Onaylı Yorumlar

Savaş, tarih, psikoloji vb konulu kitapları okumayı çok sevsem de bazen film gibi dizi gibi kitaplar istiyorum, hayatın içinden biraz ev halleri olan, biraz günlük yaşam vb. Bu kitabı da filmi olan kitaplar listesinden seçmiştim. Çok çok beğendim. Konu aslında öyle puf puf değil, ağır bir konu ama kadınların dayanışması, iş ve ev rutinleri, sevgi dolu kalpleri ve mutlu sonu ile beni tatmin etti. Çok da eski olmayan zamanlarda bu kadar aşağılayıcı kurallar kanunlar, bu kadar ayrımcı uygulamalar insanı dehşete düşürüyor ama sonra gelinen noktayı düşünüp bir nebze ferahlatıyor. Güzellik yarışması ödül konuşması gibi olacak ama Daha Barışçıl Bir Dünya dileğiyle...

Klasik bir Ahmet Ümit polisiye romanı. Ahmet Ümit'in romanları benim için polisiye olmaktan ziyade verdiği bilgiler açısından daha beğenilesi. Yazar katili o kadar güzel saklıyor ki zaten tahmin edemiyorsunuz. Bundan ziyade okuyucuyu o kadar kitabın içine çekerek yazıyor ki kitap bittiğinde acaba karakterler şimdi ne yapıyor diye düşünüyorsunuz. Katili bulmaya çalışan polislerden biri oluyorsunuz. Olayı resmen yaşıyorsunuz. Bu yüzden Ahmet Ümit en beğendiğim yazarlardan biridir. Bu kitabı da olayları birbirine bağlaması açısından ve seçtiği konu açısından en beğendiğim romanlardan biri olmuştur. Okunması tavsiye edilir.

Hani bazı kitaplar vardır okurken aynı zamanda kendi içinizde onu izlersiniz bu kitapta öyle..

Kitabı okurken bütün duyguları, heyecanı iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Polisiye roman diyemem çünkü içinde polisiye, aksiyon, aşk, dram her duygu kitabın özü gibi barınıyor içinde..

Duyguları içinizde büyütmenin hem yararını hem zararını tüm içtenliğiyle anlatıyor yazar.
Aynı zamanda günümüzde ki bütün acımasız gerçekleri tüm çıplaklığıyla anlatıyor. Hepimizin olaylara karşı yaşadığı ortak duyguları hatırlatıyor tekrar..

“Biz yaşamıyorduk, ağaçların ya da hayvanların nefes aldığı gibi nefes almıyorduk. Her şey insandan daha canlı, daha yüksekti. Çünkü biz elimizle mâni olmadık, dilimizle uyarmadık, kalbimizle buğzetmedik. Durduk, sustuk, unuttuk.”

Çok atıf alan bir bilimsel bir eser, Eser, çok yoğun bir içeriğe sahip eseri anlayabilmek için tarih, teoloji, siyaset sanat, kültür vb unsurları bilmek gerekiyor. eserin özünde medeniyetlerin gelişiminin birbirinden farklı şekilde inşa edildiği ve gelişim aşamalarının ve sitillerinin farklı olduğu paradigması ile oluşturulmuştur. Örneğin Mısır Medeniyetinin oluşumunda piramitlerin ve geometrinin önemine vurgu yapmış. Napolyon'un Mısır Seferi öncesinde onu motive eden psikolojik ve teolojik potansiyele vurgu yapmıştır. Arap Fetihleri için ise köklerini eski Babil kültüründen aldığını söylemiştir. Avrupa'da oluşan Rönesans kültürü ve Hümanizmin bireysel ve sosyolojik etkilerine vurgu yapmıştır. Avrupa kültürünün zirve ulaştığı anda durağanlaşıp sönmeye yüz tutacağını tezini öne sürmüştür. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim.

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Daha önce tanıdığım ve hatta adını dahi duymuşluğum olan biri değildi kendisi. Kitap, şu ana kadar belki de benim gibi birçoğumuzun düşünmediği şekilde coğrafi koşulların, sıradağlar, nehirler ve benzerleri gibi yeryüzü şekillerinin ülkelerin stratejilerinde ne denli öneme sahip olduğunu ve tarihin oluşmasında nasıl roller oynadıklarını gözler önüne seriyor. Bu benim için kesinlikle çok farklı bir bakış açısı oldu. Amerika'nın neden Amerika olduğunu ve daha birçoklarını anlamak istiyorsanız mutlaka okumanız gerek. İçerdiği bilgiler ile zamansız bir kitap olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.

