Onaylı Yorumlar

Saatler içinde bitiyor, eskiden iyi okurdum ama uzun zamandır okuyamıyordum. Pucca'cığıma katkısı için teşekkürler...
Bu arada kendisini sıkı takip ederim, tabii ki bazı olaylar ve detaylar yer almıyor, bazı konularda olay atlaması var. Onu üzecek ya da ileride başını ağrıtması ihtimali olan yerleri varsın atlasın, bize bu da yeterli.
Bir de bu kitapta kendisine duyduğu saygının arttığını ve olgunlaştığını gördüğüm için çok mutlu oldum Yakın arkadaşımın büyüdüğünü görmek gibi alın aldırın, ileride zengin Pucca'nın anılarını da okumak istiyoruz

Kitapta Cumhuriyet kadını,aydın bir öğretmenin kızı ve annesiyle birlikte hayat mücadelesi anlatılıyor.Anlatıcı,yaşadığı dönemin toplumsal yapısını,sınıf farklılıklarını ve akademik dünyayı aktarıyor.Özellikle ilk girişte yüklemsiz cümlelerin arka arkaya şiir gibi dizilmesiyle oluşan sayfalar bana okuma zevki vermedi.Ancak ilerleyen bölümlerde olay örgüsünün belirginleşmesiyle kitaba daha fazla dahil oldum.Anlatıcının yaşadığı aşk ilişkisi ve buna bağlı duygusal çatışmaların yer yer gereğinden fazla uzatıldığını düşündüm.Romanın en dikkat çekici yönü ise annenin uyurgezerlikği sırasında anlattıkları, kızının hem annesini hem de kendi geçmişini yeniden değerlendirmesine neden oluyor.Ancak bu sırların kitabın sonlarına saklanması beklentiyi yükseltirken, ortaya çıkan açıklamalar benim için bu beklentiyi tam olarak karşılayamadı.Buna rağmen roman, insanların yıllarca taşıdığı sırları, suskunlukları ve görünmez yükleri başarıyla hissettiriyor.Derinlikli ve sürükleyici bir romandı.

Okurken en çok hissettiğim şey rahatsız edici bir dürüstlüktü. Alıştığımız “engelli birey” anlatılarından çok farklı bir yerde duruyor. Acındıran, yücelten ya da ilham veren klişeler yok. Tam tersine; öfkeli, arzuları olan, bencil olabilen, hata yapan gerçek bir insan var karşımızda.
Ana karakterin iç dünyasına bu kadar yakından bakmak başta beni zorladı. Çünkü çoğu zaman toplumun görmek istemediği düşüncelerle karşılaşıyoruz. Engelli bir bireyin cinselliği, kıskançlığı, hırsı ya da manipülatif yanları edebiyatta genelde törpülenir. Burada ise hiçbir şey süslenmemiş. Bu cesur yaklaşımı çok kıymetli buldum.

Geçmiş sadece geride kalan değil, bugünümüzü sessizce yöneten bir gölge.
Anne–kız arasında aktarılan o görünmez yükler, uzun bir aşkın yorgunluğu ve insanın kendi hayatına dışarıdan bakma hâli. Hepsi çok tanıdık, çok gerçek. Ayfer Tunç yine bağırmadan, abartmadan kalbe dokunuyor. Bu roman bana göre Tunç’un en derin ve en sarsıcı metinlerinden biri. Çünkü sadece bir hikâye anlatmıyor; hafızanın insanın kaderine nasıl dönüştüğünü hissettiriyor. Şehnaz’ın unutamama hâli aslında hepimizin içinde taşıdığı, ama çoğu zaman üzerini örttüğü geçmişi temsil ediyor. Okurken şunu düşündüm: İnsan gerçekten hatırladıkları kadar mı, yoksa unutabildikleri kadar mı yaşayabiliyor? Dil çok sakin ama duygusu yoğun. Hızlı okunacak bir roman değil; bazı yerlerde durup kendi hayatını düşünüyorsun. Özellikle anne–kız ilişkisine dair bölümler içten içe acıtıyor. Bende bıraktığı duygu; çokça hüzün değil, ağır bir farkındalık. Kitabı kapattığında kendi ailene, annene ve geçmişine başka bir gözle bakıyorsun.

Kitabın kapak resmi ve arka kapak yazısı beni merakta bıraktı. Zira benim de çevremde böyle izolasyonlar yaşanıyor. Birbirlerinin varlığına sağır insanlar. Varlık ve işitme zaten Heidegger'ce de ilintili iki kavram. Ekranlar bizleri mahvediyor. Kitap iki farklı mizacı güzel anlatmış. Nostalji tutkunu bir erkek ile daha dışa ve dünyaya dönük kadının evliliğini konu almış Daha çok erkeğin perspektifinden. Kadın biraz da kasıtlı olabilir kısaca geçilmiş. Onun da hırçınlıklarının arkasındaki psikoloji daha detaylı anlatılabilirdi. Kazanan kadın ve modernlik oluyor. Kekremsi bir tat bırakıyor kitap. Yazar bunu özellikle seçmiş zannediyorum. Üzerine daha çok yazılmasını istediğim bir çatışma tipi bu ikili.

