Onaylı Yorumlar

Kitapta akıl, yalnızca rasyonel düşünme anlamında değil, manevî-kültürel bilinçle ilişkilendirilen bir kavram olarak kullanılıyor. Erdem ise yalnızca bireysel ahlaki davranış değil, toplumsal bir muhayyilenin parçası olarak ortaya çıkıyor. Muhayyile kelimesi burada sıradan bir tahayyül anlamıyla sınırlanmayıp, bir toplumun dünyayı anlama, yorumlama ve dünyada yer alma biçimini ifade eden bir çerçeve olarak kullanılıyor. Türkiye'nin düşünsel açmazlarını ve potansiyellerini ele alan önemli bir eser. Türkiye'de ahlak merkezli siyaset felsefesi literatüründe önemli bir katkı sunuyor. Modernitenin ve Batı aklının sunduğu çerçevenin ötesine geçerek, akıl ve erdemi birlikte düşünmeyi önermesi bakımından dikkate değer. Özellikle toplumsal muhayyile kavramı aracılığıyla, birey-toplum, gelenek-modernite, yerel-küresel gibi ikilemlere yeni bir bakış açısı getiriyor. Özellikle Türkiye'nin kültürel kodlarını ve zihniyet dünyasını anlamak isteyen okurlar için temel bir referans kaynağı diyebiliriz.

Bu kitabın yazarı Reynold Alleyne Nicholson tasavvuf uzmanı İngiliz bir oryantalisttir. Aynı zamanda Mevlâna Celâleddin Rûmî üzerine de ihtisas yapan bir kişi olarak Mesnevi'yi İngilizce'ye tercüme etmiştir. Bu kitap tasavvuf ve diğer Doğu inançlarından olarak Budizm ile etkileşim anlamındaki korelasyonu anlamak açısından da son derece önemli. Bir tasavvuf ehli olarak İbrahim bin Ethem'in hayatının Gotama Buda'ya benzemesi ve onun gibi zenginlik ve şatafatı terkederek çile hayatına yönelmesi onun Budizm'den de etkilendiği düşüncesi dile getirilir bu kitapta. Aynı zamanda Budizm'deki Nirvana kavramıyla İslamî tasavvuftaki fenâfillah kavramı arasındaki benzerlikler ve nüanslara da değinilmiş. Tasavvufu ve sufiliğin mistik yönünü bir Batılının gözünden anlamak adına oldukça kısa ve öz bir kitap. İyi okumalar dilerim.

Lübnan asıllı Amerikalı felsefe yazarı, romancı, mistik şair ve ressam Halil Cibran’ın “Ermiş” kitabıyla geldim bu defa ve Yorumum: Şiirsel felsefi ve kısa bir eser. Kitapta ana karakter El Mustafa bulunduğu şehirden Orphalese’den ayrılmadan önce halkın sorularını yanıtlar özelikle aşk, evlilik, çocuklar, özgürlük, acı, mutluluk, ölüm gibi hayatın temel konuları hakkında düşüncelerini anlatıyor. Kitap Bilgelik dolu kısa metinlerden oluşuyor ve bir romandan çok hayat üzerine yazılmış derin bir bilgelik metni ve bu yüzden ilk okumaya başladığım anda üzerinde derinlemesine düşünerek okumam gerektiğini anladım. Her bölüm kısa ama düşündürücü bizden yavaş okumamızı ve üzerinde düşünmemizi istiyor. El Mustafa her soruya hayatı daha derinden anlamaya yönelik şiirsel öğütler vererek bir yolculuktan çok insanın iç yolculuğunu anlatıyor. Kitaptan bir söz “Sevgi taçlandırdığı gibi çarmıha da gerer sizi”. Tavsiyemdir.

