Onaylı Yorumlar

Lionni'nin az bilinmesine hayret ediyorum ve ben de geç tanımış olmanın hüznünü yaşıyorum. Her bir kitabı büyük hayat yorumlarının, farklılık ve yaratıcılığın çocuk seviyesinde anlatımı. Ve bence yetişkinlere ayrı çocuklara ayrı güzel bir üslubu var. Bu kitabından, özellikle iş yerinde mobbinge uğrayanların ya da sürekli gereksiz talimat duyanların faydalanacağını düşünüyorum. iç ferahlatıcı bir kitap. kesinlikle kütüphanede bulunmalı. Ve tabi yazarın diğer kitapları da... keyifli okumalar dilerim.

Mustafa Kutlu'nun en bilinen eserlerinden biri. Kesinlikle okunması gereken bir hikaye. Yazıldıktan yıllar sonra muhtemelen 2010'lu yılların başında Osman Sınav tarafından sinemaya uyarlandı bu kitap ve Osman Sınav harika bir iş çıkardı. Başrollerdeki Kenan İmirzalıoğlu ve Tuğçe Kazaz'ın çok iyi iş çıkardıklarını da söylemek lazım. Eserlerinin sinemaya uyarlanması konusunda çok titiz davranan Mustafa Kutlu bu uyarlamayı o kadar beğenmiş olmalı ki kitap bu uyarlamaya özel olarak kapak resminde başrollerin olduğu özel bir baskı bile yaptı. Hem okunmalı hem izlenmeli.

Mesut Barış Övün romanı Salınımlar'dan sonra ilk öykü kitabı Neyse ki Günler Uzadı'yla karşımıza çıkmış. On iki öyküden ve toplamda seksen altı sayfadan oluşuyor Yazar, ister üçüncü şahıs isterse de birinci şahıs kullansın anlatıcısını gözlemci olarak kullanmayı tercih etmiş. Bu da okuru metinlere çok yaklaştırmadan, belirli bir mesafeden anlatılana bakılmasını sağlamış. Kimi zaman aile içi, kimi zaman da toplumsal meseleleri olağan hayat akışı içinde aktaran öyküler mevcut. Anlatıcılar mesele edindiklerini usulca söylemeyi tercih ediyorlar. Tıpkı kitabın isminde olduğu gibi eserdeki metinler. Önemli bir konu hakkında konuşurken birden meseleden kaçmak ve mevzuyu kapatmak için günlerin uzamasına sığınanları anlatıyor kitaptaki öykülerin pek çoğu. Genel olarak anlatımı temiz, pek eksiği gediği olmayan, belirli bir seviyede anlatı diline sahip öykülerle karşılaşıyoruz Neyse ki Günler Uzadı'da.

İnsanın evi neresidir? Aradığımız su nerededir?

Balkan muhaciri bir ailenin çocuğu olarak 19. yy sonunda Edirne'de dünyaya gelen ve hayata dair ilk hatırası bir yangın olan adamın Istibdat dönemi, 2. Meşrutiyet, ittihat terakki dönemleri, 1. Dünya Savaşı, bolsevik ihtilali, yeni kurulan cumhuriyetin doğum sancılarından 2. Dünya Savaşı'na dek uzanan zaman dilimlerinde yayan olarak Anadolu'yu geçen yedek subaylık, Bakü'de Kafkaslarda öğretmenlik, Moskova'da ekonomi eğitimi, cumhuriyette çeşitli üst düzey görevler aldığı çok katmanlı, çok zamanlı ve tüm yerlerin-zamanların ruhunun bizatihi Aydemir tarafından tecrübe edildiği bir yaşamın otobiyografik öyküsü. Orada bir köy var uzakta denilen köyde yaşayan, tükenmiş bitmiş Anadolu'yu gören bir gözün eseri. Enver Paşa'dan Lenin'e Mustafa Kemal'den İnönü'ye dek döneme damgasını vuran onlarca insanla birebir hatıralar. Samimi içten bir anlatımla çizilen muazzam bir hayat öyküsü. Bir adam vardı, suyu arıyordu...

Yazarın okuduğum ilk romanı olmakla birlikte genel anlamda hikayelerini beğendim gerilim ve gotik unsurlara sık sık yer vermiş akıcı ve yalın hikayelerdi. En sevdiğim hikayesi "Kuyu" ve "Küçük meleğin gömüldüğü yerden çıkartılması" oldu. Yazarın diğer kitabı olan Yangında Kaybettiklerimizi de listeme ekledim. En kısa zamanda temin edeceğim. Paranormal ve yer yer vahşi hikayeler okumak isteyenler için güzel bir eser diyebilirim. Hacimli bir eser olmaması sebebiyle kahvenizin yanında bir günde keyifle okuyabilirsiniz.

