Onaylı Yorumlar

Ömer Faruk üstadımın -kendisi söyledi kitap içerisinde- en son ama en zor kitabı bu olmuş. Kitabın ilk kısmı hep bahsettiği "hakikat" tırmanışı adeta. Lügate bakmaktan kitaba hakim olabilmek ne mümkün. İnsan amiyane tabirle "herhalde bütün tuşlara basıp bölüm geçmeye çalışıyor herhalde" diyor. Ne dersem yada dersek diyelim üstadım böyle uygun görmüşse biz okuruz. Yine yazsın bir daha okuruz. İkinci kısmı ise artık ulaşılan hakikatin keyfini sürmek gibi. Mevzuları daha açık ve net biçimde anlatıyor. Ha şunu da söyleyeyim ki böyle birinci ve ikinci kısım diye bir tasnif yok kitapta. Siz okuyunca anlıyorsunuz bunu. Yada anlayan şanslı sadece ben olabilir miyim acaba?

Kitabın muhtevasına gelecek olursa "her şey var" diyebilirim size. Ama en çok hakikat ve samimiyet var. Allah razı olsun ki Hamza'nın babası, Yobazın kendisi, Ab-ı Hayat'ın yolcusu beni çokça mutlu, mesud ve hakikatli eyliyor.

Bu kitap bize tüm yalınlığı ve gerçekliği ile parçalamakta olan bir devleti ciğerlerinizi titretecek bir şekilde olayları ele alıyor. Kitaptaki donan askerin yüzünün kurtlar tarafından parçalanmış olması , askerlerin ağacın dallarında uyuyup ertesi gün uyandıklarında diğer askerlerin donarak ölmesi en hüzünlü kısmıydı. Askerlerin açlıktan, yorgunluktan bitap düşmesi halinde saatlerce zorlu kış şartlarında ayaklarında çarık ve sırtlarında doğru dürüst kaput olmamasına rağmen düşmanla savaşmaya gitmeleri, açlıktan atın yediği arpaları yemesi tarifi zor. Vatan uğruna yaşanmış bu insanlık dışı dramı herkesin zorunlu olarak okuması gerektiğini düşünüyorum.. Bana Mehmet Akif ' in şu sözünü hatırlattı: ' Bastığın yerleri toprak Son zamanlarda diyerek geçme, tanı, düşün, altındaki binlerce kefensiz yatanı'. Okurken ağlamamak neredeyse imkansız. Vatan uğruna yaşanmış bu insanlık dışı dramı herkesin zorunlu olarak okuması gerektiğini düşünüyorum.

Kitap İoanna Kuçuradi 'nin insan hakları ile alakalı görüşlerini öğrenmek adına güzel bir kaynak. Çeşitli yıllarda seminerlerde gerçekleştirdiği konuşmalarından ve bazı süreli yayınlara göndermiş olduğu yazılarından oluşmakta. Bu nedenle okunması kolay, felsefe metni olmalarına rağmen masa başında sakin kafa ile okunması zorunlu metinler değiller. Üzerinde düşünmemi sağlayan bazı tespitlerinden alıntılar yapmak istiyorum;
- Sosyal ve ekonomik haklar "korunmaz" ancak "tanınabilir"
- üçüncü dünya ülkelerinde sosyal eşitsizlik yaratan bir durum, sıkıntıları, eksiklikleri kısacası "yokları" paylaştıramamalarıdır
- insan onuruna uğradıkları değil, yaptıkları zarar verir çünkü insan yaptıklarından sorumludur, uğradıklarından (maruz kaldıklarından) değil.
- önemli olan devletin insan haklarına saygılı olması değil, insan haklarına dayalı olmasıdır.

Fethi Gemuhluoğlu… İslam’a, Türkiye’ye, Türkiye vatandaşlarına ve geleceği inşa edecek nesillere adanmış bir hayat. Kitap merhum Fethi Gemuhluoğlu’nun ‘dostluk üzerine’ başlıklı konuşmasının tam metni ile başlayıp, Fethi beyin yazdığı mektuplar, Fethi beye ithafen yazılmış şiirler ve nesirlerden oluşuyor. Merhumun hayatı ve davası hakkında birçok bilgi içeriyor. Ben ‘Gönül Sadası’ programında Sadettin hocanın ve Kemal hocanın söylemlerinden aşina olarak merak etmiştim merhum Fethi beyi. İyi ki aldım, iyi ki okudum dediğim kitaplardan birisi oldu.

Kitap Batı'da eğlence/ciddi ikilemini konu alıyor. Bunu yaparken de her bölüm farklı bir sanat/eğlence dalını masaya yatırıyor. Müzik, opera, resim, edebiyat, Tv, radyo, şiir... Sonra o dalda sanatına konu olarak haz ve eğlenceyi almış sanatçı önemli bir sanatçıyla, sanatını ciddiyete, acıya, ahlaka, yüce ve aşkın olana vakfetmeyi kıyaslıyor. Yetmiyor, bir de Uzakdoğunun yaşam, sanat ve din felsefesindeki bütünleşme, fanilikle barışık olma halinin şiir, resim ve oyun tezahürlerinden bahsediyor ki, okuyucu farklı bir varlık kabulünden nasıl farklı bir eğlence, sanat, oyun çıkmış, görsün. Kant, Heidigger, Wagner, Nietzche, Kafka... Son bölümde de günümüzün eğlence anlayışına kısa ama öz bir eleştirisi var: totaliterleşiyor. Byung Chul-Han'ın en sevdiğim kitabı değil. Ama yine hayata dair bambaşka pencere açarak, daha önce aklıma bile gelmeyen bir konuda ne kadar kafa yorulduğunu görmemi sağlayarak beni şaşırttı.

