Onaylı Yorumlar

Halife Abdülmecid hakkında ilk yazılan eserlerden biri olduğu için kıymetli bir eser. Yeni çıkan bilgiler karşısında yeterli olmasa da mutlaka herkes okumalı. Hayatında kısa özet bilgiler içeriyor daha çok son günleri, halifelik zamanları ve hanedanın kaldırılması süreci anlatılıyor. Kısa olsa da yine doyurucu bir eser. Son zamanlarda Abdülmecid Efendi hakkında çıkan eserlerle okunursa hem doyurucu hem de pekiştirici olur. Kitabın sonlarına doğru Halifenin okuduğu bir kaç kitaptan bahsedilmesi, yapılan kısa röportaj nasıl fikir yapısı olduğu hakkında ipucu veriyor. Genel anlamda beğendiğim bir kitap oldu. Ve bence hala Abdülmecid Efendi hayatını baştan sona anlatan bir eser yok. Hayatı da çok fazla ve uzun detaylı anlatılacak bir şahsiyet.

Eser 11 bölümden oluşmaktadır. Genel olarak Siyonizm'in Avrupa, Amerika ve Ortadoğu'daki faaliyetleri anlatılmaktadır. Birinci bölümde kişiler üzerinden Hristiyanlık ve Siyonizm'in işbirliği anlatılmaktadır. İkinci bölümde ise Balfour Deklarasyonu için lobicilik faaliyetleri detaylıca anlatılmıştır. Diğer bölümlerde Filistin'de Holokost sırasında lobicilik faaliyetleri ile Filistinlilerin direnişi ve lobinin girişimleri incelenmiştir. Daha sonra Amerika ve İngiltere'de Siyonist faaliyetler anlatılırken liberaller, sosyalistler, kuruluşlar ve devlet başkanları üzerinden detaylıca anlatılmıştır. Örneğin Kennedy, Nixon, Baba Bush döneminde meydana gelen olaylar üzerinden Siyonist lobinin faaliyetlerine yer verilmiştir. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim.

Mecit Ömür Öztürk ilk kitabında olduğu gibi bu kitapta da bizi bir değişim yolculuğuna davet ediyor. Her kitapta kitabın başındaki kahraman kitap bittiğinde artık ilk sayfadaki kişi değildir ya işte bu kitapta o karakter okur oluyor. Son sayfayı da okuyup kitabı elinizden bıraktığınızda artık siz ilk sayfadaki siz değilsiniz.

İnsanın önünde bembeyaz bir sayfa vardır:
Adı, "bugün"dür. syf.132

Nasıl desem
kitap hem teselli veriyor hem tecelliyi anlatıyor hem ruhunuzda tadilat yapıyor. Okuyunuz efendim.

Joseph Kessel "İblisin Oyunu" eserinde çoğunlukla üç beş sayfadan oluşan öykülerle okuyuculara edebiyat şöleni sunuyor.Bazı öykülerdeki finalleriyse çok çarpıcı.Okuru dumur etmeyi muhteşem bir şekilde başarıyor.İşin asıl ilgi çeken yanı bu sarsıcı finalleri öylesine ustalıkla sunuyor ki tadı damağınızda kalıyor ve daha çok, daha çok, daha çok Kessel öyküsü ister oluyorsunuz.
Sizde -yaaa öykü okumayı çok seviyorum ama hem farklı tarzda öyküler okumak istiyorum hem de çok uzamasın bir bardak çaya iki öykü sıkıştırayım- diyorsanız bu kitap harika bir seçenek.Bence ‘Reading Slump’  döneminde olan kitap dostları için tam bir ilaç.

Bu kısacık öykülerde

"Her şeyden önce gizeme, hem yüzlerin hem de kalplerin gizemine içelim." syf.15

"Kapa çeneni papaz efendi, sen işimize karışma.Tanrı bizi cezalandırmak isteseydi, çektiklerimizi görüp bizi kesinlikle bağışlardı." syf.56

gibi derin anlamlar içeren satırlara denk geleceğinizi belirtmek isterim.Okuyunuz efendim pişman olmazsınız.

İman, kader, yaşam, iyilik, hakikat, fıtrat ve daha birçok metaforu kitabın içinde başlıklar olarak dizmiş Mecit Ömür Öztürk. Kitapta kullandığı tüm bu metaforlar ve daha da fazlasını Allah inancına dayandıran yazar birçok yerde de Kur’an î ifadelerle güçlendirmiş kitabını. Felsefi bakış açısını iman feneriyle aydınlatan yazarın dili de gayet anlaşılır. Kitabın başlığı insanda “Neden olamazmışım” duygusu yaratıyor. İnsan kitabı sırf yazarın bu tezinin kaynağını anlamak için bile almak istiyor. Bu kitap başlığı Yunus Emre’nin şiirinden bir alıntı aslında ; Derviş bağrı taş gerek,
Gözü dolu yaş gerek.
Koyundan yavaş gerek,
Sen derviş olamazsın.

Yazım dili cidden çok başka. Kısa kısa cümleler kullanıp var olan ve ilgilenilmesi gereken sorunları bastırmak için ısrarla konuyu değiştirmeye çalışan birinin okuyucuya konuşması fikriyle yazılmış. Bir çırpıda okunabilecek kolaylıkta.

