Onaylı Yorumlar

O kadar insani, yaratıcı, bilindik ama o kadar da etkileyici… İnsana gerçekten değer veren nadir yazarlardan. En etkilendiğim kısımlar şehirden uzaklaştığında doğayla temas etmesiydi ana karakterin. Ağaca tırmanması, havuza dalması, sonra dağa çıkması ve oradan doğduğu mahalleye bakıp kendisi geçmişte buradayken de var olan ağaçları izlemesi … İnsan aslında kimdir, içgüdüleri olan ve güdülmesi gereken bir hayvan mı yoksa zamanının ilerisinde gelişmiş bir varlık mı? Yetenekli bir yazar romanın içinde kayboluyorsun…

Limon Ağacı okuma sürecinde yoğun bilgi aktarımı nedeniyle çok zorlandığım ama kitabın son sayfası bittiğinde iyi ki okudum dediğim bir eser. Dünyanın gözü önünde süregelen bir savaşın neredeyse son yüzyılına ışık tutuyor. Aynı topraklarda bir evde ortak yaşanmışlıkları olan Yahudi Dalia Eşkenazi Landau ile Beşir Hairi üzerinden İsrail Filistin meselesi nasıl bu noktaya geldi onu anlatıyor. Eserde tarihi detaylar çok yoğun.

Siyonizmin Filistin'in bugüne gelmesindeki büyük rolünü aşama aşama anlatmış eser. Batılı bir yazarın açıkçası bu kadar tarafsız olacağını düşünmemiştim. Çok sayıda belgeyi gerçek kişilerle kurgusallaştırarak anlatması etkileyici olmuş.

Kitapta durtusel cocuklarin bir sorunla karsilastiginda dur ve dusun becerisini gelistirerek ne yapmasi gerektigine uygun adimlarla secenekleri degerlendirip en dogru olana karar vermeye yonelik gorsel,zihinsel etkinliklere yer verilmekte. Yapilan etkinliklerde ve Yapabilecegini Goster ev odevleriyle puan kazanabilecegi sembolik puanlarla her seanstan puan hesaplanip puanlar danisanin istegine gore odul marketinde harcayanabilmekte. Terapist kitabinda etkinliklerin cevap anahtarinin olmamasi eksiklik olabilir.Kitabin ceviri olmasi bazi etkinliklerde soruyu zihinsel temele oturtmakta zorlanilmasina sebep olmakta.Kitap ortaokul ve lise seviyesi icin uygun olabilir. Okuma becerisinin ve matematiksel islemlerin belli bir seviyede olmasi gerekiyor. Guzel farkli bir rehber.

Hayatı, insanı, ilişkilerini tüm çıplaklığıyla anlatıyor ama bunu buyurgan ya da her şeyi bilen bir yerden yapmıyor. Oldukça şefkatli ve kucaklayıcı bir dili var. İnsan doğasının çelişkilerini kabul ediyor Yargılar bir taraftan değil, anlamaya çalışan gözlerle bakmayı destekliyor.
Tam bir farkındalık kitabı. İnsanla, insanın kendisiyle, iletişimi ve ilişkileriyle ilgili çok fazla içgörü barındırıyor. “Aydınlanmış romantik kötümserlik” sanırım kitabın ruhunu en iyi anlatan ifadelerden biri. Hayatın farklı dönemlerinde yeniden okunabilecek kitaplardan biri.
“Marifet belki de yeni bir hayata başlamakta değil, eskiyi daha az bıkkın, daha az alışkın gözlerle yeniden değerlendirmeyi öğrenmektir.” Belki de çoktan bildiğiniz şeyleri daha derinden görmenizi sağlıyor. Miras kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.

“Handan Makamı”, Hümeyra Kaya’nın duygularla örülmüş, sakin ama derin bir anlatı kurduğu bir kitap. Okurken kendimi bir hikâyenin içinde değil de bir ruh hâlinin içinde dolaşıyormuş gibi hissettim. O kadar içe dönük ve yavaş ilerliyor ki, aceleye hiç yer bırakmıyor.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey, karakterlerin iç dünyasına verilen ağırlık oldu. Özellikle Handan’ın gelgitleri, sorgulamaları ve kendiyle hesaplaşmaları oldukça gerçekçi. Yer yer onunla empati kurmak çok kolay, yer yer de mesafeli kalıyorsunuz. Bu da aslında karakterin ne kadar “insan” olduğunu hissettiriyor.
Dili oldukça akıcı ama klasik bir olay örgüsü bekleyenler için biraz durağan gelebilir. Çünkü burada asıl mesele “ne olacak?” değil, “nasıl hissediliyor?” sorusu. Bu yüzden bazı bölümlerde tempo düşüyor gibi hissettim.
Buna rağmen kitapta beni etkileyen bir dinginlik var.

