Onaylı Yorumlar

Şair, şiirini kafiye ve redifle oluşturmuş. Geleneksel olanı doğru kabul edip her şiiri kafiye ve redif için yazmış. Dışarıdan bakınca geleneğe bağlı şiirler olarak görülebilir. Dörtlüklerle yazılanlar da hece ölçüsüne bağlı kalınarak yazılmış şiirler değil. Geleneksel olması için birçok kural yerine getirilmemiş, modern şiir olarak da yazılmamış ama muhakkak okurunu bulacak şiirler. Neredeyse her şiirin altında tarih ve yer yazıyor. Anladığım kadarıyla il dışında çokça yerde görev sırasında yazılmış şiirler bunlar. Anlık duygu yoğunluğu ile karalanmış, tema birliği olmayan birçok metni bir araya getirmiş kitap olabilsin diye. Bir sayfada aşk acısına rastlayıp diğer bir sayfada böbrek taşına rast gelebilirsiniz. Millî duygularla yazılmış eserler de var tabii içlerinde. Bir askerin tuttuğu şiir defteri izlenimi veriyor. Belki de öyle. Yazdığı şiirlerin toplamı olan bu kitabı babasına ithaf etmiş. Hepsi babasına yazılmış şiirler değil ama babasına yazdığı bir iki şiir de var içinde.

oldukça akademik bir dille yazılmış olan böyle bir eseri düzgün çevirebilmek büyük ustalık gerektirir bu açıdan çevirmene teşekkür etmemiz lazım. 100 sayfalık bir eser olduğu halde içeriğinin ağırlığı nedeniyle bir çırpıda okunacak bir kitap asla değil. genel itibariyle kadim metinlerden ve öğretilerden yola çıkarak önemli terimlerin etimolojik incelemesi olduğunu söyleyebiliriz. meraklısı için devamlı başvurulacak bir kütüphane kaynağı niteliğindedir. merak uyandırıcı ve öğretici buldum tavsiye ederim

Serinin ilk üç kitabından daha çok beğendim. Hikayeler daha günümüzden, daha güncel. Biraz daha uzun tutulmuş, serinin ilk kitapları daha ziyade “zırtlanlık” üzerineyken ya da bitirdiğimde o tür öyküler bende daha kalıcı etki bırakmışken bu kitapta hayata dair iç burkan detaylar daha derin etki bıraktı. Yine umutcuğum için “yav nerden yaşamış da yazmış bunu, o yaşta o hayat tecrübesinde imkansız, bunu yaşamayan bilemez” dedirten tatlı tatlı gülümseten bazen de ah çektiren hikayeler yazmış. Teşekkürler umut, beşi beklemeye başladık.

Fatma İçyer'in ilk öykü kitabı Teyzeler ve Maymunlar genellikle farklı anlatım diline sahip "ben" anlatıcılardan oluşmuş bir eser. Öykülerdeki öfkeli sesi net bir şekilde duyuyoruz. Meselesi her neyse onu çekinmeden, gizlemeden ortaya koyuyor. Özellikle kitaba adını veren öykü muhteşem. Gerçekliği kırmadan gündüz düşlerini metnin içine dahil ederek anlatan bir yazar var karşımızda. Kitapta yer alan erken döneme ait "Yankı" ve "Döngü" öykülerini bu kitabın geneli için biraz zayıf bulsam da yazarın ilgi çekici bir kalemi olduğunu ve bundan sonra vereceği eserleri takip edeceğimi söyleyebilirim.

Modernitenin temel çelişkisi olan kontrol ve rezonans ilişkisinin dengesinin bozulması ve daha da bozulacak olması konusuna değinerek gündelik hayattan örnekler vererek doyurucu bir içerik sunuyor. Modern dünya yaşamın canlılığını korumak, tutku sağlamak için gerekli olan öngörülemezliği yok etmeye çalıştığından bunun yaşamımızı nasıl baltaladığını güncel bir çok örnekle açıklıyor kitap. Gerek güncel konuları ve modernitenin sorunlarını incelemesi, gerekse kaliteli, doyurucu içerikleri ve basımı ile yayınevini ayrıca tebrik etmek gerekiyor. son dönemde dikkat çeken kitaplar basılıyor.

1945 doğumlu Selçuk Güven 1970 yılında İ.T.Ü.’den mezun Elektrik Yüksek Mühendisi. Yokluklar içerisindeki ülkemizde aranıp da bulunamayan, yabancı dil bilen, toplumumuzdaki seçkinliğini hak eden biri olarak yaşamına başlamış. 2021 yılında 76 yaşındayken gözünü budaktan sakınmadan özyaşamöyküsünü yazmış. Yazar yaşamını elektrik mühendisliğindeki devamlı olarak maksimum ile minimum arasındaki gidip gelme durumunu tarif eden sinüzoidal eğriye benzetmiş. Bir ülke, donanımlı ve çalışkan insanına en kötü ne yaşatabilir ? Üstelik bu insan ihtiyacı olmadığı halde, 60’lı yaşlarında hiçbir şeyden nasibini almamış Afganistan’a bile gidip çalışmayı göze alabilecek kadar fedakarken. Kitabının Memleketimden Adalet Manzaraları bölümünde, orta yaşlarında haksız yere gözaltına alındığını unutamayıp, isyan etmiş, polis beni döver ya da eziyet ederse çocuklarımı alıp yurtdışında yaşayacağım, ne beyinsiz insanların elindeyiz diye bile yazmış. Okuduklarınıza inanamıyorsunuz. Okumanızı öneririm.