Konusu ilgi çekici ama yaşanan olaylar seri şekilde gerçekleşiyor. Tıpkı hayat gibi. Laf lafı açıyor kitapta bir tık. Eğer hızlı yaşamaktan keyif almıyorsanız ve kitaplarda uzun betimlemelerden, psikolojik tahlillerden hoşlanıyorsanız size hitap etmeyebilir.

İlk defa sondan başlayan bir kitap gördüm. Baya ilgi çekici ve yanlış bilmiyorsam Palahniuk'un diğer kitaplarının sunuşlarında böyle bir yol izlenmemiş. Güzel ve farklı olmuş.

Çevirisi iyi ancak bazı noktalarda çeviri notu eklenebilirdi gibi geldi bana. Özellikle ilk sayfalarda geçen hastalık isimleri kısaca açıklansa daha iyi olabilirdi. Hikayeye bir etkisi yok o hastalıkların evet ama her kelimenin anlamını bilerek okumak ayrı bir lezzet katıyor bence.

Kurtlar Ülkesi kitabını çok severek okudum. Bence çıkış noktası, fikri, kurgusu çok iyi bir kitap. Black Mirror dizisini izleyen varsa distopik evrenleri çok benzer. "Çalıştığın kadar varsın, harcadığın kadar varsın. Yaşam döngüsünde dişliyi döndüremiyorsan, sistemin parçası değilsen yani artık kölelik yapamayacak kadar yaşlandıysan bu dünyada yaşamanın ne gereği var? Hadi o zaman seni yok edelim. Ama dikkatleri çekmemek için bunu güzelleyerek yapalım. İnsanlar alıştıkça güzellemeleri yavaş yavaş kaldıralım." Tüm radikal değişimler böyle olmaz mı zaten. Yavaş yavaş ve güzellemelerle.. Bir anda olmaz değişiklikler.. Emekliye ayrılanların öldürülmesini haklı göstererek başlıyor Kurtlar Ülkesi ve neden ve nasıl öldürüldüklerini itiraf ederek bitiyor. Bilinmezliklerle dolu Varlıklılara zevk veren bu işkenceli ölümlerin arkasında kurbanın yakınlarına huzur içinde öldü denecek kadar acımasız ve ikiyüzlü bir distopya....

Kitabı çok beğendiğimi belirterek başlamak istiyorum. Bir kitap değil de tiyatro texti gibiydi. Tüm olaylar bir odada yaşanıyor. Bir kadın başının arkasından vurulmuş, bilinci kapalı olan kocasının başında iyileşmesi için tesbih çekiyor ve kitaptaki hikaye böyle başlıyor. Dışarda kıyametler koparken, bomba ve silah sesleri gelirken, komşularının öldürülüşünü dinlerken çatılarına bomba düşerken gözü yarı açık sessiz kocasının nefes seslerine daha fazla dayanamayan kadın içinde biriktirdiklerini şiddeti artan bir ivme ile anlatıyor. Ama nasıl bir anlatma... Kitabın adı gibi, kocasına Sabır Taşım diyor. Taş olsa çatlar diye başlıyor anlatmaya... Çocukluğu, ergenliği, evliliği, analığı, gelinliği üzerinden sosyal çürümüşlüğü, kadına biçilen statüyü öyle güzel anlatıyor ki.
Şu an kitaptaki karakterlerin var olduğu, hala olayların yaşanıyor olduğu gerçeği kitabı okudukça derinden sarsıyor.

1887-1911’de ABD deniz kuvvetlerinde, donanma komutanlarından Mahan’ın verdiği derslerdir. Deniz Savaşı ve stratejinin uygulaması üzerine en iyi kitaplardan birisidir. 1900lerin başında Fransız, Alman ve Japon deniz harbiyesinin ana kaynağıdır Mahan. Bu kitapta, 1.derste ilkeler/teorinin önemi ve bu ilkelerle tarihe bakmak gerektiğinin önemini anlatır (üniversitelerdeki ilk ders bu olmalı), 7-8-9. derslerde deniz harbinin özelliklerinden, 10.derste bir komutanın yetiştirilmesi için en kritik özellikten, diğer derslerde ise örnekler üzerinden ilkeler anlatılmaktadır. 1.Dünya Savaşı’ndan önce Almanya’nın analizi, kıta içi rekabet, Napolyon/Nelson/Jomini/Daveluy’dan sözlerin olduğu bu dersleri okurken, (denizaltı/füze/uçak/uydu deniz harbini değiştirmiş olsa da) gerçek bir STRATEJİ UYGULAMA EĞİTİMİNE girersiniz. Hava Stratejisinin temel unsurlarını (örnek: İncirlik Üssü) siz oluşturursunuz. Kamu/Özel kurum yöneticilerine ve üniversitelilere tavsiye ederim. Muhteşemdir.

Denizi kişiselleştirerek insanla deniz arasında kişisel bağlar kuran anlatımı çok cezbedici buldum. Kitabı okumadan önce, denizcilerin, geçimini denizden sağlayanların yaşadıkları zorlukları hiç düşünmemiştim. Denizle insanlar arasındaki mücadeleye rağmen varolan çekim gücü bana çok fantastik bir ufuk açtı. Denizin insan karakterine yansımaları güzel tespit edilmiş. Sahil insanlarıyla, kara insanlarının farklılıkları güzel irdelenmiş. Çok fazla denizcilik terimi kullanılmış ama bunları anlamak için kendinizi zorlamadan da okunabilir. Sıkılmadan okuduğum, ufuk açıcı bir romandı benim için.