Onaylı Yorumlar

Shakespeare Hamlet filan denince aşırı klasik gelir, okuyamam, sıkılırım diye çekinmiştim ama kitaplageldim önerisi olunca aldım. Dün bitirdim ve bu ana kadar gözlerimde hazır yaşlarla, kafamda dönen düşüncelerle etkisi devam etti, edecek gibi de. Nasıl tarif edebilirim bilmiyorum, acıklı bir konuyu böyle zarif anlatmak, herkesin hikayesini böyle parça parça işleyip tastamam hissettirmek, açık nokta bırakmamak, empati hissini üstümüze boca etmek, akıcı yazmak ama çok derin ifadelerle yapmak bunu.. Çok beğendim, hem konuyu, hem kurguyu, hem gerçekçiliğini, hem dilini, edebi yönünü.. İyi ki okudum (çevirmene de büyük saygı ile tebriklerimi iletiyorum, kendi dilinde etkileyici olabilir ama bizim dilimize çevirisi ile de böyle güzel, vurucu, latif cümleler seçilmesi, net ve leziz anlatılması kolay değil. Çok tebrik ederim )

Bu kitabı aslında birkaç sene önce okuyup paylaşmıştım. Yeniden çıkardım kitaplığımdan. Son bir haftada birkaç kez daha okudum. İşlediği konu gereği her kitaplıkta olması gerektiğine inanıyorum. Kendinden vermekle başkasına yardım etmek arasındaki o ipince çizgi, bu kitapta öyle bir verilmiş ki kalbinizi sızlatıyor. “Ben ne yapıyorum?” sorusu gümbür gümbür kulaklarınızda uğulduyor. “Hep bana!” diyen insanlar hayatımızın neresinde mesela?.. Onlara ne kadar tahammül ediyoruz? Karşılık beklemeden yapılan iyiliğin de bir sınırı olmalı mı? Bu kitapta bu soruların cevabı yok! Ama sizi uyandıracak bir hikâye var. Evet, çocuk kitabı gibi duruyor ancak ben yine yaşsız bir kitap olduğunu iddia edeceğim. Tabii çocuklara da mutlaka okunması, okutulması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü kendine değer vermekle, başkasına hep kendinden vermek arasındaki farkın bilincinde olarak büyümeleri gerektiğine inanıyorum. Kendinize bir iyilik yapın ve okuyun. Kitapla kalın.

Cioran, sözü devri aşan, ufku geniş aynı zamanda doğduğu toprakların karanlığı (bence) hayatının her evresinde travmatik olarak cebinde bulunan bir yazar, felsefeci… Her ne kadar onu aykırı olarak tanımlasalar da; felsefeciler genel olarak aykırı insanlar…

Bu kitabında Cioran: Tanrı, din, melankoli, aşk, tin, müzik, yalnızlık, varoluşsal ( bu terime de ayrı bayılıyorum ) yıkıntı gibi konulara ışık tutsa, odaklansa da düşüncenin sınırlarının genişliği okuru da baştan çıkartıyor.

İnsanın içinde nasıl bir boşluk var ki dolmak bilmiyor, eser bittiği zaman yaşayacağınız yorgunluğu hiç göz ardı etmemeniz gerekir.

“Tanrı alnını omzuma dayasaydı, bu ikimize de iyi gelirdi, böyle yalnız ve tesellisiz halimizle…”

Okunmalı…

Yazarın bir paylaşımı İnstagram keşfetime düşmüştü. Paylaştığı yazıyı okuduğumda kaleminden çok etkilenip sayfasını inceledim. Çok geçmeden serinin ilk 3 kitabını sipariş ettim. Kalemi o kadar akıcı ki kitabın içinde kayboluyorsunuz. Ben mi çok duygusalım yoksa olaylar mı beni ağlattı bilemiyorum ama o merhamet beni çok derinden sarstı. Olaylara farklı pencerelerden bakmayı, daha sakin kalabilmeyi, olayların arkasındaki manevi dersi almayı öğrenmeye çalışıyorum. 5 kişilik bir ekipte çalışıyorum ve arkadaşlarım da başladı. Şu an herkes boş vaktinde Funda Hanım’ın serisini okuyor. Herkes çok beğendi, ellerinden kitapları düşürmüyorlar. Bense şu an 5. kitaptayım yani serinin şu anki son kitabı. Hem bitsin istiyorum hem biterse boşluğa düşeceğim o yüzden istemiyorum. Kaleminize, yüreğinize sağlık. Uzun zamandır beni böyle huzurla, sevgiyle saran bir seriye denk gelmemiştim. Severek ve gözyaşı akıtarak okudum. Sevgiler :)

Kısa sürede bitirdim. Akıl hastanesinde, daha çok bir doktor ve bir hastanın ekseninde gelişen durumlar anlatılıyor kitapta, özellikle, hastanın (ivan dimitriç) nasıl akıl hastanesine düştüğü konusundan bile ayrı bir kitap çıkarılabilecek bir eser. O kısım çok güzeldi ayrıca doktorunda hasta ile konuşmasından sonra geldiği durum kitabın çarpıcı taraflarından, onun dışında uzun bir kitap olabilirdi, tam bir konuya odaklanıp acaba yazar buradan mı gidecek derken konuyu çok dağıtmadan yine 6. koğuşa dönüyor yazar. Keyifliydi, tavsiye ederim.

