Onaylı Yorumlar

Kimsenin ölmediği bir cinayet olayı illaki polisiyenin ruhuna aykırıdır. Ama hümanist söylemlerin paralelindedir. Ya da Agatha Christie romanlarında olduğu suçluların ustaca planlanan cinayet planlarıyla öldürüldüğü, tanrısal adalete ulaşan, bir son daha insanidir. Oysaki ölümün olmadığı cinayet olayı delicedir. Ali İpek’in ödüllü öyküsü de delilikten beslenen akilane bir anlatıdır. Deliliği kendisine nişane yapan karakterlerin attığı her düğüm çözülmeye yeltenilmeyecek kadar kaotiktir. Bu kaostan çıkan, sorgusu bile akla ziyan gelen, polis soruşturma dosyası ise bir yandan gizemiyle merakı kamçılarken bir yandan da okuru delinin kuyuya attığı taşın peşine düşürür. Okur sonuçta kuyunun dibindeki taşa ulaşır. Ama gerçeği göğe bakınca görür. Üstelik mesele hiçbir şeyin görüldüğü gibi olmaması ya da çarpıcı son değildir. Ali İpek’in bu eseri okumayı zevkli bir eyleme dönüştürerek, doyurucu edebi hazzı yaşatarak okura kurgunun etkisini unutturur. Ayrıca deliliğin şiirselliği cezbedicidir.

Çocukluğu, gençliği ve yetişkinliği bünyesinde barındıran, insanları hatıralarla kendisine bağlayan mekanın yaşayan için ayrı bir albenisi vardır. Ne kadar iyi anlatılırsa okuyanı o kadar iyi içine çeker. Belirli bir süreden sonra özlem duyulan mekan değil de geçmişe öykünme şeklide ortaya çıkar. Bu nedenle yaşlılığın penceresinden geçmişe bakanlar hep anılara sarılırlar. Salkım Sokak’ta anıları olan Mert çocukluk aşkından, hayallerinden, gülümseten anlarından, aile ortamından, küskünlüklerinden, mutluluklarından, çıkmazlarından, acılarından vs. bahsederek hatıralarından güzel bir metin inşa eder. Klasik hatıratların kalıpları yeri gelir kurguyla kırılır. Bazen üst perdeden mahalle kültürü idealize edilir. Zira insanın insana madden yakın ama manen uzak olduğu apartmanların dünyasında komşuluk kültürünün insanları birbirine bağlayan yönleri sadece Mert için değil “nerede o eski zamanlar” diyen herkes için manidardır. Sonuçta Salkım Sokak sıcaktır. Çağımızın soğuğunu ısıtacak kadar...

Ayşe Kulin’e geç kalmışlığımı yaşıyorum bu kitapla. İlk Ayşe Kulin kitabım yıllardır her çıkan kitapta alıp okuyayım diyorum ama hep erteliyorum ve şimdi pişmanlığımı yaşıyorum.

Mustafa Kemal Atatürk’le ilgili birçok tarih, inceleme ve anı kitabı okudum ama bu kitap onu anlatan, gören, duyan bir kitap değil bizzat kendisi. Okurken ‘Acaba böyle düşünmüş müdür?’ ‘Bence bunu kesin düşünmüştür’ ‘Böyle hissetmiştir’ düşünceleri aklınızdan çıkmıyor. Atatürk kendi sinemasını izlerken sizde onun sinemasının izleyicisi oluyorsunuz tıpkı onun gibi. Bu sefer gerçekten ana karakter Atatürk.

Ayşe Kulin kitaplarına başlamak için benim için çok iyi bir örnek oldu. Şimdi benim için rafları Ayşe Kulin’le doldurma zamanı. Keyifli okumalar.

Kitap çok güzel açıkçası bu kitabın serisi ve yazarı benim favorilerim. Betimleme bakımından tek kelimeyle mükemmeldi. Birinci kitabına kıyasla daha fazla macera vardı ama soyoung park bu gelişmeleri sindirmemizi adeta hesaplayıp yazmış. Kesinlikle hiçbir yerde çok sıkılmadım ya da sahne fazla betimlenmiş beni sıktı demedim. Uygunsuz içerik kesinlikle yoktu. Bazı kişiler belki 1. kitabını okurken "kesin chobehm ile bownhe savgili olacak/evlenecek" gibi şeyler düşünmüş olabilir ama o bile olmuyor. Sadece bazı sahnelerde ölümler betimlenmiş ama bu da çok derin bir betimleme değil daha çok yüzeysel bir betimleme. Açıkçası siz nasıl buldunuz bilmem ama ben bayıldım. Uzun zamandır bir kitabı bu kadar çok sevdim. En sevdiğim Türk yazar bile bu kadar iyi yazmıyor. Distopik bilim kurgu kitaplarını sevenlere mutlaka tavsiye ederim. Ters köşelerle dolu bu distopik eser mutlaka okuma listenizde olmalı. Kitap rahat +12/+13 olur. Mutlaka okuyun derim.

İskender Pala'nın kaleminden harika bir tarihi roman. Son zamanlarda okuduğum muhteşem bir eserdi. 1818 öncesi 5 yıl hac görevini ifa edemeyen Osmanlı Ahalisinin tüm zorlukları göze alarak ve karşılaştıkları tüm engelleri göğüsleyerek 5-6 aylık hac yolculuğunun serüveni. Bu yolculuk imanın, aşkın, tarihin ve vatan sevgisinin korkulardan sıyrılarak başarıya ulaşma öyküsü. Kitabı elinizden bırakmak istemiyorsunuz, kitap sizi adeta 1818 Mayıs ayında İstanbul' dan Mekke' ye yola çıkan kervanın bir parçası yapıyor. Okumuyor, yaşıyorsunuz. Tavsiye etmiyor, şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum.

