Onaylı Yorumlar

Yazar, kuşların davranış ve yaşamlarını çok iyi gözlemlemiş. Kitapta kuşların zekaları, yön bulmaları, aile-yuva kurmaları, cesaretleri, sevmeleri, özgürlükleri, hiyerarşileri, güç ve iktidarları, seyahat ve göçleri…vb. kavramların insan yaşamındaki benzerlikleri – yansımaları ve alacağımız öğütler/dersler farklı bir bakış açısı ile ele alınmış. Zaman zaman sorgulayıcı mesajlarda içeriyor. Keşke yazar kuşların yaratılışındaki ilim, sanat ve hikmetten de azda olsa bahsetmiş olsaydı.
Orijinal veya farklı bir eser. Herkese tavsiye ederim. Yazar’ın dediği gibi “Yaşamın sağduyulu ustaları olan kuşların, doğallıkları ve hafiflikleriyle bize söyleyecekleri çok şey var. Yeter ki onlara kulak verelim.”
- Oysa "daha sonra" bazen çoğunlukla çok geçtir. Elbette hayal kurmak gerekir ve bazı değişiklikler faydalıdır. Ancak hayat burada ve şimdidedir.

Madalyonun İçi, insan ruhunun görünmeyen taraflarını cesurca anlatan, okudukça insanı kendi içine döndüren bir kitap. Gülseren Budayıcıoğlu gerçek danışan hikâyelerinden yola çıkarak; çocuklukta yaşanan travmaların, eksik kalan sevgilerin ve bastırılan duyguların yetişkinlikte nasıl derin izler bıraktığını çok çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor.

Her hikâyede şunu fark ettim: Kimse durduk yere kırılmıyor, kimse sebepsiz sertleşmiyor. İnsanların davranışlarının ardında çoğu zaman bilinmeyen bir geçmiş, görülmeyen bir acı var. Okurken yer yer içim sıkıştı, yer yer şaşırdım ama en çok da empati kurmayı öğrendim.

Bu kitap bana yargılamadan önce anlamayı, “neden böyle?” demeden önce “neler yaşamış olabilir?” diye düşünmeyi hatırlattı. Sadece başkalarına değil, kendime de farklı bir gözle bakmamı sağladı.

Kısacası, Madalyonun İçi benim için bir kitaptan çok, insanın kendi iç dünyasına tuttuğu bir ayna oldu.

Handan, sadece bir kadının hikayesi değil; hepimizin içinden geçtiği o tanıdık içsel hesaplaşmaların, hayal kırıklıklarının ve yeniden ayağa kalkma çabasının çok içten bir yansıması. Özellikle Halide Edib’in Handan’ına yapılan o zarif göndermeler ve karakterin psikolojik tahlilleri beni benden aldı. Hem modern kadının sıkışmışlığını hem de ülkenin yakın tarihindeki o hareketli günleri öyle bir harmanlamış ki, sanki Handan yan masamda oturmuş bana dertlerini anlatıyor gibi hissettim. Bir solukta biten, ama etkisi uzun süre devam eden çok derin bir hikaye.

Kitap çok güzeldi. Kitap boyunca gizem devam etti ve çok sürükleyiciydi. Doğrusu kitabın sonunu böyle beklemiyordum. Milou'nun anne ve babası hakkında başka tahminlerim vardı ve gerçek ebeveynlerinin kim olduğunu öğrendiğimde şaşırdım. Kitabın son bölümlerini soluksuz okudum. Falcının dedikleri, gemideki olay, kukla gösterisi, gösteriden sonra yaşanan olay, Milou'nun ailesinin kim olduğunu öğrenmesi... Hepsi çok iyiydi. İçinde aile olmak, gizem ve macera olan sürükleyici bir kitap arıyorsanız. Kesinlikle Sahipsizleri okumalısınız.

Kitap hayatının gayesini müslümanca yaşamak olarak seçmiş gençler için çok değerli bir rehber niteliğinde. Yazar çağın içinden, çağın bu gaye karşısında önümüze koyduğu engelleri de çok iyi tanıyarak okuruna sesleniyor. Kitaptaki yazılar bir eleştiri olmaktan ziyade çözüm için kendi yaşamlarımızdan başlayarak neler yapılabileceğini netlikle anlatıyor. Asım Gültekin, müslüman gencin çağın karmaşa ve aldatmaları karşısında kendine inancını zırh edinmesini ve bununla da kalmayarak her türlü kültürel, sanatsal, bilimsel faaliyetlerini de bu bilinçle yürütebilmesinin ne anlama geldiğini anlatıyor. Umutla, samimiyetle, çabalayarak. Okunmalı, unutulmamalı...

Hüseyin Okan Durmuş, daha önceki eserleri gibi yoğun bir titizlikle ve çalışmayla hazırladığı Denizden Öğrenmek kitabında, denizi romantik bir imge olarak değil, hataları kabul etmeyen bir yer olarak ele alıyor. İnsanı hatalarıyla yüzleştiren sert bir gerçeklik alanı, yalnızca gemilerle, limanlarla ya da denizcilik sektörüyle sınırlı kalmıyor; modern kurumların, karmaşık organizasyonların ve yüksek risk altında çalışan tüm yapıların işleyişine değiniyor. Başarının tesadüf olmadığını her eserinde gösteriyor yazar. Güvenin nasıl kurulduğunu, riskin nasıl yönetildiğini, her alanda insan faktörünün sistemin neresinde durduğunu inceliyor. Denetimin, iş güvenliğinin, doğru stratejilerin neler olduğunun yeri yine yazarın konuları.
Sektörün pusulası olacak bir kitap olmuş. İlgilileri ve alan çalışanları kesinlikle göz ardı etmemeli. Denizcilik üzerine teknik eser arayanın da işine yarar. Ama kesinlikle teknik bir kitaptan çok daha fazlası. Unutmamalı, bazı alanlar ve yerler, hata kabul etmez.

