Onaylı Yorumlar

Azteklerin tarihini Avrupalıların değil, kendi perspektiflerinden okumak inanılmaz iyi bir bakış açısı sunuyor. kitabı yazan Camilla Townsand a saygı duydum. kitap için söyleyebileceğim tek olumsuz yön aslında kitaba ve yazara karşı değil daha çok bizlerin bu kültüre uzak olması ve bağlamları çok anlayamaması olur. Son sayfalara doğru Aztek medeniyetine duyduğum saygı birden üzüntü ile birleşti ve sonunda maalesef insan olmaktan utandım. Böylesine bir medeniyet yıllarca avrupa tarafından cani olarak gösterildi ve yaptıkları sanki hakmış gibi anlatıldı. Avrupanın o iki yüzlülüğü yine sahnede. Okuyun arkadaşlar okuyun…

Meredith,romanın ana karakteridir.Yaşadığı travma yüzünden tam üç yıl boyunca evden çıkmaz.Bu agorafobi değildir.Yazar,Meredith’in içinde bulunduğu ruh halini ayrıntılarla ve çok güzel betimlemelerle anlatır. Aslında Meredith ‘in evden dışarı adım atmamasının kökleri vardır.Romanda bahsedilen ağır olay,travmaya sebep olan olayların son halkasıdır.Geçmişiyle yüzleşmeye giren Meredith’in yaşamı belli bir disiplin, plan ve programları içerir.Örnek vermem gerekirse,internette geçireceği zaman bellidir.

Meredith,insanlarla ilişki kurar;yaşadığı şey sosyal fobi de değildir.Evinin ziyaretçileri vardır.

Geçmişe dönüşlerin olduğu romanda her karakter ayrıntılı bir biçimde işlenirken,aslında romandaki tüm karakterlerin ağır,büyük küçük zor yaşanmışlıkları bulunur. Meredith  evden çıkabilecek mi sorusu son sayfalara kadar sürerken,roman bu soruya yanıt verir.Roman,anne ve çocuk ilişkisine de değinir.

Cumhur, kelimesinin Osmanlı da daha çok ne zaman ortaya çıktığı tarihsel süreçte nasıl anlamlar yüklendiği, monarşinin ve padişahların, cumhur ve cumhuriyet karşısında duruşlarını, bazı devlet adamlarının zamanla cumhuriyet fikrine yönelmesini izah ediyor. Cumhuriyet fikrinin zaten Osmanlıda son 17-19 yüzyıl ya da en geç ortaya çıktığı biliniyor. Ama burada sorulması gereken kimin cumhuriyeti, ya da cumhuriyet yönetiminden ne anladığı. Atatürk'ten öncede cumhuriyet fikrini savunan aydınlar var. Ama birebir aynı olduğunu söylemek mümkün değil. kitap bu tarz kavramlar üzerinde duruyor.

Gerçek karakterlerden oluşan Teke Şenliğinin Dominik Cumhuriyeti'nde katledilen 50 bin insanı gözler önüne seren gerçek bir hikayesi var. Sadece insan katletmekle kalınmış sanıyorsanız yanılırsınız ülkenin kadınlarının da kabusu olmuş Trujillo.

Kitapta kurgu olan tek olay baba ve kızı Uraina Cobral'ın hikayesi diğer yaşananlar neredeyse bire bir aynı. 31 yıllık bir diktatör Turujillo 30 Mayıs 1961'de bir suikastla öldürülüyor fakat sanmayın ki kabus bitti...

Okuyun derim ben biraz ağzınızın tadı kaçsa da, biraz havsalanız zorlansa da okuyun. Tabeladaki Ülke ve Şehir isimleri değişmiş ama insanlık tarihinde acılar, trajediler, aynı yaşanmış. Lehçeler, isimler, ten ve göz renkleri değişmiş. Aranızda bizden bir dizi hatırlayanlarda çıkacaktır muhakkak "Öyle bir geçer Zaman ki" Aras Bulut İymenli Mete'nin yaşadığı işkence sahneleri kitapla bire bir gibi geldi bana. Sabırlı okumalar şimdiden.

Hayat anlardan ibaret derler ama yanılırlar, hayat aslında sonlardan ibarettir." cümlesiyle başlayan kitap Üç bahtsız güzelin ve Servi Ninenin hikayesiyle devam ediyor.

Severek okudum, yer yer gülümsedim, yer yer çok düşündüm. Arlin hanımın zekice işlediği mizahi bir dili var bu ayrı bir keyif veriyor okura.

Insan, ne kadar yüreği dağlansa da sevdiği için "Öldü!" diyebiliyor da, "Yaşamadı!" demeye dili varmıyor. Diyerek bitişe doğru ilerliyor.

