Onaylı Yorumlar

Başlarda, belki de yazarın okuduğum ilk kitabı olması nedeniyle, yoğun betimlemelerden dolayı benim için yer yer akıcılığını kaybetmiş olsa da ilerleyen bölümlerde anlatım diline alışarak hızlı bir şekilde bitirdiğim bir kitap oldu. Okuyucuya açlığın nasıl bir şey olduğunu iliklerine kadar hissettiriyor. Yaşadığı yoğun sefalet ve vicdanı arasında kaldığı bölümlerde yapmış olduğu birtakım tercihlere hem sinirlendim hem de -yaşamadığım için mümkün olmasa da- kendimi o durumda düşünmeye çalışarak yapabileceğim tercihleri sorguladım. Olayların kurgu olmadığını ve yoğun yaşanmışlık içerdiğini bilerek okuyunca farklı bir gözle bakmaya başlıyorsunuz. O yüzden kitabın giriş kısmında bulunan ve yazarın hayatıyla ilgili olan bölümü okumadan geçmemenizi tavsiye ederim.

Savaşın insanlar üzerindeki yıkıcı etkileri oldukça sade bir dille anlatılıyor. 2. Dünya Savaşı'nda Japonya'ya atılan atom bombasının sebep olduğu felaket, yıllar geçmesine rağmen insanlar üzerindeki etkisine devam etmektedir. Kitabın konusu gerçek bir olaya dayanıyor. Yazar, umut ve çaresizlik arasında sıkışıp kalan bir çocuğu ve çocukları için hiç bir fedakarlıktan kaçınmayan ailenin dramını çarpıcı bir dille anlatıyor. Şairin dediği gibi:

"Çocuklar öldürülmesin, şeker de yiyebilsinler."

Soluksuz okuduğum bir kitap oldu. Kasaba meydanına inip, sürekli yanıp sönen sarı ışığı geçip, eski sinemaya kadar yürürken film mi seyrediyorum kitap mı okuyorum şaşırdım. O derece canlı bir o kadar da kanlı sahneler biraz ürkütüp, biraz korkutup biraz da diken üzerinde bırakıyor. Büyülü bir iç hesaplaşması var kitapta, geriye dönüşlerde muntazam karakter analizleri ile az sayıda kahramanı gözünüzde canlandırıyorsunuz. Bu tarzı sıklıkla okumasam da Stephen King'in best'lerini tartışmasız okumuşumdur. Bu kitap gerçekten en iyileri arasında.

Doğu Yücel, oldukça ilginç bir konu ve yaratıcı bir kurguya sahip bu romanında, oldukça sıradan hatta silik sayılabilecek bir insan olan ana karakterimiz Mitat’ın bir gece diyafonun düğmesine basmasıyla birlikte gelişen olaylar silsilesini konu almaktadır. Alper Canıgüz ve Murat Menteş’i okumayı sevenlerin kesinlikle severek okuyacağını düşündüğüm bir roman. Bir film senaryosu okuyormuş hissiyatını veren bu roman, okuyucuyu sürekli akıl yürütüp olayları çözmeye yönlendiriyor. Farklı bir kurgu okumak isteyenlerin okumasını kesinlikle tavsiye ederim.

Kitaptan bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Acelesi olan herkes, yavaş yürüyen yabancılardan az ya da çok nefret eder… Beyaz yalan gibi beyaz nefret.”

Herkese keyifli okumalar dilerim.

Stefan Zweig’ın en etkileyici novellalarından biri olan bu eser, tıp eğitimi almak adına Viyana’ya giden bir gencin oraya uyum sağlama ve bir yetişkin olabilme çabasını anlatmaktadır. Okuması oldukça kolay ve akıcı bir eserdi. Zweig’ın diğer eserlerinde de ortak olarak gördüğümüz üzere, ana karakterin psikolojik tahlilleri çok başarılı şekilde okuyucuya aktarılmıştı. İnsanın hiç bilmediği bir yere gittiğinde yaşadığı o ait olamama hissi, okuyucunun kendi iç dünyasında karakterle bağ kurmasını sağlayacak şekilde gerçekçi aktarılmıştı. Ana karakterimiz Berger’in bu hisle başa çıkma mücadelesi ve hayata tekrar bağlanma çabasını okumak çok etkileyiciydi. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.

Kitaptan güzel bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Hüzünle sevinç, umutla düş kırıklığı sürekli iç içeydi; belirsiz bir duygu, ama daima yabancı olmak ve alışamamak…”

Herkese keyifli okumalar dilerim.

Oldukça çarpıcı bir roman olan Otomatik Portakal’da Anthony Burgess, işlediği suçlardan dolayı hapse atılan Alex'in üzerinde denenen bir tedaviyi ve bu tedavi sonucunda yaşadıklarını konu almaktadır. Okuyucuyu oldukça etkileyen ve sorgulatan bir eser olduğunu kesinlikle söyleyebilirim. Distopya türünün çok iyi bir örneği olan bu romanda, yazarın oluşturduğu korku atmosferi oldukça çarpıcı ve okuyucuyu diken üstünde hissettirmekte çok başarılıydı. Eser, iyi ve kötü olmak üzerine kendinizi sorgulamanıza neden oluyor. “Gerçekten iyi olmayı biz mi seçiyoruz, yoksa içimizdeki ilkel dürtüler kötü olmamızı isterken sadece topluma uymak ve bir parçası olmak adına mı iyi oluyoruz?” sorusu üzerine oldukça düşündüren bir eserdi. Kesinlikle okumanızı öneririm.

