Onaylı Yorumlar

Yaz yağmuru ile gelen Yaz gecesi ile gitti.. Öyle güzel öyle kışkırtıcı öyle derin…

Yaz yağmuru hikayesi ile tevafuk zirvelerinde sıradanmış gibi ama yüce bir anlatımla okutuyor ki hayran olup her cümlenin altını yüreğiniz ile çizmemeniz imkansız.

@dergahyay öyle özenle hazırlamış ki eseri kendilerine teşekkür etmek isterim.

Tanpınar’ın derinlikli, yoğun , eşsiz dili sizi öyle kendine bağlıyor ki kitabı elinizden bırakamıyorsunuz.

Abdullah Efendi’nin Rüyalarını okurken öyle değişik duygular içinde kalmıştım ki hangi Tanpınar demiştim.

Anlatımın bunca güzel olması herhalde bilgi beceri tarz tavır hepsinin bir arada olması mı? Tarifi mümkün değil.

Evrensel temaları herkes kullanıyor ama böyle değil. Başkasının dilinde bayağı olabilen Tanpınar’da öyle bir hal alıyor ki yücelerin yücesi…

Velhasıl varlığının kıymetini bilip tüm kitaplarını okumalı, hatta tekrar tekrar okumalı …

Sevgiler…

Aleksandr Puşkin ile birlikte Rus Edebiyatının en önemli iki edebiyatçısı arasında gösterilen Mihail Lermontov, tamamlayabildiği bu tek romanına ironik bir isim vermiş. Aslında romanda bir anti-kahraman ile karşı karşıyayız. İnsanları kendi bencilliğiyle bezdiren, onların duygularını sömüren, acımasız bir kahraman bu. Peçorin, kendi atını çatlatacak kadar sürmekten geri kalmayan ve onu öldüren bir anti-kahraman. Ürpertici bir kötülük yayıyor. Kadınların duygularıyla oynayıp herkes tarafından sevilmek istiyor ve sürekli sıkılıyor, evet sürekli sıkılıyor. Kitaptaki öyküler aslında parça parça olsa da muhteşem bir bütünlüğe kavuşturmuş onları Lermontov. Kitabın her sayfasında onun bir deha olduğuna inandım ve kesinlikle müthiş bir saygı duydum. Okuduğum en iyi üç roman listesine kesinlikle alabilirim bu kitabı. Nefis...

Kitabı oğlumla birlikte okuduk. Oğlum kitabı çok sevdi. Biraz kitaptan bahsedeyim. Evde duygusal şiddete uğrayan Alissa, şatoda kendine büyümek için alan bulamayınca kendini ormana atıyor. Gerçek mutluluğu, ilhamı ve özgürlüğü orada buluyor. Orman, onun büyümesini sağlıyor ve hayata dair bambaşka bir kapı aralıyor.
Bu hikâye bana şunu düşündürdü: Kim olarak dünyaya geldiğimiz değil, kim olmaya karar verdiğimiz ve bu yoldaki çabamız önemli. Her insan, kendi özgürlüğünü ve ilhamını bulabileceği bir "orman" keşfetmeli. Ben de zaman zaman kendi ormanımı bulma arayışında hissettim. Alissa'nın hikâyesi, bu arayışın değerini ve zorlukların bizi nasıl şekillendirdiğini hatırlattı.
Dilerim, evde kendini gerçekleştirmek için alan bulamayan her çocuk, bir gün kendi ormanını Alissa gibi keşfeder ve kim olmak istiyorsa o kişi olur. Alissa'nın hikâyesi, oğluma ilham oldu bile.

Bu kitap sadece tarihi bir kalıntı değil. Eleştirel düşüncenin ve otoriteyi sorgulamanın zamansız olduğunu hatırlatıyor. Paine'in bağımsız düşünce çağrısı ve insan aklına olan inancı, yanlış bilgi ve körü körüne inancın kol gezdiği günümüz dünyasında her zamanki gibi güncelliğini korumaktadır. Kendi beynimizi kullanmak, kendi fikirlerimizi oluşturmak ve statükoya meydan okumak anlamına gelse bile inandığımız şeyleri savunmak için bir uyandırma çağrısıdır. Ve Paine'in söylediği her şeye katılmasanız bile, bunları söyleyecek cesarete sahip olduğu için adama saygı duymalısınız.

Yazar kitap boyunca zaman zaman bir aşk hikayesi diyebileceğimiz bir olay anlatıyor. Hikayenin arasına bilimsel bilgileri dahil ediyor. Şu yaşadığımız ana kadar kadın erkek farkı ile ne düşündüysem yazar bilimsel bilgilerle bunlara cevap vermiş. Kitap 13 bölümden oluşuyor. 12. bölümde ise yazar (dişi beyinli misiniz, erkek beyinli misiniz?) diye sizi test ediyor. "Hamilelik döneminde yaşanılan beslenme farklılıkları, mevsimsel - iklimsel etkiler ve stres gibi çeşitli faktörler, testosteron az ya da çok salgılanmasına neden olacağından bebeğin beyin cinsiyeti üzerinde etkili olacaktır." Erkek sirke sineklerinin neden dans ettiğini öğreniyoruz. " Erkekler, kadınları etkilemek için görünüşlerini süslemek yerine beyinlerini süslemeye yönelik yenilikler oluşturacak şekilde evrimselleşmişlerdir."
" Erkekler kadınların söylediği şeyleri düşünürken, kadınlar erkeklerin söylemediği şeyleri düşünürler."

