Onaylı Yorumlar

Tesadüfen karşılaştığım bu kitabın bu kadar edebi keyif vereceğini hiç tahmin etmemiştim. Harika bir çalışma olmuş. Kitapta bahsi geçen on kitap incelemesinde masaya yatırılan kitaplardan besini okumuş olmama rağmen okumadıklarım hakkındaki incelemeler kitabı okumuşum gibi bir doyuruculuk bıraktı. Bu tarz çalışmaların devamının gelmesini çok isterim. Zira okuduğum anladığım bir kitabın ustalar tarafından fark etmediğim detayları okumak çok güzeldi. Farklı kitapların filmlerin adı geçmesi de kendi adıma bonustu. Müthiş keyif aldım. Türk edebiyatından da kitaplar seçilip üzerine diyalog çalışması yapılması da harika bir fikir olabilir.

Edebiyat tarihinin üç güçlü ve estetize edilmiş karakteri Mephistopheles, Lord Henry ve Suat. Kitabımız bu üçlüyü, birbirleriyle karşılaştırarak ve örtüşen yanlarını da ortaya koyarak gözlerimizin önüne sunuyor. Pek tabii ki bunları incelerken kötülüğün çekiciliği, estetik ve anti-kahraman düzleminde bakıyor.
Faust oyununun şeytanın estetize edilip insanlaştırılmış karakteri Mephistopheles, Dorian Gray'in Portresi romanının hedonist karakteri Lord Henry ve Huzur romanının huzursuzu Suat, farklı yüzyıllarda aynı düzlemin karakterleri olduğunu bu kitapta detaylıca görebiliyoruz. Kötülük nasıl estetize edilebilir sorusunu bu kitabın ismine bakan neredeyse her okurun zihninde uyanacağını tahmin ediyorum. Kötülüğün çekiciliğinin olduğunu, insanın salt iyi ya da kötü olamayacağını, bundan dolayı edebiyat tarihinden yaratılmış bazı kurmaca kötü karakterlerin de yer aldıkları eserleri yukarı çıkardıklarını bu metin bizlere yalın bir dille aktarıyor.

Kitap okudukça bir süre sonra kitaptan ziyade kendi fikirlerime de fazlasıyla eleştirel yaklaşır oldum. Bu çocuk kitabını şu sıralar okumaya devam ettiğim bir kitabın referansı ile aldım. Kitapta yardımsever bir sincaptan bahsediyor. Bu sincap kendisinden yardım isteyen kimseyi geri çevirmiyor. İşe böyle baktığımızda evet, ana fikir aslında çok güzel ancak (bence) bir sorun var: Sincap’ın da aslında bir yerlere yetişmesi gerekiyor, onun da acelesi var. Buna rağmen kimseyi kıramıyor ve herkese yardım ediyor. Gideceği yere gecikmiyor hatta dostlarının, yardımları karşılığında onun çantasına bıraktıkları küçük sürprizlerle de çok mutlu oluyor. Ama bir durup düşünüyorum: Ya gideceği yere vaktinde yetişemeseydi ya kimseye hayır diyemediği için işleri aksasaydı?.. Bunun ayrımının çok net verilmesi gerektiği düşüncesindeyim. Yazılanlar dışında bir de kitabın çizimleri var ki gerçekten çok güzel. Son olarak kâğıt kalitesi de biraz daha iyi olsa çok daha iyi olabilirdi. Kitapla kalın.

Edebi polisiye diyebileceğimiz türden bir kitaptı. Yazarın Borges'la tanışmak için yaptığı hamleler her ne kadar olumsuz sonuçlansa da sonunda bir programda tesadüfen tanışırlar. Yazarımız bundan duyduğu onur ve mutluluğu samimi bir dille bize anlatır. Üstelik tanışmaları bununla da sınırlı kalmaz ve program sonrası kaldıkları otelde biri cinayete kurban gider. Bunun üzerine yazarımız ve Borges, Poe ve Lovecraft bilgilerini kullanarak çeşitli varsayımlar ileri sürerek katili bulmaya çalışırlar. Akıcı ve sürükleyici olay örgüsü kitabı bir çırpıda bitirtiyor. Polisiye ve Borges severlerin beğeneceğini düşünüyorum.

Jack London, bireysel azimle sınıf atlama çabasını etkileyici bir şekilde işlerken, hayallerine ulaşan bireyin gerçek mutluluğu bulamama gerçeği üzerine yoğunlaşıyor. Aşkın ve bireysel hedeflerin birbiriyle çatıştığı noktaları sorgularken şu soruyu sorduruyor: Bir insan, sevdiği kişi için kendi kimliğini, hayallerini ve hayatını ne kadar değiştirebilir? Peki ya o aşk, sonunda hayal kırıklığı ve yalnızlık getirse, buna değer mi?
Sizce değer mi?
Hiç bitmesini istemediğim kitaplar listesine bir yenisi daha eklenmiş bulunmakta.

Bu roman, yalnızca bir kişisel başarı hikâyesi değil, aynı zamanda topluma yöneltilmiş derin bir eleştiridir. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.

