Onaylı Yorumlar

Filmlerinden duyarak aldığım bu kitaptan üstelik bir de yazarın okuduğum ilk kitabı olması nedeniyle büyük beklentilerle okumaya başlamadım Solaris'i.
Ne zaman ki sayfalar ilerlemeye başladı, kendimi normalde hayal bile edemeyeceğim bir durumda düşlerken ve kimi zaman göğsüm daralır kimi zamansa rahat bir nefes alır vaziyette buldum.
Temelde kitap; Solaris isimli bir gezegendeki dünyalı astronotların yine bu gezegenin farklı yaratıları aracılığıyla kendi yargılarıyla, yaptıkları ve yapamadıklarıyla yüzleşmelerini konu alıyor.
Kitap pek çok şekilde tutarlı ve gerçekçi olma çabası güdüyor ve bana kalırsa bunu da başarıyor. Yazarın kendi fikirlerini bir temele oturtma çabasını gördüğünüzde ciddiye alınmış hissediyorsunuz.
Kimi kısımlarda kitap sizi fazla detaya boğabiliyor ve böyle yerlerde ufak kopmalar olabiliyor haricinde çok sürükleyici ve enfes bir kitap.
Ayrıca belirtmek gerekir ki kitabın tasarım olarak sunumu şahane. Rafımda bulunmasından mutluluk duyduğum bir kitap.

Temelinde kabul ettiğimiz/yüzleştiğimiz hikaye ve duyguların, bizi olduğumuz gibi kabul etmeninin nasıl bulunduğumuz cenderelerden çıkmak için kurtarma ipi olduğunu çok güzel anlatmış. Takılanlara, takık olanlara, düşüp sağa sola çatanlara, yaşadıklarını tekrar tekrar kafasında intikama dönüştürenlere, olabileceğinin hayaliyle kendi gerçekliğinden, kimliğinden uzaklaşanlara, yeterlilik hissinin nöbetlerinde ve yankılanan başarısızlık odalarında yaşayanlara; acı var ve gerçek, hikayeni sahiplen artık kuvvetle ayağa kalkma zamanı diyen bir kitap…

Hari ,tüm bu nedenlerin bireylerin çabalarıyla ortadan kalkamayacağını, tüm toplumun bu sebepleri ve toplumun kültürünü değiştirmek için birlikte hareket etmesi gerektiğini savunuyor. Kitap benim için çok çok etkileyiciydi. Geçen yıl Çalınan Dikkat kitabı da bende benzer bir etkiye sebep olmuştu. Yazarın bu hem kişisel deneyimler hem bilimsel çalışmaları birlikte sunma üslubunu çok seviyorum. Sizi tam anlamıyla tatmin ediyor. Sorunları ortaya atıp çözümsüz bırakıp gitmiyor. Kafanızda bir çok yeni fikirle bırakıyor sizi. Yapmanız gereken kitap bittikten sonra notlarınıza altı çizili yerlere geri dönüp hayatınızda neler değiştirebileceğinize bakmak. Sonra da başkalarının hayatını nasıl değiştirebileceğinizin ve nasıl yeniden bağlar kurabileceğinizin planını yapmak. Okuma grubumuz Evladım Sana Diyorum tam da bu kitapta bahsedilen bağ kurma ihtiyacına cevap veriyor. Minnettarım.

Yazarın böbrek rahatsızlığı sebebiyle yaptığı yolculuktan ufak ufak parçalar, ufak ufak fikirleri içeren kısa bir seyahatname. Bir insanın hastayken dahi bir şeyler yazma çabası çok takdire şayan. Almanya ve Almanlar, Avrupa ve öteki kültürler hakkında yer yer komik yer yer düşündüren anılarını paylaşmış. Yazarın dili şiirlerine kıyasla oldukça yalın, anlaşılır ve akıcı. Düz yazıları yazarın kişiliğinin bir aynası gibi okudukça sempati uyandırıyor. Bu seyahatnamesini yazmasından yaklaşık bir sene sonra vefat etmesi ne kadar üzücü olsa da kısa ama dolu dolu, iç dünyası da dış dünyası kadar geniş bir yaşam sürdüğü belli oluyor. Bir çırpıda okunabilecek bir kitaptır, okumanızı tavsiye ederim.

Başlarda fazlasıyla karakterin iç dünyası iç düşüncelerinden oluştuğu için kitap daha yavaş ilerliyor fakat olaylar karakterler kitabın sonuna doğru iyice olgunlaşınca esas işlenen temayı anlıyoruz. Yalnızlık, karşılıksız saf sevgi, hayal kırıklığını ana iki karakterde yarattığı etkiyi ve iki karakterin buna verdiği farklı tepkileri görüyoruz. Bu beklentisiz sevebilmeyi, kötü anlara hayal kırıklıklarına rağmen naif ve temiz kalplilikle bakabilmeyi herkes anlayamaz bu sebeple yazara olan saygım bir kat daha arttı. İnsanın içini cız ettiren şahane bir roman. Kısacık olmasına rağmen kalbe nüfuz ediyor. Okunmasını tavsiye ederim.

