Onaylı Yorumlar

Doğan Avcıoğlu'nun yıllarca süren bir hazırlıktan sonra, üzerinde aralıksız iki yıl çalıştığı bu çok önemli eserinde, Türkiye'nin tarih boyunca karşılaştığı bütün sosyo-ekonomik sorunlar ele alınmış; yurdumuzun ve ulusumuzun kalkınabilmesi için uyulması gereken bilimsel yollar gösterilmiş.

Doğan Avcıoğlu bu kitap için şunları söylemiştir: "Bu denemeyle, genç kuşakların, daha doğrusu toplumun bütün zinde güçlerinin son yıllarda artan ölçüde ilgilendikleri sorulara toplu bir cevap getirmek istedik: Türkiye'miz birkaç yüzyıl önce, yeryüzünün en ileri ülkesiyken, nasıl olmuştur da bugün geri ülkeler arasında sayılmaktadır? Japonya XIX. yüzyıl ortalarına doğru Ortaçağ karanlıkları içinde yaşarken kısa bir sürede kalkınmıştır. İki yüzyıl aşan kalkınma ve Batılılaşma çabalarına rağmen, Türkiye neden hâlâ kalkınmış değildir?"

Okumaya hevesli herkesi mutlu edecektir. Dilerim ki her kütüphanede bir adet olsun.

Bu kitap, Türk edebiyatının en önemli şairlerinden biri olan yazarın özel bir yüzünü gözler önüne seriyor. Kitap, şairin yaşamının aşk dolu ve samimi yanını, Nahit Hanım'a yazdığı mektuplarla gün yüzüne çıkarıyor. Şairin sade ve içten üslubunu burada da görüyoruz; tıpkı şiirlerinde olduğu gibi, mektuplarında da duygularını derin ve yalın bir şekilde ifade ediyor. Bu eserin, onun şiir dünyasına aşina olan okurlar için ayrı bir anlam taşıdığı söylenebilir.

Hedef kitlesi, Orhan Veli'nin edebi yönünü merak eden, onu daha yakından tanımak isteyen okurlar. Mektuplar, hem dönemin toplumsal ve kültürel havasını yansıtıyor hem de büyük bir şairin en kişisel duygularına açılan bir pencere sunuyor. Yazarın külliyatındaki yerini, onun şiirlerinde sıkça vurguladığı insan ve aşk temalarının mektuplarında nasıl derinleştiğini görerek daha iyi anlayabiliriz. Sade baskı ve kaliteli kağıt, okuma deneyimini keyifli kılıyor.

Hacmi ufak olsa da yoğun bir eser olduğunu belirtmem gerek. Özellikle realizm-antirealizm tartışmalarına değinilmesi Türkçe literatürdeki sınırlı çalışmaları göz önüne alırsak oldukça kıymetli görünüyor. Her ne kadar iki görüşün argümanları betimsel olarak ele alınmış olsa da yazarın anti-antirealist bir bakış açısı olduğunu sezinledim. Ayrıca realizme karşı yöneltilen ve anti realist argümanları desteklemede oldukça güçlü bir pozisyonu desteklediğini düşündüğüm "historik bilimlere" neredeyse hiç değinilmemesi bana göre kitabın eksik yönlerinden birini oluşturuyor. Yine 3. bölümü oluşturan sınır çizme konusunda daha çok bilim-sahte bilim ayrımına odaklanılmış. Halbuki epistemik açıdan bilimin sınırları problemi daha belirgin bir şekilde vurgulanabilirdi. Nitekim kitabı okumaya başlarken ki beklentim de daha çok bu yöndeydi. Her halükarda istifadeden hali bir eser değil. yazarın emeğine sağlık.

Çok tatlı bir kitaptı, okuduğunuza pişman olmayacağınız türden. Aşağıdaki yorum sizi aldatmasın Gece Yarısı Kütüphanesi ile (iki kitabı da okumuş biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim) kitabın içinde kütüphane yer alması dışında hiçbir benzerlik yok birbirinden ayrı iki kitap. Anlatılmak istenen olsun, konunun işlenişi olsun yazarın tarzı olsun iki kitapta da tamamen farklı. Kitabı okumayan insanların yorum yapıp puan vermesini (yazara, yayımcıya ve kitabın bize ulaşmasını sağlayan emekçilere saygımdan) etik bulmuyorum. Umarım kitapyurdu yorumları ve puanları denetlerken bu konuya da hassasiyet gösterir :)

Beyin sisi. Çoğu kişide olan beyin sisi olayı ketojenik beslenme ile ortadan kalkıyor. Ketojenik besleniyorum kaybolan beyin sisi ile de kendimi bedenimi vücudumu dinliyorum midemi dinliyorum ve buna göre besleniyorum. Sağlık kitapları nedense hasta olunca okunur gibi bir duygu var, ama tabi bende hasta olunca okuyanlardanım, belki de hastalıklar normalleştirilmiş kimse hasta oluğunun farkında değil. Hastalıkların sebebi beslenme. Diyabet bir hastalık, tiroid bozukluğu bir hastalık gibi gibi. Tabi hasta olmadan okunması gereken bir ders kitabı niteliğinde, çünkü ders kitabı.

