Onaylı Yorumlar

Bu kitap, insana kendisini sorgulatıyor. Tarık Tufan’ın samimi ve derin anlatımıyla, hayatın en kırılgan anlarını, insanın içindeki çelişkileri ve acıları kendi penceremden yeniden gördüm. Her cümlede bir parça kendi düşüşlerimi buldum. Kitap, yalnızlık ve kendini arayış temalarını işlerken, aslında insan olmanın ne demek olduğunu hatırlatıyor.
Okurken zaman zaman hüzünlendim, bazen de içimde bir umut kıvılcımı hissettim. Tarık Tufan’ın kalemi, sanki iç dünyamı okuyormuş gibi bir etki yarattı. Özellikle karakterlerin yaşadığı sorgulamalar, insanın hayatta nereye tutunması gerektiğini düşündürüyor. "Düşerken" bir yolculuk; hem kendine hem hayata... Bu kitabı okurken kendimi daha yakından tanıdım. Tarık Tufan, her zamanki gibi derin ve etkileyici bir hikaye anlatmış.

Eser, Rize özelinde şapka hadisesi ve yargılamaları anlatılmaktadır. Eserin büyük çoğunluğu transkripsiyonu oluşturmaktadır. Girişte ülke genelinde İstiklal Mahkemelerinin kurulması ve Şapka Kanuna genel tepkiler kaleme alınmıştır. Daha sonra olayların başlangıcı olan Hamidiye Kruvazörünün Rize'ye gelmesi ve olayların gelişimi anlatılmaktadır. Olayların büyümesi ve yargılamalar kaleme alınmıştır. Şapka giydi diye Ali Çavuş'u öldürmeye çalışmaları, Frenk mukallitliği adlı kitap ile halkın kışkırtılması iddiaları değerlendirilmiştir. Daha sonra kaç kişi yargılandı? idam edilenler, sürgüne gönderilenler ve 5-10-15 yıl hapis alanların adları verilmiştir. Yargılamalar sonucu af kanunu ve tahliye edilenlere de yer verilmiştir. Kitabın ana metninden sonra mahkeme kayıtlarının transkripsiyonu yer almaktadır. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim.

Merhaba sevgili kitap kurtları; muhteşem, harikulade bir kitap okudum ve sizinle de paylaşmak istedim. Yazardan okuduğum ilk kitaptı ama kesinlikle son olmayacak, diğer kitaplarını da edinip en kısa zamanda okuyup sizlerle paylaşmak istiyorum, umarım onlar da en az bu eser kadar muhteşemdir.

Öncelikle söylemeliyim ki benim gibi psikolojik- gerilim bağımlısı iseniz bu eser tam da size göre, şahsen ben bayıldım.

Eleştirilere bakıldığında ; kitabın bazen gereksiz yere uzatıldığını ve bu durumun da sıkıcı olduğunu okuyoruz ancak bence bu durum kitabın tatmin edici özelliği göz önüne alındığında katlanılabilir bir olgu.

Martin , polis teşkilatında görev yapan biridir, yoğun iş yaşamı birbiri ardına gelen çocuk kaçırma olayları ile çalkalanır. Öyle ki; bu çalkalanma birtakım tuhaf ilişkileri de beraberinde getirecektir. Bu işin sonu nereye ve kime doğru gitmektedir, okuyup öğreniyoruz.
Türün meraklılarına kesinlikle ve kesinlikle önerimdir, pişman olmayacaksınız.

Bu sefer kitap benim için bir hüsran oldu maalesef beklentilerimi karşılayamadı yazarın diğer kitaplarında olduğu gibi betimleme tarzı birbirini tekrar etmekte bölümlerin başında sürekli yağmur yağıyor ve damlalar bir yere çarpıyor ikinci eleştirim ise kitapta siyasi ve bir kesim halkı rencide ede bilecek öğeler içermekte ülke olarak zaten yeterince siyasete batmış durumdayız okulda evde işte her yerde siyaset var romanlardan uzak durması temennisi ile bir diğer konu Nevzat'ın sürekli Ramiz Karaeski modunda takılması genel hatları ile rahatsız eden noktalar bu şekilde.

Bir adam, karısı ve hizmetçisi (judit). roman üç bölümden oluşuyor ve bu üç kişinin bakış açısından olaylar anlatılıyor. Konu zengin oğlan fakir kız gibi görünse de öyle değil. Burjuva (adam), burjuvanın bir alt tabakası (karısı) ve köylü (judit) sınıfının müthiş, vurucu anlatımı. Ve tabii ki savaş zamanları. Bir de yan karakter olarak yazar (Lazar) var. Her ne kadar yan karakter olsa diğerlerinden kalır yanı yok. Kitabın bize sorgulattığı birkaç şey: Burjuva mutsuz mudur? Neyle tatmin olabilir? Doğuştan burjuva olmayanlar bu sınıftan sayılır mı? Avam kesim zengin olsa da burjuva olabilir mi? Sanatın dünyada etkisi var mı? Kıskançlık, aşk, sanat, savaş ne ararsan kitapta var. Muazzam bir anlatım. Tabii çeviri yapanın da hakkını vermek lazım. hemen alın, acele etmeden okuyun. Müthişti.

Kitap günümüzün en büyük sorunlarından biri olan internet bağımlılığını samimi ve eğlenceli bir şekilde ele alıyor.

