Onaylı Yorumlar

Çiçeklenen,meyve veren bir ağacı sevmek kolaydır ama kuru,bakımsız bir ağacı sevgiyle tekrar yeşermek o kadar da kolay değildir.İste bu kuru ağacın Asım ile nasıl çiçeklendiği var bu kitapta.Okudukça Adana'dan portakal kokusu geliyor,okudukça hepimiz çocukluğumuzdan bir şeyler buluyoruz Asım'da.Bizden biri Asım..Bir kap yoğurdun bir ev için en değerlilerden olduğu dönemler...1960'lar...Adana'da bir köy...Asım'ın yalnızlığı...Arkadaşlarının onu dışlaması,tek dostunun uzaklarlarda olması ve sonra da ölmesi...Asım'ın çocukluğu zorluklarla geçse de sonrasinda iyi bir futbolcu olması ve kuruyan ağacın cicek açması onun da hayatını renklendirir.Doğa sevgisi,dostluk,arkadaşlık,aile... @ozgurbalpinar ın kitaplarinda var olan akıcılık ve sevgi teması bu eserde de kendini göstermiş.

Bilim tarihine yön veren en önemli isimlerden biri olan Marie Curie’nin ilham verici hayatını çocuklarla buluşturuyor. Kitap, yalnızca bir bilim insanının keşiflerini anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda azmin, kararlılığın ve merakın ne denli büyük başarılara yol açabileceğini de gözler önüne seriyor. Renkli ve detaylı çizimleriyle çocukların dikkatini çekerken, sade ama etkileyici anlatımıyla bilim dünyasını daha anlaşılır ve keyifli hale getiriyor. Marie Curie’nin bilim uğruna verdiği mücadeleyi görmek, onun keşiflerine tanıklık etmek ve bilime olan tutkusunu hissetmek gerçekten büyüleyici. Küçük okurlar için hem eğlenceli hem de öğretici bir kaynak sunan bu eser, bilim sevgisini aşılamak ve ilham vermek için harika bir seçim. Çocukların merak duygusunu besleyen, ilgi çekici ve öğretici bir kitap arayan herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim!

İhsan Oktay Anar uzun zamandır tanışmak istediğim bir yazardı. Üstelik çok fazla övülüyordu. Açıkçası “neymiş ya bu kitap kadar övülüyor” diyerek ön yargılarla başladım. Daha ilk cümlede, meşhur girişiyle gönlümü fethetmeyi başardı. Masalsı, tarihi, fantastik ne ararsan var kitapta tam bir curcuna! Ama nasıl ustalıkla hikayeler birbirine bağlanıyor anlamıyorsunuz bile.

Kitap bir çırpıda okunup gidiyor ancak kitabın derin analizlerine gireyim, acaba burada şuraya mı gönderme yapmış buraya mı gönderme yapmış diye araştırmaya başlarsanız da işin içinden çıkamıyorsunuz. Ve sevgili yazarımızın entelektüel birikimine şapka çıkarmaktan da başka çareniz kalmıyor. Ben kitap hakkında YouTube videoları izledim bazı soru işaretlerimi buradan karşıladım yani. İlerleyen yıllarda muhakkak yeniden ve yeniden okunmalı. Beni bu şekilde şaşırtan, sarsan, merak uyandırıp aynı zamanda okurken de kafamda filmini çektiğim kitaplar büyülüyor. Velhasıl ben çok çok çok beğendim!