Ayşe Türkay Yiğit'in Üst Akıl Aşırı Genel Müdürlüğü'nde Olağan Şeyler adlı kitabı, isminden de anlaşılabileceği gibi mizahın ve toplumsal/siyasi eleştirinin önde olduğu bir ilk roman. Eserde güncele yakın distopik bir zamandayız. Toplum ve aile ilişkileri, evlilik, bürokrasi, otokratik düzene uyum sağlama ya da uyumsuzluk üzerine anlatımını kuran, mizahi dili güzel bir kitap. Yazarın hayal gücünü iyi bulduğum, genel olarak keyifli bir eser diyebilirim.

Tabii ki ilk romanlara özgü kimi kusurları da bünyesinde barındırıyor. Çok karakter ve ismin bulunması, karaktere dair anlatım tekrarları ve anlatım iştahına kapılıp söz söyleme isteği gibi sorunlar mevcut. Bir de okur tercihi olarak kurulan distopyanın mümkün olduğunca güncelden uzak olmasını isterdim. Yine de politik mizahı terk ettiğimiz dönemde böyle bir eserin kaleme alınmış olmasını takdire şayan buluyorum.

11. yy.da bir kadın dünyanın öte ucunda nasıl günlük tutar, ne anlatır günlüğünde? Bir şair, üstelik ilk romanın da sahibi... Shikibu'nun Günlüğü bunu görmek için okunabilir. Tasvirlerdeki nahifliğe bayıldım. İnsanın içine ayna tutan bir günlük beklemek iyimserlik ve haksızlık olur kanaatimce. Daha çok dışa dönük bir günlük bu ama yine de şaşırtan detaylar var. Dönemin hayatını ne kadar başarıyla anlatıyor? Ne kadar açık, cesur ve gerçek? Elbette dönemin/kültürün izin verdiği kadar. Tabii bir kadına... Bu arada tarihî Japon kıyafetleri üzerine çalışan bir araştırmacı iseniz eser tam size göre. Kadın olması burada avantaja dönüşmüş ve yazarın estetik hassasiyeti, dikkati kılık kıyafet/saç/makyaj üzerine öylesine yoğunlaştırmış ki âdeta bir karnaval cümbüşü içinde buluyorsunuz kendinizi.

Kitabı elime ilk aldığım andan itibaren zaten çok beğeneceğimi anlamıştım. Hayatın karmaşası ve hengamesi ile yaşamaya çalışan bizler için bu kitap çok güzel bir durak. Köklü değişimler, huzur, arkadaşlık ve değişim hepsi bu kitapta var. Son sayfaları okurken kendimi göz yaşlarımı tutmaya çalışırken buldum. Sebebi kitabın sonu değil ama hep istediğim şey olan hayatın bu karmaşasını bırakıp huzurlu ve küçük mutlulukların peşinden koşacak yeni bir hayatın sayfasını açan Yongjoo yu okumak oldu. Hiçbir şey için geç değil, biraz risk almak o kadar da kötü bir şey değil. Kalıplaşmış hayatlarımızdan çıkıp huzur ve mutluluğun peşinden koşmak hepimizin hakkı.

Serhat Bey’i uzun süredir takip eden biri olarak söyleyebilirim ki; bu eser sıradan bir kariyer gelişimi kitabından çok daha fazlası. Yazarın 18. sayfada belirttiği; “Bu kitap raflık değil, toplantı masasına açılmak için yazıldı.” ifadesi kitabın amacını harika özetliyor. Özellikle girişimcilerin yapay zeka ile optimize etmeye çalıştığı verimlilik konusunun çok başarılı ele alındığını düşünüyorum. Tam bir başucu eseri, kaleminize sağlık.

“Bu kitap raflık değil, toplantı masasına açılmak için yazıldı.” (s. 18)

Evet bir Edebiyat Turizmimiz olmalı.
Yurtdışına gittiğimde Viyana da Mozart'ın Bethoven'in mezarını gördüğümde ve mezarlığın hiç bozulmadan yüzyıllardır var olduğunu korunduğunu öğrendiğimden beri aklımda hep Zincirlikuyu Mezarlığında yatan sanatçılarımıza biz niye tur düzenlemiyoruz hatta bir web sitesi yapmıyoruz ki demiştim. O şairleri yazarları tanıyanlar hala hayattayken onlardan hatıralarını dinlemek. Orhan Veli İstanbul'u burada mı dinlemişti Saik Faik Hışt Hışt öyküsünü bu yolda mı yazmıştı Haldun Taner bu masada mı oturmuştu insanı heyecanlandırıyor değil mi. İşte bu kitapta da buna benzer bir nebze de olsa o mekanlara o atmosfere şöyle bir baktığımız adeta onları görür gibi olduğumuz bir yolculuğa çıkıyoruz. Edebiyat Tarihinizle gurur duymanız Edebiyat Rehberi olmanız dileğiyle. Projeyi hayal edenlerin gerçekleştirenlerin sabrına, yüreğine, cesaretine, bilgisine sağlık.