Göçebelerle yerleşik kültür arasındaki farklar ve ilişkiler geniş bir tarihsel zaman dilimindeki ilişkileri ortaya koymak oldukça zor bir irdeleme alanı olmasına rağmen eserde ustaca kaleme alınmıştır. Eser, genellikle göçebe kültürün özellikleri merkeze alınarak bina edilmiştir. Genel itibarıyla göçebelerle yerleşik kültür arasındaki ilişkiler, sosyal yaşantı, siyasi, sosyal ve askeri mücadeleler anlatılmıştır. Bozkır devletlerinin yönetim yapıları ayrıntılı olarak anlatılmış. Bu yönetim mirasının yerleşik kültüre etkileri kıyaslamalı bir şekilde anlatılmıştır. Germenlerin, Türklerin, Rusların tarihsel olarak devletleşme sürecinde geçirdiği aşamaları sadece siyasi olarak değil sosyo-kültürel ve ekonomik özellikleri de dikkate alınarak bilimsel bir şekilde incelenmiştir. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim.

Açıkçası okunması biraz zor, yazarın hayatı dedemin anlattığı hikayelere benziyor. Dedem 30 doğumluydu, yazardan 30 yaş kadar genç yani, benzer acıları yaşamış sayılmazlar, yazarınkiyle kıyaslanamaz ama dedemin anlattığı yokluk anılarını dinlerken de “tamam dedi anlıyorum, çok zor zamanlarmış. Sizin için üzgünüm ama geçmiş işte” hissi gelirdi. yazarın otobiyografisi bu kitap oldukça etkileyici bir anlatıma sahip fakat işlediği tema biraz sıkıcı. Ayrıca Çin ve Rusya üzerine yapılmış uzun tahlilleri de okumadan atladım. Cumhuriyetin ilk yıllarına ve emekleme dönemine şahit olmuş birinin Rusya'nın içtimai meselelerine ve Cumhuriyetin kuruluş, ayağa kalkma çabalarına aynı hacimde yer vermesi eleştiriyi hak eden bir noktaydı. Yazarın hayatını yargılamaya haddimiz yok fakat bize yaşadığı hayatı yargılatacak ölçüde etkileyici biçimde sunmuş olması kitabı bugünlere kadar okunan bir eser haline getiriyor, okunmayı hak eden bir klasik.

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Okuduğum en iyi kitap değil ama önyargısız bir şekilde okunursa herkesin seveceğini düşünüyorum.

Kitap bilim kurgu/distopya türünde bile denebilir. Mateo ve Rufus adlı iki gencin Ölüm Habercisi denilen ve herkes tarafından bilinen bir şirketin gece yarısı aramasıyla o gün öleceklerini öğrenmeleri üzerinden gidiyor hikaye. Tabi ki ikisi de birbirinden çok farklı karakterler ve bir uygulama sayesinde birbirlerini buluyorlar. Hikaye ikisinin son günlerinde yaşadıklarını anlatıyor.

Çıktığı 2017 yılında en iyi gençlik kitabı olarak seçilmiş bir çok platform tarafından. En iyi mi bilmem ama ben beğendim kitabı. Karakter gelişimi, verdiği mesajlar, insanı hem güldürüp hem ağlatabilmesi hoşuma gitti.

Fazla yazacak bir şey yok. Kısacası çerezlik ama bir şeyler hissettirecek gençlik kitaplarını seviyorsanız (John Green gibi) öneririm.

Suç ve Ceza'nın boşuna ölmeden okunması gereken kitaplardan biri olarak adı çıkmamış. Adamın olgunluk dönemi eserlerinden biri, gereksiz isim betimlemeleri olmadan akıp gidiyor. Biraz polisiye biraz gizem bir parça aşk ancak sıradan bir aşk değil konuya destek olması için eklenmiş gibi duruyor. İçerisinde çok fazla ana ve yan karakterler bulunuyor, bu biraz daha kendini vererek okunmasını gerektiriyor özellikle başlarda dikkat edilmeli yoksa karakterler karışabiliyor. Kapra yayının hakkında söyleyeceğim de ufak tefek harf ve kelime hataları dışında okunması oldukça kolay. Çevirisi de gayet hoş, bilinmedik kelimeler çok nadir karşımıza çıkıyor. Dostoyevski bu eserde kendi hayatından da esintiler vermiş. Eseri okumadan Dostoyevski'nin kısa bir biyografisini okumanızı öneririm.