Onaylı Yorumlar

Çok satan kitaplara karşı genelde bir önyargım vardır ancak bu kitabı çok merak ederek aldım. Uzun zamandır okuduğum en yalın ve akıcı dile sahip kitaplardan biriydi. Kitapta bambaşka coğrafyalardan, bambaşka hayat koşullarından ve bambaşka yaşanmışlıklardan üç farklı kadın karakterimizin hayatını okuyoruz. Her ne kadar farklı gerçekliklere sahip olsak da işin özünde kadın olmak bir noktada aynı sıkışmışlığı hissetmek demektir. Bu zincirlerden kurtulabilmek için ise hayatımızın kontrolünü elimize alabilme cesaretine sahip olmak gerekir. Üç kadın kahramanımız da aslında bunu yapıyor. Üçünün de kendi içinde savaşları var, birbirlerini tanımıyorlar ancak yazarımız son sayfalarda bu kahramanlarımızı öylesine hoş bir metaforla birbirine bağlıyor ki son sayfayı gülümseyerek kapatmanızı sağlıyor. Anılar, yaşanmışlıklar, verilen savaşlar, sizden beklenenlere karşı sizin kendi hayalleriniz... Her biri küçük bir metafor üzerinden hepimizi birbirimize bağlıyor olabilir mi?

Son dönemde Sayın Hocamızın özellikle kaleme aldığı çocuk kitapları dikkatimi çekmektedir. Önce kendim okuyup ardından kızımın okumasını istediğim bu eserler, çocuklara maneviyatın tılsımını aktaran nitelikli çalışmalar olarak öne çıkmaktadır. Hocamızın son eserini ise iki bölüm halinde kaleme aldığı görülmektedir. Birinci bölümde yazarın iç dünyasına yapılan yolculuk dikkat çekerken, ikinci bölüm en akıcı ve heyecan uyandırıcı kısmı oluşturmaktadır. Bu bölümde hocamızın yazma-okuma serüveni, edebiyat dünyasına dair hatıraları, hayatına ilişkin anekdotları ve arkadaşlıkları yer almakta; tüm bunlar sözü uzatmadan, doğrudan kalbe dokunan bir üslupla aktarılmaktadır. Hocamızın ifadesiyle, okumak konusunda uzun süredir içinde biriktirdiği tüm düşünceler bu eserde okuyucuya sunulmaktadır. O gelmeyen Tatar Çölü, Karun nitelikli insanlar, Filistin’e karşı duyarsızlığımız, başarının anlamını, bir dizeyle uykunuzu kaçıran Sezai Karakoç, D. Mehmet Doğan’ın tarih bilinci…

Yağız Gönüler’in sekizinci deneme kitabı, önceki eserlerinde olduğu gibi kapsamlı, oylumlu ve birçok isme temas eden musikili bir yazı niteliğinde. Ahmet Hamdi Tanpınar üzerine kaleme alınan kitaplar, Ahmed Yüksel Özemre’nin tasavvufi sohbetleri, Samiha Ayverdi’nin dilindeki incelikler, Selçuk Baran’ın ruhunu arındırmak için tuttuğu günlükler… Kitabın başında Ahmet Hamdi Tanpınar’dan yapılan alıntı kitaba karşı bakış açımı derinleştirdi. Şöyle diyor Ahmet Hamdi; “Dikkatini elindeki işe verirsen temiz kalırsın.” Kitabı özetlemek ya da “zipleyerek” anlatmak güç. Çünkü onlarca kitap, önemli şahsiyetler ve yaşam felsefesi üzerine yeni kazanımlar sunuyor. Bu nedenle yapılması gereken tek şey: okumak. Yanınıza defterinizi, kaleminizi ve tabletinizi almayı unutmayın; çünkü bu eser, notlar alarak sindirilmesi gereken bir yolculuk. Büyük mütefekkirlerin yakışıklı satırlarından hoşlanıyorsanız, okumanızı tavsiye ederim.

Öykülerin tamamını kapsayan bir ad olarak düşünebiliriz kitabın adı olan "Anlaşılmayan"ı. Öykü karakterlerinin büyük çoğunluğunun kıyıda köşede kalmış, etrafındakilerce anlaşılamamış, üzerine boyunu aşan sorumluluklar yüklenmiş, modern çağın istediği ruhu yakalayamamış, yalnız, ötelenmiş, ötekileştirilmiş, iletişimsiz bireylerden olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle kitabın ismi çok uygun düşmüş. Belli ki yazar öyküler üzerinde uzun süre çalışmış, çok emek vermiş sonuçta da iyi öyküler ortaya çıkmış.

Yazarın farklı zaman kiplerini kullanması, farklı bakış açıları ve anlatıcıları tercih etmesi, birkaç öyküde üstkurmaca yöntemini kullanması, bazı öyküleri sürpriz sonla bitirmesi eserin dikkat çeken yönlerinden.

Yazarın kitap yazmak için girilen değişik durumlardan bahsetmesi ilgimi çekti. Ayrıca savaş yıllarında yaşanan acıları unutmak için yazmak gerektiğinin vurgulandığını düşünüyorum. İkizlerin ikisinin hangisi gerçek Lucas hangisi Claus olduğunu kitap bitti hâlâ anladığımı pek söyleyemeyeceğim. Bu kitabı ikinciye veya üçüncüye okuduğumuzda belki tam manasıyla anlarız.
“Parti yöneticileri yabancı ordunun himayesine giriyorlar.”
Lucas ayağa kalkıyor, Peter’i iki omzundan kavrayıp gözlerinin içine bakıyor. “Söyleyin bana Peder! Utanmıyor musunuz?”
Peter, Lucas'ın ellerini tutup yüzünü götürüyor. Gözlerini kapatıp alçak sesle, “Utanıyorum Lucas, hem de çok utanıyorum” diyor. (201) Bu kısmı okuduktan sonra insanların ne kadar çıkarcı olduğu aklıma geldi.
"Ne yaparsam yapayım Anne’ye yaranamıyorum. Tabağımdan bir bezelye tanesi düşmeyegörsün, “Doğru dürüst yemek yemeyi hiç öğrenemeyeceksin” deyiveriyor. “Lucas’a bak, o hiç örtüyü kirletmez.” (333)

Burada 9 kitaplık tüm seri için yorum yapacağım.

