Onaylı Yorumlar

Kurgu ve teknik olarak başarılı olduğunu rahatlıkla söyleyebileceğim bir eser. Yazarın son derece akıcı bir üslubu var ve bu kısa roman bir günde bitebilecek bir hacimde ama ciddi derinliğe sahip bir eser olduğunu söylemeliyiz.

Yazar, Filistin direnişinin en aktif aktörlerinden biri ki kendisini davayı adaması ölümüne sebebiyet vermiş.

Her ne kadar yazarın dünya görüşünü benimsemiyor olsam da okunası bir eser olduğunu düşünüyorum. Eserin içerisinde İslami hassasiyetleri olan okuyucuyu ciddi manada rahatsız edecek anlatılar söz konusu. Bilhassa yüce Allah'ı kabul etmeme düşüncesi inançlı insanları derinden sarsıyor. Aslında bunun olumlu bir yönü de var Filistin davasını İslam mücahitlerinin yazmış olduğu eserlerden okumak insana daha sağlıklı ve daha doğru bilgiler sunuyor ve bu davayı kabullenmesine büyük katkı sunuyor.

Vay be az önce bitirdim.Kimsenin yorum yazmamış olmasına şaşırdım.Sıradan bir adamın sıradan gibi duran ama sıradışı hikayesi ve o kadar naif ve içten anlatılmış, o kadar güzel resimlenmiş ki çok beğendim.Kitabın adı Alan'ın Savaşı ama sadece 2.Dünya Savaşını anlatmıyor, aslında tüm kitap Alan Cope'un yaşama anlam verme savaşı. Okudukça sıradan bir adamın bile ne acayip hikayeler barındırabileceğine şahitlik ediyorsunuz.Gerçek bir hikaye zaten, sonunda çizilen kişilerin v.s. fotoları var. Çizgiroman, grafik roman severim diyen herkese tavsiye ederim, bilhassa benim gibi memleketinden epey uzakta askerlik yapanlara... Bitince kendi güneydoğudaki askerliğim, gençlik yıllarım, fakülte yıllarım neler neler geçmedi ki aklımdan, tıpkı Alan'ın hayatından geçen pek çok yer, olay ve insanlar gibi...

Serinin en önemli kitabı diyebilirim. Bana göre tek olumsuz yanı sayfa sayısının çok fazla olması. Çünkü yer yer okuyucuyu artık sıkmaya başlayan ve can alıcı gelişmelerden uzaklaşan pasajlar var. Ancak Harry'nin kim olduğu, ne ile savaştığı ve işin ciddiyetinin artık belirgin bir şekilde anlaşıldığı kitap. Harry Potter artık göz kamaştırıcı bir büyücülük hikâyesinden çıkıp daha karanlık bir havaya bürünüyor...Devamı olan Melez Prens'e dair hazırlık evresi adeta. Yine de olumsuz yanına rağmen on üzerinden on diyorum.

Dağhan Dönmez, kendi ruhundan üfleyerek yüz yılı aşkın bir süredir uyuyan Nietzsche'yi canlandırıyor ve ona hayran bir profesörle bir akşam yemeği ortamında buluşturuyor. Yemekten sonra oturma odası ve veranda mekânlarına geçilerek yemekte bırakılan sohbete devam ediliyor.
Yazar, Nietzsche'yi konuştururken asla Nietzsche'nin dışına çıkmıyor. Nietzsche'yi o kadar özümsemiş, hatmetmiş ki "Yok canım, Nietzsche böyle düşünüyor olamaz." dedirtmiyor okura.
Nietzsche ile profesörün sohbeti felsefeyi sevenlere keyif verecektir. Sohbetin akışına siz de üçüncü bir kişi olarak katılırken bulacaksınız kendinizi satır aralarında. Muhabbete dâhil olmak için büyük bir heyecan saracak ruhunuzu. İkisi arasındaki düzeyli, aydınlatıcı, sorgulayıcı sohbetin bir parçası olmak için can atacaksınız.

Denizcilik sektöründe çalışmış biri olarak ilgiyle okudum. Emek verdiğim gemiler günümüzün modern teknolojileri ile üretilmiş ve donatılmıştı elbette. Çarpışma, batma gibi tehlikeler yaşamadım. Ayakta duramadığım, midemin ağzıma geldiği zamanlar oldu. Çünkü deniz ve okyanuslar hep aynı; korkunç fırtınalarla, dağ gibi dalgalarla karşılaşmak kaçınılmaz. Ayrıca terörist faaliyetler, kaçırılan gemiler, öldürülen denizciler...Sektörde acıklı çok hikaye var.

Okyanusta, ılıman bir günde, sakin ve sessiz maviliğin orta yerinde, güvertede çayınızı yudumlarken yaşanası güzellikler de var. Örneğin yüzlerce yunus balığından oluşan sanat topluluğunun, su yüzeyindeki valsini izlemek gibi... Ya da Casamance nehrinden Afrika kıtasının içlerine doğru ilerlerken şahit olduğunuz harikulade manzarayı seyretmek gibi...

İyi okumalar!