Son zamanlarda her yerde gördüğümden okumak istedim. Yazım olarak oldukça akıcı. Ana karakterin tam yükselicekken tekrar iniş çıkışlar yaşaması kitabı sürükleyici kılıyor. Olanları karakterin delüzyonlarıyla beraber okumak da ayrı bi keyifli:) Beraber umutlanıp beraber hayal kırıklığına uğruyorsunuz. Diğer karakterin bakış açısıyla da bazı kısımlar okusak güzel olabilirdi. Konu olarak oldukça güncel ve ilginç detaylara yer verilmiş. Irk ve başarı arasındaki ilişki, toplumdaki karşılanış ve yazarlık dünyası hakkında çok şey öğretiyor. Son kısımları ve bitişi tam tatmin etmese de okumaya değer.

31 Mart Vak'ası'nı objektif bir gözle, tarihi belgelere dayalı bir anlatımla okumak için nefis bir çalışma.

Yazarın anlatımı güzel düzenlenmiş; gün gün her bir noktada oluşan gelişmeleri ayrıntılarıyla okuma şansı bulabiliyorsunuz.

Anlatılan gerçeklerin yanısıra, yazar; yanlış bilinen doğruları da düzeltip resmî ya da gayrı-resmî/islâmî tarih anlatılarının yanlışlarını gösteriyor..

Konuyu ele alış ve anlatış tarzını çok sevdiğim için, "Harbiye Nazırı Nazım Paşa / 31 Mart Vakası, Balkan Savaşı, Bab-ı Âli Baskını" adlı çalışmasını da sipariş listeme ekledim.

Yazarın ve serinin okuduğum 2. kitabı.Kanıt sorunu kitabında yazar ve kitapla ilgili epey açıklama yapmıştım.Bu nedenle tekrara düşmek istemiyorum.Özel dedektif Nigel Strangeways, emekliye ayrılmış 1.Dünya Savaşı kahramanı efsanevi savaş pilotu Fergus O’Brien'dan Noel için davetiye alır.Dedektifimizin çağrılma nedeni kahraman pilotun tehdit mektupları almasıdır.Savaş sırasında bir çok düşman edinen korkusuz pilot tehtidleri önemsemese de tedirgin olmuştur.Daveti kabul eden dedektifimiz konukları analiz etmeye başlar.Sonrasında olaylar başlar.2. kitap bence ilkine göre çok daha derli toplu, çok daha iyi yazılmıştı.Bu nedenle ben beğendim.Bitince 3. kitaba başladım.Benim gibi günümüz polisiyeleri okumaya ara vermek isteyenlere,193.. yıllar taşra polisiyesi ve Agatha Christie kitaplarını sevenlere tavsiye ederim.Özellikle final sahnesi ve ip ucu açıklamaları çok iyi ve şaşırtıcı.

Zehra Aygül’ün Selçuklu Tarihi 3: Selçuklu'nun Yıkılışı – Anadolu Selçukluları adlı eseri, elime aldığım gibi bitirdiğim, akıcı ve öğretici kitaplardan biri oldu. Eğer Selçuklu tarihine dair önceden az çok bilginiz varsa, bu kitap bilgilerinizin oturması ve pekişmesi açısından oldukça faydalı.

Anlatımı sade, dili anlaşılır ve özellikle genç yaşta tarih meraklısı olanlar için çok uygun. Karmaşık tarihsel olayları sıkmadan, sürükleyici bir şekilde aktarıyor. Bu yönüyle hem öğretici hem de okuma isteği uyandıran bir yapıya sahip.

Tarihi sevdirmek, merakı artırmak ve genel çerçevede Selçuklu dönemine hâkim olmak isteyen herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum. Osmanlı serisini de ilk fırsatta temin etmeyi düşünüyorum; Zehra Aygül’ü bu yönüyle oldukça başarılı buldum.

Yıllardır her bir eserini büyük bir aşk ve büyük bir merak ile okuyorum.Kendisi gibi eserleri de benim için çok değerli. Yeni eserinde de Müjgan benim yüreğimi öyle bir dağladı ki ağlamamak elde değildi. Öğrendiğim gerçekler gelince ardı sıra, hem şaşkınlık hem üzüntü yaşadım. Ve ki eser bitti, ben de bittim. Dört gün geçti etkisi halen devam ediyor. Sonrasında roman okuyamadım çünkü etkisi geçmeden başka bir esere odaklanamazdım. Ahhh be Müjgan, yüreğimi çok acıttın... Onca olan şeye senin yüreğin nasıl dayandı... Yorumu yazarken bile gözlerim doldu.Samet bir bozuk saat için çıktığı yollarda karşılaşacağı kişileri ve öğreneceği sırları bilse yine çıkar mıydı? Diyorum... Eser için ne kadar yorum yazsam az gelir. Değerlendirme için bütün puanları versem yine de yetmez.On numara beş yıldız. Ve yazarımızın eserini özellikle evde okudum, duygularıma hakim olamayacağımı biliyordum.Eserle, Müjgan ve yazarımız ile baş başa olmak istedim. Gözlerim ile değil yüreğim ile okudum ve hayran kaldım.