Kitabın arka kapağında " 'En İyi Çizer ve En İyi Mizahi Yayın'ı da kapsayan 11 adet Harvey ve 10 adet Eisner ödülü alan Bone"... diye tanıtımı yapılan serinin ilk iki kitabını okuduğumda düşüncem şu oldu: " Tamam, çizimler iyi ama öyle ödüllük bir şey yok. Sadece mizah..." Sonra okumaya 2-3 hafta ara verdim. Kalan 7 kitabı ise 4-5 günde bitirdim! Meğer olaylar asıl 3. kitapla başlıyormuş...

Boneville'den kovulan üç Bone kuzeni yolunu kaybetmiş bir şekilde çölde buluyoruz açılışta... Devamını yazamam çünkü yazar her an merak unsurunu canlı tutup sürekli sürprizler yapıyor bize. Yazarsam okuma zevki azalır.

Kitapları alırken renkli sanmıştım, ama siyah-beyaz çıktı.

Seri gerçekten güzel. Uzun mu uzun (1250-1300 sayfa civarı) modern bir masal diyelim.

Seriyi çizgi roman okuyan/okumak isteyen herkese tavsiye ederim.

Öncelikle kitap baştan sona oldukça akıcı ilerliyor ve merak duygusunu sürekli canlı tutuyor. “Uyumadan önce birkaç sayfa okuyayım” diye elime aldım ama kendimi kitabın sonuna gelmiş buldum. Zaten çok uzun olmaması ve olayların sürükleyici şekilde ilerlemesi sayesinde nasıl bittiğini anlamadım bile.

Bu kitapta Hercule Poirot yer almıyor ancak Jane Marple ve Müfettiş Neele’nin çözümlediği oldukça başarılı bir hikâye var. Jane Marple’ın olduğu kitapların ayrı bir havası oluyor ve bu kitapta da bunu fazlasıyla hissettim.

Kitapta en sevdiğim detaylardan biri de eski bir çocuk şiirinin olayların içine ustalıkla yerleştirilmiş olmasıydı. Bu tarz kurguları her zaman çok seviyorum. Tıpkı Agatha Christie’nin “On Kişiydiler” kitabında olduğu gibi, şiirin hikâyeye kattığı atmosfer çok etkileyiciydi. Olayları okurken adeta bir bilmeceyi çözmeye çalışıyormuş hissi veriyor.

Kısacası, Agatha Christie’nin yine bayılarak okuduğum bir kitabıydı. Polisiye sevenlere mutlaka okumalarını öneririm..

Modern hayatın temposunda çoğu zaman yorgun düşüyor, zihnimizi susturamadığımız için kaliteli uykuya hasret kalıyoruz.

"Uykunun Formülü", uykunun sadece biyolojik bir ihtiyaç olmadığını, aynı zamanda doğru niyet ve sünnetlerle bir ibadete dönüşebileceğini anlatan çok değerli bir eser.

Yazar, uykusuzluğun sebeplerini ele alırken Kur'an ve Sünnet ışığında huzurlu bir uyku için uygulanabilir tavsiyeler sunuyor.

Özellikle Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) uyku adabını sade ve anlaşılır bir şekilde aktarması kitabın en etkileyici yönlerinden biri.

Kitabı okuduktan sonra anlatılan bazı tavsiyeleri uygulama fırsatı buldum ve gerçekten faydasını gördüm.

Daha rahat uyumaya başladım ve uykuya bakış açım değişti.

Okuduğum her kitapta yeni bir şeyler öğrendim.Okuduğum her kitap hayatıma az ya da çok bir şeyler kattı.Bu kitap ta ise hayatımda adını hiç duymadığım "Duyu Bütünleme Bozukluğunu " öğrendim.Şaşırtıcı olansa çok hafif olarak bende de var.Özellikle bazı kumaş türlerine( kadife ve nubuk) dokunma zorluğu..Kitabın konusu ise Duyu Bütünleme Bozukluğundan muzdarip Fern ile şeker hastası ikizi Rose.Küçüklüklerinden beri çok yakın olan ikizler birbirlerini hep kollayıp birbirlerinin yardımına koşarlar.Herşey yolunda giderken Rose'un hayatında olan değişiklikler Fern' i de etkilemeye başlar. Zamanla ikizlerin yolları ayrılırken kim doğruyu söylüyor kim yalan söylüyor ikilemiyle karşılaşıyoruz.Sayfa sayısı az konusu anlatımı güzel keyifli bir kitap.Tavsiye ederim.

Kendine has deyişleriyle şiirlerini özel ve özgün kılan şairin bu şiir kitabı, duygu dünyamda yeni kapılar açtı. Şairin yalın ve etkileyici dili, okurken beni derinden etkiledi. Özellikle doğa temalı şiirler, ruhuma huzur verdi. Herkesin mutlaka okuması ve özel şiirlerle tanışması gereken bir eser. Hayata farklı bir pencereden bakan şair ruhlu bir candan dökülebilir anca şu anlamlı mısralar: Ne güzel.../Güzel günleri geride bırakıp/Dönüp dönüp hatırlayabilmek ne güzel./Geçse de yıllar, çekse de sünger anılara/Unutmamak, unutulmamak ne güzel.