının öyküsü. Bazı Sümer bilimcilerin semavi dinlerin kaynağı olarak Sümer efsanelerini göstermesi ve bu destanda da adı geçen Utnapiştim'in Nuh peygamber olduğunu iddia etmelerine gelecek olursak ben de o konuda Sümerlerin de Nuh peygamberden haberdar olduğu yönünde bir düşünce oluştu bende. Tabi tarih ve arkeoloji diğer bütün bilim dallarında olduğu gibi tam anlamıyla subjektif olamayacağı için bu konu nasıl inanmak istiyorsak öyle kalmaya devam edecek tabi kişisel olarak. Konuyu fazla dağıtmadan bitireyim, eser biraz insanın tekamül yolculuğu tadında düşündürücü ve öğretici bir temada ilerliyor. Ben okurken keyif aldım tavsiye ederim.

Çoğunlukla bir kitabı okurken, kitap okuduğunuzun farkında olursunuz ve cümleler size yaşanmışlık duygusundan öte kurgulanmış bir hikâye olduğunu hissettirir. Esra Van Der Wiel'in yazdığı kitaplarda ise tam aksine tam bir gerçeklik vardır. Anlatılan her şeyi hissedersiniz çünkü öne çıkan şeyler hep hisler; hüzün ve mutluluk, anılar ve karakterlerdir. Ve her karakterin kendine has özellikleri, bu özelliklerde de çevrenizde gördüğünüz insanlardan birer parça vardır. Hepsini tanıyormuşsunuz hissine kapılırsınız. Adeta kendi anılarınız içinde yolculuğa çıkmış gibi gülersiniz ve ağlarsınız okurken...Ve en önemlisi, yazarımızın her kitabı size umut verir, huzur verir ve hayatta en değerli şeylerin varlığını hatırlatır, gösterir...

Kitabı elimden bırakmadan bir solukta okudum. Kitabın anlatımı dili son derece sade ve akıcı. Yaşanmış bir hikayeden uyarlanması da ayrıca etkileyici. Kitap her ne kadar aşk hikayesi gibi dursa da kitapta felsefe, din, toplumsal olaylar hakkında yapılan sohbetler okuyucuya çok farklı bakış açısı kazandırıyor. Kitabın bir çok yerinde ben hiç böyle düşünmemiştim dedim. Bana farklı bir bakış açısı kazandırdı. Ayrıca kitapta müdür yardımcısına Necmettin adının verilmeside bana şehit öğretmenimiz Necmettin YILMAZ'I hatırlattı. Yazar bunu bilerek mi yaptı bilmiyorum ama hoş bir detay olmuş kitaba dair. Okunmasını ve okunmasına vesile olunmasını şiddetle tavsiye ederim. Kitabın devamını merakla bekliyorum.

“İnsanın bir sırrı sürekli yüreğinde taşıması...
Bu basit bir olay değil.” Haruki Murakami, bana göre kitaplarıyla gerçekten eşsiz bir dünya sunan yazar. Kitabı okuyup bitirdikten sonra şimdi ben ne okudum, hissiyatına kapılmanız çok normal, paniklemeyin. Yazarın müzik, resim kısacası sanat bilgisi şimdiye kadar okuduğum her kitabının temellerini oluşturuyor. Resmen kurguyu mükemmel sanat eserleriyle örüyor. Kitaba gelince “Kara Dörtleme” olarak bilinen kitaplardan biri olan 1984 kitabına atıflar var. Zaten kitabın isminden de çağrışımı yakalamışsınızdır, diye düşünüyorum. Bunun yanı sıra yine fantastik ögeler, birbirinden kopuk bir o kadar da iç içe kurgular, sonunu tahmin etmekte zorlanacağız bir dizi olay… Tüm bunlardan sonra okunmaya değer mi, derseniz… Beklemeniz hata, derim. Kitapla kalın.

"Cesareti söylüyor Ahmed Arif. Yiğitliği.
Bir pınar gibi, bir yeraltı suyu gibi, bir tipi gibi. Dostuna yarasını gösterir gibi." (syf,125)

Ahmed Arif'in bütün şiirlerinin tek bir kitapta toplanmış olması çok iyi bir çalışma olmuş. Sosyal medyada gördüğümüz birçok aforizmanın ve hatta şarkıların dahi aslında Ahmed Arif'in mısralarından etkilendiğini görüyoruz, bu şarkıları severek dinliyor, satırları etkilenerek okuyoruz, ama kaçımız bu mısraların Ahmed Arif'e ait olduğunu biliyoruz?

Kitap şiirlere ek olarak zamanında Ahmed Arif ile yapılmış bir röportajı da içeriyor. Ahmed Arif'i yakından tanımak, onun ideolojisini, hayata bakış açısını, memleket sevdasını anlamak ve Türk edebiyatına yaptığı katkıları yakından görebilmek için mutlaka okunmalı.