Kitabı beğendim. Türünün başarılı örnekleri gibi, son sayfalara kadar okuyucuya bir kaç tane tahmin yaptırıp finalini de tahmin edilemeyecek ters köşe bir şekilde yapmayı başarıyor. Katilimizin kendince haklı olduğu sebepler var. Yan cinayetleri biraz zorlama bulsam da onları da kendince sebeplere dayandırmış. Konunun işleyişi de yerli yerindeydi. Dedektiflerin soğuk tavırları tipik İskandinav insanını yansıtmış. İlk başta bağ kurmakta zorlansam da daha sonra iki dedektifi de sevdim.

Dizisi de var. Dizi küçük farklılıklar dışında kitapla paralel gidiyor. Kitaptaki isimlerin değiştirilmemesi de iyi olmuş. Dizideki oyunculukları da beğendim. Kitabı okuduktan sonra dizisini izleyip farklılıkları izlemeyi seviyorum.

Kitabı da diziyi de tavsiye ederim.

Eser, makalelerden oluşmaktadır. Son dönem Osmanlı Tarihi ile ilgili siyaset, edebiyat, tarih, kültürel faaliyetlerin iççice girdiği bilimsel bir eserdir. Osmanlı modernleşmesinde Felatun Bey'in misyonu, Abdülhamid Dönemi sansür uygulamaları, İttihat Terakki tarafından 1. Dünya Savaşında örtülü ödenekten edebiyat dünyasına aktarılması, gündelik hayattı yansıtan popüler romanlar, işgal yıllarının edebi hayata yansıması, önemli bir makale ise Lozan Konferansı sırasında Tanin Gazetesi ile Yakup Kadri arasındaki münakaşa, Siyaset karşısında Yahya Kemal'in tavrı Mütareke Döneminde Abdülhak Hamid'in Ali Kemal'e ülkenin ve devletin kötü durumdan nasıl çıkarılması gerektiği hakkında muhatabına yazdığı mektup, İstanbul'un modernleşme ile birlikte değişen yaşantısının edebiyata yansıması gibi daha başka makalelerin yer aldığı güzel bir eser. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim.

Romanda, "Münüfe" kelimesi, kasvetli ve zorlayıcı bir durumu simgeler. Bu terim, yazarın kurduğu evrende, bireylerin birbirleriyle ve çevreleriyle olan ilişkilerini, dış dünyadan kaynaklanan baskılarla nasıl şekillendiğini anlatır. Eserin merkezinde, bir yandan toplumsal yapının bireyi nasıl şekillendirdiği, öte yandan bireylerin bu yapıya karşı verdikleri tepkiler yer alır. "Münüfe", adeta bir iç hesaplaşma ve toplumla olan bağların sorgulaması gibidir. Yazar, bireylerin yalnızlıklarını, bu yalnızlıklarının doğurduğu melankoliyi, umutsuzluğu ve çıkış arayışlarını derinlemesine işler.

Kitabı iki kez okudum. Kitap hakkında değerlendirme yazısı da yazdım. Kitap Avrupa'da Yahudilerin serencamından başlayarak onların pasif durumdan aktif hale geçmelerini konu alıyor. Avrupa'nın istenmeyeni olan Yahudiler, Haskala (Aydınlanma) başarısız olunca Siyonizm'e yöneliyorlar. Herzl öncesi Siyonizm hareketi böylece 1882'de Kattowitz'de kuruluyor. Birkaç yıl sonra Odesa'da resmiyet kazanarak kurumsallaşıyor. Pinsker öncülüğünde kitapta Siyon Aşıkları hareketi inceleniyor. Yeni bilgiler öğrendiğim bir kitaptı. Bu tarz spesifik çalışmaları önemli buluyorum. Gençlerimize bölgeye ilgi duyuyorlarsa almalarını öneririm.

Kırmızıyı Sevenler Derneği, hepi topu 105 sayfa olmasına rağmen üç ayrı tipte anlatıcının kullanıldığı cesur bir roman. Gerçi yazarın daha önceki eserlerini okuyanlar buna şaşırmayacaktır. Birinci anlatıcı ikinci şahıs çoğul, ikinci anlatıcı üçüncü şahıs, sonuncusuysa birinci şahıs. Ana hikâye olarak 28 Şubat döneminde geçen roman, birbiriyle bağlı dört karakter üstünden konumlanıyor. Kısa bir metin olmasına rağmen görseller ve çeşitli yazılarla zenginleştirilmiş. Kırmızıyı Sevenler Derneği ismi daha da derinleştirilebilir, roman çok daha hacimli olabilirdi belki ama yazarın belli bir kararda bırakma düşüncesini de anlayabiliyorum. Bıraktığı boşlukları okurun zihninde tamamlanması isteyen bir yazar var karşımızda. Keza o boşlukları da aslında çeşitli görsellerle doldurmuş. Gerçek bir zamana dayanması ve son anlatıcıda yer alan sorgu kısmı, şiddet anlatımı, dönemi iyi ifade edebilmesi gibi nedenlerle özellikle romanın finali çok iyi.