Onaylı Yorumlar

Salah Bey, denemenin büyük ustası. Üzgün müsünüz yoksa karamsar mısınız, ya da dertli misiniz? Hemen büyük ustanın herhangi bir denemesini kütüphanenizden çıkarıp okumaya başlayın. O sizi hiç tanımadığınız birileri ile tanıştıracak, gitmediğiniz yerlerde gezmeye çıkaracak, hiç bilmediğiniz olayların seyircisi yapacak ve ne gamınız ne de kasavetiniz kalacak. Salah Beyi kaçıncı defa okursanız okuyun ilk okuyuşunuzda aldığınız zevkin aynısını duyarsınız. Onun denemeleri hayatınızda her daim olsun.

Birbirinden güzel 16 öykü..

Derinlere dokunan kelimeleri ile canım Yalçın Tosun..
Çabucak bitmesini istemediğimden her gün birer tane okudum.

Öykülerde toplumsal sorunları, homofobiyi, şiddeti ve daha bir çok dikenli konuları yalın bir biçimde, yüzümüze çarpıyor. Metefor olarak kavradığınız anda mesafenin yarattığı şiddet tüm metinlerde gösteriyor kendini.

"Ama dünyanın adaletli olmadığını kimse söylemiyor çocukken insana. Bunu zamanla, yavaşça ve kanaya kanaya öğreniyoruz her birimiz." Syf.39

Hocamı tanırım son konuşmamızda yakın zamanda bir öykü kitabı gelmeyeceğini öğrendim maalesef. Yine de biz umutla beklemeye devam edeceğiz. Aykırı ve cesur konuların muazzam yazarı, mutlaka tanışın derim..

Cep telefonu, bilgisayar, TV, otomobil gibi teknolojik aletleri kullanmayan kişilerden (ki Abdurrahman Arslan, Atasoy Müftüoğlu da öyle) biri olan yazar, bu son denemesindeki yazılarda ağırlıklı olarak modern hayatın insana, topluma ve çevreye yaptığı olumsuz etkilerden bahsedip teknolojinin verdiği zararlardan bahsediyor. Günümüzde ülkemizin ve dünyanın haline bakarsanız haksız da sayılmaz. Bir tüketim çılgınlığı, bir haz ve hız peşinde koşturmadır gidiyor. Bu durum insanı ve tabiatı kirletiyor, bozuyor, tüketiyor. Geleneksel değerlerin ve toplumların hızla tükendiğini, kapitalizmin hayatın her alanını kaplayıp bizi esir alıp bağımlı kıldığını yazılarında edebi bir dille eleştiren yazar, çözüm olarak da geleneksel değerlere ve 'kanaat ekonomisi'ne dönmeyi öneriyor. Ütopik gelse de ilerde bu gidişle duvara toslayıp kıyametimizi (sonumuzu) kendi ellerimizle hazırladığımızı söyleyebilirim. Bu kitabı okuyup yazarla birlikte teşhis ve tedavi noktasında birlikte kafa yormaya ne dersiniz?

Kitap kapağındaki "yaşantı" ibaresi beni çekiyor. Elime alınca üşenmeden saydım, hepitopu 25 sayfalık bir metin bu. Bende bir pişmanlığa yol açmadı tabii. Üslubunu beğendiğim bir yazar Oliver Sacks. Kitap, yazarın kanserinin nüksettiği bir dönemde, ahir zamanında kaleme aldığı 4 makalesinden oluşuyor. Bu kitapta kendisinin de bahsettiği gibi, Freud'un ısrarla üzerinde durduğu yaşamdaki iki şeye, sevmeye ve çalışmaya nasıl sarıldığını ve ömrünü nasıl anlamlandırdığını görüyoruz. Nunc dimittis ilahisini alıntılıyor ilk makalesinde: "Dolu dolu bir hayat yaşadım ve şimdi gitmeye hazırım." Bu cümle, gerçekten onun hayatına benziyor. Beni en çok etkileyen şey "güzelim dünyada" yaşama şevki ve bunun için duyduğu minnet oldu. Şu cümlesine bakın: "Nathaniel Hwathorne'un 'dünyayla ilişkiye girmek' dediği şeyin zevkine vardığım için minnetarım." Son bölüm olan "Şabat Günü"nde de yaşamının sonundaki dinlenme gününe vicdanı rahat bir şekilde çekildiğini yazıyor.

Artık dünya yüzünde gidilmedik yer kaldı mı, bilmiyorum. Bu manada kâşif de kalmamış olabilir. Yine de "üç kutba" (Kuzey ve Güney kutuplarıyla Everest zirvesine) yürüyerek ulaşan ilk kişi olarak Erling Kagge'ye gönül rızasıyla bu unvanı veriyoruz. Açıkçası kitabın ustaca bir girişi var, bir anlatı sanatına giriş yaptığımızı düşündürtüyor. İskandinav ülkelerinin minimal tavrı kitabın yalın üslubunda parıldıyor. İlerleyen bölümler kitabın alt başlığının da ele verdiği gibi kişisel gelişim kitabı tadında ilerliyor. Yani kelimenin tam anlamıyla hayat bilgisi dersine dönüşüyor. Birden Mümin Sekman fırlayıp bize "öğrenilmiş çaresizliği" anlatıyor gibi. Kitabı okuduğuma ve Norveçli bir yayıncıyla tanıştığıma hiç pişman olmadım. Sessizlikle ilgili kitabını hususen çok merak ediyorum, inşallah tekrar baskı sürecini çok uzatmaz yayıncı.