Çok sevdim Arlin Çiçekçi'nin kalemini. Hem keyifle, hem merakla okunacak heyecanlı bir maceraya tanıklık etmek isterseniz, Servi Nine ve Üç Güzeller'e siz de şans verin derim sayın okuyucu :)

Bu zamana kadar çoğu kez duyduğumuz ancak bir türlü somut olarak ispat edilemeyen "Uzayda yalnız değiliz" tezini doğrular nitelikte insanlıktan asırlarca ileride yaşayan uzaylılar Prof.Andrew'in tüm galaksinin sonunu getirmesi muhtemel bir matematik hipotezini çözmesiyle ayağa kalkıyor ve gerçekleşmesi muhtemel bir felaketi önlemek adına insan formunda aramıza karışıyor.
Ölümsüzlüğü keşfetmiş, acıyı yok etmiş, son teknolojiyi kullanan ve aile kavramı olmayan bu uzaylı, bizi yani insanlığımızı her ne kadar en korkunç yanlarımızla eleştirsede, zamanla o beğenmediği insanlığa ısınıyor ve aşık olma, üzülme, sahiplenme gibi başka hiçbir yerde olmayan kavramların aslında bizi biz yapan duygular olduğuna vurgu yapıyor ve zamanla bizden biri haline dönüşüyor.
Konu basit ancak bir o kadarsa düşündürücü ve sorgulayıcı nitelikte. İnsan olmak nedir? Şan,şöhret,para peşinde koşmak mı? İnsan olmak değer vermek, sevmek, acı çekmektir ve bir insanın ulaşabileceği en yüksek makam insan olabilmektir.

Dini söylem ve kitaplarıyla bilinen Mahmut Elgörmüş, bu kitabında çok farklı bir noktaya değinerek okuyucuya kendi yaşamındaki deneyim ve anılarını aktarıyor. Türkiye üzerinde farklı farklı il ve ilçelerde yaşadığı olayları gayet sade bir dille anlatan Elgörmüş, okuyucuya birlikte yaşadığımız toplum içerisinde görülmeyen, göz ardı edilen ama en çok görülüp, en çok önem verilmesi gereken hayatları kendi tecrübeleriyle birlikte aktarıyor. Her insanın hayatında mutlaka sahip olması gereken pencereyi açmak için bir adım atan yazar, attığı bu adımı da kendi hayatındaki eylemlerini göstererek sağlamlaştırıyor. Eser aslında tüm insanlığın genel gösterimini din, dil, ırk ayrımı yapmaksızın küçük bir kitle ile çok başarılı bir şekilde gözler önüne seriyor. Her insan mutlaka bir dönem yolda kalır, önemli olan yolu aştıktan sonra tüm yolda kalanları ardında bırakıp gitmek yerine el uzatıp, yola dahil etmek.

Öyle etkili bir kitap ki tesirinden seneler geçse de çıkamıyorsunuz; aklınıza geldikçe hüzünleniyor, duygusallaşıyorsunuz. Aytmatov'u Gün Olur Asra Bedel kitabı ile tanımıştım. Sonrasında bir çok eserini de okudum ve bunların çoğu bozkırda geçen, güçlü karakterlere sahip eserlerdi. Bu eseri ise denizde geçiyor.
Aslında bozkır ve deniz her ne kadar birbirine zıt görünse dahi özünde ikisi de insanın hayatta kalabilmesi için çaba sarf etmesi gereken yerler. Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek insandaki merhamet, umut, sevgi, hürmet gibi duyguların aslında insanın en vahşi anlarında dahi, mesela öleceğini bildiği ve hayata sımsıkı tutunmaya çalıştığı anlarda, insan kalabilenlerde nasılda gün yüzüne çıktığının, gerçekten insan olabilmenin zor şartlarda kendini gösterme fırsatı bulduğunun hikayesi. Bir çocuk hayatta kalsın diye üç adamın hayat oyuncağı elinden alınmış yetişkin çocuklar gibi gözleri yaşlı oyuncaklarına veda edişinin hikayesi. Kısa ama çok yoğun bir eser. Mutlaka okuyun.

Anadolu kadim bir coğrafya üstünde nice medeniyetleri nice uygarlıkları barındırmış, nice devletler nice imparatorluklar bu coğrafyayı elde etmek için onlarca yüzlerce savaş vermiş.
Doğu ile batı arasında bir köprü vazifesi görmüş bu rolüyle de kültürlerin sentezlendiği bir nokta olmuş. Dünyada bilinen batının kendine mal ettiği birçok keşfin ilk örnekleri Anadolu’da Anadolulu bilginler tarafından bulunmuş yine birçok olayın ilk örnekleri Anadolu’da yaşanmış keşke bunlar daha çok insan tarafından bilinse. Kerim Kuvvetli hocamız Anadolu’da keşfedilen bu ilkleri yalın herkesin anlayabileceği şekilde sadeleştirip verdiği bilgileri de görselle destekleyerek harika bir çalışma ortaya koymuş Anadolu'yu seviyorum diyen herkesin kitaplığında bulundurması gereken bir eser vermiş. Kerim Kuvvetli hocamıza böylesine değerli bir eseri bizlere kazandırdığı için tekrar teşekkür ederim. Saygılar...

Yazarın üslubu ve ele aldığı konu sıradan gibi görünse de aslında altında yatan çok güzel mesajlar var. İndirimden çerezlik kitap niyetine almıştım ve bir çırpıda bitti gerçekten.

Küçük bir tuhafiye dükkânı olan karakterimiz iki çocuğu ve eşiyle birlikte mutlu ve bir o kadar da mütevazı bir yaşam sürmektedir. Bir gün lotodan çıkan ikramiye sayesinde büyük ödülün sahibi olur ve bu yüklü para ile neler yapabileceğini listeleyip durur fakat hiçbir zaman listedeki maddeleri gerçekleştirmez ve bu ikramiyeyi eşi dahil herkesten gizler.

Hayatta her şeyin para ile satın alınamayacağının yanı sıra bir kadının sevgiye olan açlığını da okuyoruz aslında. Modern bir John Steinbeck "İnci" hikâyesi de diyebiliriz. Kafa dağıtmak için okunabilir, oldukça akıcıydı.