Murathan Mungan'dan keyifle okunacak bir kitap. Nedendir bilmem ama (eminim ki bir ironisi veya bir anlamı vardır) kitabın adı; "sayfa 189" lakin bu ad gerçekten de sayfa sayısı.
Batılıların "fragmental" dedikleri, bazen bir, bazen de birkaç paragraftan oluşan, çeşitli konular, durumlar üzerine yazılar, düşünceler. Kimi zaman edebiyat dünyasına, kimi zaman kitap yazarlarına naif eleştiriler, lakin çokça iyi bir yazar ve iyi bir okur olmak için geçilmesi gereken yollar ve geliştirilmesi gereken özelliklere atıflar. Sinema dünyası da Mungan'ın gözünden değerlendirilmiş. Sonuçta kitabı okurken eminim ki izlenecek filmler,okunacak kitaplarla ilgili çokça notlar alacaksınız. Mungan'ın zihinsel ve yaşamsal serüveninden çıkan bu kısa notlar, yazılar; okurda yeni düşünceler, duygulanımlar, yaklaşımlar oluşturacaktır. En azından benim zihnimde farklı bir perspektif açtı.

Tüm dinlerde beklenen kurtarıcının gelmesini hızlandırmak isteyen gizli ve sapkın bir örgüt, örgütün kötülükleri, üst düzey bağlantıları, çıkarlar ve tüm bunlarla mücadele etmeye çalışan iki hafiyenin heyecanlı mücadelesi.
İskender Pala'nın tarihî bilgilerden yola çıkarak yaptığı kurgulamaların en sevdiğim yönü geçmişimizle ilgili bir yönü keşfetmek oluyor. Bu kitabında da ismi zikredilmeyen müneccim kim olabilir diye bir araştırmaya yöneldim ve karşılaştığım kişiyi bu yaşıma kadar tanımadığım için mahcubiyet duydum. Bu topraklar kaosun olduğu kadar medeniyetin de beşiği olmuş ama değerlerimiz kıymet bilmeyenler tarafından hoyratça savrulmuş.
İskender Pala'nın kalemine sağlık, yine harika bir eser ortaya çıkmış.

Nobelli yazar William Faulkner ilk olarak 1932 yılında yayımlanan romanı Ağustos Işığı, temelde kuzey - güney çekişmesini, siyahlara yapılan ayrımcılığı, dönemin toplumunun kadına olan bakışını irdelemektedir. Metine Lena Grove karakteriyle başlayıp onun hikayesiyle sonlanmaktadır. Fakat romanın ana karakteriyse Joe Christmas adlı hem travmatik çocukluğu hem de toplumun onun siyah kökenleri nedeniyle ayrımcılığı sebebiyle uyumsuz ve dışarıda kalan bir tiplemedir. Yetimhanede büyüyen bu karaktere yazar kötücül özellikler de yüklemiştir. Metinde bolca geriye dönüş tekniği kullanılmış olup sürekli olarak ana karakterin çocukluğuna ve gençliğine gideriz. Yazarın Ses ve Öfke ile Döşeğimde Ölürken adlı romanlarından sonra yayımladığı bu eseri için kitabın çevirmeni Murat Belge'nin önsözü de ayrıca değerlidir. Ses ve Öfke ile Döşeğimde Ölürken'in yeri çok ayrı olsa da Faulkner külliyatı içerisinde önde gelen eserlerden biridir Ağustos Işığı.

Usta kalem Nehir Aydın Gökduman'ın Deniz'i, Türk ve dünya edebiyatındaki aklı başında, güçlü kız karakterin başında gelecek gibi.
Heyecan, merak ve mizah unsurlarının çok güzel kullanıldığı bu maceranın gençlere tarihi ve edebiyatı sevdireceğinden eminim.
Birçok cümlenin altını çizdiğim kitaptan şu alıntıları da yazmadan edemeyeceğim: " Çünkü insanlar her anlamda eşittir. Birbirlerinin arasındaki sınıfsal farkları birbirlerine zorbalıkla dayatamazlar. Herkesin yaşam ve yaşarken mutlu olma hakkı vardır. " "Çünkü eylemsizlik de zorbalık kadar suçtur." "Tarih, zamanın -di'li geçmiş adıdır." "Tarih her ne kadar geride kalanı simgelese de vefalı Şahitler sayesinde geleceğe yön veren ışığını hiçbir zaman kaybetmedi." "Avcılar kazandığını sanır ama asıl kazananlar Yolculardır."

