Onaylı Yorumlar

Daha önce MÜE ile birlikte yaptıkları podcastleri dinlediğimden kitapta yazılanların çoğuna aşinaydım. Ancak bu durum kitabın değerinden okurken bir şey kaybettirmedi. Çünkü detaylı ve büyük bir araştırma emeğinin sonucu oldukça ilginç, pek de bilinmeyen bilgiler ışığında, kolayca okunan bir kitap armağan etmiş Ulaş Töre Sivrioğlu. Özellikle “Üstün Aryan Irk Teorisi” ve “Mezopotamya Mitolojisinin Keşfi” bölümlerini heyecanla okudum. Düşünmediğimiz birçok noktaya dikkat çekiyor yazar. Oryantalizm ve Oryantalistler konusunda da farklı bir görüş açısı getirmiş ki çok aklıma yattı. Okunması gerekenlerden.

Prof. Iskender Pala'nın romanlarını severek okuyorum. 500 sayfa olmasından dolayı biraz geciktirdim ama çok kolay okunuyor, zaman nasıl geçti anlamadım. Birçok kelimeyi bilmeme rağmen hiç zorlanmadım, buda Iskender Pala sırrı. İçeriğinin doğruluğu ne kadardır bilemem, o kadar bilgim yok, ama tarih sevenler için güzel bir roman. Ana konu Hz. İbrahim aslında, yanında arkeoloji alanı Sümerler, bizim kendi değerlerimiz, Japon kültürü, CIA, Mossad, yahudiler hristiyanlar vs hepsini öyle güzel harmanlanmış ki hocamız hayran kalmamak elde değil. Polisiye roman sevenler içinde süper bir roman. Herkese tavsiye ederim. Ama okurken hergün biraz da olsa okumak, yoksa konudan kopabiliniyor.

Peyami Safa'nın Server Bedi ismiyle yazdığı ancak Ötüken' in güzel bir önsöz ile neden Peyami Safa ismiyle bastığını açıkladığı bu eser, hızlı ilerleyen ters köşe yapan sonunda kalpleri titreten bir yeşilçam filmi gibiydi.
Başkarakter Cemile'nin hem doğup büyüdüğü Karagümrükten çıkma çabasını hem de gittiği Beyoğlu'na yabancı kalmasını anlatıyor.
Hızlı ilerleyen bir eser ancak bazı bölümlerde çok hızlı geçişler olması gerçekçi gelmedi belki de bu sebeple film tadındaydı.
Bu kadar deli dolu hareket eden Cemile'nin kitabın ortalarında 'ben kimim ne yapıyorum' diye sorgulaması beni etkiledi.

“Kitap her zaman güzeldir; yeter ki okuyan anlayabilsin.” Kitabın Türkçeye tercüme edilmesine Canım Oğuz Atay, öncülük etmiş. Okumuş, çok beğenmiş hemen Ahmet Cemal’i aramış, kitabı Türkçe olarak bizlere kazandırması için. Kitap boyunca “körleşme” nin kısır döngüsüne şahit olup “körleşme” aslında neydi, diye sorgularken buluyorsunuz kendinizi. Görmeye alıştığımız, görmekten sıkıldığımız şeyler mi bizi “körleşme” ye itiyordu? Yoksa bu bir mecburiyet mi, kaçış mı; sığınma mı gerçekliğin acı çıplaklığından karanlığa! Kitaplara tutkun bir adam Kien. Tutkunluğu saplantı boyutunda. Herkesten soyutlamış kendisini en azından öyle yapmaya çalışıyor. Kitaplarının temizliğini yapması için aldığı kadınla evlendikten sonra tüm hayatı altüst oluyor. Kitaplar dışındaki dünyaya ne kadar kendini kapatmaya çalışsan da bunun imkansızlığını Kien’in hayatında gördüm. “Evet, yaşamında pek çok şeyi göğüsleyebilirdi ama, insanın hiçbir desteğinin bulunmaması da hoş bir şey değildi.”

Son zamanlarda okuduğum en etkileyici ve başarılı çocuk kitabı.
New York Times en iyi resimli çocuk kitabi ödülü (2020) ve Schneider Aile Kitap Ödülünü (2021) kazanmış. Hans Christian Andersen ödülüne ise aday gösterilmiş. Bu kadar başarısı kesinlikle tesadüfi değil çünkü gerçekten okuyanın kalbine dokunan, çok etkileyici bir kitap. Ayrıca sadece çocuklar için değil, aynı zamanda yetişkinler için olan çocuk kitaplarından biri.

Kanadalı bir şair olan Jordan Scott'un kendi çocukluğunda yaşadığı konuşma güçlüğü problemini, hissettiklerini ve babasının yardımıyla ferahlayıp iyileşmesini okurken bir nehre girip çıkmış gibi hissederek, hafifleyerek okudum.

Kitabın bana verdiği en değerli mesaj ise, bir çocuk için sadece anlaşılmanın ne kadar değerli olduğuydu.

Kitabın çizimlerinin de kitabın kasvetli başlayıp, iyileşmeye yönelen öyküsüne çok uygun olduğunu eklemek gerek.

Sonuç olarak, çocuk kütüphanelerinde mutlaka olması gereken bir şaheser.

