Onaylı Yorumlar

1937-38 Dersim katliamını yaşamış on kişinin ve harekata katılmış dört kişinin tanıklıklarının hiç bir yorum yapılmadan olduğu gibi aktarıldığı 300 sayfalık, az da olsa resimler içeren bir kitap. Araştırmacı Cemal Taş Dersim’li ve memleketinin yerel tarihi ile ilgili geniş çalışmaları var. Bu çalışmaların özelliği olayların araştırılıp hiç yorumlanmadan aktarılması.

Bu kitaptaki anlatılar sözlü tarih belgeleri niteliğinde. Birkaç anlatıda çelişki veya gerçekliği tartışılır ifadeler varsa da anlatıcıların ileri yaşlarına bağlanabilir bunlar. Sonuçta Dersim “tertelesi”nde yaşananlar insanın içini yaralıyor, tam da kitabın adı gibi “Hay Allahın Zalımları” dedirttiyor insana.

Mutlaka okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum. Eserde Eliezer Ben-Yehuda isminde bir siyonist yahudiden bahsediyor. Kendisi Yahudilik'te Kutsal kitapların temelini oluşturan, hiçbir şekilde günlük hayatta kullanılmayan ve kullanılması saygısızlık görülen İbranice Dilinin tüm Yahudiler arasında iletişim dili olarak kullanılması için hem kendi hayatını hem de ailesinin hayatını ortaya koyuyor. Bu büyük fedakarlık ve azim beni çok etkiledi. Kitabı okurken birkaç duyguyu aynı anda yaşadım. Ben-Yehuda nın azmine karşı saygı, o zaman temeli atılıp günümüzde ortaya çıkan İsraile ve sömürge devletlerine karşı öfke, 4 asır boyunca yönetimde bulunan ecdadıma karşı gurur, günümüz müslüman kardeşlerimle Rabbime karşı mahcubiyetim. Sonsöz de bulunan alimlere yapılan atıf, çok güzel bir değerlendirme olmuş. Etkileyiciydi. Eseri okumaktan memnun kaldım. Siz de memnun olacaksınız biliyorum. İyi okumalar dilerim.

çocukluğundan beri yemek yapmaya ilgi duyan bir edebiyatçının dünyanın en ünlü restoranlarına, mutfak akımlarına ve ünlü şeflere göndermelerde bulunduğu grafik romandan o kadar çok tutku taşıyor ki damağınız kamaşıyor adeta. bir acıkma hissi veriyor. bir sofraya oturma hissi ve gözlerinizin de doyacağı bir tabağın önünüze konma ritüelinin keyifini sürme isteği... peeters'in tutkusuna ortak arayan anlatımının aurita'nın gösterişsiz karakalem çizgileriyle buluşması çok etkileyici. muftaktan taşan kokuları edebiyat ve felsefe ile harmanlayan nefis bir çizgi roman bu. unutulmayan mükellef sofralar gibi. kaşığınızı, çatalınızı kapıp keyfini sürün derim.

sevilen romantik animelerden birinin daha uyarlandığı mangasına kavuşmak ne güzel. aslında çok basit bir konusu vardır ama sihirli gibidir sanki. filmi başladığı gibi bitmiş gibi görünüyordu neredeyse sanki o sihirden. iflah olmaz romantiklerin bayılacağı mangaya bir de özel bölüm eşlik etmiş bu kez. gin'in bakış açısından sevimli bir kısa öykü. özel edisyonu tamamlayan iki öykü daha var. onlar da aynı lezzette. bir klasiği yeni eklemelerle okumak çok keyifli. iflah olmaz romantiklerin ıskalamaması gerekenlerden.

Kitabın içeriği ve fiziki görünümüyle ilgili yorum yapmak ve okuyucuları aydınlatmak istiyorum. İçerik bakımından oldukça etkili bir kitap. Son derece basit görünen her cümle, aslında derin manalar taşıyor. Elinize alıp kapağını açıp sayfalara hızlıca bir göz attığınızda hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz. "Bu kadar parayı bunun için mi verdim?" diyebilirsiniz. Ben dedim çünkü... Okumaya başladıktan sonra fikriniz değişecektir. Kitap, koca bir hayatı birkaç satıra sığdırmış. Koskoca bir hayatı birkaç satıra sığdırmak marifet ister. Her okur kendinden bir parça bulacaktır. Kendiyle barışık yaşamalı insan. Kendisi hakkında, başkalarının ne düşündüğü umurunda olmamalı. Toprak için "kara toprak" derler ama unutmayın ki "gül" toprakta yetişir. Toprak olun ki üzerinizde gül bitsin... Kısacası insanın kendi varlığının farkında olması, kendiyle barışık olması gerekir.