Öncelikle belirtmek gerekir ki kitap çok büyük emek harcanarak yazılmış bir kitap. İçinde gelişigüzel yazılmış tek bir bilgi bulamayacaksınız. Kaynakça bölümü o kadar zengin ki bu kitaptaki bilgileri kaynakçadaki kitaplardan baktığınızda kitabın aslında Osmanlı Tarihini anlatan birçok eserin daha yalın ve sade anlatımı olduğunu göreceksiniz. Aşık Paşazade, Solakzade, Halil İnalcık, Yusuf Ragıp, Selaniki Mustafa Efendi gibi bir çok yazardan kaynakçada esintiler var. Okurken bilgilerin doğruluğundan emin oluyorsunuz. Anlatım çok sade ve akıcı sayfaları bitirirken dünya ile bağlantınız kesilip aniden satırların yazıldığı tarihe giriveriyorsunuz. Özellikle padişahların ölümleri ve sonrası çok titiz incelenmiş. Mutlaka okunmalı ve mutlaka her kitaplıkta bulunmalı. Yabancı bir yazarın kaleminden Türk tarihini bu kadar titiz bir çalışma ile ele almak çok farklı bir deneyim sunacak sizlere.

Dino Buzatti profesyonel askerin adanmışlığını tüm ironisi ile romanlaştırmış. Sivil hayatı seçenler için savaş kaçınılması gereken felaket olduğu halde, profesyonel askerliği seçenler için savaş düğündür, şenliktir, kendini kanıtlamanın fırsatı, şan ve şöhret sahnesidir. Ne yaman bir çelişki değil mi? Maalesef, insan karakterindeki açgözlülük, doyumsuzluk, aşırı hırs, kibir oldukça bu ironi hep var olacak, milyonlarca, milyarlarca insan yitip gidecektir. Buzatti insanın karakterindeki çelişkiyi çok iyi işlemiş. Sabırla okunmalı...

Çocukların oynayabileceği ve hoşlanabileceği türden dört oyun içeriyor. Bu konuda kaynak arayanlar için önemli bir eser. Oyunlar, içerik bakımından da oldukça zengin. Erdemli davranışlar kazandırmaya yönelik konuların işlendiği kitap evrensel boyuta sahip; bu da kitabı özellikle okullarında tiyatro yapmak isteyen öğretmenler için değerli kılıyor. Yazarı tebrik etmek gerekiyor. Kitaba değer katan önemli bir unsur ise diyalogların çocukların seviyesine uygun yazılmış olması.. Yani yazar sadece küçükler için oyun yazmakla yetinmemiş, aynı zamanda kitabı çocukların da rahatlıkla okuyabileceği bir üslupla yazmış.

Harry Potter ve Felsefe Taşı, inanılmaz bir şekilde seni içine çeken bir hikaye. Kitapta, sıradan bir hayat yaşadığını düşünen bir çocuğun aslında çok daha büyük bir kaderi olduğunu öğrenmesini izliyorsun. Okurken, hayal gücün sürekli harekette çünkü dünya öyle detaylı ve büyülü ki kendini orada yaşıyormuş gibi hissediyorsun. Karakterlerin dostlukları ve birbirlerine olan destekleri çok güzel işlenmiş. Bir yandan heyecan verici, bir yandan da duygusal anları olan bir hikaye. Macera dolu bir başlangıç ve bu dünyada daha neler göreceğimi düşünmek bile beni heyecanlandırıyor. Kesinlikle okunmalı.

İyi okumalar dilerim.

1930’larda yazılan Vygotsky’nin kitapları, Stalin öldükten sonra yayınlanmış, 1970’lerde önce ABD’ye, sonra da kendisine ait Aktivite Teorisi geliştirilerek dünya lideri İskandinav eğitim sistemlerine transfer edilmiştir. Bu kitapta, bir çocuğun/insanın iç ve dış konuşmaları ve eylemleriyle şempanzeden farkları, algı ve dikkat gelişimi, ergenlikte hafıza/bellek gelişimiyle birlikte gelen sorumluluk, nesnenin değil sürecin önemi, kalitatif yöntemde görünenin değil gerçek nedenin araştırılması, Piaget, Binet ve Koffka’nın çıkarımlarındaki eksiklikler, çoklu zeka teoreminin ötesine geçen çoklu yetkinlik yaklaşımı, zeka testleri yerine proksimal gelişim yöntemi, ve çocuk gelişiminde ve eğitiminde oyunun rolü anlatılmaktadır. (Sanki Kurani bir hayat yaklaşımıyla yazılmış gibidir) Vygotsky’nin diğer şaheseri “Toplum İçindeki Zihin” kitabıyla birlikte bütün eğitimcilere ana kitap olarak tavsiye ederim.