“Hayat, insanla beslenen bir çemberdir.”

Yazarın Butimar’dan sonra okuduğum ikinci kitabı. Bu kitap, beni hem hikâyesiyle hem de anlatım tarzıyla içine çeken, farklı bir deneyim yaşatan romanlardan biri oldu yine. Yazar sadece bir aşk hikâyesi anlatmakla kalmıyor, bizi 18.yüzyıl Osmanlı İstanbulu ile Hindistan Delhisi arasında dolaştıran, tarihle harmanlanmış bir dünyaya davet ediyor.

Romanın ana karakteri Bünyamin her şeyden uzaklaşarak Kars’ın bir köyüne yerleşiyor ve orada kendi hayatında önemli bir yeri olan Eylül’ü ve hikayesini yazmaya başlıyor. Komşusu Besti Nine ile tanışıyor burada ve evindeki o kilitli kapı sadece Bünyamin’e açılmakla kalmıyor bize de bambaşka bir dünyanın kapısını aralıyor. Orada 266 yaşındaki Zencefil Nam Şekerbaz ve Gülbadem ile tanışıyoruz. Ve içinde masallar, hikayeler, rüyalar ve mitolojik göndermeler barındıran katmanlı bir büyülü gerçekçilik dünyasına dahil oluyoruz. Bu dünyaya dahil olmak için bence geç kalmayın, keyifli okumalar…

Serinin üç kitabını da çok beğendim ama sanki üçüncüde kavramlar, duygular, çocuksu korku ve kaygılar daha etraflıca ele alınmış. Okurken kitabın birkaç yerine, “Zackarina aynı benim çocukluğum” tarzında notlar aldım :) Gerçekten bir yetişkin olarak çocukluğuma gittim ve ona sarıldım, terapi seansı gibiydi :) Kumkurdu, Zackarina’nın çocukluğa ait korku ve kaygılarını bilgece cevaplarıyla yatıştırırken içimdeki çocuğun da korku ve kaygıları yatışıyor gibi hissettim. Sıcacık, naif, tatlı, felsefik öykülerin arasına hayata dair meseleler ne güzel monte edilmiş. Zaman, ölüm, pişmanlık, doğruluk ve adalet, atom gibi kavramlar yalın bir şekilde ele alınmış. Öyle ki bu serinin özellikle üçüncü kitabını okuyan yetişkinler de kendi hayatlarına dair birçok şey bulacaklar. “Zaman” kavramına ait başlıkta geçen şu cümleye bayıldım: “Saat yalnızca zamanı ölçer” dedi. “Ama zamana hükmedemez.” Yine renkler hakkında “Işık bir deniz gibidir,” dedi Kumkurdu. “Renkler de bu ışık denizinin dalgalarıdır.”

Ne kitabın yazarı ne de konusu hakkında en ufak bir bilgim ve de fikrim yok. Bu kitabı sadece ve sadece kitabın adı için aldım. Herkesin bir zayıf noktası var işte
Seksen beş sayfalık, yedi öyküden oluşan minnak bir kitap. Birbirinden bağımsız olan öykülerde hayattan seçmece farklı konular var.
Genç bir yazar ve bu da yazara ait ilk ( ve sanırım tek) kitap.Kitaba adını veren “Babam Bir Ormanmış” öyküsü her ne kadar güzel olsa da, yazar kitaba damgasını son öyküsü “Ya Herru Ya Merru” ile vurmuş. Bir de William Saroyan’ın da yer aldığı bir öykü vardı ki, ben kitabın sonrasında, daha önce hiç tanımadığım bu isimle alakalı epey bilgi edindim. Öykü okumayı sevenlere, yeni yazarlara şans tanımak isteyenlere, bir de üzerinde “Baba” yazan her kitaba sahip olma arzusuyla yanıp tutuşanlara (ben gibi) tavsiye edilir.