Tatar Çölü - Tüm Yorumları

eminerr

29.07.2005

tatar çölü, geçip giden zamana karşı bir ağıt, ama bunun da ötesinde, bu zamanın bir hiç yerine harcanmasına bir eleştiridir. yeni mezun olmuş bir teğmen olan drago, sınırdaki kalelerden biri olan Bastiani kalesine tayin olur. kaleyi büyük bir yer sanan drago, gerçekle karşılaşınca hayal kırıklığına uğrar. çünkü burası hiç kimsenin önemsemediği, unutulmuş bir kaledir. drago, gelir gelmez buradan ayrılmaya karar veriri ve bunu da kale komutanına söylemekte bir sakınca görmez. komutan da onun bu isteğini doğal karşılamıştır. fakat tüm kale bir saldırı beklentisi içindedir. kalenin arkası tatar çölü olarak adlandırılan kurak bir alandan oluşmaktadır ve tataraların buradan saldırılacağı beklenmektedir. drago kendini bu bekleyişin büyüsüne kaptırır ve zamanla bunun dışındaki her şeye yabancılaşmaya başlar. yaşamının sonuna geldiğinde, hatasının farkına varacak ama bunun için artık çok geç kalmış olacaktır. Gizle Devamını Göster

Ayhan Kaya

02.09.2004

Tatar Çölü , bir psikolojik roman özelliği gösteriyor.Albert Camus’un eserlerini okuanlar bu eserde ona yakın bir dil bulacaklar.Tatar Çölü’nün kıyısındaki bir kaleye subay olarak gelen kahramanımız , çok kolay görünse de bir daha buradan ayrılamaz.Kalenin çekici bir büyüsü vardır.Zaman orada nasıl geçer bilinmez.Kaleye gelenler , hep çölden bir saldırı geleceği kaygısıyla yaşarlar.Subayın izlenimlerinden oluşan bu roman , psikolojik roman severlere iyi bir örnek teşkil ediyor.İtalyan Edebiyatı’ndan hoş bir eser ,salık veririm

muratdereli

20.08.2004

İnsanın hayallerinin tükendiği noktada düştüğü o elem verici durumu anlatan mükemmel bir roman.Okuyun...

nestun

11.08.2004

Her okurun kendi hayatını bulacağı bir kitap. İnsanın gençliğinde kendisini özel görmesine karşın, hayatın nasıl sıradanlaştığını ve nasıl çarçabuk tükendiğini anlatan bir harika bir roman. Okuyucuya hayatın anlamını öğretmeyi hedefliyor. Bir parça kaderci olmasına rağmen hayatı öğreten bir kitap olması açısından tavsiye ediyorum.

ortu

12.07.2004

yazar, subayın kişiliğinde kaderi ve aynı zamanda yaşama verilen anlamı betimliyor. Sorguluyor demeye dilim varmıyor. yalın bir biçimde anlatılan subayın yaşamı ve yinelenen bir yaşam çizgisi var (genç subay yaşlanırken, eskiden olduğu gibi yaşlı bir subay olarak yolda genç bir subayla karşılaşıyor.) kaderci ve nihilist eğilimler ağır basıyor. belki kaderci olan subay nihilist değil, ama yaşama verilen anlamsız anlamlar okuyucuda nihilist imgeler yaratabilir.

Sepetim

Paylaş