Onaylı Yorumlar

Okudum, bitti.
Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın okuduğum ilk eseriydi. Çok tatsız bir konuyu çok güzel kaleme almış, rahatsız etmemiş. Gerçekten komik adammış, diğer eserlerini de okuyacağım. Kitapta ara ara ana karakter içsel muhakemeler yaşıyor. O kısımlar güldürürken düşündürüyor.
Kitap iki kısımdan oluşuyor: İlk kısım "karımı nasıl aldattım", ikinci kısım "karım beni nasıl aldattı". Dedim ya, tatsız ama güldürüyor, yer yer de "tabii ya, doğru, çok doğru" dedirtiyor.
Ben beğendim.

"Kazananlar"ı büyük bir merakla okudum ve kitabın akıcı anlatımı sayesinde sayfalar hızla ilerledi. Yazar, olay örgüsünü sade ama etkileyici bir dille aktarırken karakterlerin yaşadığı mücadeleleri ve duygusal süreçleri de başarılı bir şekilde yansıtmış. Kitap boyunca başarı, azim, kararlılık ve hayatta karşılaşılan zorluklarla başa çıkma temaları ön plana çıkıyor. Genel olarak hem keyifle okunan hem de okuyucuya motivasyon ve farkındalık kazandıran bir eser olduğunu düşünüyorum. Akıcı ve etkileyici kitaplar sevenlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Kitabı açınca Kâni Çınar karşıma oturdu sanki. Sözleri, sitemi hep tam yerinde. Okurken gurbetteki dostumdu.

Sohbet ettikçe kervana isimler katıldı: Nuri Pakdil’in dobralığı Kudüs sevdasıyla yanan, İsmet Özel’in “herkes gibi olma” isyanı, Cemil Meriç’in kitap deliliği, Turgut Uyar’ın gökle fısıldaşması, Mustafa Kutlu’nun "tiren" dumanı, Puslu Kıtalar Atlası’nın Kânice şerhinde semazen kelimeleri, Ahmet Haşim’in sembolleri, Orhan Veli’nin paltosundaki tevazusu, Cündioğlu'nun çatlak felsefesi, Nurullah Genç’in yağmuru, Nurettin Topçu’nun ahlakı, adaşım Cahit Zarifoğlu'nun ACZ’i, Yedi Güzel Adam'dan bir diğeri Rasim Özdenören’in Gül Yetiştiren Adamı...

Bir kulağım Neşet Ertaş’ta, bir kulağım Sessiz Dağ’ın sayhasındaki Hüsn-ü Hattındaki sülüste. Bu kitap gurbette elimi tuttu. En sadık arkadaşım oldu. Sen de oku, yalnız kalmazsın.

daha önce romanlarını okudum öykü konusunda da başarılı bulduğum bir yazar değindiği konulardan ötürü yorumlarda farklı eleştirilere rastladım edebi açıdan değerlendirilmesini daha doğru buluyorum ayrıca insanların kişisel olarak rahatsız edici bulduğu konular yok sayılınca konuşulmayınca yok olmuyor Nermin hanımda bir yazar olarak üzerine düşeni yapıp insanı ilgilendiren insanla ilgili ne varsa öykülerinde yer vermiş.
kesinlikle okuduğum kitapları arasında açık ara favori kitabı rüyalar anlatılmaz romanı ancak öykülerini de ilgiyle okudum kalemine sağlık

Arkadaşlarımla duygular hakkında sohbet ediyormuşçasına akıp giden bir kitap oldu. Kitap büyük duygular olarak kategorize ettiği : Belirsizlik, Kıyas, Öfke, Tükenmişlik, Mükemmeliyetçilik, Umutsuzluk ve Pişmanlık duygularını hem yazarların deneyimlerinden (kendi hayatlarından verdikleri dürüst ve hassas örneklendirmeler için teşekkürler) hem de okurların, çevrelerinde ki insanların deneyimlerinden örneklendirmelerle aynı zamanda bilimsel bilgilerden, kitaplardan, hayatın içinden alıntılarla oluşturulmuş, kendi tabirleriyle” Zor duyguların anormal olmadığını ve onlardan yeni, keşfedilmiş bir bilgelikle çıkmanın mümkün olduğunu kendilerine kanıtlamak için” yazılmış bir kitap. Tüm bölümler görsel öğelerle de desteklenmiş, çok tatlı. İçinden herhangi bir bölümde kendinize dair bir şey bulabileceğinizi düşünüyorum. Ek olarak ismini ve kapak tasarımını çok beğendiğimi söylemek isterim.