Kitapta bahsi geçen şeyler toplumdaki herkesi ilgilendiriyor çünkü hepimiz çocuk olduk. Yaşamımızın ilk yıllarının nasıl geçebileceği ve bunun kişiliğimiz, zihnimiz, yaşamımız için nasıl etkileri olacağı üzerine örnekler vermeye çalışarak, bir sohbet tarzında ilerleyerek süren bir anlatı bu kitap. Hakkında çok şey biliyor olmalı ki yazar konuyu ince ince işlemiş. Lakin anlatılanları toplumda uygulamak ne kadar mümkündür bilemiyorum, toplum çok uzun yıllardır alışmış olduğu ve doğru mu diye bile sorgulamaksızın yapageldiği davranışlardan bırakın vazgeçmeyi, bu davranışları yapanları sert bir şekilde eleştirmek için de hevesli olacaktır. Dolayısıyla anlatılanları uygulama kısmında dirayet, gözüpeklilik ve başka ek meziyetler de gerekecektir mutlaka.
Bu kitabı ve buna benzer anlayışlarla anlatılar sunan kitapları çok daha fazla kişinin okumasını diliyorum.

Atatürk'ün hayatına dair ayrıntıları okumak benim için oldukça keyifliydi. Kitap akıcı bir şekilde ilerliyor ve özellikle çocukluk, gençlik ve eğitim yıllarına dair birçok detayı bir arada görmek hoşuma gitti. Ancak aynı yazarın Latife Hanım kitabını daha etkileyici bulduğumu söylemeliyim. Bunun bir nedeni muhtemelen Mustafa Kemal hakkında zaten belirli bir bilgi birikimine sahip olmam; Latife Hanım'ın hikâyesi benim için daha fazla keşif içeriyordu.
Kitap, Mustafa Kemal'i yalnızca asker ve devlet adamı kimliğiyle değil, insani yönleri, dostlukları ve özel hayatıyla da anlatmaya çalışıyor. Bu yönünü değerli buldum. Bununla birlikte bazı bölümlerde yazarın bakış açısını fazlasıyla hissettiğim için daha dengeli bir anlatım beklediğim anlar oldu.
Yine de sıkılmadan okuduğum, Mustafa Kemal'e farklı açılardan bakmamı sağlayan, akıcı ve keyifli bir biyografi oldu. Özellikle Atatürk'ü sadece tarihî bir lider olarak değil, bir insan olarak da tanımak isteyenlere tavsiye ederim.

Bir çocuk kitabı mı? Yoksa kötü, sorumsuz ve kaba yetişkinlere yönelik bir eleştiri mi?

Aslında Matilda her ikisi birden.Onu farklı bir yoldan güzel kılan belki de bu. Sadece bir çocuğun kendi yöntemleriyle hayatındaki yetişkinleri cezalandırması minik okurlara örnek teşkil eder mi? Küçük bir endişe oluşturuyor.

Matilda'nın bu kadar çok sevilmesinin nedeni kitap okumayı keşfetmesinin çok etkileyici bir şekilde anlatılmış olması bence. Şuna çok eminim, okuma alışkanlığı olan herkesin, kitaplarla tanıştığı ve büyülendiği bir "ilk an" vardır. Bu eser işte o ana okuru adeta ışınlıyor ve bunu kitabın başında yaptığı için de kıskıvrak yakalıyor insanı. Başka bir nedense "iyilerin dayanışması" ve "zorbalığa boyun eğmeme" gibi temaların alttan alta metine yedirilmesi de önemli bir unsur.Resimlerinin de hikaye çok tatlı bir şekilde eşlik ettiğini ifade etmek isterim.
15 yaş üstü okurlar için güzel bir eser tavsiye olunur

İnanılmaz bir acı muazzam bir çalışma ile gün yüzüne çıkarılmış. Şimdiye kadar konfor alanımızda izlediğimiz ve üst düzey olumlu eleştiriler yaptığımız holokost filmlerinden fazlası var eksiği yok! Bu kadar vahşeti yaptırabilecek ne olmuş olabilir? diye sormadan edemiyor insan yine bu vahşetin 1938'de yapılması hemen akabinde Nazi Almanya'sında Yahudi soykırımının yapılması ve yine dünyanın çeşitli yerlerinde böyle soykırımların olması bu dönemin kesinlikle araştırılması gerektiğini düşünüyorum. Bu kitabın yazarları önce insan oldukları için, hani başkalarının acısını yaşayanlara insan diyordu Tolstoy, büyük bir övgüyü ve teşekkürü hak ediyor. Kitaptan hemen sonra "İki Tutam Saç" belgeselinin izlenmesi olayı daha da anlaşılır kılacaktır. Kitap bizi daha insan yapıyor hakikaten, çoğu yerde kitabı bırakmak zorunda kaldım ve çok gözyaşı döktüm.

Tatlı bir kitap bu. Ana karakterimiz Köpük kendi rutini olan, özgür bir ruh. Tek başına yaşıyor ve denizin ona getirdiği güzellikleri başkalarıyla paylaşmak üzerine bir iş modeli geliştirmiş kendine. Ancak bir gün beklenmedik bir misafiri sürüklüyor deniz peşi sıra ve bu da hesapta olmayan bir arkadaşlığa dönüşüyor. Kitabın hem çizeri hem de yazarı olan Claire Lebourg'un üslubu eğlenceli ve hisli. Çevirmen Gülce Karagöz, editör de Yağmur Yavaş olunca kaliteli bir iş çıkmış ortaya. Birinci sınıfın son dönemi, ikinci sınıf ve üçüncü sınıfın ilk dönemi için güzel bir seçenek. Arkadaşlık, empati, yardımlaşma ve küçük şeylerin hayatımızdaki değeri üzerine.