Isabel Allende kaleminden çıkmış Violeta eseri, Violeta Del Valle’nin bir asırdan oluşan yaşamının anlatımıdır. Violeta’nın bir salgın zamanıyla beş kardeşin olduğu bir ailede başlayan hayatı yine bir salgın zamanıyla sona ermiştir. Peki bir insan ömrü boyunca neler yaşar, bir yüzyıla neleri sığdırabilir?

Eserde büyük bir salgın, salgının devamında yaşanan siyasi olaylar, yoksulluk, kadın hakları, evlilik, yapılan yanlış seçimler ve bu seçimlerin beraberinde getirdiği birtakım sorunlar ele alınmıştır.
Yazar, Violeta’nın yaşamını bizlere eserin başından beri Camilo’ya yazdığı bir mektupla anlatmış. Peki kim bu Camilo? Onu eserin ilerleyen sayfalarında öğreneceksiniz.

Isabel Allende’den yaptığım ilk okuma için çok doğru bir eser seçmişim. Kullandığı üslup ve inceden inceye hayatın her anına yönelik vermek istediği mesajlar çok güzeldi. Gerçeklik ve hayallerin harmanlanması da oldukça yerindeydi.

Aziz Nesin’in henüz Mehmet Nusret olduğu çağlarda, 12 yaşına kadar olan özyaşam öyküsü. Tüm ayıbıyla, masumluğuyla, samimiyeti ile yazmış. Sadece Aziz Nesin’i tanımak için değil cumhuriyet devrimlerinin toplum tabanındaki yansımasını görmek ve o dönem insanlarının profilini anlamak için de okunmalıdır. Kitabı 31 yaşındayken okudum ve kitap okumaya başladığım ortaokul çağlarında okumadığım için pişmanlık duydum. Şu an hayalim henüz 6 aylık olan oğlumun liseye geçtiği çağlarda kendisine bu kitabı okumasını tavsiye etmek ve kitap üzerine onunla sohbet etmek, çocukluktan çıkan bir bireyin gözüyle neler hissettiğini duymak.

Asıl güçlü insan, gücünü karşısındakine gösteren değil onu hissettirendir. Eserde bu sözün vücut bulmuş halini görüyoruz. Genç yaşına rağmen haksızlığa başkaldıran bir Zeybek'in zaman geçtikçe güçlenmesi ve bu gücünü diğer çete liderlerinin aksine halkı ezmek için değil onların refahı için kullanmasını ibretle okuyoruz. Gerçekçi öykünün güçlü kalemlerinden olan Sabahattin Ali'nin eşsiz anlatımıyla insan kendini Aydın dağlarında, Çakırcalı Efe'nin yanında hissediyor. Edebi açıdan bakıldığından oldukça güzel bir öykü diyeceğimiz Çakıcının İlk Kurşunu içerisinde tarihi açıdan gerçeği ifade etmeyen bazı söylemlere de yer verildiğini ifade etmeliyim. Elbette bu durum öykünün değerini azaltmıyor ancak bazı okuyucularda bir tepkiye neden olabilir. Örnek olarak istibdat yönetimi eleştirilirken gerçek olma ihtimali bulunmayan, dedikodudan ibaret olduğu anlaşılan haksız ithamlara yer verilmiş olması... Kitabı tarihsel bir pencereden bakmadan okuyanlar beğeneceklerdir.

Sadık bir Ahmet Ümit okuyucusuyumdur. Bu kitabı da keyifle okudum ama bana acele edilmiş hissiyatı yarattı. 3 hikayenin en az 2'si roman olabilecek kadar orijinal hikayeler. Ki çok rahat genişletilebilecek hikayeler. Ama güya tutku gibi bir ana tema verilip bir seri bağımsız hikaye ile baskıya gidilmiş. Şahsen ben özellikle roman kahramanları ile beraber olan adamın hikayesini sayfalarca okuyup bu vesileyle edebiyat dünyasında gezmek istiyordum cinayet vesilesiyle. Bu kadar orijinal bir hikayenin böyle işlenmesi çok yazık. Filme bile uyarlanabilecek bir hikaye. Nitekim tadına baktırdı doyurmadı. Ama pişman da etmedi.

Aslında hayatınızda belirli zamanlarda dönüm noktaları vardır. Bu noktalarda ne yapacağımızı tam kestirememiş olsak da içimizdeki biri daha önceden kestirmiş ve hangi kararları vermesi gerektiğini koordineli şekilde gerekli yerlere iletmiş. İşte bu koordineyi sağlaması bazı insanlar için kötü sonuçlanmıştır. Bu insanlar için kartlar önceden çekilmiş ve iradesini içindeki kişiye teslim etmiş. Tabi bunu sağlaması için gerekli ortamı sunmuş olması gerekir. yani her şey çevremizde bitiyor. Örnek verecek olursam büyüklerimizden hep "bizim zamanımızda her şey güzeldi. " cümlesini duymuşunuzdur. işte bu güzellik kişinin çevresi ne kadar güzel ve edepli insanlar ile dolu olursa kendisini çiçek bahçesinde gibi hisseder ama çevresinde kötü kalpli insanlar dolu olursa işte sizin çektiğiniz kart hayatınızı nasıl yaşadığınızdan tutun olacak olaylar karşısında göstereceğiniz tutumun kötülüğünü beraberinde getirir. Bu durum bazen bizim elimizde olmuyor ama şekillendirmek bizim elimizde:)