Çocukluğumun en canlı hatıraları arasında Bosna savaşı gelir. Sırpların büyük bir ihanet ve azgınlıkla Boşnaklara saldırması ve sonucunda yaşanan soykırım, ortaokul yıllarımda beni derinden etkiledi. Avrupa'nın orta yerinde, hepimizin gözü önünde bir halk, gözü dönmüşler tarafından günbegün avlandı. Çok kötü, vahşi görüntüler kazındı hafızamıza...
İşte o savaşın orta yerinde Boşnak yazar Semezdin Mehmedinoviç, yaşadıklarını yazmış. Savaşı, ihaneti, yokluğu, kimsesizliği, çaresizliği, Saraybosna'yı usta bir yazarın kaleminden okumak, hüzünlü bir deneyim sundu bana.
Şimdilerde Gazze'de tanık olduğumuz soykırımın bir benzerini, aynı duygular içerisinde okumak isteyenlere "Saraybosna Blues" kitabını tavsiye ederim...

Okuduğum ilk yeraltı edebiyatı kitaplarından biri, tabii ayrıntı yayınları bu konuda çok başarılı. kitaba gelirsek; Berlin -gri şehir- ve içinde yetişen yenik hayatlar. Almanya'daki Türk sorununun, yıkılan duvarın, yıkılan hayallerin, yakılan hayatların hikayesi bu. ötekileştirilen insanlarımızın. kitabın baş kahramanı elyas. elyas, intihardan başka çaresi kalmamış ötekileştirilen insanlarımızdan sadece biri. tam umudunu kaybetmişken Aylin çıktı karşısına. bir göçmen kız, ince ince sızdı melankolik Elyas'ın kalbine. Aynı anda hem duvarların arkasında kalmış insanları anlatırken hem de dokunaklı bir sevgi hikayesi sunmuş bize Deniz Utlu. Yıkılmayan ötekiliğimizin hikayesini.

Piercy, hem günümüz dünyasının sorunları hem de ütopik dünyanın işleyişiyle ilgili tüm detayları ince ince işlemiş, kafanızda hiçbir soru işareti kalmıyor ya da herhangi bir boşluk, kopukluk hissetmiyorsunuz. Kurguyla ilgili hiçbir nokta havada kalmıyor. Bunun yanında, eser feminist bir ütopya olsa da yazar metni, salt kadın-erkek eşitsizliği düzlemiyle sınırlı tutmamış; sosyal sınıf sorunundan ırkçılığa, etik değerlerini yitiren bilim dünyasından, doğaya verilen tahribata kadar tüm sorunlara değinmiş. Anlatım tarzını da çok beğendim Piercy’nin; cümleleri süslememiş ama oldukça yalın ve akıcı bir dille, okuru edebiyata da doyuran bir roman çıkarmış ortaya. Kitabı okuduğum süre boyunca, karakter, okumadığım tüm zamanlarda zihnimin bir köşesindeydi hep, tekrar kitabı elime alacağım zamanı iple çektim. Piercy’nin fikirlerine, kalemine, zekasına hayran kaldım. Herkesin okumasını çok isterim.

Bu kitabın zihnimde yarattığı girdabın etkisi ise müthişti. Kitabı her kapattığımda aklıma doluşan sorularla baş etmek zorunda kalıyordum. Nitekim kitap tam bir beyin fırtınasının ürünüydü. Lem'in ürettiği ve yarattığı fikirlerin uçukluğu karşısında adeta şaşıp kaldım. Nitekim kitabın sonlarına doğru merakım ve hayranlığım arşa ulaştı. Lem'in daha önceden birçok kitabını okuduğum için kitabının sonunu aslında tahmin etmiştim. Nitekim hayal kırıklığına da uğramadım. Harika bir son olmuştu benim için zira kitap her vakit hatırlayacağım bir etkiyle son bulmuştu. O etkinin getirisi zihnime pek çok tohum saçtı. Ve her bir tohumdan çıkan filizler, şüphenin soğuk ve keskin rüzgarına karşı dayanmayı başardı. Açıkçası zihnimde Lem'in çarpıcı fikirlerinin filizlenip büyümesinden memnuniyet duyuyorum.
Böylece günler sonra kitaba karşı kefaretimi ödediğimi hissediyorum. Karmakarışık kelimelerimin yansıtamayacağı kadar merak uyandıran bir kitap, okuyun efenim.

Kafası çok farklı çalışan ve zihnini alışılagelmişin çok dışında metinlerle okura açan bir yazar Krasznahorkai ve kolay okunan romanlar yazmıyor şüphesiz ama onun çok farklı dünyasını anlamaya çalışmak da muazzam bir yolculuk. Okuru baştan sona sarıp sarmalayan tuhaf atmosfer, uzunluklarına rağmen akıp giden ve size kurguyu yaşıyormuşsunuz hissi veren cümleler, yazarın etkileyici sembolleri ve zengin fikir dünyasıyla sunduğu insanlık ve dünya tarihine bakışıyla birleşince muazzam bir eser çıkmış ortaya. Çok ama çok beğendim. Krasznahorkai’yi de artık en sevdiğim çağdaş yazarlar arasında sayabilirim.