Kitaptan bir söz: "Kendine iyi davranmak, yapabileceğin en büyük iyiliklerden biridir."

“Sahte”

“Hayal kırıklığı “

“Yapay zeka insansı nitelikleri kazanabilir mi?”

Hem bilimsel hem de felsefi açıdan “makina” “makinalaşma” “yapay zeka” ya da insan yerine konulan herhangi bir “şey “ …

Bittikten sonra karmakarışık bir hale büründüğünüz enteresan bir eser.

Derin düşüşler ve konuların bir anda kesilip başlaması gibi McEvan’a özgü durumlar söz konusu kitapta…

Adem nasıl bir karakter “vicdanı ” mı temsil ediyor, yoksa intikam mı alıyor (aşkından, eksikliğinden).

Alt metinlere uzanmak diye başlardım ama herkesin okuma şekli farklı.

Beklenmedik bir okuma oldu benim için .

Mutlu hafta sonları..

Bu kitap, insanın içindeki yalnızlık, yabancılaşma ve toplumla çatışma hissini tüm çıplaklığıyla yansıtıyor. Yozo'nun hayatına tanık olurken, onun acılarını, çaresizliklerini ve kendini anlamaya çalışırken düştüğü boşluğu adeta kendi içimde hissettim. Toplumun maskelerine karşı duyduğu güvensizlik ve içsel kırılganlık bana, insan olmanın karanlık tarafını gösterdi. Okurken Yozo'nun yalnızca bir karakter olmadığını, kendi korkularımı ve kırılganlıklarımı da anlattığını fark ettim. Osamu Dazai, bireyin içsel çöküşünü böylesine samimi ve etkileyici bir şekilde yansıtarak unutulmaz bir eser bırakmış. Kitap bittiğinde geriye sadece derin bir sorgulama ve hüzün kaldı.

Yazar Sinan Ayhan'ın “Cansız” romanının giriş yazısında bu anlatımını “bir anti-roman tarzı” olarak mütalaa etmektedir. En azından bazı yazarların has görevi olarak görülen, farklı anlatım tarzlarını bulmaları, denemeleri ve geliştirmelerine yönelik önemli vurguları taşımaktadır. Yazar Sinan Ayhan'ın yazdıklarını, sorumlu ve yapıcı bir boyutta, yaşadığı çağın kalıplarına kafa tutar bir anlayışta görebiliriz. Yer yer şaşkınlık yaşayacağımız ve okudukça kanıksayacağımız ve elbette zamanla anlayacağımız Sinan Ayhan kitabını okumaya buyurunuz efendim. İyi okumalar.

Çok kitap alırım ve uzun bir süre öylece kütüphanemde durur. Halen okumadığım onlarca kitabım var. Tam sayısını vermek istemedim sanırım çekindim. Bazen bende abarttığımı kendi kendime söylesemde her bir kitabın belli bir zamanı olduğunu düşünüyorum. Yani tam şu an bu kitabı okuyabilirim artık derim ve başlarım. Bazen hiç olmaz bazende tam isabet. Bu kitaba başlarken de fazla bir fikrim yoktu. Mizahını çok sevdiğim adam Feyyaz Yiğit’in yazmış olduğu bu kitabıda görmüş ve merak edip almıştım. Yine uzun bir süre bekledi ve sırası geldi diyip okumaya başladım. Beni çok şaşırttı. Ve hikaye içerisinde bir daha şaşırttı. Farklı farklı duygularla ve nasıl ifade edileceğini bilmediğim hislerle devam ettirdi. Çok beğendim ve tuhaflık içerisindede son sayfayı okuyup, bitirdim. Sanırım ‘’tuhaf’’ kelimeside az bir şey açıklar gibi hislerimi.

“Ben Prenses Değilim” Alissa’nın kendi çabasıyla dönüşümünü ve hayat amacını keşfetmesini etkileyici bir şekilde anlatıyor. Alissa, kendisine dayatılan “prenseslik” kalıbını reddederek, hem içindeki cesareti buluyor hem de hayallerine sıkı sıkıya sarılıyor. Hikâyenin en ilham verici yanı, Alissa’nın yazarlıkta kendi sesini bulması ve hayatını bu tutku üzerine inşa etmesi.
Kitap, bireyin kendi yolunu çizerken karşılaştığı zorlukları ve bu süreçte büyümenin güzelliğini vurguluyor. Alissa’nın azmi ve kararlılığı, okuyuculara yalnızca kendine güvenerek nasıl dönüşüm yaşanabileceğini gösteriyor. Özlem Yıldırım, güçlü mesajlarla dolu bu masalı sıcak ve akıcı bir dille anlatmayı başarmış. Hem çocuklar hem de hayallerine ulaşmak isteyen herkes için unutulmaz bir hikâye!