Yazarın okuduğum ilk kitabıydı.
Üslubu akıcı ve çok eğlenceli, roman tadında bir tarih kitabı.
Kitapta fazlaca yazım yanlışı var, bu yüzden bazı paragraflar anlamsızlaşıyor ama bu kitabı almak ve okumak için esaslı bir engel değil.
Sulla, Pompeius, Crassus, Cato, Cicero, Sezar, M. Antonius, Kleopatra, Augustus'un biyografisi niteliğinde.
Roma Cumhuriyetinin + İmparatorluğunun en epik figürlerinin bir arada bulunduğu, tabiri caiz ise en cafcaflı döneminin tarihsel panoramasının harika anlatısı.

Yazar eserini kaleme alırken öncelikle bu serüvene nasıl başladığını anlatıyor. Bu ise bize olayların neden sonuç ilişkisini kurgularken işimize yarıyor. Ayrıca eserin bölüm bölüm olarak kaleme alınması ve her bölümde önceki bölümlerin devamı yani zincirin diğer parçasının anlatılması da olayların kavranmasını kolaylaştırıyor. Bunun dışında temel biyoloji bilgisi ile çok rahat okunabilecek bir eser olup aşırı detaya kaçılmayan bir kitap. Ek olarak yazarın eseri yazarken gerek kendi aklına gelen sorular gerekse yazdığı dönemde insanların sorguladıklarını ayrıca belirtmesi hem sizin farklı düşüncelere yelken açmanızı hem de kendi sorularını oluşturmanızı sağlıyor. Kısacası kitabın sağına soluna bol bol not alabileceğiniz bir eser. Ayrıca yazar eserde yer yer eğlenceli bir dil de kullanmıştır. Şahsen kitabın içerisinde diğer eserine atıf yapmasından ötürü onu da okumayı iple çekiyorum.

Özgür Balpınar'ın tüm kitaplarını okumuş biri olarak, duyguları bu kadar net bir şekilde aktarabilmenin apayrı bir yetenek olduğunu düşünüyorum. Bu kitap da bunların en güzel örneklerinden biri... Taiyang (Güneş) ile Yue (Ay) adlı iki bambaşka çocuğun arkadaş olabilmesini ve birbirlerine olan bağlılıklarını, güzel kuşların sadece güzel kuşlarla uçması gerekmediğini bu derece duygulu aktarmak çok kıymetli bence. Ayrıca kitabın sonu, çok ince düşünülmüş... Böyle yazarların sayısı artmalı kesinlikle. Kısaca özellikle tavsiye ediyorum bu kitabı ve Özgür Balpınar'ı :)
Sonunda ağladığım ve iliklerime kadar duygulandığım şahane bir eser.
"Canım arkadaşım, seni anlamaya çalışmak dahi öyle güzel ki...Sözlerin gökyüzümde asılı duran birer yıldız...sen böyle ay parçası gibi ışık saçarken söyle, seni nasıl bırakırım karanlıkta?"
"Hâlâ bir düşüm var ve sen benim kalbimdesin!
Arkadaşlar bir ömür birlikte yürür!"

Gelişim psikolojisinin ve psikanalizin önemli ismi Erik Erikson, yaşamın kritik evrelerini birbirine zıt kritik eşiklerle ilişkilendirerek bir sonraki evreye ne derece ‘sağlıklı’ geçildiğini gösteriyor. Bilinen sekiz evreye, yaşamın son durağı olan ileri yaşlılığı dokuzuncu evre olarak eklediği bu baskıda, beni en çok etkileyen de ileri yaşlılıkta Batı kültürünün yaşlıları, deneyiminden yararlanacağı ve saygıyla baş tacı edeceği bilgelerden ziyade, onlara yaşamın durağan ve ölü dönemini hatırlatan “işe yaramaz çocuklar” muamelesi yapması özeleştirisi yaptığı son bölüm oldu.
Erikson, hayata başlarken kimliğimizi hayatın bize verdiklerinin, ancak olgunlaştıkça bizim hayata neler verdiğimizin kim olduğumuzu belirlediğini hatırlatıyor. Her ne kadar ortalama bir okur için akademik ve psikolojik temel gerektirecek düzeyde zorlayıcı olabilecek olsa da her açıdan besleyici ve doyum veren bir okumaydı.

