Onaylı Yorumlar

Necatigil'e yazar ve şairlerin yazdığı mektuplara, Necatigil'in verdiği -sayıları fazla olmayan- cevapları da içeren derleme bi' kitap: Şiirinizin Tadına Geç vardım. YKY'nın daha önce yayınladığı "Mektuplar" adlı eserin devamı gibi olmuş.. Serenad Demirhan'ın zaman zaman eklediği açıklayıcı notları okuyucu için bulunmaz nimet! Necatigil'in dünyasını, dahası şiir dünyasını aydınlatan mektuplar meraklısına çok şey söylüyor elbet. Ömrünü "Vaktin Zulmüne Karşı Yazmak"la tüketmiş aziz şairin "Tercümemi Nasıl Buldunuz?" ve "Serin Mavi" adlı yine aynı yayınevince basılmış mektup derlemeleriyle birlikte okunursa tam bi' okuma şöleni olur... "Adıma aldırmayanlar zor alırlar bu yolu" mısraı sadece şair ve yazarları değil okuyucuyu da ilgilendiriyor...

Arada bir iki tanesini çıkarsak genel olarak öykülerini, satır aralarını okuyan ince düşünceli bir insan olarak çok beğendim. Erik ağacının elma, olmazsa armut vermesi için yapılan ve sonunda erik bile veremeyen bir ağaca dönüştürülmesi, devler ülkesinin teması, Berna'nın gönderisi, dünya hali, karabaş ile sarman, kafamdaki sesler... Her bir öyküden çıkarılacak bir ders var. Hepsinin konusu ayrı güzel. Yok kelimesine hiç mi yok cevabını veren tek milletiz evet ama bu Yok isimli öyküdeki arsız karakter, ısrarı hiç sevmeyen biri olarak beni deli etti. Kitabı çok beğendim.

Kitap “asla kendi malınla kafayı bulma” diye başlar, Steve Jobs’un kendi çocuğuna kendi üretip dünyaya pazarladığı ürünü yasaklamasını anlatır. Kitapta, davranışsal bağımlılığın temel bileşenlerini kolay anlaşılır bir kategorizasyonla ayırır; sanal dünyalarda her gün milyonlarca kişinin oynadığı oyunların olmazsa olmazları olan hedefler, geri bildirim mekanizması, ilerleme ve yükselme hissiyatları ve artık en önemlisi olan sosyal etkileşimi çok akılcı bir şekilde dekompoze eder. Bu kitabı her ebeveyne ve her eğitimciye yüksek düzeyde öneririm. Dijital teknolojilerin/sosyal medyanın kim tarafından ve hangi psikolojiyi oluşturmak için tetiklendiğini anlamak için kritik eserin Rainer Funk’un Ben ve Biz’i olduğunu hatırlatırım.

Bir giriş kitabı olarak okunabilir ve özellikle terminolojiye dair yapılan açıklamalar açısından ileri okumalar için de yol gösterici olduğunu düşünüyorum. Bugüne kadar yapılan Lacan çalışmalarının bu kitap ekseninde gözden geçirilmesi anadilimizdeki birçok karışıklığı önleyeceği gibi ülkemizdeki oldukça sınırlı psikanaliz alanını daha sağlam temellere oturtacaktır. Hem lisede hem de üniversitede derslerine katılma şansı bulduğum değerli hocama bu oldukça aydınlatıcı ve yıldızları/bilinçdışını gösterdiği ölçüde karartıcı eseri için teşekkür ederim.

Murathan Mungan’ın “sinema” hakkındaki yazılarının toplandığı oldukça doyurucu bir kitap. İyi kitap okumanın, iyi okur olmanın nasıl bazı özellikleri varsa, iyi film seyretmenin, iyi sinema seyircisi olmanın da benzer özellikleri olduğunu vurguluyor yazar. Filmlere düşünmek için değil etkilenmek için gittiğimizi, film seyretmenin hayatı seyretmek olduğunu söylüyor.
Oyunculuktan, film konularına, ideolojik filmlerden sanat filmlerine, inandırıcılıktan haz duyuruculuğa, görüntüden çekim tekniklerine, aklınıza gelebilecek sinema ve sinema seyircisi ile ilişkili hemen hemen her konuya değinmiş, ortaya hacimli bir kitap çıkmış.
Çok sayıda film ve yönetmen adı yer alıyor, tabii M. Mungan’ın bu film ve yönetmenlerin seçiminde doğal olarak “eşsinsellik” kavramını öne çıkarması kitabı özgün ve değerli kılmış. Bu filmlerden birkaçını MUBİ film platformunda gördüm, M. Mungan yorumuyla seyretmek ilginç oldu.
Sinema seviyorsanız kolay okunabilen “Kullanılmış Biletler”i okumanızı öneririm.