Eğer milenyumdan önce dünyaya geldiyseniz,bu kitapta anlatılan olayların büyük bölümüne bizzat şahit olmuş olmanız muhtemeldir. Ancak eser,yalnızca geçmişi hatırlatan sıradan bir nostalji kitabı değil.Her okuyucunun kendisinden mutlaka bir şeyler çıkarabileceği,yaşadığı dönemlere dair farklı bakış açıları kazanabileceği nitelikte bir çalışma.

Kitapta ele alınan konuların büyük çoğunluğunu yaşamış biri olarak, okuma sırasında birçok yerde not alma ihtiyacı hissettim.Çünkü yazar,tanıdık olayları bile farklı ayrıntılar ve değerlendirmelerle ele almayı başarmış.

Bu kitabı uzun yıllar kütüphanemde saklamayı düşünüyorum. İleride çocuklarımın,torunlarımın sayfalarını karıştırdığında,hem yakın geçmişe dair izler hem de benim aldığım küçük notlar sayesinde döneme ve aile hatıralarımıza ilişkin anlamlı anekdotlarla karşılaşabileceklerini düşünüyorum.Bu yönüyle kitap, benim için yalnızca bir okuma deneyimi değil,gelecek nesillere bırakılabilecek değerli bir hatıra niteliği de taşıyor.

Uzun zamandır beklediğim muhteşem kitabin ikincisi de geldi. Kitaptaki diyar tasvirlerinin canlılığı ile, hiç bitmeyen sürekli artan şekilde gerilimi, ters köşeleriyle, zekice kurgulanmış tarih ve mitolojinin müthiş bir incelikle harmanlanmasıyla, akıcılığıyla, ve belki de en önemlisi, Türk yurdundan, Türklerin başrol oynadığı bu denli özgün bir kitap serisini bizlere kazandırmasıyla, yazara bir Türk evladı olarak şükranlarımı sunuyor, başarılarının devamını diliyor, zamanla tüm dünyada en kıymetli fantastik romanlar arasında yerini alacağı, hak ettiği değeri göreceğine can-i gönülden inanıyorum.

Memleketimizin bağrından çıkmış, kalemi böylesine etkili bir yazarın bu güzide kitabını, okuyun, okutturun.

Bu kitabı bitirdiğimde bende bıraktığı en derin duygu sonsuz bir hüzün oldu. Maalesef sayfalar arasında mutluluğun zerresi yok. Hiçbir karakterin yolu bir kez bile mutlulukla kesişmiyor. Karşımızda acının, kederin, yalnızlığın ve trajik bir alınyazısının nesilden nesile aktarılan acı yazgısı var...

Çok beğendiğim, uzun süre etkisinde kalacağım bir kitap oldu. Hüzünlü fakat acıyı sömürmeden, demagoji yapmaya çalışmadan; doğal, akışında ve çok gerçekçi... Derin bir hüzün bırakıyor içinizde ama sizi aşırı hırpalamıyor. Kitabın anlayıştan en uzak karakteriyle (anne) bile empati yaptıracak karakter analizlerine çok müsait bir eser.

Tarık Tufan çok bilinen bir yazar olmasına rağmen ben maalesef ilk defa okudum. Çok akıcı ve şiirsel bir anlatımı var; hüzünlü bir hikayeyi bu denli estetik bir dille, tarihle harmanlayarak anlatması takdire şayan.

“Çünkü insan ölünce bedeni çürür, geriye yalnız hikâyesi kalır ve bütün hikâyeler gece anlatılır.”

Çocuklara okumayı öğrenmelerinin ardından alınabilecek en güzel kitap diyebilirim. Çünkü hem prof. İlber Ortaylı tarafından ele alınmış (her ne kadar soru cevap şeklinde ilerlese de) bir kitap olması hem de Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu olan Mustafa Kemal Atatürk'ün tarafsız bir şekilde kaleme alınabilmesinden dolayı çocuklara en güzel kitap hediyesi olabilir.

Zaten anlatım dilini demiyorum bile, İlber Ortaylı biz büyükler için de kitap yazdığında anlayalım diye sade bir dille yazıyordu kitaplarını, çocuklar için zaten anlatmama gerek yok. Çocuklar bu konuda çok rahat kitabı okuyabilir, bu ülkenin kurucusu hakkında bilgi edinebilir. Hatta çevrenizde çocuk varsa hediye edilebilir bir kitap. Tavsiyemdir.

Ahmed Hamdi Tanpınar'ın edebi dili, düşünce zenginliği için okunur. Hikaye ve özellikle Mümtaz karakteri benlik değildi. "Overthinker "
Diyaloglarında epeyce beylik laf, aforizma ve dönemin dikkat çekici analizleri vardı, bunlar etkiledi beni. Yazarın seçimi Proustvâri bir edebiyat. Bunu başarmış. Bugünden o güne bakınca da seçtiği dönem ve çevreyi de iyi tasvir ediyor. İlk Cumhuriyet dönemi İstanbul burjuva hayatı, sanat ve entelektüel çevre, kültür sentezi (Batı-Doğu'nun değerlerini görmek ve almak)