Kitaptan bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Seni bir makine biçimine sokmuşlar. Seçme hakkını elinden almışlar. Toplumun kabullendiği davranış türlerine boyun eğmek zorundasın.”

Herkese keyifli okumalar dilerim.

Çok eğlenceli ve şaşırtıcı bir romandı. Roman, Hector'un bir sabah gazetede hayatının bir bölümünü satan bir adamın ilanını görmesi üzerine başlayan olaylar silsilesini konu almaktadır. Alper Canıgüz'ün kalemine alışkın olanların bileceği üzere, konu ve karakterler hem çok çarpıcı hem de akıl karıştırıcıydı. Özellikle iki farklı dünya arasında gidip gelen bir anlatım olması çok etkileyiciydi. Okuması oldukça eğlenceli ve akıcı bir romandı. Psikolojiye ilgisi olan ve absürt komedi severlerin kesinlikle okumasını tavsiye ederim.

Kitaptan bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Öncelikle şunu bilmelisiniz ki, düşleriniz ancak ve ancak onlara inanacak kadar güçlüyseniz gerçekleşir."

Herkese keyifli okumalar dilerim.

Oldukça etkileyici bir eser olan Zweig'ın bu öyküsü, XV. Louis dönemi Fransa'sında sarayın oldukça etkili ve güçlü bir figürü olan aristokrat Madame de Prie'nin gözden düşmesi sonucu Normandiya'ya sürgün edilmesine karar verilmesiyle birlikte yaşadığı süreci anlatmaktadır. Oldukça hırslı ve iktidar sahibi olmaya kendini adamış bir kadının elindeki bu gücü kaybetmesi sonucunda yaşadığı içsel çatışmalar ve ruhsal çöküntü oldukça çarpıcı bir biçimde anlatılmıştır. Zweig'ın çoğu eserinde gördüğümüz gibi, ana karakterimizin psikolojik tahlili çok çarpıcı şekilde okuyuculara aktarılmıştır. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.

Kitaptan bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Tek bir insanın diğeri için neler ifade edeceğini hiç bilmemişti, çünkü hiç yalnız kalmamıştı."

Herkese keyifli okumalar dilerim.

Christopher Knight 20 yaşında evden ayrılıp 27 yıl boyunca ormanda tek başına kimseyle konuşmadan bir yaşam sürüyor. Bazı ihtiyaçları için girdiği evlerden hırsızlık yaparken yakalanmasıyla münzevi hayatı son buluyor.Michael Finkel gazeteci ve münzevi yaşama meraklı biri olarak hikayeyi yazıya döküyor. Münzevinin düşüncelerine yönelik bir şey bulamadım, felsefik değil diyenlere katılmıyorum. Knight zaten kendi de bu yolculuğa neden çıktığını, kendini neden ormanın ortasında bulduğunu bilmiyor. Planladığı bir durum değil. Orada yaşadıklarını, hapiste hissettiklerini, modern yaşam ve orman hayatı karşılaştırmasını yaptığı sohbetlerden kaleme alan yazar çok iyi iş çıkarmış.Büyük büyük laflar, bilgelik peşinde olan bu durumu pazarlayan biri değil Knight.Kitapta Henry David Thoreau'ya ve farklı münzevilere de atıflar var örneğin Knight Thoreau'nun gerçek bir münzevi olduğunu düşünmüyor, daha çok kendi durumunun ve macerasının pazarlamasını yapan biri olarak görüyor.Çok keyifli ve samimi..

Suikastlar yalnızca kişilere yapılmaz. Bazen fikirler, bazen ideolojiler, bazen de projeler suikastlarin hedefi ve kurbanlarıdır...
Her şey aslında O GÜN başlamadı. O GÜN yalnızca bazı (!) şeylerin sonucu ya da belki de devamıydı..
İlk satırdan itibaren hayretengiz bir ruh haletine büründüm. Yakın tarih sandığımız bir olayın Ulu Hakan Abdülhamid Han dönemine kadar varıyor olması bile bu olayın öyle sıradan, basit, satır arası denilemeyecek bir olay olduğunun ispatı. Zira satır arası demek, Sümen altı etmek/etmeye çalışmak tarihe atılacak en büyük kara leke, kanlı imza olur.
Selman Kayabaşı gerçekten muazzam bir kalem. Rahmetli Muhsin Başkan'ın suikastını merak ederken tarihin bilinmeyen dehlizlerine düşüyorsunuz.
Okul sıralarında 2 cümle dahi edilmeden geçilen onlarca şeyin aslında tarihimizin mihenk taşları olduğunu gördükçe derdi artıyor insanın. Evet okumak bir şey, lakin her şey o bir şeyden çıkıyor. Ve yine evet derdi olan okur, derdi yoksa da dert sahibi olur...