Başlarda, belki de yazarın okuduğum ilk kitabı olması nedeniyle, yoğun betimlemelerden dolayı benim için yer yer akıcılığını kaybetmiş olsa da ilerleyen bölümlerde anlatım diline alışarak hızlı bir şekilde bitirdiğim bir kitap oldu. Okuyucuya açlığın nasıl bir şey olduğunu iliklerine kadar hissettiriyor. Yaşadığı yoğun sefalet ve vicdanı arasında kaldığı bölümlerde yapmış olduğu birtakım tercihlere hem sinirlendim hem de -yaşamadığım için mümkün olmasa da- kendimi o durumda düşünmeye çalışarak yapabileceğim tercihleri sorguladım. Olayların kurgu olmadığını ve yoğun yaşanmışlık içerdiğini bilerek okuyunca farklı bir gözle bakmaya başlıyorsunuz. O yüzden kitabın giriş kısmında bulunan ve yazarın hayatıyla ilgili olan bölümü okumadan geçmemenizi tavsiye ederim.

Savaşın insanlar üzerindeki yıkıcı etkileri oldukça sade bir dille anlatılıyor. 2. Dünya Savaşı'nda Japonya'ya atılan atom bombasının sebep olduğu felaket, yıllar geçmesine rağmen insanlar üzerindeki etkisine devam etmektedir. Kitabın konusu gerçek bir olaya dayanıyor. Yazar, umut ve çaresizlik arasında sıkışıp kalan bir çocuğu ve çocukları için hiç bir fedakarlıktan kaçınmayan ailenin dramını çarpıcı bir dille anlatıyor. Şairin dediği gibi:

"Çocuklar öldürülmesin, şeker de yiyebilsinler."

Soluksuz okuduğum bir kitap oldu. Kasaba meydanına inip, sürekli yanıp sönen sarı ışığı geçip, eski sinemaya kadar yürürken film mi seyrediyorum kitap mı okuyorum şaşırdım. O derece canlı bir o kadar da kanlı sahneler biraz ürkütüp, biraz korkutup biraz da diken üzerinde bırakıyor. Büyülü bir iç hesaplaşması var kitapta, geriye dönüşlerde muntazam karakter analizleri ile az sayıda kahramanı gözünüzde canlandırıyorsunuz. Bu tarzı sıklıkla okumasam da Stephen King'in best'lerini tartışmasız okumuşumdur. Bu kitap gerçekten en iyileri arasında.

Doğu Yücel, oldukça ilginç bir konu ve yaratıcı bir kurguya sahip bu romanında, oldukça sıradan hatta silik sayılabilecek bir insan olan ana karakterimiz Mitat’ın bir gece diyafonun düğmesine basmasıyla birlikte gelişen olaylar silsilesini konu almaktadır. Alper Canıgüz ve Murat Menteş’i okumayı sevenlerin kesinlikle severek okuyacağını düşündüğüm bir roman. Bir film senaryosu okuyormuş hissiyatını veren bu roman, okuyucuyu sürekli akıl yürütüp olayları çözmeye yönlendiriyor. Farklı bir kurgu okumak isteyenlerin okumasını kesinlikle tavsiye ederim.

Kitaptan bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Acelesi olan herkes, yavaş yürüyen yabancılardan az ya da çok nefret eder… Beyaz yalan gibi beyaz nefret.”

Herkese keyifli okumalar dilerim.

Stefan Zweig’ın en etkileyici novellalarından biri olan bu eser, tıp eğitimi almak adına Viyana’ya giden bir gencin oraya uyum sağlama ve bir yetişkin olabilme çabasını anlatmaktadır. Okuması oldukça kolay ve akıcı bir eserdi. Zweig’ın diğer eserlerinde de ortak olarak gördüğümüz üzere, ana karakterin psikolojik tahlilleri çok başarılı şekilde okuyucuya aktarılmıştı. İnsanın hiç bilmediği bir yere gittiğinde yaşadığı o ait olamama hissi, okuyucunun kendi iç dünyasında karakterle bağ kurmasını sağlayacak şekilde gerçekçi aktarılmıştı. Ana karakterimiz Berger’in bu hisle başa çıkma mücadelesi ve hayata tekrar bağlanma çabasını okumak çok etkileyiciydi. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.

Kitaptan güzel bir alıntıyla yorumumu bitiriyorum: "Hüzünle sevinç, umutla düş kırıklığı sürekli iç içeydi; belirsiz bir duygu, ama daima yabancı olmak ve alışamamak…”

Herkese keyifli okumalar dilerim.