Onaylı Yorumlar

Hidayetname, Sadık Hidayet'in öykü, tiyatro, deneme ve mektuplarından oluşan bir çeşit derleme kitabı. Kitapta Isfahan’a ait gezisinden yola çıkarak anlattığı bir şehir turu var. Şehirde gezdiği gördüğü yerleri, oraya ait tarihi bilgileri de vererek anlatmış. Yine başka bir bölümde, İran kültürüne ait hurafelerden oluşan bir derleme vardı ve o da oldukça dikkat çekiciydi. Tiyatro oyunu ve İran ile Arabistan arasındaki savaşa değindiği hikayesi gayet güzel bir dille anlatılmıştı. Fakaatt!!! Asıl, yazarın kendisinin de çok etkilenmiş olduğu, Franz Kafka’yı anlattığı kitabın son bölümünü gerçekten çok çok beğendim. Onun eserleri, hayatı, hayata bakışı ve hayatı algılayışı Hidayet’in kalemiyle tık tık yerli yerine oturtulmuştu. En sonda da yine Hidayet’e ait mektuplardan bir kesit verilmişti. Burada da onun sevdikleriyle bir haberleşme aracı olarak kullandığı mektuplarındaki nüktedan ve şakacı yanına tanık oldum.

Benden'iz James Joyce, İrlandalı yazarın tüm eserleri üstünden kurgulanmış nefis bir postmodern roman. Metin, Ulysses'in anlattığı gün olan 16 Haziran'ı bu sefer Gezi Parkı Olayları sırasında, 16 Haziran 2013 olarak başlatıp James Joyce'u büyülü gerçekçi bir anlatımla mezarından kaldırıp İstanbul'a getiriyor. Çevirmen karakteriyle Joyce'u buluşturup ileri ve geri farklı zaman dilimlerinde okuru gezdiren metin, İstanbul ve Dublin ekseninde mekanlar arası yolculuğa çıkarıyor.

Dipnot üzerinden kurgu anlatıcısının olması, çevirmen karakterinin Joyce'un gençliğine gidip kitaplarının yazılış süreciyle ilgili olarak tavsiyeler vermesi, Joyce'un bir kurmaca karakter olarak kendi yapıtlarının yazılış sürecini anlatması, bu romanın Ulysses bölümlerinin ana hattı üzerinden kurgulanması, son bölümünde 15 sayfalık noktalama işaretleri olmadan bilinç akışı anlatım ve okurun son sözü gibi biçimsel hareketleriyle oldukça dolu bir roman.

Öncelikle gayet anlaşılır bir çeviri ancak bu kadar kelime oyunu, espirinin olduğu bir kitapta sadece son sayfada çeviri notu olması üzdü.

Palahniuk'un kalemine aşina iseniz beğenirsiniz ama daha önce Palahniuk okumadıysanız burdan başlamanızı kesinlikle tavsiye etmem.

Kitapta amerika toplumunu eleştiren mizahi bir dil var. Gayet eğlendiğim sayfalarda oldu ama tekrar okuyacağımı düşünmüyorum. Özellikle sonu sanki belli bi sayfa sayısı üzerine çıkmak yasakmış gibi oldu bittiye getirilerek yazılmış.

Ciddiyetten bunaldığınızda okuyup biraz mola vermelik bir kitap.

Bu kıymetli esere iki açıdan bakmak gerekir. Bilindiği üzere Batı edebiyatında ilk romanın tarihi olarak 15. yüzyıl gösterilir. Hatta gerçek manada ilk roman olarak 16. yüzyılda yazılmış olan Don Kişot gösterilir. Hâlbuki bir roman özelliği gösteren bu eser 12. yüzyıla aittir. Bu anlamda İslami edebiyatta ilk roman Batı'dan tam üç asır önce yazılmıştır.

Eseri farklı kılan diğer bir husus ise materyalist felsefeye asırlar öncesinden bir reddiye oluşudur. Kurgu ve tez uyumunu yansıtan çok harika bir eser. Mutlak suretle okunması gereken bir kitap.

Kitap, iyiliğin sadece sözde değil, eylemde de olmasının önemini vurguluyor. İyilik Timi üyelerinin yaptığı çalışmalar, iyiliğin bulaşıcı olduğunu ve toplumu nasıl güzelleştirdiğini gösteriyor Mahalledeki çocukların bir araya gelerek oluşturdukları ekip, dayanışmanın ve birlikte hareket etmenin gücünü gözler önüne seriyor.Kitabın gelirinin SMA'lı çocuklara bağışlanması, paylaşmanın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha gösteriyor. İyilik Timi sadece bir kitap değil, aynı zamanda bir hareket. Bu kitap, bizlere iyiliğin gücünü hatırlatırken, aynı zamanda kendimizdeki iyilik tohumlarını yeşertmemiz için bize ilham veriyor. Kitaptaki çocukların enerjisi ve coşkusu, hepimizin içindeki iyiliği uyandırıyor. Bu kitabı okumak, sadece keyifli bir vakit geçirmek değil, aynı zamanda daha iyi bir dünya için küçük adımlar atmaya başlamak demek. Her birimiz, kendi çevremizdeki insanlara iyilik yaparak, bu dünyayı daha güzel bir yer haline getirebiliriz.