Bugünü Yaşama Arzusu'nu son zamanlarda popüler olan psikolojik kitapların çok dışında tutuyorum. Çünkü hayattan bir roman okuyorsunuz ama doğrudan birilerinin hayatını ifşa etmiyor. Bak ne kötü hayatlar var diye göze sokma çabası yok. Bir grupla psikolojik danışma sürecini okuyoruz. Aynı zamanda karamsarlığıyla ünlü olan Schopenhauer'i Philip karakteriyle günümüze getirip onunla bir psikolojik danışma serüvenine çıkıyoruz. Okurken etkilendiğim ve acaba buradan ne çıkacak dediğim yer yer tepkileri anlamlandırmaya çalıştığım güzel bir serüvendi. Özellikle kitabın sonuna geldiğimde tüylerimin iki sefer diken diken olduğunu da söylemem gerekiyor.

Çok farklı ama bir o kadar da muhteşem bir kitap okudum. Kitabın içeriği harikaydı. Anlatılmak istenen aslında o kadarda basit ki bir kedi bile bunu anlıyor ama ne yazık ki insanoğlu anlamıyor. İçinde geçen hadisler, dualar, sureler içime huzur kattı. Ve inanın mutlu oldum. Ve küçük bir ayrıntı daha var. Vatan olmazsa, biz de olmayız. Bu dediğimi kitabı okuyunca anlayacaksınız. Yazarın kalemi, anlatım dili ki yaşına rağmen, tebrik ediyorum. Buram buram maneviyat yüklü bir kitap okumak isterseniz bir kedinin gözünden ki muhteşem bir deneyimdi benim için, size güzel bir öneri sunuyorum.

Tesadüfen karşılaştığım bu kitabın bu kadar edebi keyif vereceğini hiç tahmin etmemiştim. Harika bir çalışma olmuş. Kitapta bahsi geçen on kitap incelemesinde masaya yatırılan kitaplardan besini okumuş olmama rağmen okumadıklarım hakkındaki incelemeler kitabı okumuşum gibi bir doyuruculuk bıraktı. Bu tarz çalışmaların devamının gelmesini çok isterim. Zira okuduğum anladığım bir kitabın ustalar tarafından fark etmediğim detayları okumak çok güzeldi. Farklı kitapların filmlerin adı geçmesi de kendi adıma bonustu. Müthiş keyif aldım. Türk edebiyatından da kitaplar seçilip üzerine diyalog çalışması yapılması da harika bir fikir olabilir.

Edebiyat tarihinin üç güçlü ve estetize edilmiş karakteri Mephistopheles, Lord Henry ve Suat. Kitabımız bu üçlüyü, birbirleriyle karşılaştırarak ve örtüşen yanlarını da ortaya koyarak gözlerimizin önüne sunuyor. Pek tabii ki bunları incelerken kötülüğün çekiciliği, estetik ve anti-kahraman düzleminde bakıyor.
Faust oyununun şeytanın estetize edilip insanlaştırılmış karakteri Mephistopheles, Dorian Gray'in Portresi romanının hedonist karakteri Lord Henry ve Huzur romanının huzursuzu Suat, farklı yüzyıllarda aynı düzlemin karakterleri olduğunu bu kitapta detaylıca görebiliyoruz. Kötülük nasıl estetize edilebilir sorusunu bu kitabın ismine bakan neredeyse her okurun zihninde uyanacağını tahmin ediyorum. Kötülüğün çekiciliğinin olduğunu, insanın salt iyi ya da kötü olamayacağını, bundan dolayı edebiyat tarihinden yaratılmış bazı kurmaca kötü karakterlerin de yer aldıkları eserleri yukarı çıkardıklarını bu metin bizlere yalın bir dille aktarıyor.

Kitap okudukça bir süre sonra kitaptan ziyade kendi fikirlerime de fazlasıyla eleştirel yaklaşır oldum. Bu çocuk kitabını şu sıralar okumaya devam ettiğim bir kitabın referansı ile aldım. Kitapta yardımsever bir sincaptan bahsediyor. Bu sincap kendisinden yardım isteyen kimseyi geri çevirmiyor. İşe böyle baktığımızda evet, ana fikir aslında çok güzel ancak (bence) bir sorun var: Sincap’ın da aslında bir yerlere yetişmesi gerekiyor, onun da acelesi var. Buna rağmen kimseyi kıramıyor ve herkese yardım ediyor. Gideceği yere gecikmiyor hatta dostlarının, yardımları karşılığında onun çantasına bıraktıkları küçük sürprizlerle de çok mutlu oluyor. Ama bir durup düşünüyorum: Ya gideceği yere vaktinde yetişemeseydi ya kimseye hayır diyemediği için işleri aksasaydı?.. Bunun ayrımının çok net verilmesi gerektiği düşüncesindeyim. Yazılanlar dışında bir de kitabın çizimleri var ki gerçekten çok güzel. Son olarak kâğıt kalitesi de biraz daha iyi olsa çok daha iyi olabilirdi. Kitapla kalın.