Onaylı Yorumlar

Ali Yağan'ın ikinci öykü kitabı Cumhur'un Ölüm İlanı, taşra anlatımında klişe tuzağına düşmeyen, anlatım dili, atmosfer ve karakter yaratımı başarılı, genellikle ortak mekân seçiminin olduğu (Savaştepe ve Akçakale) yedi samimi öyküden oluşan bir kitap. Kendini bazı öykülerin öznesi haline getirip postmodern edebiyatın oyunbazlığını da kullanan, üstüne kurmacayı ve postmodernizmi tartışmaya açan bir yazar var karşımızda. Öykülerin genel atmosferi için "tekinsiz" ibaresi sanırım uygun düşecektir. Kitaba ismini veren öykü nefis. Bununla birlikte "Yalnızız Dostlarım ve Bu Bir Oksimoron" öyküsünü de ayrıca sevdim. Ali Yağan metinlerinde hem bireysel, hem toplumsal hem de yazınsal meselelere başarıyla değinebilmiş. Kendisi bu kitapla bundan sonraki eserlerini de takip edeceğim bir yazar oldu benim için.

Kitapta dünyada deneysel araştırmalar konusunda çığır açan, basit fikirlerden yola çıkarak yapılan büyük deneylerden bir seçki sunulmuş. Bu deneysel çalışmalar öyle yapılıp bitmemiş, başka toplumlarda başka koşullarda da denenmiş. Acaba "insan" a ait bu deneyler toplumdan topluma zamandan zamana değişmiş mi, değiştiyse ne kadar değişmiş?
Grup çatışmaları nasıl çözülür, gruba uyum nasıl toplumlarda görülür, zekâ değişir mi, ahlâk evrensel mi toplumsal mı, türün devamı için ten uyumu gerekli mi gibi pek çok sorunun cevabı bu kitapta mevcut.
İnsanla, insanın davranışıyla ilgilenen herkes için güzel bir kitap.

Mihail Bulgakov'dan okuduğum ilk eser Genç Bir Doktorun Anıları kitabıydı. Büyük bir keyifle okuduğum o eserden sonra sırada Köpek Kalbi vardı ve o da zekice yapılan bir sosyalizm eleştirisi olmasının yanı sıra edebi olarak da bence çok güzel bir eserdi. Üslubunu ve düşünce şeklini keyifli bulduğum yazarın okuduğum bu üçüncü eseri olan Ölümcül Yumurtalar'ın da diğer iki eserden aşağı kalır yanı yok açıkçası. Konu olarak Köpek Kalbi eseri gibi bir sosyalizm eleştirisi olan bu kitapta aslında konu bilimin bağımsız insanlar tarafından özgürce ve iktidarın çıkarlarını gözetmeksizin rasyonel bir altyapıda yapılması gerektiğini, bunlar yapılmazsa ne oluru göstererek savunuyor. Zekasına şapka çıkardığım Bulgakov'un bu muhteşem eserini keyifle okumanızı dilerim.

ilk yazılı eser olmasının verdiği heyecanla bir solukta okudum (biraz da kısa olmasının etkisi var tabi) esere ismini veren Gılgamış'ın kötü başlayıp iyi devam eden sonunda da sorgulamalarla biten bir macerasının öyküsü. Bazı Sümer bilimcilerin semavi dinlerin kaynağı olarak Sümer efsanelerini göstermesi ve bu destanda da adı geçen Utnapiştim'in Nuh peygamber olduğunu iddia etmelerine gelecek olursak ben de o konuda Sümerlerin de Nuh peygamberden haberdar olduğu yönünde bir düşünce oluştu bende. Tabi tarih ve arkeoloji diğer bütün bilim dallarında olduğu gibi tam anlamıyla subjektif olamayacağı için bu konu nasıl inanmak istiyorsak öyle kalmaya devam edecek tabi kişisel olarak. Konuyu fazla dağıtmadan bitireyim, eser biraz insanın tekamül yolculuğu tadında düşündürücü ve öğretici bir temada ilerliyor. Ben okurken keyif aldım tavsiye ederim.

Çoğunlukla bir kitabı okurken, kitap okuduğunuzun farkında olursunuz ve cümleler size yaşanmışlık duygusundan öte kurgulanmış bir hikâye olduğunu hissettirir. Esra Van Der Wiel'in yazdığı kitaplarda ise tam aksine tam bir gerçeklik vardır. Anlatılan her şeyi hissedersiniz çünkü öne çıkan şeyler hep hisler; hüzün ve mutluluk, anılar ve karakterlerdir. Ve her karakterin kendine has özellikleri, bu özelliklerde de çevrenizde gördüğünüz insanlardan birer parça vardır. Hepsini tanıyormuşsunuz hissine kapılırsınız. Adeta kendi anılarınız içinde yolculuğa çıkmış gibi gülersiniz ve ağlarsınız okurken...Ve en önemlisi, yazarımızın her kitabı size umut verir, huzur verir ve hayatta en değerli şeylerin varlığını hatırlatır, gösterir...