Ramazan miskinlik ayı değildir, Mücadele ayıdır, nefisle mücadele ayıdır. Bu ayda tutulan oruç, ibadetlerin en hasıdır.

Ramazan'da anahtarı 'terk' olan oruç kapısından içeri girilir.
Sadece yeme, içme ve hazla ilgili talepleri değil aynı zamanda boş sözü, çok sözü, dedikodu ve gıybeti de terk etmek gerekir. Ramazan bir bakım mevsimidir, bu ayda ruhun kalbin ve aklın bakımı yapılır .

Bir solukta okunan , şeker gibi bir Ramazan ikramlığı. Bir Ramazan günlüğü. Hediye kitap düşünenler için anlamlı bir seçenek.

Stoacının Günlüğü Kitabı, Stoa felsefesinin özünü oluşturan meseleler hakkında çok akıcı ve faydalı bir kitaptır. Kitap üç bölümden oluşuyor ve bir nevi günlük tarzında. Mutluluk, öfke, ölüm, keder, zaman gibi konularda mükemmel öğütler var.
Yazarlar yılın her bir günü için İmparator Aurelius, Seneca ve Epiktetos'un yazdıklarından yola çıkarak günümüz ile bağlantı kuruyorlar.

Antik bilgeliği zamanımıza uyarlayan harika bir kitap. Kitabı herkesin mutlaka okumasını öneririm. Özellikle felsefeye, sosyolojiye, tarihe, dine ilgi duyanların okumasını gereken bir kitap. Kitap hediye etmeyi düşünüyorsanız bu kitap çok uygun olur kanaatindeyim.

Prof. Dr. Filiz M. Giorgetti tarafından yazılan Eğitim Ritüelleri isimli eserin temeli hocamızın 2007 yılında savunduğu doktora tezine dayanıyor. Bununla beraber hocamız tezini yayına hazırlarken araştırmanın kapsamını oldukça derinleştirmiş ve yeni okumalar ile eseri yeniden inşa etmiş diyebiliriz. Ritüellerin okul yaşantısında pek de dikkat etmediğimiz bir alışkanlıklar silsilesi olduğu ama dikkatli bir tetkik ile eğitim sisteminin özünü şekillendiren etkinlikler olduğunu çok kapsamlı, derin ve ayrıntılı tahliller ile okuyucuya sunuyor. Dikkatli bir şekilde okunduğu zaman metodolojik anlamda da kendinizi geliştirme imkânı sunan bir eser. Emile Durkheim'in yalnızca bir sosyolog olmadığını, tam tersine eğitim sisteminin mahiyetini ve genetik kodlarını çözmüş bir bilim insanı olduğunu yeniden idrak etmemize vesile olan bu kapsamlı ve derin eseri şiddetle tavsiye ediyorum.

Orijinal adı “Bouvard ve Pecuchet” olan ancak yerine tam oturan bir yeni adlandırmayla “Bilirbilmezler” olarak çevrilmiş.Flaubert denilince akla hemen “Madam Bovary” gelir, bu yapıtının farklı konuda da olsa bilinmemesine şaşırdım.Bunda kitabın son yapıt olup bitirilmemiş olmasının etkisi vardır.Eğlenceli, mizah dozu çok iyi ayarlanmış bir anlatıya sahip olsa da bu kitap kesinlikle bir genel kültür eğitim kitabı. Aydın-cahil, bilgi-boş inanış, iyi-kötü, özgürlük-despotluk gibi karşıt kavramlar, sosyal bilimler ve doğa bilimlerinin neredeyse tüm alt bölümlerini içine alacak çeşitlilikte anlatılmış. Aslında felsefi ve siyasi bir deneme kitabı da denebilir.Flaubert kendi döneminin olaylarını öncelemekle birlikte antik kadim tarihlere kadar uzanan kişiler ve olaylarla, yaşadığı çağın politikasını, felsefesini, sanat ve edebiyatını, bilimini mizahi olarak eleştirmekte, adeta çağdaşlarından intikam almaktadır.Oldukça etkileyici anlatımı, son derece sade dili ile okunmasını öneririm.

1923 yılında yayınlanmış olan roman yazarın diğer romanlarından da aşina olduğumuz mizahla karışık alaycı anlatım tarzına sahip.

Babadan kalan mal mülk sayesinde rahat bir yaşam süren bir adam ve doktor arkadaşı kimsenin anlam veremediği şekilde geceleri mezarlıklarda gezip gizli bir şeyler yapıyorlar. Daha sonra aralarına katılan 2 arkadaşlarıyla birlikte bir mezarlıkta karşılaştıkları olağanüstü ve korkutucu olayların gizemini çözmeye çalışıyorlar.

Roman gizemli bir macerayı anlatırken aynı zamanda dönemin kadın-erkek ilişkilerini, kadınların o dönem yükselmeye başlayan eşitsizliğe karşı mücadelesini de ortaya koyuyor.

Yazar diğer romanlarında olduğu gibi bu romanda da cahillikten kaynaklanan hurafelerle boş inançları ve bunlardan korkan insanları ince bir dille alaya alıyor.

"Tayyarecilik evrile evrile insanın vücuduna takılır iki kanat ile bir kuyruktan ibaret bir şekilde basitleşecektir." s.46