Onaylı Yorumlar

Patrick Modiano ile tanışma kitabım oldu Mahallede Kaybolma Diye… seveninin çok sevdiği, sevmeyeninin hiç anlamadığı bir yazar olduğunu gözlemlemiştim, ben seven tarafta olacağım galiba.

Belli bir derinlikten ileri gitmiyor yazar, bilinçli bir şekilde hikayeyi hem derinleştirmiyor hem de okurun o heyecanla sorduğu soruları cevaplamıyor. bir sona ihtiyaç duyan okurlar için can sıkıcı gelecektir bu üslup ama ben hem sadeliğini çok beğendim hem de yazarın bu seçimini bu hikayeye yakıştırdım.

sadece, kitabın başında, hikayeyi açan o iki karaktere kitabın sonlarında da rastlamamız gerekirdi, onların da bir anda kaybolması bütünlüğü biraz bozdu…

Orhan Pamuk'un tarihsel üstkurmaca türünde değerlendirebileceğimiz romanı Veba Geceleri, 2. Abdülhamit döneminde geçen ve kurgusal Minger Adası üstünden inşa edilen bir metin. Başta Sultan V. Murat'ın kızı Pakize Sultan ve eşi Damat Doktor Nuri Paşa olmak üzere karakter kadrosu tıpkı bir tiyatro oyununda olduğu gibi yaratılmış. Her bir karakter zaman zaman öne çıkıp metnin ilerleyen bölümlerinde geri plana çekiliyor. Anlatımsa tarihçi ve kitabın yazarı Mina Mingerli üstünden ilerliyor. Yer yer sanki bir tarih kitabı gibi anlatım da romanda söz konusu. Minger adasındaki veba salgınını durdurmak isteyenlerin ve ona karşı çıkanların mücadelesini okuduğumuz, sonrasında da adanın bağımsızlığını kazanıp bir devlete dönüşme hadisesini görüyoruz. Orhan Pamuk romanları arasında tarihi anlatımın en yoğun olduğu romandır diyebiliriz Veba Geceleri için. Sonuç olarak Nobel sonrası dönemin en iyi romanı Veba Geceleri'dir desek sanırım bunda bir beis olmaz.

Romanın başında çok fazla isim geçiyor. Bu biraz kafa karıştırmasına rağmen ilerleyen kısımlardaki akıcılık muhteşem. Osmanlı zamanında yaşanan bir evlilik hikayesine şahit oluyorsunuz. Roman kahramanı Fahir’in Mualla ile ilgili olumlu ve olumsuz düşüncelerini çok güzel bir şekilde anlatmış. Evlenmeden önce insanın içindeki çelişkiler bize roman vesilesiyle güzel aksettirilmiş. 

“İnsan bütün hayal ettiği, temenni ettiği şeylerin bir kadın ağzından çıktığını duyunca körü körüne inanmaktan bir zevk alır. (Sayfa 144)” Fahir’in Fehamet Hanımla kızı ile evlilik hakkındaki konuşmasını okurken tüylerim diken diken oldu. Resmen arka fonda gerilim müziği çalıyordu. Kitabı roman severlere tavsiye ederim. 

Kalbinize dokunan kısacık biraz da hüzünlü bir hikaye. Kültürel farklılıklar arasında sıkışmış ve ait olduğu yeri, kimliğini arayan bir ana karakter ile köklerini kaybetmiş birbirine tutunmuş büyükanne ve büyükbabasının hikayesi. Bütün o farklılıklara rağmen büyükanne ve büyükbabasının torunlarına olan sevgisini o kadar güzel hissediyorsunuz ki tıpkı iki uçurum arasındaki köprü gibi. Yazarın kesinlikle çok sade ama etkileyici bir dili var. Bu kitap da tavsiye edebileceğim kitaplar arasında yerini aldı.

öncelikle benim için fiyat performans ürünü bir kitaptı. aldığımda fiyatı çok daha uygundu. Kitabı genel olarak beğendim. bir yüksek lisans tezine göre gayet başarılı. Ama detaylı ve yeterli elbette değil. ilk muhalefet partileri başlı başına bir kitap şeklinde anlatılacak kadar önemli ve detaylı olması gerekiyor. bir yerden başlangıç yapmak için okunabilir. tek olumsuz eleştirim 2 sayfa dolusu Abdülhamit'in hatıra defterinde diye bir bölümün alınması. zira çoğu tarihçinin mutabık olduğu böyle bir hatıra defterinin olmaması. Yanlış hatırlamıyorsam bunu eski Tarih başkanı ortaya çıkarmıştı. Abdülhamit'e has hiçbir hatıra defteri bulunmamaktadır. Tabi burada yüksek lisans hangi yıllarda çıktığı da önemli çünkü son 5-6 seneden beri herkes yüksek sesle böyle bir hatıratın olmadığını söylüyor bu da o dönem için araştırma yapanların dikkat etmesi gereken önemli bir konu.