Bütün işlerini internet üzerinden halleden bir anne-baba, internet oyunlarına bağımlı oğulları Özgür ve çizgi filmlerden başını kaldırmayan kızları Öykü’nün hikayesi bu. Bir gün babaanneleri Minnoş, onları ziyarete geliyor ve bu manzarayı görünce çok üzülüyor. Tam da bu sırada eve bir tatil ilanı geliyor. İnternetin sınırsız olduğunu sanarak kabul ettikleri bu tatil, aileyi hiç beklemedikleri sürprizlerle karşı karşıya bırakıyor.

Kitap, internetin ve teknolojinin yanlış kullanımının hayatlarımızı nasıl ele geçirdiğini ve aile bağlarını nasıl zayıflattığını gösterirken, doğayla iç içe olmanın ve birlikte vakit geçirmenin önemini tatlı bir dille hatırlatıyor. Hayal gücüyle harmanlanan hikaye, hem keyifli hem de düşündürücü.

Özdemir Asaf kendi döneminin şiir kalıp ve kurallarının dışında serbest şiirler yazmış bir şairdir. Kendisini ön plana çıkartan sadece yazdıkları şiirler değil, bu şiirlerinde duygulara-anılara-hatıralara dokunuyor olması ve olaylara farklı perspektif den bakıyor olması okuyucuyu okuduklarına karşı hayran bırakıyor. Şiirlerinde gündelik hayatın her alanında ve insan duygularının çeşitli hallerinden bizlere birşeyler okur-yazar. Kendisi sadece bir şair değil bir filozof kimliği de vardır ki bunu şiirlerini okudukça anlayacaksınız. Ayrıca eserlerinin büyük çoğunluğu kendisi vefat ettikten sonra çocukları aracılığı ile karalama kağıtları ve dağınık notlarında derlenerek oluşturulmuş eserlerdir. Herhangi bir kalıba uymaksızın, kendi halinde duygularını kaleme dökmüş, bunu da büyük bir ustalık ve felsefi bir tarzda yapmış çok yönlü bir insan ve eserleri var karşımızda, okumanızı tavsiye ederim.

Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe, gözlerindeki bir rahatsızlık sonucu yavaş yavaş görme yetisini kaybeden bir kızın bu süreçte yaşadıklarını ve hayata bakışını konu ediniyor. 9 yaşındaki bir kız çocuğunun hayatın anlamına yönelik bu yolculuğu inanılmaz. Arkadaş desteği, akran zorbalığı, çaresizlik, çocuk ruhu, farkındalık gibi birçok konuda izler var bu kitapta. "Bazı haberler insana yanında sarılabileceği bir kedi varken verilmeli" sözü beni çok etkiledi, bir kedim olduğundan olsa gerek :) Kitabı gözyaşlarıyla bitirdim. Kitabın bu başarısı yazarın yaşanmışlıklarından geçiyor.
Bir çocuk kitabı olarak asla görülmemeli, yetişkinlerin de okumasını tavsiye ediyorum..

Okuduğum kitaplar arasından etkilendiğim kadın kahramanlardan Çalıkuşu Feride’nin yanına Çiçekler Büyür’ün İlay’ı da eklendi bu kitapla. Ünlü edebiyatçı, öğretmen Halide Nusret Zorlutuna’nın kızı Emine Işınsu’nun okuduğum ilk kitabı. Bu kadar vurucu ve etkileyici bir kitapla neden geç tanıştım diye soruyorum kendime. Kitap beni darmadağın etti, yüreğimin orta yerine oturdu…

İlay’ın çocukluk aşkı ve ülküsü arasında kalmasını ve bununla beraber tarihsel bir gerçekliği de çarpıcı şekilde anlatıyor roman; Bulgaristan’da yaşayan azınlık Türklerin yaşadıkları zorluklar, çektikleri işkenceler…

Romanı okurken kadın olmaktan, milliyetçiliğimden gurur duydum. Umarım bizler de İlaylar, çiçekler yetiştirebiliriz bu güzel yurdumuz için!

“Bedenler, beyinler ve sevdalar, bu toprağa gübre olabilir...
Ve her yıl çiçekler yeniden büyür!”

Bir çocuğun hayatına dokunmanın, onun kendi karakterini ortaya çıkarmanın, sevgi ve hoşgörüyle her şeyin güzelleşebileceğinin kanıtı olan bu kitapta savaşın izlerini görüyoruz. Tom, eşi Rachel’i ve oğlunu yıllar önce kaybetmiştir, yalnızlığıyla baş başa hayatını sürdürmektedir. Tom önceleri mecbur kalarak Willie’yi kabul etse de vicdanı, merhameti ve sevgisiyle zaman geçmeden bir “baba” gibi sahipleniyor. Willie de şiddetsiz ve öfkesiz bir ortamda, yeni dostlar edinmesiyle sevmenin ve sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğreniyor, kendisini tanıyor, yeteneklerini keşfediyor.
Kitaptaki her olay benim yüreğime işledi. Gözlerimin dolduğu, burnumun sızladığı olaylar... Bir yandan hüzün bir yandan mutluluk... Hem Tom’un hem Willie’nin yerine kendimi koyarak onlarla bir olduğum zamanlar oldu okudukça. Tadı damağımda kaldı denir ya, benim için kitabın tanımı bu.
Sevginin tüm yaraları hatta en kötü yaraları bile iyileştirebildiğini öğrettiğiniz için teşekkürler Willie, teşekkürler Bay Tom.