Kitabı elime almadan önce Beyaz’ın hikayesi sanıyordum; Beyaz’ın Zambaklar Ülkesindeki hikayesi. Konusunu okuduğumda virgülün gücünün birkez daha farkına vardım.
Kitabımız bir kurtuluş, kuruluş hikayesini bizlere sunuyor. Bağımsızlıkları sonrası milleti dışında hiçbir şeye sahip olmayan Fin halkının, Snellman önderliğinde, bugünkü Finlandiya’nın temellerini nasıl attığına şahit oluyoruz.
Kitabın içeriğinde fin halkının o günkü durumu, hatalarını düzeltme çabaları ve istediğinde insanın neler yapabileceğine şahit oluyorsunuz.
Bir konuya değinmek isterim ki anlatım genellikle toz pembe yapılmış yani böylesine zor şartlar altında bırakılmış bir milletin attığı sağlam temeller karşısında süreç pürüzsüz mü ilerledi?
Ulu önderin neden bu kitabı tavsiye ettiğini daha kitabın ilk sayfalarında anladım; hayranlık duyulası bir milli bilince şahit oluyoruz; istemeseniz bile içinizdeki milliyetçi benliğin kabardığını fark ediyorsunuz.
Okumanızı tavsiye ederim…

Empati’yi okurken kendimi yavaş yavaş insanın zihnine yaklaştırılırken buldum. Kitap bana empatinin kontrol edilmediğinde ne kadar tehlikeli olabileceğini gösterdi. Başkalarının duygularına bu kadar yakından temas etmenin, insanı ister istemez dönüştürdüğünü hissettim. Okudukça şunu düşündüm: Her duyguyu hissetmek, her gerçeği bilmek bir ayrıcalık mı, yoksa ağır bir yük mü? Bilimsel altyapı zaman zaman yoğunlaştı ancak bu yoğunluk beni hikâyeden koparmadı; aksine olan bitenin tesadüf olmadığını hissettirdi. Karakterlerle arama mesafe koyamadım, çünkü hepsi bana insanın zaaflarını hatırlattı. Kitabı bitirdiğimde kendimi daha empatik hissettiğimi söyleyemem ancak kesinlikle daha temkinliyim. Çünkü Empati bana, hissetmenin değil, o hisle ne yaptığımızın bizi insan yaptığını düşündürdü.

Herkesi hissedebilmek güçlü kılar sanıyordum. Meğer asıl güç, hissettiklerine rağmen kendin kalabilmekmiş.

Tuhaf bir şekilde, düşüncelerime tamamen ters olmasına rağmen bu kitabı sevdim. Devlet gözüyle rahatsız eden yerleri olsa da, genel olarak yazarın kötü bir niyet taşıdığını düşünmüyorum. Ülkemizde uzun yıllardır yaşanan trajedik çatışmaları anlayabilmek için taraflara tek bir pencereden bakmamak gerekir. Bu kitap, terör sorununa bu kez “Güneyli” bir bakış sunuyor. Okurunu rahatsız edebilir; ancak askerlerin ve halkın yaşadıklarının bir köpeğin diliyle aktarılması oldukça çarpıcı ve özgün bir anlatım ortaya koyuyor. Kitabı özellikle aldım ve HAW kelimesindeki “w” harfinde sembolik bir anlam olduğunu hissettim; yanılmadığımı da gördüm. Bir tarafta devlet, diğer tarafta halk…Garip ama okurken öfke duymadım.
Bir köpeğin yaşadıkları üzerinden bir ülkenin panoramasını sunması, sade dili ve güçlü duyguları kitabı etkileyici kılıyor. Yoğun küfürler ise dikkat çeken başka bir yönü. Tavsiye eder miyim? Sabırlı, farklı bakışlara açık ve anlamaya istekli okurlara.