Dünyadaki en büyük araştırmalardan birisinin sonucu şudur: gerçek insani başarıya ve mutluluğa ulaştığını hissettiği gözlemlenen yetişkinlerin çocukluklarında, çocukluklarının geçtiği evdeki kitap sayısı ve çeşitliliğinin çok fazla olduğu, diğer bütün değişkenlerden -örneğin üniversite mezunu bir anne baba tarafından yetiştirilmek gibi- anlamlı şekilde yüksek çıkmıştır. Her çocuğun anne babası üzerinde hakları vardır. Bunlardan birisi zihinsel güçlerinin tetiklenmesidir. Zaman Tüneli, çocuklarınızın zihinsel güçlerini “süreç düşüncesini” beyinlerde geliştirerek tetikler. Bir olaya, sadece görünen yüzüyle basit açıklama yapmak yerine, o olayın olmasını sağlayan önceki bütün olayları düşünmektir araştırmaktır süreç düşüncesi. Sonrasını da buna göre planlamaktır. Çocuklarınıza verebileceğiniz en güzel armağanlardan birisidir, süreç düşünebilmelerini sağlamak. Şiddetle tavsiye ederim.

Bu kitabı, Kitapyurdu’nun yeni çıkan kitaplar bilgilendirmesinde görüp yayınlandıktan sonra hemen almıştım. 2020 yılının Şubat ayının sonunda başladım, üç gün sonra Mudanya’da bitirdiğimde, kitabın sonundaki dünyayı bekleyen 5 büyük tehlikeden birisi olan salgın riski dünyaya yayılmaktaydı, iki hafta sonra Türkiye de covid tehlikesiyle kapandı. Kitabın yazarı, kanser tedavisi görürken bu kitabı kızının ve eşinin desteği ile yazmış ve bu kitap bitirilmeden vefat etmiştir. Kitap, dünya hakkında bildiklerimizin niye yanlış olduğu ile ilgili gibi gözükmektedir, ancak bana kattığı esas bilgi şudur: medyanın dünyadaki insanlara etkisi. 1950’de yazılmış Yalnız Kalabalık’taki medya bölümü veya 2000’lerden sonraki dijital/medya etkisinin anlatıldığı şaheser olan “Ben ve Biz” tahlilleri akılda olarak okunursa dehşet bir lezzet vermekle kalmaz “şimdi ne yapmak lazım” diye düşündürür akil okuru.

Dünyadaki en büyük araştırmalardan birisinin sonucu şudur: gerçek insani başarıya ve mutluluğa ulaştığını hissettiği gözlemlenen yetişkinlerin, çocukluklarında ne zengin ne fakir bir ailede büyüdükleri, ne üniversite mezunu bir anne baba tarafından büyütüldükleri, ne de küçük yaşlarda kurslara gittiği gibi korelasyonlar bulunamamıştır. En büyük korelasyon: çocukluklarının geçtiği evdeki kitap sayısı ve çeşitliliğidir. Her çocuğun anne babası üzerinde hakları vardır. Bunlardan birisi de bir insanın gerçekten yaşamasını sağlayan üç gücün yönlendirilmesidir ve tetiklenmesidir: zihinsel, entellektüel ve bedensel güçler. Çocuğunuzun zihinsel güçlerini tetiklemek için sosyal medyadaki veya televizyondaki sapkın idoller yerine, bu kitaptaki gibi doğru örneklerin olduğunu bildirmek bir ebeveynlik görevidir. Kız erkek bütün çocuklar için şahane bir eserdir.

Kısacık bir kitap, ama o kadar anlam yüklü ki.
"Başlangıçta tek bir dil vardı. Bu dil nesnelerdi, şeylerdi, duygulardı, renklerdi, rüyalardı, mektuplardı, dergilerdi. Başka bir dilin var olabileceğini, bir insan evladının anlayamayacağım bir kelime telaffuz edebileceğini hayal bile edemezdim." diyor yazar kitabında. Dört yaşında okuyabilmiş, önüne çıkan her şeyi okumuş, okumayı o kadar çok sevmiş, ama savaş, mültecilik, sığınmacı kampı, gittiği yerde dil bilmeden yaşama tutunma çabaları sebebiyle kendine okumaz yazmaz demiş. Dört yaşında okumaya başlamış, 26 yaşında yeniden okuma yazma öğrenmeye başlamış. Uzun mücadelelerle geçen bir ömrü anlatan kısacık bir kitap.

Büyük umutlar, büyük hayal kırıklıkları, büyük pişmanlıklar, büyük gurur, büyük kin ve intikam duygusuyla yapılan yanlışlar, çaresizlik, sadakat , sevgi ve daha bir çok duygu...

Çocuk Pip'in saygı görmeyişi onun yerine hep konuşanların ve karar verenlerin olması bir cümleden korkup kafasında hayaller kurarak büyütmesi, felaket senaryoları yazması beni üzdü ama çocuk gözüyle bakarsak aslında yaşadıkları çocukların gerçek dünyasıydı. Bizim basit gördüğümüz şaka olarak yaptığımız bir sözle çocukların iç dünyalarında neler oluyor nasıl travmalar meydana geliyor Pip'in bazı şeyleri hiç unutamamasından anlıyoruz ve hatırlıyoruz da, sonuçta yetişkinler olarak hepimiz çocuk olma yolundan geçtik. Romanda paraya ve zenginliğe olan saygı ve yalandan sevgiyi de yoğun görüyoruz, bunun yanında gerçek sevgiyi de farkediyoruz. Kitabı çok beğendim, beni çocuk Pip'in duygu düşünce ve korkuları daha çok etkiledi. Kitabın sonunda en azında Pip kendi payına düşen dersi aldı.