E-Dergi

Sinan Akyüz'ün piruze ve incir kuşları romanlarını bir çırpıda okudum ve kendim sanki olayları yaşadım. Tereddüt etmeden kitaplarını aldığım bir yazar. Bu kitabına daha yeni başladım ve şimdiden çok beğendim bu iki kardeşe ne olacak merak ediyorum...

kitabın çok fazla alıntı ve dipnotlarla dolu olması onu başarısız kılmaz. lakin; iddialı ismini doldurabildği kanaatinde olmamakla beraber, ciddi bir eksiği kapattığı ve cesaret verme anlmaında bir çok araştırmacı ve yazarın önünü açabilme ihtimali yüksektir. çalışmalarının devamını başarısını dileriz erol mütercimler.

Ülkemizde Arapça Nahiv bilgisi alanında yazılan en öğretici kitap sayılabilir. Gerek kitabın mizanpajı ve gerekse içerdiği örnekler açısından önemli bir eserdir. Arapça dilbilgisi açısından doyurucu bilgi elde etmek isteyen herkesin mutlaka edinmesi gereken bir kitaptır.

ve bir grance klasiği daha.. bu adam hangi kitabında fiyaskoya uğradı ki.. fransada başlayıp dünyanın diğer ucunda sonlanan inanılmaz bir kurgu.Bitirene kadar içine hapsoldum...kesinlikle pişman olmayacaksınız.Manes ormanı sizleri bekliyor...

bir başucu kitabı değil fakat günümüzde yazılan ve okudukalrım arasında iyi romanlardan birisiydi. bazı noktalarda kafamda sorular kaldıysa da(bu yazarın amacı olmalı) vermek istediği mesajı belli bir konusu var. ve bence kitabın en iyi yönü DİLİNİN AKICI OLMASI. iyi bir kitap.

Gözün görmediği belki ama kalbin her zerresini hissettiği , benliğin büyüdüğü kelimelerin zihninizde akıp gittiği, ruhunuzla butunleştiği bu kitabı okurken aglamamak için kendinizi zor tutacaksınız.

Kitap hakkında ne demeliyim bilemiyorum. Dili akıcı kolay okunuyor, konusu ise alışılmışın dışında. Kitapta alt tabaka diyeceğimiz yoksul, yaşam savaşı veren kesimin, yeri geldiğinde birbirlerine kol kanat gerip sahip çıkarak ekmeklerini bölüştükleri gibi, sevgilerini iyiliklerini merhametlerini de paylaşıyorlar. Momo 14 yaşında olmasına rağmen yaşadıklarıyla olgun, akıllı erken büyümek zorunda kalmış bir çocuk. Herkes gibi sevgiye ihtiyacı var ve bunu bakıcısı Madam Rosa da bulmuş, onu annesi yerine koymuş ki annesini hiç görmemiş ve muhtemel göremeyecek, kimsesi olmayan biri için bu çok normal. Açıkçası kitapta değinilmesi gereken çok konu var. Ahlak ve ahlaksızlık, zenginlik ve fakirlik, din çatışması, ırkçılık, yaşam ve ölüm hakkı gibi çok güzel konulara değinilmiş. Farklı bir bakış açısı edinmek istiyorsanız okuyun.

Hikaye olarak çok beğendim.Bir oturuşta zaten hemen kendini okutturuyor ve bitirdim. Konusu ve yazım şekli çok güzeldi anlaşılır bir şekilde yazarın kalemine sağlık.

Dervişin Teselli Koleksiyonu bende insanın yarasına parmak basan ama acıyı büyütmeyen bir eser hissi bıraktı. Teselli burada pamukla sarılmış cümleler şeklinde sunulmuyor, aksine düşünmeye zorlayan, insanı kendi iç muhasebesiyle baş başa bırakan bir alan açıyor. Kitap ilerledikçe tasavvufi satırların dingin diliyle felsefi sorgulamanın yan yana durabilmesi bana çok güçlü geldi. Çünkü hayatın karmaşası da zaten bu iki alanın kesiştiği yerde başlıyor. Yazar, insanı kendi sınırlarıyla yüzleştirirken bunu sertlikten uzak bir sakinlikle yapıyor. Yaratıcıyla kurulan ya da kurulması gereken bağı buyurgan bir dille aktarmadığı için kitap sessiz, doğal ve neredeyse fark ettirmeden ilerliyor. Bu yaklaşım bende samimiyet duygusu uyandırdı. Kitabı bitirdiğimde elimde hazır cevaplar yoktu belki, ama içimde daha derli toplu bir yön duygusu oluştu. Bu da eserin asıl etkisinin sayfalar kapandıktan sonra başladığını hissettirdi.

Teselli, yarayı örtmekten çok ona kiminle bakacağını hissedebilmektir.

Dün elime geldi bu sabah hayırlısı ile kitabı okumaya başladım ve valla kitabın önsözü bile insanın ruhuna dokunuyor o kadar içten yazılmış ki akıcı ve edebi teşekkürler Ozan Serdar Süer.