Ne tarih ama! Yazının Tarihi kitabını kendime aldım, bir çocuk kitabından daha fazlası ve bence içeriği de en az ortaokul seviyesinde. Yazı üzerinden bir uygarlık tarihi öğretiyor, Kıtalar, kültürler, hatta politika değiştikçe yazı da biçim değiştirebiliyor. Yazın insanlık tarihinde ne kadar etkili olduğunu anlatıyor. Ve bugün parmaklarımızla dokunarak, emojiler kullanarak hızlıca yazdığımız yazının kalıcılığını sorgulayarak bitiriyor. Rengarenk çizimler şahane. Kitabın ebatı büyük, çocuk kitabı formunda. Ama ben konunun ağırlığı ve içeriğin zenginliği itibariyle büyüklere tavsiye ediyorum.

Muzzam bir eser. Yazar ile tanışmam Serdar Kuzuloğlu'nun Beynimin Kıvrımları adlı Podcast'i ile oldu. iyi ki de almışım okumuşum. Şimdi ikinci kitaba başladım Ustura'nın devamı olan Camtaşı kitabına. Mimarlık fakültesi bölüm dekanı olan Mustafa Ayaz Ofyaz'ın kıskandığım zamanda yolculuk serüvenleri hem de 1800'lerin İstanbul'una. Yazarın kafasının içi aşırı eğlence içeriyor. Her kısımda merakla, gülerek okuyorsunuz. Astral seyahat gibi bir şeyle eski zamana giden kahramanımız günümüzde geçirdiği 1 güne karşılık eski zamanda 1 yıl yaşıyor çok iyi değil mi? yıllık izin alacaksın bir hafta eski İstanbul'a gidip 7 sene yaşa. Ama yeniçeri isyanı var, yangın var, tekkeler, devletin üst kademesinde görev alan Ermeni aileler bir sürü şey. En iyisi okuyun ve tarihi bir maceraya çıkın derim.

Tarzan serisinin ilk kitabı olan Maymunların Tarzan'ı; ilgi çekici hikâyesi ve egzotik atmosferi ile neredeyse her sayfasını büyük bir heyecan ve merakla okuduğum bir kitap oldu.

Kitapta Tarzan'ın maymunlar tarafından yetiştirilirken başından geçenleri, karşılaştığı zorlukları, sevinçlerini, üzüntülerini ve başına gelen bin bir türlü olayları okuyoruz.

Çok akıcı olduğu kadar heyecanlı ve merak uyandırıcı da bir kitap Maymunların Tarzan’ı. Yazarın kalemi o kadar iyi ki, okuru her an kitapta ve hikâyede tutmayı başarıyor.

Kesinlikle herkesin kütüphanesinde bulunması gereken bir eser.

Orhan Pamuk’un en çok dile çevrilen, en çok satan, en çok ödül alan kitabı ve edebiyatımızın en iyi postmodern örneklerinden biri.

Kitabın sonundaki Orhan Pamuk un son sözü çok hoşuma gitti. Kitabı okurken 6 sene araştırılarak yazıldığını anlayabiliyoruz. Öyle detaylar var ki gerçekten nakkaşhanede yetişen biri yazmış gibi.

Sözün özü çok iyi bir kitap bence. Sadece kafanızın dinç olduğu bir dönemde okumanızı tavsiye ederim.

"Ölüler aleminde gövdesiz bir ruh nasıl gerçek bir mutluluk sebebiyse yaşayanlar arasında da en büyük mutluluğun ruhsuz bir gövde olacağını ne yazık ki kimse ölmeden anlayamıyor."

Mücella, yaşanamamış bir hayat hikayesi. Sınırları bir karayemiş ağacıyla çizilmiş ve daima dümdüz bir çizgide hiçbir şey yaşamadan sadece yaş alabilmiş, yapayalnız kalmış bir kadının hayatı. Bir evin içine sığmış bir ömür.

Aslında kitapta mevzu sadece Mücella da değil. Mücellanın dünyasından çok partili dönem, kıtlık, ihtilal zamanları, elektriğin bir eve girişi, aydınlandıkça dağılan evler, ani ve genç ölümler, yokluk ama aynı zamanda varlık, savaşın tükenmek bilmeyen hezeyanları işlenmiş usulca..

Nazan hoca son kitabı "Yerli Yersiz Cümleler" de bu kitaptan şöyle bahsetmiş: " Yazının hayata borcu vardır. Mücella yazının hayata borcunu ödemek için yazıldı." (s.38)