Bir hapishane öyküsü ama zaman ve mekanın ötesinde gerçekleşen bir hapishane öyküsüydü okuduğum. Bir tarım profesörü işlediği bir cinayetten dolayı ömür boyu tecride mahkum edilir. Korkunç şartlar altında işkence görür, tesadüfen duyduğu tıkırtılarla sağlanan bir dili fark eder, şifreyi çözer ve iki mahkum ile konuşmaya başlar. Onlarla yaptığı bir sohbet sırasında zapt gömleğine bağlandığı ve vücudunun çok yorgun düştüğü bir günde ve eğer inanırsa yapabileceği bir yolculuktan bahsederler ona. Profesör inançla bu söylenileni uygular ve hikaye, zaman ve mekanın olmadığı uçsuz bucaksız diyarlara okuyucuyu da içine dahil ederek bir çok yolculuğa çıkarır. Yazarın akıcı dili, kurgusu, hikayelerin uyandırdığı merak, her şeyin dört duvar arasında, yerinden dahi kıpırdamadan bir zapt gömleği içinde iken gerçekleşmesi, madde, ruh, ölümsüzlük, evrim, reenkarnasyon. Özetle aradığınız ve aramadığınız çok şey var burada.

Lyotard'ın Libidinal Ekonomi'sini ve Land'in çalışmalarını andıran ve günümüz gramatizasyonunun insanı unutuş-makine'nin posasına çeviren yapısını Husserlci anlamda betimlemesiyle pesimist bir şekilde ilerlese de Blanchot'nun "dışarının düşüncesi" veya ondan esinlenen Foucault'nun "kaçış çizgileri" olarak tabir ettiği (kitapta otium ile özdeşleştirilen) bir eksende yeni bir katılımcı ekonomi modelini öngörmesiyle bana blokzinciri ve henüz gelmekte olan merkeziyetsiz toplulukları hatırlatmıştır. İleride adı çok anılacak bir filozof.

Ateş Ten Gölge belki yazar Uğur Deveci'nin ilk öykü kitabı ama karşımızda olgun bir eser var. On altı öyküden oluşan yüz altmış sayfalık hacimli bir kitap Ateş Ten Gölge. Öykülerde doğaya, hayvanlara ve ötekine karşı gösterilen hassasiyeti görüyoruz. Meselesini doğrudan değil de çoğunlukla alttan alta anlatan metinler bunlar. "Eksik Kalan" ve "Çamlar Altında Sandal" öykülerinde kurguda metinlerarası inşanın iyi örneklerine denk geliyoruz. Hem hacimleri hem de anlatımları sebebiyle "Yoğken", "Delice" ve kitaba ismini veren "Ateş Ten Gölge" bence öne çıkan öyküler. Finaldeki öyküyse yazarın sayılarla olan bağını okuruna apaçık gösterdiği bir metin. Favori öykümse "Tövbe De!" Sonuç olarak incelikli dili, atmosferleri, kurguları ve yazar zekâsıyla tertemiz bir kitap olmuş Ateş Ten Gölge.

İçerik, siyasal şiddet kapsamında dallanarak ilerleyen bir kurguya sahip. Her bir düşünür yeni bir ana başlığı oluşturuyor. Kurgu gayet akıcı bir şekilde birbiri üzerine bina ediliyor. İçerikler sadece bir filozofun görüşlerini de barındırmıyor, aksine başka isimleri ve kavramları da işin içine katarak konular dahilinde tartışma havası yaratılıyor. Ayrıca siyasal şiddet konusunda doyurucu bir içerik sunuyor. Yazar, akademik alanda kaliteli felsefe çalışmaları çıkartan Hacettepe Üni. felsefe bölümünden de destek aldığını belirtiyor ki eserin başarılı bir kritik süreci geçirdiğini anlayabiliyoruz. Eleştirel olarak ise, bilgiler ve kavramlar bazen bir tartışma içinde ardı ardına yığılıyor. Her noktaya değinmek niyetiyle yapılan dar alandaki bu çaba okuyucunun zihnini karıştırabiliyor. Duru ve akıcı bir üsluba sahip yazarın kendini iyi ifade ettiğini söyleyebilirim fakat çoğu cümle okuru yoracak şekilde uzundu. Sonuçta eseri beğendim ve bu konuda okunmasını tavsiye ederim.

Yazarın ikinci kitabını eşimin önerisi ve biraz da ısrarı üzerine okudum. Bu yaşıma kadar kendi yağıyla kavrulan ve "azıcık aşım, kaygısız başım" felsefesine bağlı kalmış, memur zihniyetine sahip, garantici, mümkün mertebe risk almayan, mesleğini, konumunu fazla kazanmak için kullanmayan, kimine göre işini bilmeyen, kimine göre enayi, kimine göre helal ve temiz rızıktan şaşmayan biri olarak çok para kazanmakla, yatırımla fazla işim olmadı. Ekonomi pratiğim; geçinmek, zaruri ihtiyaçları karşılamak ve merde namerde muhtaç olmamanın ötesine pek geçmedi. Daha çok bu dünyaya değil öte dünyaya, ahirete yatırım yapmaya özen gösterdim. Kitapta anlatılanların çoğunu biliyordum fakat derli toplu ve anlaşılır bir şekilde ele alınması hoşuma gitti. Bilinçli bir tüketici ve elinizdeki ihtiyaçtan fazlasını hayır hasenat dışında ne yapalım nasıl yapalım diyorsanız çok basit ama önemli tüyolar veren bu kitabı mutlaka okuyun derim. Para, yatırım, ekonomi konusunda beyin jimnastiği açısından iyi oldu.