Kitapta birbirinden farklı 3 kişinin bir akıl hastanesinde denk gelip aslında birbirlerine nasıl da şifa olduklarını, birbirlerine nasıl iyi geldiklerini okuyoruz. Bir çok bölümde sinirlenmemeniz mümkün değil. Maalesef ki okuduklarımız sadece kurgu değil. Bunları bir çok insan yaşıyor. Bir çok insan en yakınlarından yiyor öldürücü darbeyi. Ve bir çok kişi gördüklerini, şahit olduklarını görmezlikten geliyor. Bunları okurken sevgili yazarımız bizlere sevginin bir yerlerde hala var olduğunu, insanların ne yaşarsa yaşasın hala birilerine deva olabileceğini hatırlatıyor.

Okudum,içi dışı bir, bir kitap olmuş. Anlatılanlar kapağında özetlenmiş. Ve fakat söylenecek çok söz var kitap hakkında. At Şu Adımı harekete geçmek için yol yordam gösteren, bunu da konuşma arasında sıkmadan, boğmadan güzel ve yerinde örneklerle zenginleştiren bir emek ürünü olmuş. Eline tutuşturulmuş bir yol haritası yok, bu nedenle kafanı çalıştır, iyi oku, çiz haritanı. Yıllarca araştırsanız bir araya getiremeyeceğiniz pek çok örnek başarı, güzel söz, kurallaşmış gözlem içeriyor. Keyifle okuyunuz, dönüp dönüp okuyunuz ve "karanlığa küfredeceğine bir mum da sen yak" deyip yolunca yöntemince harekete geçiniz, haydi çağrıya kulak ver: At şu adımı!
Adım atmak çok değerli o adımın fark yaratan değerlerini ve niteliklerini fark etmek ve öğrenmek istiyorsan doğru yerdesin.
Kısacası okuyunuz, okutunuz, ilham alınız ve uygulayınız. Sizin de Anlatılmaya değer bir hikayeniz olsun. "

Eserin başlangıcı yazarımızın yaptığı yolculuğu ve bu yolculuk esnasında başından geçen ve gözlemlediği portreleri anlatmaktadır savaşın soğuk yüzünü cephe gerisindeki sefaleti ve yoksunluğu en yalın hali ile gözler önüne sermektedir yazarımız aslında korumak zorunda olduğumuz Anadolu'dan çok uzaktaki toprakların kaybedildiğinin farkında çünkü o topraklarım korunması için gereken tüm kuvvet Anadolu dan gitmektedir ve artık Anadolu'nun verecek bir şeyi kalmamıştır bu yoksulluğun ispatı ise yazarın geçtiği yollardan köylerden manzaralarla bize aktarmaktadır dönemi ve şartların anlaşılması adına gayet güzel bir eser keyifli okumalar

“Patates” öncelikle ismiyle ve kapağıyla ilk andan itibaren dikkatimi çekti ve merak uyandırdı. Okuduğumda ise dikkatimi çektiğine değdiğini ve kapağın içinde gerçekten yaratıcı, sürükleyici, harika öyküler olduğunu gördüm ve bu beni çok mutlu etti. Bu kitap adıyla ve kapağıyla yarattığı tüm beklentileri gerçekten karşılıyor! Her öykü, gündelik yaşamın içinden çıkan detayları derin bir anlam dünyasıyla buluştururken, sıradanı sıra dışı bir şekilde ele almayı başarmış. Yazarın yaratıcı anlatımı, küçük detaylarda büyük hikayeler bulmayı sağlayarak okuru ilk hikayesiyle beraber güzel bir yolculuğa çıkarıyor. Günlük telaşlardan kaçıp, farklı dünyalara yolculuk yapmak isteyen okuyuculara mutlaka öneriyorum. Bu keyifli kitap için Yazar Aslan Tolga Öcal’a teşekkürlerimi sunarım.

Yenilikçi unsurları ve sizin öne çıkarmak istediğiniz noktaları detaylandırarak kişiselleştirebilirsiniz. Öykülerin genel temasını veya yazarın tarzını da ekleyebilirsiniz.

"Tahtada hâlâ taşların varken oyunu bırakamazdın." syf, 191.

Nora, peş peşe yaşadığı olumsuz durumlar karşısında çareyi yaşamına son vermekte bulur. Fakat ölüm tahmin ettiği kadar kolay değildir.
Ölümle yaşam arasında bir kütüphane var: Gece Yarısı Kütüphanesi. Gece Yarısı Kütüphanesi'nde saat hep 00.00'ı gösterir. Bu kütüphanenin rafları Nora'nın yaşayabileceği olası yaşamları içeren kitaplar ile doludur. Pişmanlık duyduğu, keşke başka türlü davransaydım dediği bütün yaşamları tek tek deneyimler; çünkü sayfa 66'da da dediği gibi "Bazen öğrenmenin tek yolu yaşamaktır."

2020 yılında Goodreads'te yılın kitabı seçilen bu kitap yazarın anlatımı açısından çıtır çerez görünse de temelinde çok derin anlamları barındırmasının yanı sıra okurlara farklı perspektifler de sunuyor. Altı çizilecek o kadar çok cümle vardı ki mutlaka Matt Haig'e bir şans verilmeli.