Kitap, adının da vaat ettiği gibi, büyük acıları küçük anların içine sığdırmayı başarıyor. Lidar burada dramatik bir anlatım kurmaktan çok, hayatın içindeki kırılganlığı yakalayan kısa, yoğun ve samimi metinler sunuyor.

Bu öykülerde dikkat çeken ilk şey, abartıdan özellikle kaçınılmış olması. Yazar, büyük cümleler kurmadan büyük duygular hissettirebiliyor. Bir ayrılık, bir yalnızlık anı ya da geçmişe duyulan özlem; hepsi birkaç paragrafın içinde, neredeyse fısıldar gibi anlatılıyor. Bu da kitabı okurken insana “ben de böyle hissetmiştim” dedirten güçlü bir tanıdıklık hissi veriyor.

Biraz da sanırım yazarla sohbet ediyormuş gibi hissediyorsunuz ya da yazar karşınızda bir şeyler anlatıyor dinliyorsunuz. Öyle bir his uyandırıyor, oldukça canlı ve gerçek. Hayatının parçalarını aktarıyor.

Kısa bir anlatıydı, rahat okunan ama rahatsız hissettiren…

Bir gün fakülteye, TMMOB Bilgisayar Mühendisleri Odası'ndan birileri geldi. Sene 2017-18 sanırım.. Bir mühendis nasıl olmalı, neler yapılmalı, kendimiz ve milletimiz için ne gibi başarılar sağlamıyız diye konuştular, öğütler verdiler ve sohbet ettik. Sohbet sırasında, söz arasında bu kitaptan bahsedildi. "Her mühendis arkadaş bir kere muhakkak okumalı." diyerek tavsiye etmişti içlerinden birisi. Bir ara bakarım diye kenara not almıştım. Şimdi yıllar sonra bir Bilgisayar Mühendisi olarak, biraz da bu sözün etkisiyle merak edip, alıp okudum. Okur okumaz ilk düşündüğüm şey, kitabı ilk duyduğum zaman almamış olmanın pişmanlığı oldu. Şimdi o konuşmacı hocamın sözünü aynen tekrarlamak ve durumu özetlemek isterim. "Her mühendis arkadaş bir kere muhakkak okumalı." Kendisini ismen ve cismen hatırlamasam da, bu sözü hep aklımda kalacak. Bu güzel tavsiye için her neredeyse kendisine teşekkürlerimi iletiyorum. Karadeniz Teknik Üniversitesi'ne de buradan selamlar.. :)

Geleneksel şiirimizin yeniden yazılmış hâli gibi bir şiir kitabı Nevbahar. Adından divan şiirimizin izi yüze çıkıyor gibi. Eski şiirin modern tekniklerle; daha sade, serbest, daha Türkçe hâli. Bazen Şeyh Galib’i görüyoruz dizelerde bazen başka büyük şairimizi. Bir şiir temeli olduğu anlaşılıyor. Okuması keyifli. İmgeler tanıdık: sürekli ışık, doğa, gökyüzü, çiçek, su ve kalp etrafında örülüyor. Bu tekrarlar kitabı tekdüze hale getirmiyor; aksine ortak bir ruh iklimi kuruyor.
Dizeler çoğunlukla anlaşılır; hem imge var hem şiirler anlaşılır. Bu nasıl oluyor derseniz imgelerin bir millet olarak gayet tanıdıklarımızdan seçilmesiyle mümkün oluyor derim. Şair kendisi imge üretmiyor. Var olanı güzelce süzgeçten geçirip kendinin kılıyor. Geleneksel olanla bağ da böyle kuruluyor.
Bir bütün olarak iyi bir şiir kitabı olduğunu söyleyebilirim. Gelenekle modern arasında gidip gelen bir tren. Vagonları küçük, penceresi eşsiz doğaya bakıyor. Manzarası sürekli değişiyor.

Muhabbet Sofrasından Mısralar, öz ölçümüz olan hece ölçüsüyle yazılmış şiirlerle karşılıyor bizi. Halk şiirimizin artık kullanılması bırakılmış kalıpları da bu şiirlerde yer edinmiş. Özlediğimiz samimiyete yaklaştığımı hissettim. Daha başlarken okuru bir gönül diliyle karşılıyor. Şair, hayata, ölüme, zamana, anneye, memlekete, sabra ve kadere tanıdık, samimi ve inançlı bir üslupla yaklaşıyor. İnsanı ilgilendiren kavramlar etrafında dönülmesi, memlekette hissettirecek kadar tanıdık olması hoşuma gitti. Halk şiiri ve tasavvuf şiiri terbiyesi birleştirilerek yeni bir tarz sunulmuş gibi ama bir o kadar da geleneksel. Açık, anlaşılır, duru, gereksiz sözcüğün bulunmadığı, duyguları geleneksel çerçevede yormadan ifade etmiş bu şiirler bence halk şiirinin yaşadığını gösteriyor şiirler. Şiir konusunda bir birikim olsun olmasın, söz söyleme yeteneği bizim topraklarda çokça insanda var, bunların pek azı bu yeteneğini şiire taşıyor. Bu kitapta, gereğini yapmış bir şair var.