Kitabı elimden bırakmadan bir solukta okudum. Kitabın anlatımı dili son derece sade ve akıcı. Yaşanmış bir hikayeden uyarlanması da ayrıca etkileyici. Kitap her ne kadar aşk hikayesi gibi dursa da kitapta felsefe, din, toplumsal olaylar hakkında yapılan sohbetler okuyucuya çok farklı bakış açısı kazandırıyor. Kitabın bir çok yerinde ben hiç böyle düşünmemiştim dedim. Bana farklı bir bakış açısı kazandırdı. Ayrıca kitapta müdür yardımcısına Necmettin adının verilmeside bana şehit öğretmenimiz Necmettin YILMAZ'I hatırlattı. Yazar bunu bilerek mi yaptı bilmiyorum ama hoş bir detay olmuş kitaba dair. Okunmasını ve okunmasına vesile olunmasını şiddetle tavsiye ederim. Kitabın devamını merakla bekliyorum.

“İnsanın bir sırrı sürekli yüreğinde taşıması...
Bu basit bir olay değil.” Haruki Murakami, bana göre kitaplarıyla gerçekten eşsiz bir dünya sunan yazar. Kitabı okuyup bitirdikten sonra şimdi ben ne okudum, hissiyatına kapılmanız çok normal, paniklemeyin. Yazarın müzik, resim kısacası sanat bilgisi şimdiye kadar okuduğum her kitabının temellerini oluşturuyor. Resmen kurguyu mükemmel sanat eserleriyle örüyor. Kitaba gelince “Kara Dörtleme” olarak bilinen kitaplardan biri olan 1984 kitabına atıflar var. Zaten kitabın isminden de çağrışımı yakalamışsınızdır, diye düşünüyorum. Bunun yanı sıra yine fantastik ögeler, birbirinden kopuk bir o kadar da iç içe kurgular, sonunu tahmin etmekte zorlanacağız bir dizi olay… Tüm bunlardan sonra okunmaya değer mi, derseniz… Beklemeniz hata, derim. Kitapla kalın.

"Cesareti söylüyor Ahmed Arif. Yiğitliği.
Bir pınar gibi, bir yeraltı suyu gibi, bir tipi gibi. Dostuna yarasını gösterir gibi." (syf,125)

Ahmed Arif'in bütün şiirlerinin tek bir kitapta toplanmış olması çok iyi bir çalışma olmuş. Sosyal medyada gördüğümüz birçok aforizmanın ve hatta şarkıların dahi aslında Ahmed Arif'in mısralarından etkilendiğini görüyoruz, bu şarkıları severek dinliyor, satırları etkilenerek okuyoruz, ama kaçımız bu mısraların Ahmed Arif'e ait olduğunu biliyoruz?

Kitap şiirlere ek olarak zamanında Ahmed Arif ile yapılmış bir röportajı da içeriyor. Ahmed Arif'i yakından tanımak, onun ideolojisini, hayata bakış açısını, memleket sevdasını anlamak ve Türk edebiyatına yaptığı katkıları yakından görebilmek için mutlaka okunmalı.

Bugünü Yaşama Arzusu'nu son zamanlarda popüler olan psikolojik kitapların çok dışında tutuyorum. Çünkü hayattan bir roman okuyorsunuz ama doğrudan birilerinin hayatını ifşa etmiyor. Bak ne kötü hayatlar var diye göze sokma çabası yok. Bir grupla psikolojik danışma sürecini okuyoruz. Aynı zamanda karamsarlığıyla ünlü olan Schopenhauer'i Philip karakteriyle günümüze getirip onunla bir psikolojik danışma serüvenine çıkıyoruz. Okurken etkilendiğim ve acaba buradan ne çıkacak dediğim yer yer tepkileri anlamlandırmaya çalıştığım güzel bir serüvendi. Özellikle kitabın sonuna geldiğimde tüylerimin iki sefer diken diken olduğunu da söylemem gerekiyor.

Çok farklı ama bir o kadar da muhteşem bir kitap okudum. Kitabın içeriği harikaydı. Anlatılmak istenen aslında o kadarda basit ki bir kedi bile bunu anlıyor ama ne yazık ki insanoğlu anlamıyor. İçinde geçen hadisler, dualar, sureler içime huzur kattı. Ve inanın mutlu oldum. Ve küçük bir ayrıntı daha var. Vatan olmazsa, biz de olmayız. Bu dediğimi kitabı okuyunca anlayacaksınız. Yazarın kalemi, anlatım dili ki yaşına rağmen, tebrik ediyorum. Buram buram maneviyat yüklü bir kitap okumak isterseniz bir kedinin gözünden ki muhteşem bir deneyimdi benim için, size güzel bir öneri sunuyorum.