Osmanlı devletinin, beylikten imparatorluğa geçiş sürecini kapsayan, Şamanizm’in merkezinde, aşk ve entrikaların yer aldığı, ölüm, korku/gerilim teması ile gotik ve fantastik unsurların kullanıldığı, hem bir devletin, hem de roman kahramanı, Kumru, Bengi, Mihri, Musa, Mehmet ve İsa'nın büyüme hikayesini kapsayan tarihi bir roman “Larende’nin Düşüşü”.14. yüzyılda geçen tarihi olayların, günümüz Türkçesiyle, günümüz anlayışına yakın ilişkilendirilmesi, olayları kavrayışımı kolaylaştırdığı gibi, dönem hakkında çok bilgim olmamasına rağmen, bazı bölümlerde günümüz anlayışına yakın davranış ve kurulan bağlar dönem dışı bir okuma yapıyorum hissine kapılmama da sebep oldu. Bazı önemli sahnelerin “sinematografik roman” özelliği taşıması (cirit yarışması gibi) olayın heyecanı içerisinde kendimi bulmama sebep oldu. Kurulan çatıda karşı zıtlıklar, özellikle psikolojik ikilemler hoşuma gitti.

Oldukça kısa olmasına rağmen birçok konuya değinen ve okuyucuyu oldukça meraklandıran bir kitap olduğunu düşünüyorum. İlk kez 1997 yılında basılan ve arkasındaki fiyat etiketinde altı sıfır atılmadan önceki fiyatı yazan bu kitabı elime aldığımda bugüne dair bu kadar geçerli, açıklayıcı ve düşündürücü anlatılarla karşılaşacağımı tahmin etmemiştim. Ama Geçtan’ın toplumumuzun psikolojisine dair yaptığı analizler ve değerlendirmelerinin hatırı sayılır bir kısmı bugün de geçerliliğini korumakta. Asgari düzeyde de olsa insan davranışına dair belli başlı birikimleri olan insanların okurken keyif alabileceğini düşündüğüm bir kitap. Fakat bir ders kitabı değil, genel okuyucu kitlesine hitap etmek için yazılmış olduğu aşikar. Dolayısıyla, bence kitabı okumak için yeterli miyim tereddüt veya kaygısını yaşamanıza gerek yok.

20. yüzyılın belki de en iyi romanlarından biri Çevengur. Devrime ve sosyalizme gönül vermiş bir taşra entelinin Rus taşrasında sosyalizmi arama macerası. Kara mizahın zirvelerinde gezinen roman böyle netameli hatta sonu kurşuna dizilmeyle bitebilecek bir mevzuuyu parodiye dökerek bir anlamda edebiyat silahını gülle donatmış. Yer yer kahkaha attıracak komik bir kitap. Ama kitabın en özel tarafı metinle aranıza soktuğu derin mesafe. Bir bakıma kitabın okur olarak hem içindesin ama bir tarafıyla asla dahil olamıyorsun. Aradaki sisli puslu derin bir vadiden izliyorsun romanı. 1926-29 arası böyle cesurca yazmak ayrıca takdiri hak ediyor. Büyük bir roman ve takdire şayan. Akla kazınan ruha dokunan bir Çevengur.

Düşünsel olarak ağır olan kitaplar arasında okunabilecek, kafa dağıtıcı bir roman. İnsanı Osmanlının kuruluş zamanlarında gezdirip, o havayı bir nebze teneffüs etmenizi sağlıyor yazar. Ama bu uzunlukta bir kitap için seyrek bir hakikat çıkarım katsayısı var. Bu katsayı benim bulduğum bir terim. Ortada gündelik hayattan bahseden bir roman bile olsa, ufak olaylardan büyük ve hakikate dair çıkarımlar yapılabilir. Felsefe kitapları salt bu çıkarımlara yoğunlaşır. Ama romanlar üzerinden insanlar bu hakikat çıkarımlarını daha rahat hazmeder. Hakikat çıkarım katsayısı yüksek kitaplarda ufacık bir olaydan bile karakterin etkilendiğini ve psikolojik, sosyolojik bir kaç çıkarım yapabildiğini görürsünüz. İşte bu kitap, o noktada çok zengin sayılmaz. Ama sürükleyici bir kitap, orası başka.

Sun-Mi Hwang, kendi hayatından bir kesiti alıp, her insan bünyesinde doğal olarak bulunan kanser hücresinin ura dönüştüğü gerçeği ile yüzleşen bir iş insanı mizansenini mucize üzerine kurgulamış. Tasvirleri ile, konuları ile, zaman bağlamında sürükleyici bir roman olmuş. Elimden bırakamadan bir solukta okudum. Herkes bu romanda hayatından bir kesit mutlaka bulur. Kanseri operasyon ile değil, kanser ile barışık olarak yüksek moral, mucizeye inançla mücadele etmekten yanayım. Mucizeye inanınız biterse, mücadeleniz biter, durursunuz, durduğunuzda düşersiniz. Düşmemek için mucizeye inanınız ve durmayınız...