1930’larda ABD’de yaşanan Büyük Buhran’ın ne kadar vahim boyutta yaşandığını, insanlar üzerinde yarattığı yoksulluk ve açlıkla beraber, ne kadar büyük bir yıkıma yol açtığı ; bununla birlikte kapitalizmin de en az açlık kadar insanları ne kadar büyük bir canavara dönüştürdüğünü ilmek ilmek anlatan, o zamanı bize adeta yaşatan dev eser diyebilirim. Bankaların, insanların tarlalarına nasıl el koyduklarını, insanları göçe zorladığını, insanların her seferinde büyük bir umutla çıktıkları yolculukların nasıl hüsranla bittiğini, buna rağmen asla pes etmeyip ailece hayata nasıl tutunduklarını anlatıyor. Kitabın sonu ise bu umudun asla bitmeyeceğini bize bir kez daha gösteriyor.
Okuması çok keyifli fakat hızlı akan bir kitap değil. Yavaş yavaş, sindire sindire okunmak istiyor.

Edebi lezzeti üst seviyede yaşadığım bir eser okudum. Ancak fazla mı edebi olmuş diye de düşünmedim değil. Tek eleştirim bu olabilir.

Anadolu efsaneleriyle çevrelenmiş bir çocuk karakterin, yani Keçi Çocuk'un kendini arayış sürecine tanıklık ediyoruz. Pan, Apollon, Medusa, Odesa, Athena gibi mitolojik figürlerin hikayelerini dinliyoruz.

Müzik yeteneğini aniden kaybeden Keçi Çocuk'un çıktığı uzun yolculukta yaşadığı her maceran sonra yeni bir nota kazanmasını keyifle okuyoruz. Keçi Çocuk'un arayışı, okur olarak bizim de arayışımıza dönüşüyor.

Ülkemizdeki pek çok yazar gibi Özgür Bey de kıymeti pek bilinmemiş isimlerden. Kaleminiz daim olsun!

Kitabın yazarı Selim ağabey ile tevafuk eseri tanıştık. Kendisi bize Mardin gezimizde mihmandarlık etmişti. Bu vesileyle kitabına da ulaşmış olduk. Efendim kitapta; risale veya hatırat okumaları esnasında değinilen ama genel de olsa bilgi sahibi olmadığınız kişi ve yer bilgileri gayet yeterli düzeyde verilmiş. Hatta bazen hiç dikkat etmediğimiz kişiler arasında bağlantı olduğunu görmemiz açısından oldukça başarılı bir kitap. Hemen her bilginin kaynağı veya belgesi belirtilmiş. Literatür taraması yapılmış, bu sayede konu ile ilgili yeni okumalar teşvik de edilmiş. Konuya nasıl bir katkı yapmak amaçlandığı başta açıklanmış ve bence nihayetinde amaca ulaşılmış. Ufak baskı hataları görmezden gelinmek kaydıyla gayet başarılı bir çalışma olmuş. Selim ağabey den Allah razı olsun. tavsiye ederim.

O kadar muhteşem bir eser ki, okudukça yazarın Nobel almamasına aşırı şaşırıyorum. Dünya edebiyatı alanında uzman bir akademisyen olarak birçok eser okudum ama bu kitap bambaşka. İlk başta kitap aşırı sürükleyici; fakat yalnızca kurgusuyla değil, anlatımsal sanatsallığıyla da resmen keyiften beyninizi patlatacak noktada. Bir noktasında Marquez, bir noktasında Dostoyevski, bir noktasında Mark Twain ve daha birçok yazarın etkisini görüyorsunuz. Fakat bu etkileri o kadar özgün bir şekilde anlatıyor ve edebî türlerin hepsini o kadar ustaca kullanıyor ki, okurken dopamin patlaması yaşamanıza sebep oluyor. Nobel alan tüm yazarları ve Türk edebiyatının hemen hemen bütün yazarlarını okumuş biri olarak diyorum ki, bu kitap bambaşka. Özellikle üçüncü kitabında yazar adeta ilahi bir sanatsallığa ulaşmış. Toplumsal eleştiri, destansılık, masallaştırma, büyülü gerçekçilik, realizm; ne ararsanız hepsi iç içe ama o kadar doğal akıyor ki gerçekten inanamayacaksınız.

Kenan Hulusi Koray’ın "Bir Otelde Yedi Kişi" adlı eseri, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının en özgün ve ne yazık ki hak ettiği popülerliğe tam anlamıyla ulaşamamış cevherlerinden biridir.
Kitap özellikle olay örgüsünden ziyade psikolojik derinliğe, mekânın ruhuna ve insan ruhunun yalnızlığı ile yabancılaşmasına değer veren okurlar için eşsiz bir deneyim sunmaktadır. Yazarın yarattığı merak unsuru ve karakterlerin birbirine karşı beslediği şüphe duygusu, modern insanın içsel huzursuzluğunu zamansız bir dille yansıtır. Kapra Yayınları'nın bu baskısı, edebiyatımızın erken döneminde filizlenen korku, gizem ve psikolojik gerilim türünün öncü adımlarını keşfetmek veya öğrencilere edebiyatımızın farklı bir yüzünü tanıtmak adına oldukça kıymetli bir tercihtir.