Okurken günümüzden ziyade geçmiş yıllara ve yapılan mücadelelere gidilerek okunulursa fayda verebilecek bir eser ama İnsan gerek kendi gerekse dış olaylar etkisinde kendisini geliştirebilen bir varlıktır. Zaman içerisinde ortaya çıkan problemler eğer ki çözüme ulaşmamışsa tazeliğini koruyorsa gündem olarak yerini tutar fakat zaman geçtikçe problemler çözülmüşse eğer ki tekrar aynı probleme dönülmeyecekse gerek sorunun kendisi gerekse o sorundan doğan acılar, hüzünler tazeliğini koruyamaz hale gelebilir. İşte bu da tam o konunun kitabi olmuş Türkiye'nin geçmiş yıllarda yaşamış olduğu başörtü sorununu ele alan bir eser zaman geçtikçe aynı sorunla karşılaşılmayacaksa kitabın aktarmakta olduğu duygu ve düşünceler tazeliğini kaybetmeye yüz tutuyor. Okurken artık hadi canım günümüzde bu tarz olaylar oluyor mu? Tepkilerine bırakabiliyor ama şu unutulmamalıdır ki geçmişte maalesef yaşanılmıştır.

Bireysel özgürlüklerin devlet baskısıyla yok edildiği bir distopyayı çarpıcı bir şekilde eserde görüyoruz. Kitap, totaliter rejimlerin birey üzerindeki baskısını, propaganda mekanizmalarını ve gerçeklik algısının nasıl manipüle edilebileceğini ele alıyor. Winston’ın içsel mücadelesi, beni kendi özgürlük anlayışımı sorgulamaya yönlendirdi. Orwell’in güçlü betimlemeleri ve karamsar atmosferi, modern toplumlara bir uyarı niteliğinde. Bu eser, her zaman düşündüren ve etkileyen, zamanın ötesine uzanan evrensel bir mesaj.

Bige Güven Kızılay'ın eline emeğine yüreğine aklına ruhuna sağlık. Köy enstitüsü mezunlarının kitaplarını çok severek okuyorum. Cumhuriyetin kazanımlarından sadece biri idi. 7 yıl yatılı okuyup köy ebesi olarak mezun olmak, bir süre köy hizmeti yapmak. Binalar yapmadık belki, çünkü dönemimizde tamamlanmıştı artık ama mutfakta aşçılarımıza yardımdan her türlü temizliğe ev idaresi derslerine kadar benzerdi okul yaşantımız. Şimdi emekli bir öğretim üyesiyim daha çok kitap okumak için vaktim bol. Bu kitapta öyle çok kendimi buldum ki... her bölümünü ağlayarak okudum desem yeridir. Yazar, içinde yaşamadan bu kadar duyguyu okuyucuya nasıl da geçirmiş, şaşkınım açıkçası. Hiç bir boşluk bırakmadan tamamlanmış bir eser. Hayal etmekle kalacak bir arzumu (bir okul yaptırmak) kitabın sonunda okuduğum anda ise gözlerimden adeta yağmur yağıverdi. En hızlı okuduğum tek kitap diyebilirim. Kaç gündür de etkisindeyim. Teşekkürler.

Son zamanlarda okuduğum en çarpıcı ve en vurucu eserdi diyerek başlamak istiyorum sözlerime.
William Golding, Sineklerin Tanrısı ile insanlığın en derin ve en karanlık köşelerine götürüyor okuru.
Güç ve hakimiyet için bir yaş sınırı olmadığını, gücü ele geçirenin küçükte olsa büyükte olsa acımasızlığını, duygusuzluğunu, kalpsizliğini ve merhametsizliğini göreceksiniz. Bu eseri okurken canınız acıyacak, sinirlenecek ve gözlerinizden yaş bile gelecek, fakat bitirdiğinizde sizde yarattığı farkındalıkla iyi ki okumuşum demeden geçemeyeceksiniz.

Kitabın ilk sayfasındaki şiiri okuyunca aklıma Truman Show filminin son sahnesi geldi. Sanırım kitap sınırlarını aşmakla ilgili vs. diye düşündüm ancak yanıldığımı anladım. Hatta film izleme üzerine yazılanları okuyunca afalladım. Çok etkilendiğim bir kitap oldu, gerçeklerin yüzünüze yüzünüze vurulduğu bir kitap. Kesinlikle ara ara okumam gerektiğini düşünüyorum. Tespitler çok yerinde ancak bilmeme rağmen bu çarktan kurtulmaya istek ve cesaretimin olmadığı da ortada. Maalesef o aydınlığın karanlığında kaldık.