Kitap dış görünüşüyle özellikle sanatsever okurlara bir davetiye yolluyor. Kitap kapağı bir sanat eserleri rehberi şeklinde ve kitapta yer alan eserlerin resimleri bu ciltte bizi karşılıyor.
Ben kitabı Sofie’nin Dünyası’nın bir sanat tarihi / görsel sanatlar uyarlamasına benzettim. Dede ve torunu dünyaca ünlü müzelerde bulunan meşhur sanat eserlerini birlikte yorumluyor. Her tabloya geldiklerinde tablonun tasvir cümlelerine gerek var mıydı, bilemiyorum. Bu okulu sıkan bir durum bence; çünkü zaten her eserin resmi kapak cildinde bize sunulmuş. Tekrardan sözlü tasviri bana gereksiz geldi.
Konusu ve yazarın anlatım şekli benim gayet hoşuma gitti. Hele sanat tarihine biraz ilginiz varsa çok keyif alacağınız bir kitap olacaktır. Fakat sanat tarihinde üst seviyede iseniz sıkıcı gelme ihtimali de var. Benim genel olarak beğenerek okuduğum bir kitap oldu, yazarın diğer kitapları da bence olacaktır.

19.yüzyılın Rus yazarlarından biri olan Dostoyevski bu kitabı 1866 yılında yayınlamış. Kitap Raskolnikov’un bir cinayet işlemesini ve bu suçun onun üzerinde bıraktığı ruhsal etkiyi anlatan psikolojik bir roman. Kitap boyunca çeşitli kişilik tahlillerini, yazarın yaşadığı toplumun ahlakî analizini ve o dönemin tartışılan mevzularını da okuyoruz. Acı, fakirlik, hastalık, yalnızlık, sefalet, toplumsal eşitsizlik, ahlak, vicdan, merhamet, insanlık…Mütercim hem yazar hem de kitap hakkında bilgi vererek kitabı daha iyi anlamamızı sağlamış. Kitabın çevirisi de güzel. Felsefî düşünceler ve monolog tarzı anlatımın olması kitabın akıcılığını yavaşlatsa da yazarın kendine has bir üslubu var.
“Raskolnikov hemen kalktı, pencereye doğru yürüdü, yabanıl bir sesle:
-Ben senin önünde değil, insanlığın çektiği acıların önünde eğildim. dedi”

Din ve tarih meraklıları için hocanın diğer eserleri gibi son derece akıcı, öğretici ve bireysel değerlendirmesini sunan bir yapıt. Yıllarca sürdürülen akademik çalışmaların birikimiyle ortaya çıkan bu tür eserlerin dili ister istemez literatüre alışkın olmayan okuyucu için az da olsa zorlayıcı olabiliyor ancak ağır bir üsluptan anlaşılmaz girift bir dilden söz edilemez. Meramını gayet iyi anlatan ki bu konularla ilgilenen bireyler için de rahatlıkla anlaşılabilecek bir kitap. Yeni yorum, farklı bakış açısı edinmek isteyenler mutlaka faydalanmalı.

Kitap enteresan, gerçekçi bir distopyayı konu ediniyor. Kitabın incelemelerini farklı okuyucular zaten yazmışlar, ben farklı bir konuya değinmek istiyorum. Bu kitabı üniversitede, 20 yaşımdayken okudum ve şok oldum. Zira, adeta çocukken oynadığım, favori bilim kurgu oyunum Half-Life 2'nin kurgulandığı evreni anlatıyordu. Resmi olarak hiçbir zaman doğrulanmadı ama HL 2 distopyası kurgulanırken, açıkça Orwell'dan esinlenilmiş. Yeni nesil romanların bilgisayar oyunları olabileceğini somut olarak görmüştüm.

Ilık Rüzgarlar adlı eserini bir çırpıda okudum. Sade ve akıcı bir dille insanın içsel yolculuğunu ve dönüşümünü anlatan sımsıcak bir kitap olmuş. Kitap, dedesinin anlattığı eski zaman hikâyelerinden ilham alarak kendi hayat hikâyesini yazmaya çalışan Fahri adında bir adamın serüvenini işliyor. Bu yolculukta sevdiklerinin desteğiyle güç bulan ve bulduğu destekle hayatını yeniden inşa etmeye çalışan Fahri’nin deneyimlerine eşlik ediyor ve onun kendini keşfetme sürecine tanıklık ediyorsunuz.

Ilık Rüzgarlar edebiyatseverler için kaçırılmaması gereken, derinliği sadeliğinde gizlenmiş bir eser olarak yüreklerde yer edinecektir..